Hulumtime, kerkime dhe zbulime te reja te historise se lashte pellazge,ilire,arberore,shqiptare. Cdo gje mbi historine tone.
Moderatorë: Laert, I-AMESHUAR
Posto një përgjigje 80 postime · Faqe 8 prej 8 · 1 ... 4, 5, 6, 7, 8
27.4.2009 DHURIM - NJE RRYP DETAR GREQIS NGA BERISHA-TOPI
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Vendimi për paktin, presione mbi Gjykatën Kushtetuese
Imazh

Gjykata Kushtetuese është vënë nën presion nga qeveria shqiptare dhe segmente të politikës greke në Shqipëri për të kaluar marrëveshjen, duke rrëzuar ankimin e partive që janë kundër marrëveshjes për kufirin detar dhe delimitin e shelfit kontinental mes Shqipërisë dhe Greqisë.
Zëra oponentë me planet e qeverisë për të kaluar direkt në Kuvend për ratifikim brenda dhjetorit marrëveshjen që i kalon Greqisë pjesë të detit shqiptar, thanë dje për "Shekulli"-n se anëtarët e Gjykatës Kushtetuese janë vënë nën presion psikologjik dhe mbi ta po ushtrohet praktika e "kulaçit dhe kërbaçit" për të rrëzuar ankimimin e 6 partive të majta dhe të djathta që janë kundër ratifikimit të paktit detar të nënshkruar në Tiranë në prill 2009-të. Sipas burimeve afër anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese, ndërhyrje ka pasur nga pjesëtarë të kabinetit qeveritar shqiptar, por indirekt edhe nga qeveria greke. "Në adresë të disa prej anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese ka pasur shumë telefonata për të siguruar një vendim pozitiv mbi paktin detar, duke rrëzuar përfundimisht ankimin e partive. Madje zyrtarë të qeverisë shqiptare, që janë vënë totalisht në shërbim të direktivës së qeverisë për ta kaluar me çdo kusht këtë marrëveshje, kanë pasur edhe takime me gjykatës së Gjykatës Kushtetuese", - deklaroi për gazetën një burim afër anëtarëve të Gjykatës. Një burim që dëshiroi të mbetej anonim deklaroi se posedonte emrat e zyrtarëve shqiptarë të vënë në shërbim të qeverisë greke, dhe ato do të publikohen së afërmi. Sipas tij, nuk përjashtohet mundësia që anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese t'u jenë ofruar shuma parash për t'u blerë firmën në favor të paktit dhe kundër ankesës së partive opozitare.
22 November, 2009 Korresp. 24-ore.com
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Zevendesministri i jashtem i Greqise: Falja e ujerave Greqise u afron me Europen
Imazh

Zevendesministri i Jashtem grek, Dimitris Droutsas,

Zevendesministri i Jashtem grek, Dimitris Droutsas, deklaron ne Tirane se marreveshja detare mes Shqiperise dhe Greqise eshte ne interes te te dy vendeve dhe ka te beje memarredhenien e fqinjesise se mire.

"Pakti perben nje hap te mire ne perpjekjet qe po ben Shqiperia drejt perspektives europiane", u shpreh Droutsas, ne nje konference te perbashket per shtyp me ministrin e Jashtem, Ilir Meta, pas nje takimi qe zhvilloi me kete te fundit.

Ne biseden e tyre integrimi i Shqiperise ne Bashkimin Europian ka qene teme kryesore.

"Shqiperia ka ecur perpara dhe na lejon ta shohim te ardhmen tone te perbashket ne Bashkimin Europian. Ne kete perpjekje minoriteti grek perben nje ure miqesie mes dy popujve, ashtu sikurse edhe emigrantet ekonomike shqiptare qe jetojne ne Greqi, te cilet kontribuojne edhe per zhvillimin e ekonomik te atdheut te tyre", u shpreh Droutsas.

Zevendesministri i jashtem grek theksoi se qeveria e vendit te tij ka depozituar nje propozim dhe nje ide te re politike, per avancimin e metejshem te ecurise integruese te Ballkanit Perendimor.

"Na duhet te krijojme nje dinamike te re ne kete ecuri. Ne besojme se kete mund ta arrijme duke vendosur nje pike kulmore qe duhet te jete 2014. BE ne thelbin e vet eshte nje model paqeje dhe besoj se e ka per detyre te marre pergjegjesite ndaj rajonit te Ballkanit, qe eshte pjese e pandashme e Europes", u shpreh Droutsas, duke ofruar mbeshtetjen e vendit te tij per integrimin e Shqiperise.
20 November, 2009 Korresp. 24-ore.com
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
“Kufijtë detarë, si u shkelën vendimet e 1913"


Duke filluar prej shenjës kufitare Nr III 79, vija e kufirit drejtohet nga JP, zbret shkëmbinjtë shumë të pjerrët dhe pas rreth 10 metrash takohet me bregun e detit. Pastaj ajo vazhdon deri në kufirin e ujërave territoriale, duke ndjekur një vijë normale me drejtimin e përgjithshëm të bregut të detit. Ishulli i vogël i Tongos, i ngelet Shqipërisë”. Ky është një përshkrim historik, të cilin e kemi prurë në këtë fillimndarje të sotme të hapësirës ujore midis të dy vendeve. E kemi sjellë si një dëshmi, e cila duhet të respektohet nga të dy palët. Në të ka një përcaktim përshkrues shumë të qartë gjeometrik, që mund të sendërtohet bindshëm për të treguar se në të vërtetë kemi një fillim të mbarë. Ne mund të ndjekim këtë vijë historike, e cila na çon përperndikular me drejtimin e përgjithshëm të ujërave territoriale (që nënkupton Detin Shtetëror) Ky drejtim i përgjithshëm në këtë pozicionim është afërsisht Lindje/Perëndim. Po të nisemi nga dokumenti i vitit 1913, që përkon me ndarjen e kufirit tokësor, do të vëmë re se drejtimi i vijës ndarëse sipas Marrëveshjes së fundit nuk është hartografuar në një kënd të drejtë (pra normal) me drejtimin e DSH (Territorial Sea). Në këtë vështrim, është shpërfillur dokumenti ndërkombëtar. Nëse do të ishte përmbushur kjo kërkesë, atëherë përfshirja e një hapësire detare më të madhe do t’i takonte edhe Shqipërisë në këtë fillimndarje, që arrin një spostim të vijës në drejtim të lindjes, rreth 1600 metra. Ndërkaq, nëse kjo vijë do të përcillej në kërkesat e sotme të UNCLOS dhe të vijës së baraslarguar nga kepi Sidero dhe ujdhesa Tongo, kjo largësi do të ishte 6800 metra. Sipërfaqja e humbur në këtë version është rreth 5km2 (Fig. Piramida kufitare nr.79 dhe ujdhesa Tongo. Krijuar sipas hartës së shtetit grek). Mirëpo, ashtu sikundër ishte cekur që në fillim, nëse do të merrej si mbarim i së njëjtës vijë deri në bregun tjetër të Korfuzit si zbaticë astronomike, atëherë humbja e sipërfaqes detare të DSH do të ishte edhe më e madhe. Vihet re se nuk janë zbatuar kërkesat e vijës së parë:

(i) kjo vijë të ishte normal me DSH
(ii) kjo vijë, e vendosur që në vitin 1913, kur nuk kish hyrë në fuqi UNCLOS 82, mesin e saj do ta kishte në largësinë prej 8 km (e gjithë gjatësia e vijës, 16 km nga bregu në breg) çka do të thosh se pika e parë nga ku do të fillonte kthesa e përcaktimit të kufirit do të ish me mesin e kësaj vije, ku do të vijonte në drejtim të veriut, përmes Ngushticës Veriore të Korfuzit. Një shqyrtim tjetër mund të kishte vend edhe në këtë fillimvijë, për t’u ndjerë të barabartë midis dy fqinjëve. Ky shqyrtim do të kishte lidhje me një efekt sado të pakët që duhej t’i jepej ujdhesës Tongo, edhe pse ajo është e vogël, por shumë herë më e ndryshe se sa një shkëmb që zbulohet vetëm në zbaticë (Barketa) që padrejtësisht i është dhënë një ndikim aq i madh. Duke qenë se bregu është i përthyer, vijëdrejta bazore e përfytyruar do të bashkonte Tongon deri në ujdhesën e Stillos. E drejta për të përfituar DSH do të ishte në një drejtim, i cili do të dilte nga kjo vijë drejtë bazore, përperndikular e që do të përkonte pothuajse me versionin e drejtimvijës së vitit 1913. Atëherë do të shtrohej problemi se, sa do të ishte kjo shtrirje në drejtim të Juglindjes? Hapësira ujore shkon në këtë drejtim me një shtrirje nga bregu në breg rreth 20 km. Ndërkaq Igumenica, si port është larg 30 km. Kurse Saranda jonë, 22 km. Që në këtë mëngjes të parë kur po ndahej Deti Shtetëror midis vendeve fqinjë, pala shqiptare duhet të jetë ndjerë e lumtur se prerazi i tregojnë rrugët ujore drejt veriut, për të mos i kthyer më sytë prapa. E në të vërtetë, si nuk u bë vallë një pyetje sado e plogët dhe me gjysmë zëri, por që nuk u bë kurrë: “Pse nuk i japin edhe kepit të Stillos dhe dy ujdhesave të vogla një efekt (ndikim) sado të pakët, në drejtim të Jugut, sepse në fakt detin e kemi pasur të përbashkët...?”. Në këtë fillimndarje, askujt nuk i ka shkuar në mendje. Edhe kjo është një e Drejtë e humbur, për të cilën nuk duhet të ngremë zërin se na qorton ustai. Zgjidhja është e papranueshme. Mosrespektimi i këtyre standardeve dhe dokumenteve është shpërfillje e së Drejtës Detare në dëm të Shqipërisë që në krye të herës. A mund të jetë ky një fillim i mbarë?
» Dërguar më: 27/11/2009
Nga Prof.Dr.Asc Myslim Pashaj
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 1010
Antarësuar: 27 Janar 2009, 01:10
Kushtetuesja pezullon ratifikimin e Marrëveshjes Detare

Paqja eshte mbreti i kultures, lufta ushtari i saj
Chi è in equilibrio non evolve
.
(shkruar nga une)
Testo shpejtesine e internetit tuaj
Imazh
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
"Google earth": Barketa, shkëmbi që i përket Shqipërisë
Imazh

Ministria
Shkëmbi Barketa, pjesë e ishujve grekë
Në Udhëzuesin e Lundrimit për detet Adriatik e Jon, botim shqiptar i vitit 1992, shkëmbi Barketa trajtohet në kapitullin III - "Ishujt e Jonit të Veriut. Në faqen 71, kur flitet për ishullin e vogël Peristere ose Tignoso (ishull grek) theksohet: "Në veri të këtij ishulli ndodhet një shkëmb baraz me nivelin e ujit".

Nga çdo detar kuptohet thjesht se ky shkëmb është pjesë e formacionit të shelfit kontinental të ishujve grekë.
Po kështu trajtohet edhe në hartat detare shqiptare dhe hartat e botimit të huaj.
*************************************
Motori më i fuqishëm i kërkimit në botë e etiketon me pamje satelitore: ""Vrachos Psyllos (Albania)". Iu mor Shqipërisë pas incidentit të Korfuzit në 1946
Nëse kërkohet në adresën http://maps.google.com/, me fjalët kyçe "Albania, Barchetta", shërbimi "Google earth" të jep të dhënat e mëposhtme: "Vrachos Psyllos (Albania)".
Është shkëmbi i shumëlakuar me emrin Barketa, i cili padrejtësisht prej disa dekadash është në anën greke të kufirit, por që në realitet është pjesë e Shqipërisë.
Aq e vërtetë sa edhe googli, motori më i fuqishëm i kërkimit në botë, e nxjerr si të tillë.
Sipas hartës satelitore që jep google, Barketa është disa milje larg vijës imagjinare të ndarë që përshkron ngushticën e Korfuzit, për të shenjuar linjën detare Korfuz (Greqi)-Ankona (Itali).

Ky shkëmb që më shumë është nën ujë se mbi të ka patur një rëndësi shumë të madhe, sipas oponentëve të marrëveshjes detare mes Shqipërisë dhe Greqisë, sepse duke e konsideruar atë pjesë të Greqisë dhe duke filluar matjet prej aty është marrë det shqiptar.
Sipas prof.asoc.dr. Myslim Pasha, nëse gjatë ndarjes kufitare të Komisionit Ndërkombëtar, është marrë parasysh, mesorja që ndan ngushtesën detare në këtë vijë, atëherë del se Shkëmbi Barketa ndodhet rreth 60 metër, në drejtimin e tokës shqiptare çka tregon, se për hir të barazlargësisë në ngushticë vetëm Barketa, duhet t'i takonte Shqipërisë, ndërsa Ujdhesa Tignosso, përfshihet në arkipelagun e ujdhesave të Korfuzit.

Barketa, sipas Pashës, është konsideruar në mënyrë krejtësisht të gabuar, si një pikë kufizuese anësore, e fundme e vijëdrejtës bazore që bashkon, në kundërshtim me UNCLOS, shkëmbinjtë periferikë të arkipelagut (Serpa, Barketa, e mandej në Kepin e Kasiopesë).
Prej kësaj vije është bërë ndarja, e cila të drejtën e ka kthyer në të padrejtë.
Mjeshtri i kërkimeve Pasha thotë se në Gjyqin e Hagës, ndërsa u shqyrtua Incidenti i Korfuzit, shkëmbi Barketa, si dhe ujdhesa Tignosso i kaloi Britanisë së Madhe. Ishte një nga vendimet e marra në atë rast, si pjesë e ndëshkimit ndërkombëtar që pësoi Shqipëria.

Aso kohe në Arkipelagun e Korfuzit u vendosën dy baza të NATO-s. Nuk u mor vesh si ndodhi, se askush nuk e kishte mendjen tek ai shkëmb, pasi shqiptarët ishin në vitet e para pas Luftës së Dytë Botërore.
Përballë Korfuzit në gjirin e Tetranisit (Ksamil) ndodhet një bashkësi prej katër ujdhesash, të cilat i përkasin Shqipërisë. Ndërkaq, përballë kepit të Mërtesës (Vrojtimit) në vijë lindje - perëndim drejt Kepit Varvara (Korfuz) ndodhen të dy ujdhesat shkëmbore, Tignosso dhe Barketa, të cilat janë të pasqyruara në të gjitha hartat historike detare.

Nëse gjatë ndarjes kufitare të Komisionit Ndërkombëtar, është marrë parasysh, mesorja që ndan ngushticën detare në këtë vijë, atëherë del se Shkëmbi Barketa ndodhet rreth 60 metër, në drejtimin e tokës shqiptare çka tregon, se për hir të barazlargësisë në ngushticë, vetëm Barketa, duhet t'i takonte Shqipërisë, ndërsa Ujdhesa Tignosso, përfshihet në arkipelagun e ujdhesave të Korfuzit.

Mirëpo as kjo ujdhesë, njoftuese e orientuese, nuk ka qenë në zotërimin shqiptar. Si dëshmitar historik dhe gjeologjik më i afërt me Dheun shqiptar, ka ngelur në harrim, derisa kërkush nuk është kujtuar ta kërkojë atë, për menaxhim.
Edhe vija kufitare e hartave shqiptare të botuar pas vitit 1913, nuk e përfshin këtë shkëmb në ujërat tona shtetërore. Në ndarjen sipas marrëveshjes së fundit, vijëdrejtat bazore, në mënyrë të padrejtë, dhe pambështetje në UNCLOS, e nismojnë ndarjen e ujërave, prej këtij shkëmbi.
Askush në bisedime, ashtu sikundër mund të përfytyrohet, nuk është kujtuar që ta hedhë në bisedën dypalëshe fqinjësore, për ndarjen ujore. Sipas njohjes historike të vijimit të vijës ndarëse ujore të Shqipërisë me Greqinë, është pranuar vija e mesme që ndan ngushticën. Kështu është konsideruar.

Marrëveshja e fundit do të trajtonte së pari këtë mesore ujore. Sapo të shqyrtonte këtë vendosje në hartë, atëherë do të vinte re se Shkëmbi Barketa ndodhej në lindje të mesores.
Sipas Pashës, shkëmbi Barketa është konsideruar në mënyrë krejtësisht të gabuar, si një pikë kufizuese anësore, e fundme, e vijëdrejtës bazore që bashkon, në kundërshtim me UNCLOS, shkëmbinjtë periferikë të arkipelagut (Serpa, Barketa, e mandej në Kepin e Kasiopesë).
Prej kësaj vije, është bërë ndarja, e cila të drejtën e ka kthyer në të padrejtë. Mund të shihet se si është përdorur Barketa, si pikë fillesë nga ana e shtetit fqinj, për të ndarë syprinën ujore dhe shtratdetin kontinental me Shqipërinë, ku si nisje është vijëdrejta bazore që përmbyll gjirin e Tetranisit (Ksamilit).
Sipas argumenteve të dhënë, në sythin e Arkipelagut, doli se njësia gjeografike e Arkipelagut të Korfuzit, s'i përket heqja vijëdrejta bazore, që të përfshijnë skajet ujdhesore. Sipas kësaj, bie poshtë, fillimndarja në Barketa. Veç Barketës as Tignosso nuk do të përmbyllet në vijëdrejtat bazore të arkipelagut. Vijat bazore do të fillojnë nga buzëujërat e Ujdhesës Korfuzit dhe brigjeve të Ksamilit.
Vinçani: Barketa na mori 1,5 km katrorë det
Sipas ish zv/shefit të Shtabit të Përgjithshëm të FA-së, Armand Vinçani, shkëmbi Barketa është një prej pikave ku është marrë deti i Shqipërisë. Sipas tij , në marrëveshjen e nënshkruar mes qeverive të Shqipërisë dhe Greqisë ka cënim të hapur të mëvetësisë së Shqipërisë në Ujërat Detare, Detin Shtetëror (Territorial Sea), Hapësirën e Afërt Vijimore (Contigous Zone) Shtratdetin Kontinental dhe Hapësirën e Veçantë Ekonomike (Exclusive Economic Zone), si në Ujëdhesën Tongo, kundruall Korfuzit në një gjatësi të humbur në pikën fillimore prej 3,24 km dhe humbje të sipërfaqes ujore detare të Detit shtetëror prej 2.9 km katrorë, në Shkëmbin Barketa, i cili është konsideruar si fundskajor i vijëdrejtës bazore, kundruall brigjeve të Ksamilit, në një sipërfaqe prej: 1.5 km katrorë, cënim i mëvetësisë Kombëtare në Detin Shtetëror të Sarandës, i cili nuk është konsideruar si gji historik, por është përdorur si vijë bazore normale, duke shërbyer si largësi deri në Korfuz, për përcaktimin e vijës së mesme (median line), duke humbur në detin Shtetëror një sipërfaqe prej:15 km katrorë, cënim i mëvetësisë Kombëtare, duke filluar prej pikës nr. 125 deri në pikën 140, prej një gjatësie vijore, prej 22 km katrorë si dhe cënim i mëvetësisë së Kufizuar në Hapësirën e Afërt Vijimore (Contigous Zone) të Shqipërisë deri në pikën 150, me gjatësi prej 21 km, duke humbur një sipërfaqe prej 335 km katrorë
Shekulli | 04/12/2009
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 1010
Antarësuar: 27 Janar 2009, 01:10
Harresa e kufijve liqenorë me fqinjët

Imazh

Debati për detin, injoron liqenet. Jugosllavia nuk ekziston më, Mali i Zi dhe Maqedonia kontrollojnë 2/3-n e liqeneve të Ohrit dhe të Shkodrës. Shqipëria, asnjë përpjekje për rishikim. Vringëllimi i retorikës patriotike, lidhur me marrëveshjen e Platformës Kontinentale mes Shqipërisë dhe Greqisë, ndryshe si Marrëveshja e Detit, duket se për një mendje analizuese apo për një profesionist hap në parim disa probleme të reja, që kanë të bëjnë me vizatimin e kufijve në Ballkan. Si një dokument i negociuar mes dy subjekteve sovrane të së drejtës ndërkombëtare, marrëveshja në fjalë është vënë në sulmin e furishëm dhe të justifikueshëm të opinionit, pavarësisht se zhurma mbi të duhet të prodhojë edhe një debat të ri në shoqërinë shqiptare. Bëhet fjalë, si për vështrimin objektiv të historisë, ashtu edhe për riciklimin e qëndrimeve dinjitoze që, gjithsesi, kanë një mbështetje në të drejtën ndërkombëtare. Fjala është për caktimin e vijës kufitare në ujërat liqenore të Shqipërisë, të cilat administrohen sot në zbatim të vendimeve të dikurshme të imponuara, baza juridike e të cilave është ende në fuqi. Kështu, të drejtat sovrane të Shqipërisë mbi katër liqenet që ndodhen në territorin e saj, të Ohrit, të Shkodrës dhe të dy Prespave, shtrihen vetëm mbi një të tretën e sipërfaqes. Ky përcaktim kufitar është ngritur mbi logjikën juridike që ekziston edhe sot, sipas së cilës, “në rastet e liqeneve artificiale apo natyrale, që janë kufij mes dy shteteve, shteti më i madh përfiton 2/3 e sipërfaqes dhe shteti më i vogël vetëm 1/3”. Kështu, një vështrim i shpejtë në Wikipedia na jep disa të dhëna konkrete, që e vërtetojnë këtë gjë. Liqeni i Shkodrës varion, për shkak të ndryshimeve të nivelit nga 370 km2 - 530 km2 dhe, sipas burimeve në fjalë, 2/3 i takojnë Malit të Zi. Mandej, Prespa e Madhe, ku 190 km² i përkasin Maqedonisë (FYROM), 84.8 km² Greqisë dhe 38.8 km² Shqipërisë. E njëjta gjë edhe për Prespën e Vogël, por edhe për liqenin e Ohrit, vija tokësore e të cilit kap kuotën e 87.53 km, nga të cilat 56.02 km i takojnë fqinjit tonë dhe pjesa tjetër, 31.51 km, nga vendi ynë. Siç shihet pra, në zbatim të një ligji ndërkombëtar, që ndjek dhe rregullon një gjendje politike të caktuar, Shqipëria administron sot me heshtje të plotë një padrejtësi, e cila nuk mund të shihet më në optikën e nacionalizmit, por të logjikës së jurisprudencës ndërkombëtare, ashtu sikurse edhe të logjikës ekonomike. Ujërat liqenore për vendet e Ballkanit janë një industri ekonomike që përfshijnë peshkimin dhe truizmin, dhe për të cilat Tirana zyrtare prej kohësh luan një rol, ku edhe është specializuar si rrallëkush: të heshtë.

Imazh

Kufijtë me premisën jugosllave
Përcaktimi i këtyre kufijve që i kanë lënë Shqipërisë, por, siç u pa, edhe Greqisë, një pjesë minore në kontrollin liqenor ka të bëjë me faktin historik të ekzistencës apo të krijimit të Mbretërisë Jugosllave. Madhësia e këtij shteti të ri përligjte aplikimin e kësaj logjike, e cila e “dënoi” Shqipërinë me një rol të vogël në këtë sektor. Ajo që sot shtrohet si një çështje që, minimalisht do të kërkonte një interpretim, lidhet sërish me Jugosllavinë, e cila tanimë, në ndryshim nga dikur, nuk ekziston. E drejta ndërkombëtare ka pranuar sot në gjirin e saj shtete të reja, sovraniteti i të cilave është pranuar plotësisht (Mali i Zi) apo pjesërisht (Maqedonia). Sot këto dy shtete gëzojnë të drejta sovrane, të bazuara mbi trashëgiminë e Jugosllavisë inekzistente, duke sendërgjuar në arenën ndërkombëtare një kontradiktë, e cila nuk përligj më parimet e aplikuar për ndarjen e ujërave liqenore. P.sh., kontrolli nga Mali i Zi i 2/3-ve të Liqenit të Shkodrës është një rast i paprecedent, padyshim shumë fatlum për këtë vend. Ajo që sot përbën një problem të mirëfilltë është heshtja e plotë e Tiranës zyrtare dhe lënia e këtyre dosjeve nën një heshtje, që dikur mund edhe të akuzojë.

Precedenti i Kosovës
Janë një sërë precedentësh, që krijojnë mundësi për një pretendim të natyrshëm të Shqipërisë në rishikimin e të drejtave mbi hapësirat liqenore. Kështu, rënia e Jugosllavisë vërtet nuk u shoqërua me një ratifikim kufijsh për së jashtmi, pra në raport me subjekte të tjera politike, por ato sollën ndryshime madhore në skenën ballkanike. Kështu, edhe rasti i Kosovës diktoi një shkrim kufijsh mes këtij shteti të ri dhe FYROM-it, çka hap parantezën e një kërkese të ngjashme, për të gjitha ato çështje që bartin diskutime. Vetë çështja e emrit që debatohet sot mes Shkupit dhe Athinës është një problem i ndërkombëtarizuar me rënien e Jugosllavisë dhe në vetvete ai është një problem që ka në sfond ankthin territorial. Për më shumë, është e natyrshme që të mendohet se lindja e shteteve të reja do të duhet të shoqërohet me atribuimin e përgjegjësive të njëjta përpara ligjit ndërkombëtar, në atë rast kur trashëgimia e një subjekti të vdekur nuk përligjet më nga forca e shtetit të ri.

Debati kroato-slloven
Por një rast më domethënës, lidhur me këtë argument, është debati i freskët slloveno-kroat ,për sa i përket gjirit të Piranës. I trajtuar gjerësisht në media, diskutimi në fjalë arriti deri aty sa të rrezikonte ambicien evropiane të Kroacisë. E djathta sllovene rrëzoi kandidaturën e Zagrebit, duke provokuar një krizë të fortë rajonale, që diktoi ndërhyrjen e faktorit ndërkombëtar. Në finale ky ballafaqim ngrihej mbi një problem kufitar, i cili, në ndryshim nga mënyrat e Beogradit, nuk iu drejtua luftës për t’u zgjidhur, por marrëveshjes. Në këtë drejtim është me rëndësi që të nënvizohet një element tjetër, që ka kuptim edhe në rastin e Shqipërisë; si Kroacia ashtu edhe Sllovenia janë dy shtete të afirmuar që në vitet 90, si pasojë e shkërmoqjes së Jugosllavisë. Në ndryshim nga Kosova, e cila ende vuan paragjykimin e legjitimimit, për sa kohë që nuk është anëtare e OKB-së, dy shtetet në fjalë diskutuan për kufijtë këtë vit. Kjo ka rëndësi, për shkak se debati kufitar, i provokuar nga mbyllja e ekzistencës së Jugosllavisë, është legjitim dhe i natyrshëm, sepse ai bart në vetvete problemin e të drejtave që trashëgohen nga një shtet, po ashtu sikurse edhe problemet që ky shtet lë hapur.

Diskutimi, problem politik dhe teknik
Një problem teknik, që ka të bëjë me këtë çështje që nuk është ngritur kurrë nga Tirana zyrtare, lidhet me instancën ndërkombëtare që do të mund të diskutonte këtë problem. Kështu, në ndryshim nga dikur, kur Konferenca e Ambasadorëve ekzistonte si një organizëm i legjitimuar për të diskutuar problemet politike të kohës, sot nuk ka një ent ndërkombëtar që të mund ta diskutojë në sens politik këtë gjë. Kuptohet që këtu prezumohet lindja e një fërkimi, si pasojë e logjikës rajonale, që nuk sundohet nga mendësia e marrëveshjeve. Por ky problem mbetet hipotetik, për sa kohë që hapja e këtyre diskutimeve kërkon kurajë nga Tirana zyrtare, cilësi e huaj kjo për politikën shqiptare. Ajo që sot e vendos Shqipërinë para faktit të kryer është e drejta e cunguar sovrane mbi hapësirat liqenore, për sa kohë që, jo për shkak të saj, Jugosllavia, si violinë e parë në Ballkan, ka përfunduar ekzistencën e saj dhe se Serbia, si trashëgimtare e vullnetshme e idesë së saj për supremaci, nuk është më në kufi.
Libertas
Paqja eshte mbreti i kultures, lufta ushtari i saj
Chi è in equilibrio non evolve
.
(shkruar nga une)
Testo shpejtesine e internetit tuaj
Imazh
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
“Kufijtë”, qeveria pranon skandalin në Kushtetuese
Imazh

Gjykata Kushtetuese për fundoi dje pas një seance maratonë që zgjati rreth 7 orë, shqyrtimin e kërkesës ankimore të Partisë Socialiste për marrëveshjen e kufijve detarë me Greqinë. Ka qenë hera e parë në historinë e këtij institucioni dhe të shtetit shqiptar, që një marrëveshje ndërkombëtare i është nënshtruar shqyrtimit gjyqësor. Gjithashtu, ka qenë hera e parë në historinë e kësaj gjykate që një shqyrtim gjyqësor ka zgjatur në një seancë kaq të gjatë. Pas dëgjimit të palëve, ajo çka vlen të theksohet është se me gojën e përfaqësuesve të qeverisë janë pranuar më në fund të gjitha shkeljet ligjore që fsheh kjo marrëveshjeje, të cilat për 9 muaj me radhë janë denoncuar nga “Gazeta Shqiptare”. Por, pavarësisht këtij fakti, Gjykata Kushtetuese ka preferuar të mos shprehet menjëherë për këtë çështje, dhe as të bëjë publike një datë se kur do ta bëjë këtë.
Gjatë shqyrtimit, Kushtetuesja është ndalur fillimisht mbi skandalin e publikuar së fundmi nga “Gazeta Shqiptare”, sipas të cilit ekipi negociator duhet të merrte aktin e plotfuqisë nga Presidenti për të negociuar në emër të shtetit shqiptar, por që një gjë e tillë nuk ka ndodhur. Pikërisht për këtë çështje, anëtari i Gjykatës Kushtetuese, Xhezair Zaganjori ka pyetur përfaqësuesen e Ministrisë së Jashtme, Ledia Hysi pse mungonte ky akt plotfuqie, por në argumentet e saj u tha se, “marrëdhëniet jashtëzakonisht të mira me Greqinë janë të mjaftueshme dhe se akti i plotfuqisë nuk përbën kusht”. Gjatë debateve, përfaqësuesit e qeverisë, ndonëse pretenduan se kishin shkuar në negociata me projektin e tyre, nuk arritën të sillnin asnjë provë për këtë. Pra, jo vetëm nuk servirën kundërprojektin që i kishin paraqitur palës greke, por pohuan se në kundërshtim me ligjin “Për lidhjen e marrëveshjeve”, Këshilli i Ministrave nuk ishte mbledhur as edhe një herë të vetme për të miratuar çdo ndryshim gjatë negociatave.
E vetmja mbledhje e qeverisë për këtë çështje ka qenë miratimi i marrëveshjes pasi ajo ishte negociuar, çka ligji e ndalon. Nga ana tjetër, ish-komandanti i Flotës Detare, Kristaq Gërveni pohoi me gojën e tij se, nga pala greke i ishte sugjeruar një shkëmbim hapësirash detare midis dy shteteve. Ai tha se Greqia kërkonte favorizim në Kanalin e Korfuzit, duke e shpërblyer Shqipërinë me favorizim në Kanalin e Otrantos. Debate të ashpra janë zhvilluar mes Zaganjorit dhe Gervenit, ku sipas anëtarit të Gjykatës Kushtetuese marrëveshja i jep, në kundërshtim me Konventën e OKB-së për të drejtën e detit, shelf kontinental Shkëmbit të Barketës, pretendim që u hodh poshtë nga Gerveni, por që në marrëveshje figuron ndryshe.
Sa i përket negociata doli në dritë një tjetër fakt se, më shumë bisedime për këtë çështje ka pasur ndërmjet ish- sekretarit të përgjithshëm të MPJ-së, Ferit Hoxha dhe ambasadorit grek në Tiranë sesa mes grupit të ekspertëve të të dy vendeve. Përfaqësuesit e qeverisë pohuan gjithashtu se në kundërshtim me urdhrin e kryeministrit, ishin shmangur nga grupi negociator përfaqësuesit e Ministrive të Drejtësisë, Ekonomisë, Turizmit, Transportit, Agjencisë së Burimeve Natyrore etj. “Gazeta Shqiptare” boton sot me shkurtime pjesët më pikante të debatit që u zhvillua në seancën e djeshme gjyqësore, ku konfirmohen e zbardhen në mënyrë edhe më të detajuar të gjitha ato shkelje që kemi denoncuar për 9 muaj me radhë lidhur me këtë çështje.

Ledia Hysi:
Takimi i parë dypalësh është zhvilluar në Athinë, në datat 7-8 prill 2008. Sekretari i përgjithshëm i MPJ-së, Ferit Hoxha ka pasur takime me ambasadorin grek në Tiranë vetëm për këtë çështje në datat 3 shtator 2008, 19 dhjetor 2008, 28 janar 2009, 28 shkurt 2009 dhe 6 mars 2009. Në 11 dhjetor 2008, MPJ e Greqisë kërkoi mbledhjen e komisionit të përbashkët. Në datën 6 janar 2009 është zhvilluar mbledhja e radhës së komisionit të përbashkët në ambientet e MPJ-së sonë. Në datën 20 janar 2009 është kërkuar informacion nga ministritë e linjës që të shpreheshin mbi draftin. Në datat 18-19 mars 2009 u mbyllën negociatat. Nuk ka absolutisht asnjë lloj mungese transparence, pasi gjithçka është bërë e ditur në momentin e duhur. Në datën 22.4.2009 u miratua në parim marrëveshja në Këshillin e Ministrave. Në datën 11.6.2009 është miratuar si projektligj për ratifikim në Këshillin e Ministrave. Lidhur me plotfuqinë, vlerën juridike ajo nuk e ka brenda vendit, por jashtë vendit. Për momentin plotfuqitë lëshohen vetëm për përfaqësuesit e shtetit që marrin pjesë në konferencat ndërkombëtare, ndërkohë që në marrëdhëniet dypalëshe të cilat konsiderohen se janë jashtëzakonisht të mira nuk përgatiten plotfuqi. Komunikimi me palën greke ka qenë nëpërmjet notave zyrtare. Nëse pala greke do kishte kërkuar plotfuqi, atëherë do ishte përgatitur plotfuqia përkatëse. Por, duke marrë në konsideratë se jemi vende fqinje dhe kemi marrëdhënie shumë të mira, atëherë nuk u pa e nevojshme të kërkohej plotfuqia. Procesverbalet e negociatave, normal që janë të klasifikuara. Ndryshe nga Italia, ne me Greqinë nuk kemi ndarë vetëm shelfin kontinental, por edhe detin territorial.

Kristaq Gërveni: Jetojmë në kohë moderne, ku hartat përdoren vetëm kur qorrohen satelitët botërorë dhe ndodh ndonjë avari e madhe, prandaj kemi zgjedhur një rrugë më komode që të përcaktojmë koordinatat dhe të mos hartojmë harta. Ne e gjykojmë se Gjiri i Sarandës nuk ka asnjë bazë ligjore, gjeografike apo fakte historike që të gjuhet një gji historik.

Xhezair Zaganjori: Pse është shmangur marrja e plotfuqisë? Ligji është i tepërt, antikushtetues apo kjo është bërë për forcë zakoni? Pse nuk shënohet qartë në këtë marrëveshje që ajo ndan shelfin kontinental, ujërat territoriale dhe zonën e puqur? Pala shqiptare ka pasur një variant të saj në bisedime, apo është biseduar mbi bazën e variantit grek? Nëse ka pasur një variant, a mund të na e vini në dispozicion dhe cilat parime e kanë karakterizuar këtë variant? A ka pasur miratim nga ministritë kur iu është paraqitur drafti? Ishulli Othoni në marrëveshjen Itali-Greqi ka pasur efekt të pjesshëm, ndërsa në rastin Shqipëri-Greqi i është dhënë efekt i plotë. Për ju, është i njohur ky fakt? Lidhur me vijën bazë. Ligji i vitit 2008 ka shfuqizuar ligjin e vitit 2001, i cili përcaktonte vijën bazë. Nga viti 2008 ne kemi apo jo vijë bazë? Apo me Greqinë u përcaktua vija bazë dhe me shtetet fqinje ende nuk kemi vijë bazë? Kush e ka përcaktuar vijën bazë? Ka qenë e përcaktuar në marrëveshje apo rezultat i negocimit? Në ndarjen e hapësirave detare një rol kryesor ka zbatimi i parimeve. Në rastin konkret është zbatuar parimi i ekuidistancës, pra baraslargësisë, në një kohë që sipas Konventës së Montego Bay, veçanërisht në rastet e ishujve duhet të zbatohen parimet e ndershmërisë. Ju pretendoni se në Konventë nuk përmendet diçka e tillë, por kjo trajtohet në nenin 15 ku thuhet se, ndiqet vija bazë me përjashtim te rastet e ndonjë titulli historik ose rrethana të tjera të veçanta. Sipas praktikës ndërkombëtare, në rrethana të tjera kuptohet kryesisht prania e ishujve. A është marrë parasysh zbatimi i këtij standardi gjatë negocimit? Zbatimi i parimit të barazisë ngrihet nga vendet kontinentalë dhe jo nga ishujt. A është pasur parasysh që praktika ndërkombëtare i trajton ndryshe rastet kur ndarja e hapësirave detare influencohet nga ishujt? Lidhur me ishullin Barketa, kam një problem serioz. E marrim se ky ishull i përket Greqisë, sepse kështu rezulton sipas jush në të gjitha dokumentet ndërkombëtare. Por, unë dua të citoj nenin 121, pika 3 i Konventës thotë se, “shkëmbinjtë të cilët nuk mund të përballojnë banime njerëzore ose jetë ekonomike në pronat e tyre, nuk do të kenë zona ekonomike ekskluzive ose shelf kontinental”. Ndërkohë, ju i keni dhënë shelf kontinental Barketës, pasi vija e kufirit kalon ndërmjet këtij shkëmbi dhe dheut kontinental. Neni 2 i marrëveshjes thotë se, “në zbatim të Konventës së Kombeve të Bashkuara për të Drejtën e Detit (1982), palë e së cilës janë të dy vendet, Republika e Greqisë nga ana e kufirit detar të përcaktuar në Nenin 1 të kësaj Marrëveshjeje që ndodhet pranë Republikës së Shqipërisë, dhe Republika e Shqipërisë në kufirin detar që ndodhet pranë Republikës së Greqisë, nuk do të kërkojnë apo ushtrojnë për asnjë qëllim sovranitet, të drejta sovrane ose juridiksion mbi ujin, shtratin e detit ose nëntokën”. Nuk e kuptoj këtë fjalinë ku thuhet se nuk do të ushtrojnë sovranitet. Shqipëria, në qoftë se nuk ushtron sovranitet, atëherë ç’kuptim ka ndarja e shelfit kontinental në qoftë se nuk ka të drejtën ta shfrytëzojë ose nëse bëhet fjalë për një rrip të caktuar të shelfit kontinental, atëherë sa i gjerë është ky rrip, sepse këtu thuhet që është e përgjithshme? Sipas nenit 121 të Konventës së Montego Bay, ishujt që janë të banuar kanë të drejtë të kenë ujëra territorialë, shelf kontinental, zonë të puqur dhe sipas rastit, edhe zonë ekonomike ekskluzive. Por, rezulton se nga praktika ndërkombëtare ato mund t’i gëzojnë këto, por nuk mund t’i gëzojnë me efekt të plotë, megjithëse janë ishuj të mëdhenj apo të vegjël. Si mendoni ju, që nëse kemi një ishull, pavarësisht nga madhësia e tij, ai duhet të ketë në çdo rast det territorial 12 milje, zonë të puqur 24 milje dhe zonë ekonomike ekskluzive deri në 200 milje apo mund t’i ketë këto, por në përputhje me ato kritere që përcaktohen nga Konventa mbi bazën e parimit të barazisë?

Sokol Sadushi: Përse u reduktua grupi negociator në raport me grupin e përcaktuar në urdhrin e kryeministrit? Plotfuqia përfshin edhe zhvillimin e bisedimeve, krahas miratimit të marrëveshjes. A e përfshin plotfuqia për zhvillimin e bisedimeve nenin 7 për lidhjen e traktateve? Baza ligjore e vitit 2001 është shfuqizuar me një ligj të vitit 2008. Me ligjin e vitit 2008 janë shfuqizuar dy ligje, dhe aktualisht Shqipëria nuk ka një ligj për kufirin shtetëror. Cila është arsyeja që në një ligj të tillë janë shfuqizuar dy ligje?

Ledia Hysi: Mosmarrja e plotfuqisë nuk do të thotë që ne nuk e kemi zbatuar ligjin. Nëse do kërkohej plotfuqia, atëherë ne do ta kishim përgatitur atë. Ne kemi marrëdhënie të mira me Greqinë, dhe madje nuk e teproj të them jashtëzakonisht shumë të mira. E them këtë, pasi ka një program qeverie dhe një traktat miqësie mes dy vendeve. Ligji për lidhjen e traktateve është zbatuar. Pasi teksti është negociuar, ligji parashikon miratimin në parim nga Këshilli i Ministrave, që duhet të bëhet para nënshkrimit. Teksti është miratuar nga të dyja palët, pastaj është miratuar në parim nga Këshilli i Ministrave. Pala shqiptare, në takimin e parë të datave 7-8 prill 2008, paraqiti projektin e saj të marrëveshjes dhe pala greke paraqiti projektin e saj. Ka pasur kundërshtime dhe dispozita për të cilat nuk është rënë dakord, prandaj zgjatën edhe kam shumë negociatat deri në arritjen e një konsensusi të përbashkët.

Sokol Sadushi:
Atëherë, a ka ndonjë rast kur zbatohet neni 4 i ligjit për lidhjen e traktateve dhe marrëveshjeve?
Ledia Hysi: Sipas praktikës, nëse vendet e kërkojnë plotfuqinë ato përgatiten. Madje, mund t’ju them që i vetmi vend në botë që kërkon plotfuqi gjatë negociatave është Hungaria. Plotfuqia kërkohet vetëm në pjesëmarrjen e organizatave ndërkombëtarë, pasi ngaqë marrin pjesë delegacione shumë të mëdha, nga shumë vende dhe për pasojë duhet të identifikohen. Plotfuqia është një akt sigurie që një shtet i jep shtetit tjetër.

Sokol Sadushi: Kjo është pikëpamja juaj personale apo është pikëpamja zyrtar i qeverisë?

Ledia Hysi: Kjo është bazuar në praktikën ndërkombëtare.

Sokol Sadushi: Atëherë, pse ligji e parashikon ndryshe?

Ledia Hysi: Ligji nuk ka pikëpamje tjetër. Nëse një palë nuk e kërkon plotfuqinë, atëherë ajo nuk përgatitet. Kjo është praktika aktuale e përfundimit të akteve ndërkombëtare. Është një e drejtë zakonore. Dy palët kanë rënë dakord të bisedojnë me njëra-tjetrën në besim reciprok. Në grupin negociator nuk rezulton të ketë pasur ekspertë të pavarur, pasi urdhri i kryeministrit detyron që përfaqësuesit të jenë nëpunës të shtetit. Kemi pasur bashkëpunim me ministritë e tjera, ndaj nuk u pa e domosdoshme që të kishte përfaqësues prej tyre në negociata veç MPJ-së, MM-së dhe MPB-së.

Xhezair Zaganjori: A ka ndonjë rast kur të jetë zbatuar në mënyrë strikte parimi i barazisë mes një ishulli dhe një shteti kontinental?

Sokol Sadushi: A e pranon ligji shprehimisht, e për pasojë detyrimisht miratimin në parim nga ana e Këshillit të Ministrave që në momentin që lind iniciativa për lidhjen e një marrëveshjeje?

Ledia Hysi: Jo, ligji shprehimisht nuk e pranon. Teorikisht, miratimi në parim ka të bëjë me procedurën para nënshkrimit të marrëveshjes dhe jo gjatë negociatave, por kur ato kanë përfunduar.

Sokol Sadushi: Pra, ju mendoni se gjatë gjithë procesit ka vetëm një ndërhyrje nga ana e Këshillit të Ministrave?

Ledia Hysi: Miratimi në parim i Këshillit të Ministrave gjatë negociatave bëhet kur marrëveshja është ndërqeveritare ose ndërshtetërore. Ndërkohë që kur marrëveshjet janë ndërinstitucionale, mjafton vetëm vendimi i institucioneve të përfshira dhe Ministrisë së Jashtme. Përgjigja, pra është jo. Pasi, pas përfundimit të negociatave atëherë bëhet miratimi në parim nga Këshilli i Ministrave. Dhe, para se ato të hyjnë në fuqi, duhet miratimi përfundimtar.
Përgjigje pyetjes së Zaganjorit për nenin 2 të marrëveshjes
Ky është një nen standard, të cilin ne e gjejmë në të gjitha marrëveshjet dypalëshe të shelfit kontinental. Ideja është që pasi u përcaktua kufiri detar, Shqipëria që ka kufirin majtas, e supozojmë nuk ka të drejtë të ushtrojë sovranitetin e saj tej këtij kufiri, që është nga ana e djathtë dhe anasjelltas. Këtë nen e kemi gjithashtu edhe në marrëveshjen me Italinë. Nuk ka asgjë të keqe, mendojmë ne.

Xhezair Zaganjori:
Në rastin e Italisë, edhe nëse ekziston një nen i tillë mund të ketë kuptim në një distancë të caktuar, sepse hapësira është shumë e madhe. Pra, pyetja ime është: nga vija e kufirit deri në çfarë distance nuk mund të ushtrohen të drejtat sovrane? Sepse, kur ne e dimë që nga vija e kufirit distancat janë 1 km këtej dhe 1 km andej dhe ku ne si shtet nuk ushtrojmë të drejta sovrane, atëherë ti nuk ke ndarë gjë, sepse ti nuk ke të drejtë të shfrytëzosh.

Ledia Hysi: Kanali i Korfuzit është kaq i ngushtë, saqë ne kemi ndarë vetëm detin territorial. Republika e Shqipërisë ka të drejtë të ushtrojë sovranitetin e vet territorial deri në pikat e koordinatës që përfaqësojnë kufirin. Lidhur me burimet natyrore për shfrytëzim, kjo do bëhet në marrëveshje mes dy palëve. Ne e kemi juridiksionin tonë deri në 12 milje, dhe deri aty mund ta ushtrojmë sovranitetin tonë.
Xhezair Zaganjori: Kanali i Korfuzit shkon deri në 3 km. Nëse do të zbatonim nenin 2, kufiri ndahet me 1.5 km për secilin shtet. Nëse në zonën 1 km nga të dy krahët nuk mund të ushtrohet e drejta sovrane, atëherë çfarë kuptimi ka kjo ndarje.

Ledia Hysi:
Deri në vijën kufitare ne kemi të gjitha të drejtat sovrane, edhe për detin territorial, edhe për shfrytëzimin e shelfit kontinental.

Xhezair Zaganjori: Atëherë, çfarë kuptimi ka neni 2?

Ledia Hysi: Është thjesht një formulim standard.

Xhezair Zaganjori: Formulim standard, por që të ndalon ushtrimin e të drejtave sovrane.

Ledia Hysi: Nuk ndalon, por bëhet fjalë për përtej vijës së kufirit.

Xhezair Zaganjori: Por, natyrisht që ne nuk mund të ushtrojmë të drejta sovrane në shelfin kontinental të Greqisë dhe anasjelltas. Ky nen nuk ka sens. Atëherë, sipas kuptimin unë e lexoj nenin 2 që në zonën e shelfit kontinental që i përket Shqipërisë dhe në zonën e shelfit kontinental që i përket Greqisë të dy shtetet ndalohen që ta shfrytëzojnë, që të ushtrojnë të drejtat sovrane.

Ledia Hysi: Jo, jo.

Xhezair Zaganjori: Po, po. Kjo është.

Ledia Hysi: Në rastin e Italisë ne kemi ndarë vetëm shelfin kontinental, ndërsa me Greqinë ne kemi ndarë më shumë se shelfin kontinental.

Xhezair Zaganjori: Pra, nuk qëndron si rregull i përgjithshëm siç e parashtruar ju, që më parë ndahen ujërat territorialë pastaj shefi?

Ledia Hysi: Në raport me Greqinë ne kishim prioritet ndarjen e ujërave territoriale dhe jo shelfin. E vetmja gjë ku sovraniteti është i plotë është deti territorial.

Sokol Berberi: A ka pasur rrethana të posaçme që në kuptim të konventës duhej të zbatohej parimi i baraslargësisë, por i modifikuar, sepse do të nisemi nga premisa se jo gjithmonë parimi i baraslargësisë strike çon në një zgjidhje të drejtë? Në negociata, është shtruar ky problem nga pala shqiptare, pra të devijohej nga parimi i baraslargësisë strike? Dhe, nëse është shtruar në negociata çështja e joproporcionalitetit?

Ledia Hysi: Të gjitha këto janë shtruar gjatë negociatave. Ne ju referuam parimit të baraslargësisë si më i sakti. Megjithatë, të mos harrojmë se anijet që kalojnë në Kanalin e Korfuzit dihet që nga pjesa e palës greke ka shumë, shumë të tilla dhe njihet e drejta e kalimit paqësor, pra të kalimit të tyre në ujërat tona territoriale. Parimi i baraslargësisë do të thotë se jemi të barabartë, pavarësisht sipërfaqes. Mendoj se kemi zgjedhur parimin që është në të mirën e Shqipërisë.

Marsida Xhaferrllari: Grupi negociator është bazuar në një parim strikt dhe objektiv, mbi parimin e baraslargësisë. Pra, nuk lëviz asnjë gjë aty. Mund të vëmë në çdo moment metrin apo vizoren dhe të dalë çdo distancë e barabartë nga brigjet në çdo pikë të vijës kufitare. Imagjinoni se ç’do të kishte ndodhur nëse do të ishte konvertuar ky parim në një parim tjetër diskrecional se në çfarë presioni do të gjendej grupi negociator, më tej qeveria, më tej Kuvendi?! Kësisoj, grupi negociator dhe të gjitha palët në proces pranuan metodën e parimit të baraslargësisë.

Sokol Berberi: Sipas jush, parimi i baraslargësisë është parim politik apo juridik?

Marsida Xhaferrllari: Juridik, që ka edhe konsiderata politike brenda. Sigurisht që ka dhe vlerësime politike.

Kristaq Gërveni: Nëse nuk do të zbatonim parimin e baraslargësisë, do të merrnim parasysh edhe trafikun e kalimit të anijeve greke dhe shqiptare në ngushticën e Korfuzit. Dhe, në këtë pikëpamje ne dilnim të humbur.

Xhezair Zaganjori:
Pse, si duhet të dilnim?

Kristaq Gërveni: Sepse, duhet parë edhe trafiku. Pra, se çfarë anijesh kalojnë aty. Greqia thotë që unë kaloj anije të mëdha, ndërsa ti kalon një traget të vogël. Kështu, Greqia thotë që unë dua më shumë hapësirë në këtë ngushticë.

Xhezair Zaganjori: Trafiku, është pjesë e parimit të baraslargësisë?

Kristaq Gërveni: Kur diskutohet delimitimi, secili shtet diskuton edhe për trafikun. Kështu që ne do dilnim të humbur aty. Do dilnim të fituar në det të hapur, por do të dilnim të humbur në ngushticën e Korfuzit.

Xhezair Zaganjori: Nuk e kuptoj përse duhet të dilnim të humbur ne? Është mirë që ata të marrin më shumë, sepse do ketë trafik?

Kristaq Gërveni: Po, sepse është trafiku i pari, dhe pastaj karakteristikat gjeografike.

Xhezair Zaganjori: Kriteri i parë për përcaktimin e vijës kufitare është sipërfaqja.

Kristaq Gërveni: Është sipërfaqja, por është edhe trafiku.

Xhezair Zaganjori: Kriter bazë është sipërfaqja e ishullit. Imagjinoni një situatë hipotetike, sikur ne ta heqim fare Korfuzin dhe të gjithë ishujt, dhe mu përballë Karaburunit do të ishte një ishull me një popullsi shumë të vogël. Edhe në këtë rast ne do ta kalonim kufirin mes për mes?

Kristaq Gërveni: Kemi parë materialet e studimit, rastet e Danimarkës me Gjermaninë, rastin e Francës me Britaninë e Madhe, dhe në këto raste janë trajtuar edhe trafiku i anijeve dhe ne dilnim të humbur. Ne kishim një marrëveshje normale, dhe gjykuam se baraslargësia ne na favorizonte dhe ishte më i negociueshëm. Na jepte një hapësirë të barabartë. Ky parim është propozuar nga ne.

Vladimir Kristo: Ju përpiqeni të bëni një dallim midis parimit të baraslargësisë dhe atij të barazisë. Ju thoni se kjo e dyta është pjesë e shqyrtimit gjyqësor kur ka konflikte. Nuk është detyrim që buron nga konventa e detit?

Kristaq Gërveni: Secila palë ka paraqitur propozimin e vet.

Xhezair Zaganjori: Dheu kontinental dhe madhësia e ishullit janë marrë njësoj, ndërkohë që kriter kryesor është sipërfaqja. Ndërkohë, e kundërta ka ndodhur me Barketën. Që do të thotë, që ti nuk mund ta vësh kufirin në mes, por duhet t’i afrohesh ishullit të madh në avantazh. Pra, duhej zbatuar parimi i ndershmërisë.

Kristaq Gërveni: Si faktor bazë ka shërbyer trafiku i anijeve. Grekët, edhe kur kanë qenë marrëdhëniet shumë të acaruara, anijet nuk i kanë kaluar midis shkëmbit Barketa dhe ishullit Perister. Shkëmbi Barketa është në mes, nëse merret nga ishulli i Korfuzit dhe jo nga ishulli Perister. Thellësia maksimale midis shkëmbit dhe ishullit Perister është 16 metra. Është e vështirë për të kaluar anijet e mëdha, sidomos tragetet. Gjithmonë kanë kaluar në ujërat tona, duke zbatuar parimin e lundrimit paqësor. Në këtë këndvështrim, nga ana gjeografike favorizoheshin. Pra, po të merrej parasysh gjeografia dhe trafiku i anijeve ata do të kishin më shumë të drejta që të shtyhej vija kufitare në ngushticën e Korfuzit.

Xhezair Zaganjori: Pra, meqenëse janë ishuj, atëherë kufiri nuk duhet të ishte në mes, por duhej të shtyhej nga ana jonë?

Kristaq Gërveni: Po, sepse përbën rrezikshmëri për lundrimin e anijeve. Kjo është. Madje, ai e ka kërkuar. Të jap unë sa të duash këtej në det të hapur, por ne nuk ramë dakord.

Xhezair Zaganjori: Përderisa e drejta e lundrimit paqësor njihet, atëherë lundrimi nuk duhet të kishte ndikuar në ndarjen e shelfit kontinental.

Kristaq Gërveni: Kanali do të ketë vetëm një lloj shfrytëzimi: kalimin e anijes.

Sokol Berberi: Meqë ju ka thënë pala greke që ju japim hapësira, cila është hapësira që keni përfituar për këtë lëshim?

Kristaq Gërveni: Nuk e kemi pranuar.
Sokol Berberi: Nëse negociohet

Tedi Blushi 9.12.2009
http://www.balkanweb.com/gazetav5/artikull.php?id=70187
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
"Kufiri", perplas PS-PD ne Kushtetuese

Imazh

Shqyrtimi i kerkeses se Partise Socialiste, per shpalljen si antikushtetues te marreveshjes mes Shqiperise dhe Greqise per kufijte detare, si asnjehere tjeter mbajti te mberthyer prej tete oresh, anetaret e Gjykates Kushtetuese. Ne nje seance maratone, perfaqesuesit e Partise Socialiste, Saimir Tahiri, Damian Gjiknuri dhe eksperti Myslym Pasha, kerkuan nga gjykata shpalljen antikushtetuese te marreveshjes. Kerkese qe ata e bazuan me argumentet se shkel Kushtetuten e vendit, ku Shqiperia humb hapesire detare dhe se marreveshja eshte bere ne menyre jo transparente dhe konspirative. "Ne kete marreveshje jane shmangur parimet ligjore dhe ajo, ka defekte serioze. Madje ju mund te merrni eksperte per kete",-tha deputeti socialist, Saimir Tahiri. Ai theksoi se procedurat per kete marreveshje u hartuan ne menyre konspirative dhe u shkel Kushtetuta. Po keshtu, edhe deputeti socialist, Damian Gjiknuri, sqaroi se qeveria me kete marreveshje neglizhoi parimet themelore te shtetit. Ne ndihme te tyre ne mbledhjen e djeshme, ishte edhe eksperti Myslym Pasha, i cili me harta dhe skica shpjegoi para anetareve, se me kete marreveshje, Greqia fiton shume ndersa Shqiperia, sipas tij, humbet dy pika strategjike si mesin e kanalit te Otrantos dhe permes kanalit te Korfuzit. Argumentet e socialisteve, u kundershtuan nga perfaqesuesit e Kryeministrise dhe Kuvendit. Sipas perfaqesuesit te Kuvendit, Lulezim Lelcaj, PS nuk ka legjitimitetin qe te kerkoje nga Gjykata Kushtetuese shpalljen si antikushtetuese te marreveshjes, pasi eshte force politike. Po keshtu u shpreh edhe perfaqesuesja e qeverise, duke hedhur poshte pretendimet se, marreveshja per kufijte detare me Greqine eshte antikushtetuese. Ajo cka ra ne sy ne seancen e djeshme, ishte fakti qe anetaret e Gjykates Kushtetuese, i bene rreth 30 pyetje perfaqesuesve socialiste, per sqarime te metejshme te kerkeses se tyre. Nder to ishte dhe pyetja e kryetarit te Gjykates, Vladimir Kristo, i cili i kerkoi perfaqesuesve nese kane legjitimitetin te kerkojne nje gje te tille, duke qene se ata nuk jane zyrtarisht as deputete te Kuvendit, pasi nuk kane bere betimin. Sipas Kristos, a mundet nje parti politike, vetem duke u bazuar ne statutin e saj te kerkoje nje gje te tille, duke marre pergjigje nga pala tjeter, se statuti i partise e percakton ceshtjen e integritetit territorial te vendit.

Kristo: Keni legjitimitet si deputete te ankoheni

Anetaret e Gjykates Kushtetuese, nuk u kursyen aspak dje ne pyetjet e drejtuara ndaj perfaqesuesve te Partise Socialiste per sqarime, mbi ankesen e bere per marreveshjen per kufijte detare me Greqine. Madje kryetari i Gjykates Kushtetuese, Vladimir Kristo, ne listen e gjate te pyetjeve i kerkoi PS-se, nese ka legjitimitet si force politike te ankohet, duke qene se nuk jane as deputete pasi nuk kane bere betimin ne Kuvend. Sipas socialisteve, kerkesa bazohet ne statutin e tyre dhe eshte legjitime. Pyetjet e tjera kishin te benin me ceshtje teknike dhe ndryshime te kerkeses.

Papergjegjshmeria e presidentit Bamir Topi per ''kufirin detar'' demton rende kercenimin territorial te Shqiperise

Topi: Kam besim ne vendimin e Kushtetueses

Presidenti i Republikes, Bamir Topi, preferoi te mos perfshihet aspak ne debatet e zhvilluara dje ne Gjykaten Kushtetuese, ne lidhje me marreveshjen per kufijte detare mes Shqiperise dhe Greqise. Gjykata Kushtetuese, kishte ftuar dje edhe Presidencen qe te sillte perfaqesuesin e saj, por ne vend te tij Presidenca dorezoi nje shkrese zyrtare, ku theksonte faktin se nuk ka asnje koment mbi kerkesen e bere nga PS per antikushtetuetshmerine e marreveshjes dhe shqyrtimin e kesaj ceshtjeje ne Kushtetuese. "Presidenti i Republikes, shpreh besimin e plote tek Gjykata Kushtetuese dhe vendimin qe ajo do te marre mbi kete ceshtje", thuhej ne letren e Presidences. Gjate diskutimeve te djeshme, perfaqesuesit e PS-se, ngriten shqetesimin se ne nje marreveshje kaq te rendesishme, ne procedurat e saj mungon autorizimi qe duhet te jape Presidenti i Republikes. Duke theksuar keshtu faktin se kreu i shtetit, eshte menjanuar nga nje ceshtje e tille.

Rozeta Rapushi
E Merkure, 09 Dhjetor 2009
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Kryeministri: Myslym Pasha, sharlatan

Imazh

M.Pasha dhe drejtuesit e Shekullit / Takim me deputetë për Paktin

Në intervistën dhënë sot për Zërin e Amerikës kryeministri Berisha është përgjigjur edhe për një pyetje të lidhur me Paktin Detar. Sipas tij, kolonel Myslym Pasha është "një sharlatan" dhe se ai (Berisha) "nuk do ta ndiqte këtë çështje, por e ka ndjekur.."

Zëri i Amerikës: Një tjetër çështje e cila ka hapur debat është edhe ajo e marrëveshjes për përcaktimin e kufirit detar me Greqinë. Në të vërtetë ajo është shumë teknike dhe për këtë kanë folur shumë specialistë.Edhe seance e parë që u zhvillua në Gjykatën kushtetuese la një shije jo fort bindëse. Ju mendoni se ka vend për korrigjim?

Sali Berisha: Unë natyrisht e kam ndjekur debatin. Unë çfarë shoh në debat. Shoh një sharlatan që kalon nga ekrani në ekran dhe cfarë thotë. Thotë që Gjiri i Sarandës nuk është ai që ai vetë ka përcaktuar me dorën e vet dhe institutin që ka drejtuar, ka vizatuar dhe ua ka dhënë shqiptarëve në të gjitha tekstet dhe e ka përcaktuar në enciklopedinë e Shqipërisë, por gjiri i Sarandës është ai që ka përcaktuar legjenda. Se bëhet fjalë te gjiri. Unë nuk do ta ndiqja, do e leja në dorën e ekspertëve, por e kam ndjekur.
Së dyti, bëhet fjalë për distancën ku u thotë shqiptarëve një herë se këtu janë humbur 350 kilometra. Kur distanca është 39 kilometra ai thoshte 21, pastaj thoshte jo nuk e kam deklaruar. Pra absolutisht kemi të bëjmë, koncepti im më falni, me jë sharlatan të mirëfilltë që nuk jep as edhe një fakt të vetëm. Gjykata e Shkupit dhe ajo kushtetuese nuk mori përsipër trajtimin e kësaj cështjeje. Të njejtën çështje shtroi edhe atje opozita. Gjykata e Tiranës e mori përsipër.
Dakort. Po e ndjekim. Cfarë argumenti do paraqesë pala tjetër. Unë gjykoj se të gjitha argumentat janë paraqitur për zbatimin me korrektesë të traktatit të detit. Eshtë përcaktyuar ajo si bazë dhe ajo përdoret si bazë në shumicën e vendeve të botës. Nuk kam as edhe shqetësimin me të vogël për të. Por të mendoj se ekspertët shqiptarë shitën territor. Kjo vjen nga mendësia më e vjetër e këtij vendi.
Ai është një proces transparent. Gjiri i Sarandës është gjiri i Sarandës. Ka një përkufizim enciklopedik, gjeografik, një përkufizim të gjithanshëm.

VOA News | 29/12/2009
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4533
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Ndarja e kufirit/ Myslim Pashaj tregon dy ishujt ku bazohet “loja” greke me detin”: Të negociohet për…
Imazh

Sep 1, 2020
| 15:10
Koloneli Myslim Pashaj ka reaguar edhe një herë tjetër për çështjen e detit dhe ndarjen e kufirit greko-shqiptar në detin Jon.

Në një intervistë për gazetën “Panorama”, Pashaj ka folur për rëndësinë që kanë cekëtinat shkëmbore në caktimin e vijës kufitare mes dy vendeve. Sipas tij, Gjykata Kushtetuese në vitin 2010, kur rrëzoi marrëveshjen Shqipëri-Greqi për detin, e ka rrëzuar mundësinë që mikroishujt në detin Jon të përdoren si pika referenca për të aplikuar parimin e 12 miljeve për zgjerimin e detit territorial.

Në këtë pikë, Pashaj thekson që Shqipëria do duhet të negociojë mbi rolin që duhet të kenë dy mikroishujt Othonoi e Erikuza në veri të Korfuzit në përcaktimin e vijës delimituese mes dy vendeve.

Nga MYSLIM PASHAJ

Për kushtet speciale, gjeografike, historike në rastin e Shqipërisë dhe Greqisë shfaqen veçori, të cilat nuk lejojnë që automatikisht të aplikosh këtë zgjerim të ujërave territoriale pa negociatë dhe pa një marrëveshje.
Pse ndodh kjo pengesë? Sepse në shtrirjen ekstremale veriperëndimore, në ngushticën e Otrantos dhe vijimit të kanalit të Korfuzit, Republika Greqisë përfaqësohet me bashkësi ishullore të Korfuzit, ku ishulli Othonoi dhe Erikuza ndodhen përballë dheut kontinental të Republikës së Shqipërisë.
Kështu, është e nevojshme që sipas këtyre veçorive (ishujt) të negociohet për metodën e ndarjes. Kjo nxjerr në pah efektin e ishujve, pra a do ta marrë ishulli Othonoi të drejtën e plotë që të zgjerohet në 12 milje detare në detin territorial, apo do të marrë 6 milje, 8 milje? E njëjta gjë edhe për ishullin Erikuza.
Vendimi i Gjykatës Kushtetuese të Shqipërisë është i pakapërcyeshëm. Kjo Gjykatë ka hedhur poshtë përfitimin e 12 miljeve detare me efekt të plotë të ishujve dhe cekëtinave shkëmbore. Pranimi i zgjerimit të 12 miljeve shikohet si një pranim parimor, por ama, se sa i takon, këtë e vendos negociata e dy vendeve, në bazë të së Drejtës Detare Ndërkombëtare, çka është e domosdoshme.
Mirëpo, vini re në këto momente se ç’ndodh me qëndrimin e Republikës së Greqisë ndaj Republikës së Shqipërisë? Një ndër aktet e para të deklarimit edhe para sekretarit Stotlenberg ishte botimi i hartës së zgjerimit të Greqisë në 12 milje detare në krahun perëndimor, ku hapësira detare është e gjerë deri në veri të ishullit Othonoi.
Akti i dytë bashkëngjitës është botimi i hartës së Korfuzit dhe arkipelagut që ndodhet përballë Shqipërisë ku janë përvijuar kufijtë detarë midis të dy vendeve, kur dihet se ata nuk ekzistojnë dhe se janë përmbysur nga Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë. Qeveria greke, drejtpërsëdrejti nuk e ka mbajtur të fshehtë qëllimin e saj, se pas të Drejtës Ndërkombëtare Detare të kalimit nga 6 milje detare në 12 milje detare, ka përfshirë në të njëjtin dokument hartografik edhe delimitimin e njëanshëm të vijës kufitare detare të detit territorial të Shqipërisë në 112 km gjatësi, nga mesi i ngushticës së Otrantos deri në gjirin e Ftelias, në puqje me piramidën tokësore n.r 49.
Këto ditë keni parë këtë hartë, e cila bart brenda saj me simbole të qarta hartografike projektin e ndarjes së detit në kanalin e Korfuzit, që është hapësirë e detit territorial të të dyja vendeve. Aty përvijohet qëllimi për projektin e nesërm të zbatimit të diktatit “duke e ndarë detin me mënyrën e vijës së mesit, baraslarguar nga brigjet”, e aplikuar në vitin 2009 në paktin detar, tanimë të përmbysur.
Nga opinioni i gjerë shqiptar, kjo hartë është parë pa vëmendje për ta lexuar dhe interpretuar se ç’përfaqëson ajo vijë. Kjo hartë është vizatuar dhe përtërirë pa dijeninë e Republikës së Shqipërisë. Ndiqni me vëmendje hartën e Arkipelagut të Korfuzit!
Në krahun perëndimor dallohen hapësirat e detit territorial të zgjeruar nga 6 milje detare në 12 milje detare, e përvijuar me pika të bardha deri në përfshirje të Othonoit dhe në veri të ishullit Erikuza. E gjitha kjo vijë është “toidhio” si ajo e vitit 2009. Greqia fqinje realizon objektivat e saj strategjike.

http://www.panorama.com.al/ndarja-e-kuf ... iohet-per/



EKSKLUZIVE/ “12 miljet në Jon? Greqia po e merr detin me diktat. Si u bë qorrazi ndarja me ‘Vijën e Mesme’”- Flet Kolonel Myslim Pashaj: Ja hilja që përdori shteti helen për të arritur qëllimet! Iu hap shtegu për…

Aug 29, 2020
| 22:40
AFRIM IMAJ /Koloneli i njohur Myslim Pashaj, që denoncoi marrëveshjen e ndarjes së kufirit detar Shqipëri-Greqi në vitin 2009, e cila më pas u rrëzua nga Gjykata Kushtetuese, ka reaguar për debatin e nisur në ditët e fundit në lidhje ambicien greke për t’u zgjeruar me 12 milje në detin Jon.
Imazh

Në një intervistë për gazetën “Panorama.al”, Pashaj tregon se përse një dëshirë e tillë greke mund të cenojë ujërat territoriale të Shqipërisë. Ai thotë se për ndarjen e kufirit siç u bë në vitin 2009, por edhe tani, në përcaktimin e 12 miljeve nuk duhet të merren mikroishujt shkëmborë të pabanuar.
Duke marrë si shembull shkëmbin e Barketës, shumë i diskutuar edhe në vitin 2009, Pashaj thotë se ai nuk mund të merret si pikë për të filluar matjen e 12 miljeve detare që kërkon Athina zyrtare. Koloneli Myslim Pashaj ka edhe një kritikë për grupin negociator që po punon për ndarjen e kufirit detar shqiptaro-grek, pasi sipas tij duhet të ketë ekspertë të nivelit të lartë dhe me përgjegjshmëri të lartë kombëtare.
http://www.panorama.com.al/wp-content/uploads/2020/08/Harta-kurifi-detar.jpg

Harta kurifi detar

Më tej, Pashaj tregon edhe problemet që kanë institucionet shqiptare për këtë temë, të cilat sipas tij janë të papërgatitura, pasi nuk janë marrë fare me paktin detar. Myslim Pashaj i bën apel qeverisë shqiptare që të bëjë transparente ecurinë e negociatave të deritanishme me Greqinë dhe të dilet me një qëndrim zyrtar nëse është rënë dakord që të zbatohet parimi i vijës së mesit në ndarjen e kufirit detar.
Imazh

Gjithashtu, në intervistën e tij Pashaj u kërkon palëve politike në vend që të bashkëpunojnë kur vjen fjala te çështje të tilla me interes të lartë kombëtar, me qëllim që të mos përsëritet edhe një herë historia që ndodhi me marrëveshjen e vitit 2009.

Kolonel, pas hartës greke të kalimit nga 6 milje detare në 12 milje, në media ka dalë dhe harta e re e diktatit grek për ndarjen e ujërave territoriale në kanalin e Korfuzit. Opinioni juaj…

Vitet ikin, vitet rrjedhin. Deti Jon është i shenjtë, por ai ka ngelur ende i pandarë. Në vitin 2009 s’kishte kush dijeni se ç’bëhej me ndarjen detare midis dy vendeve, por erdhi koha e marrëveshjes midis Shqipërisë dhe Greqisë. Aty një herë filluan eksplozionet aq të ndjeshme shqiptare, kur thuhej se “detin e kemi të ndarë që në kohë të Enver Hoxhës… etj.” aq e papërgatitur ishte Shqipëria në këtë mision të madh kombëtar. Pastaj nxorën një listë koordinatash, e cila qe dhe fillimi i tymit mediatik të paparë. Unë jam përfshirë në këtë histori, që është edhe histori hartografie në mënyrë rastësore nga një gazetar.

Ne e përmbysëm atë vepër pushtuese që në harkun e një viti, të bëhen negociatat dhe të ndahet deti me “metodën e vijës së mesit të baraslarguar nga të dyja brigjet”, që i barazoi aq shpejt faktorët e detit Jon të Shqipërisë dhe unë u gjenda në Gjykatën Kushtetuese në grupin oponent të Partisë Socialiste, në një përpjekje të pazakontë. Qeveria shqiptare e asaj kohe u mpak, por nuk u dorëzua, ndërkaq filloi anatemimet e pasuksesshme për të mbështetur paktin. Dhe kjo është e turpshme! Ajo s’ishte në gjendje e nuk dinte se ku ishin burimet njerëzore e institucionale që duhet të kishin bërë këtë përgatitje, për t’u ndeshur me fqinjin tonë jugor. Greqia në synimet e saj kombëtare ka ndërmarrë një mësymje të madhe.
Zgjerimi në 12 milje detare nuk është gogol, por është rasti kur një fqinj duhet të gjejë rrugët më racionale, që brenda synimit grek të mos depërtojnë qëllime djallëzore për të rrezikuar integritetin territorial. Harta e paraqitur ditën e djeshme, ku 12 milje detare i janë bashkëngjitur pa marrëveshje vijës së delimitimit detar në kanalin e Korfuzit, “sipas vijës së mesit”, është rrëzuar që në vitin 2010. Qëllimet e Greqisë aty janë shprehur me qartësinë dhe diktatin e saj. Kjo është shumë e rëndë.

Dhe çfarë ka ndodhur më pas?

Ju mund të shihni se si ka rifilluar eksplozioni edhe tani, njëlloj si në periudhën 2009-2010. Institucionet shqiptare të panjohura, të papërgatitura, sepse janë disa institute dhe universitete, që as janë marrë fare me paktin detar.

Po pozicioni juaj?

Unë jam një qytetar shqiptar, i gjendur në frontin tim hartografik, siç e thashë aty pati në mënyrë rastësore, por prapë për fat, në frontin tim. Kam luftuar në të gjitha mënyrat për të mbrojtur kauzën e madhe të përcaktimit dhe ruajtjes së kufijve shtetërorë jugperëndimorë të Shqipërisë në 110 km gjatësi. E gjithë kjo gjatësi detare nuk është thjesht ujore, por njëlloj si dheu kontinental i Shqipërisë.
Druaj, por shumë zyrtarë nuk e dinë këtë, edhe pse mund të jenë përfshirë në grupe pune për këtë çështje. Në këtë periudhë që filloi trazimi, unë vijoj të jem në atë oponencën timen të para 11 viteve, në atë pozicion. Nga pikëpamja politike, kjo është një çështje e Partisë Socialistë dhe Partisë Demokratike, ndërsa nga ana profesionale dhe ekspertizës, unë ngelem pjesë e pavarur në këtë oponencë, sado që të zgjasë.

Kush është emëruesi i përbashkët? Ky është një problem kombëtar. Pse jeni të zhgënjyer!?

Unë si ushtarak dhe hartograf që kontribuoj në këto fusha, jam i zhgënjyer. Duhet njohur thelbi i punëve të institucioneve shqiptare, të cilat nuk janë në misionin e tyre. Dhe ne jemi të papërgatitur, të pazotë. A i ka këto vlera mesatare grupi negociator? Kjo është e trishtueshme, sigurisht!

Keni ndonjë hollësi?

Jo hollësi, por gjëra profesionale që na e ulin kokën. Për shembull, një diplomat i ri artikulon me buzëqeshje se “zgjerimi me 12 milje detare, asgjë e re për Shqipërinë”. Atëherë, unë do t’u thosha shqiptarëve që të shikojnë atë hartë që bashkëshoqëron ligjërimin e Ministrisë së Jashtme, ku është vizatuar e drejta e 12 miljeve detare dhe avancimi nga 6 milje detare në 12 milje detare. Në vitin 2009, deti u nda me një pakt që tanimë është i përmbysur. Para 11 vjetësh, Greqia dhe Shqipëria njihnin në detin territorial grek 6 milje detare, të deklaruara nga Greqia.

Ndarja “sipas vijës së mesit”, e përzgjedhur qorrazi nga shqiptarët, lejoi “pushtimin” në kufirin e 22,22 km nga ishulli Othonoi, pa marrë parasysh rrethanat gjeografike. Shikojeni në hartë se si mësyn e drejta detare e 12 miljeve detare të Greqisë, e cila realizon me sukses qëllimet e saj. Kjo është ndër më të thjeshtat. Por ka edhe më shumë. Unë i kam bërë zë opinionit shqiptar “në di gjë ai, se kujt shteti i përket Cekina shkëmbore e Pleshtit (Barketës) tanimë të njohur? Greqisë apo Shqipërisë? Askush nuk përgjigjet.
Pra, ky shkëmb është histori e papërgjegjshmërisë dhe përgjegjësisë shtetërore shqiptare, mbasi ky shkëmb që ndodhet në krahun shqiptar të detit territorial, në vitin 1913, kur detit iu la vetëm një frazë nga ndarja tokësore “Përmes Kanalit të Korfuzit”. Ky shkëmb është marrë si qendër për të ndarë detin Jon të Shqipërisë. Dhe ky është mjerimi ynë shqiptar. Dhe diplomati thotë “asgjë e re për Shqipërinë!”

Po mund të kthehemi pak më pas, për çështjen që është bërë alarm ditor i shqiptarëve. Duket sikur po mësyn një qenie detare që po na gllabëron?

Unë do të thosha se kjo është një keqkuptim i madh. Këtu është cituar ligji ndërkombëtar, sipas UNCLOS-82. Këtë të drejtë e kanë të dy fqinjët për ta zgjeruar (për ta marrë këtë të drejtë) dhe ajo ngelet si të ishte dheu kontinental i të dyja shteteve. Ajo që kërkon njohje, përgatitje profesionale dhe ligjore është negociata për ato raste kur kushtet gjeografike nuk e lejojnë zgjerimin. Këtu është çështja! Dhe për këtë shqiptarët kanë të drejtë të trazohen keqazi se kësilloj u dogjën gjatë “pushtimitdorëzimit” që ndodhi në vitin 2009.
Asnjë në hierarkinë e shtetit nuk e tha një fjalë për të sqaruar negociatën, por diplomati i ri tha prerazi se nuk ka negociatë! Automatikisht! Si është e mundur?! Kaq do të duhet dhe “t’i hapet shtegu” kundërshtarit që të “gllabërojë” hapësirën detare, sepse nuk dëshiron të pranojë faktorin tjetër ndarës të së Drejtës së Detit “Equitable Solution” (ndarje e drejtë dhe e ndershme). Më erdhi mirë që zoti Cakaj në një dalje të tij para mediumeve përmendi “atje ku e lejon gjeografia”( shyqyr!). Pra aty do të ketë vlerësim dhe analizë, si dhe negociatë. Po ashtu Cakaj përmendi edhe Gjykatën Kushtetuese e cila nuk përmendet fare.

Po a do të jenë të suksesshme negociatat që po bëhen tani?


Unë nuk di gjë për negociata se ajo është konfidenciale. Pra nuk ndjehet e nuk flitet, ka një draftmarrëveshje, por se ç’ka brenda, s’njihet! Nuk flitet as për parimet të paktën. Për shembull z. Cakaj të na thoshte se në bisedime a është pranuar “Vija e Mesme” apo “Equitable Solution”, po efekti i ishujve dhe cekinave detare? Asgjë nuk del! Aftësia e negociatorëve!?

Ju keni thënë se duhet të japin dorëheqjen, apo jo?

Ky është një mendim qytetar dhe intelektual i imi dhe nuk rrezikon për fatin e karrierës së tyre. Atëherë kur nuk flet ekspertiza, profesioni, shkenca dhe përgatitja intelektuale, këtu të shkon udha e mbrapshtë. Besoj se ndikimi politik “bën hatanë” bashkë me atë “hierarkik”. Partia Socialiste dhe ajo Demokratike duhet të bashkohen në këtë marrëveshje duke vënë interesin kombëtar në krye.
http://www.panorama.com.al/ekskluzive-1 ... teti-hele/
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Mëparshme
Posto një përgjigje 80 postime · Faqe 8 prej 8 · 1 ... 4, 5, 6, 7, 8
Antarë duke shfletuar këtë forum: Asnjë antar i regjistruar dhe 0 vizitorë
Powered by phpBB3
Copyright ©2008 phpBB Group.
Të gjitha oraret janë UTC + 2 orë . Ora 24 Shtator 2020, 23:56
Designed by Monitonix
[phpBB Debug] PHP Warning: in file /web/htdocs/www.proletari.com/home/mkportal/include/PHPBB3/php_out.php on line 33: Creating default object from empty value
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari