Letra dhe lapsi nje misherim i vargut ku letrari le gjurme ne historine dhe legjenden e nje kombi.
Moderatorë: Laert, I-AMESHUAR
Posto një përgjigje 56 postime · Faqe 6 prej 6 · 1, 2, 3, 4, 5, 6
Ismail KADARE dhe ENVER HOXHA, ELENA GUSHO, KADRIE, SHAHIN
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4317
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Ismail KADARE servil i agjentes të Beogradit, antishqiptares- Romana Vlahutin!
Imazh


- Kastriot Myftarajt akuzon për agjente të Beogradit - Romana Vllahutin
- Ismail Kadare merrë në mbrojten agjenten e Beogradit - Romana Vlahutinin
- Kastriot Myftaraj arrestohet pa urdhën të Prokuroris!
- Akademiku, Profesor Përparim kabo mbron Atdhetarin Kastriot Myftaraj

---------------------------------------------------------------------------------
"Aventura e çuditshme e një kurve kroate në Tiranë" :fluturon Imazh

By voal.ch | May 10, 2017

Në Kroaci, “Zonjën” Romana Vlahutin, e kanë quajtur “Prva Dama u sjeni”(Zonja e Parë-Hije) e Presidentit të majtë Ivo Josipoviç, i cili ishte në këtë post, në vitet 2010-2015. Josipoviç ishte një artist i shndërruar në politikan. Profesioni i tij ishte muzikant. (kompozitor) Por ai ishte edhe një jurist i shndërruar në muzikant. Josipoviç, për një kohë të gjatë (1987-2004) ka punuar si mësimdhënës në Akademinë e Muzikës në Zagreb.

Marrëdhëniet e tij me Romana Vllahutin, ndonëse të dy ishin të martuar, nuk kishin tërhequr vëmendjen para se ai të bëhej President i Kroacisë. Në rrethin e sorosianëve kroatë, të cilit i përkisnin të dy, konvencionet morale bëjnë pjesë ndër mitet që duhen dekonstruktuar, sic thotë frazeologjia e pëlqyer e tyre.

Kur Josipoviç u bë President, Romana dha shpejt prova se ishte sundimtarja e vërtetë e Pantovçak. (pallatit presidencial kroat) Josipoviç e emëroi atë të dërguarën e posaçme për Ballkanin Perëndimor. Meqënëse në organigramën e shtetit kroat nuk kishte pasur deri më atëherë një zyrë të këtij lloji (aspak anormale pasi Kroacia nuk është fuqi e madhe), u desh që Romana të sistemohej në zyrën e këshilltarit presidencial për politikë të jashtme, Joshka Para, si zëvendës-këshilltare. Media kroate nuk mungoi të vinte re risinë e çuditshme, pasi në Kroaci dhe madje në vende më të mëdha, nuk kishte as zëvendës-këshilltarë, një praktikë kjo e kancelarive të mëdha, si rasti i SHBA.

Posti i lartë që mori Romana, sa i përket shtetit kroat, në praktikë ishte një fjalë boshe me vlerë honorifike, në rast se mund të bëhet fjalë për “nder” në rastin e Romanës, që edhe ecjen e ka prej prostitute. Posti i shërbente Romanës vetëm për ta promovuar në një mision sorosian, që do ta them më tutje.

Zonja e Parë Hije e Pallatit Presidencial u bë aq e patolerueshme me sjelljen e saj, si një skandal shëtitës, sa Presidenti Josipoviç u detyrua ta largonte nga stafi i tij, madje edhe nga Kroacia. Meqënëse Kroacia kishte të drejtë të emëronte një shef delegacioni të Bashkimit Europian (i njohur si ambasador), u gjet për Romanën posti i shefes së delegacionit të BE në Shqipëri, që në zhargonin e vendit quhet Ambasadore e Bashkimit Europian.

Por Romana në Tiranë do të ishte më shumë një e dërguar sorosiane se e BE. Tutori i saj, Ivo Josipoviç është një nga të përkëdhelurit e Sorosit në Kroaci, ashtu si edhe Romana. Kur Josipoviç kandidoi për president në 2010, një nga premtimet e tij në fushatën zgjedhore ishte “Drejtësia e Re”. Është kureshti e madhe politike që këtë slogan e përdori edhe sorosiani Edi Rama më vonë. Romana, e cila nuk pati ndonjë rol në operetën politike “Drejtësia e Re” të Josipoviçit në Kroaci, do të kishte ironikisht një rol të madh në Shqipëri në komedinë me titull “Drejtësia e Re”, të vënë në skenë nga një tjetër politikan-artist, piktori i cili mburret se ka më shumë talent për barcoleta, Edi Rama.

Romana erdhi në Tiranë në tetor 2014. Josipoviç humbi zgjedhjet presidenciale të vitit 2015 dhe kaloi në pension politik, por Romana, të cilën ai e nguli në Shqipëri, mbeti këtu. Shpejt Romana u bë e njohur për skandale. Është e padyshimtë dhe e vërtetuar me dokumente se ajo ka vjedhur rreth një milion euro në aferën e blerjes së rezidencës së BE në Tiranë.

Nëse do të kërkoni CV zyrtare të Romanës në faqen zyrtare të “Delegation of the European Union to Albania”, është një humbje kohe. Nuk do të gjeni asgjë të tillë. Arsyeja është se Romana nuk pëlqen të përshkruajë shkollim e saj joserioz për detyrat e larta që mban. Pasi ka marrë një diplomë të gradës së parë (bachelor) nga Fakulteti i Filozofisë i Universitetit të Zagrebit, ajo ka kryer një lloj kursi pranë Universitetit të Harvardit, që njihet si Shkolla e Qeverisjes “John F. Kennedy”, barazvlerësi amerikan i kurseve ideologjike të universiteteve moskovite në kohën sovjetike për komunistët e botës.

Në fillimet e luftës në Kroaci, në 1991, Romana u punësua në Zyrën për Shtypin e Huaj në Ministrinë e Informacionit të Kroacisë. Detyra e saj ishte shoqërimi i gazetarëve të huaj në frontin e luftës. Si e tillë Romana fitoi urrejtjen e luftëtarëve kroatë pasi ajo kishte krijuar miqësi me gazetarët që shkruanin keq për luftën kroate për mbrojtjen e atdheut. Për këtë Romana u bë popullore në anën tjetër të frontit te serbët, të cilët kur mësonin ardhjen e saj, bënin të përhapeshin me megafonë tingujt e asaj këngës së famshme jugosllave të viteve tetëdhjetë “Romana, Romana”. Për këtë arsye Romanën e larguan nga kjo detyrë dhe ajo si sorosiane gjeti shpejt punë në organizatat ndërkombëtare.

Kur Josipoviç e emëroi Romanën si të dërguar të posaçme për Ballkanin Perëndimor, ai në fakt nuk kishte parasysh hapjen fuqishëm të një linje të re të politikës regjionale kroate, por një projekt sorosian që është edhe projekt i disa qarqeve në Bashkimin Europian. Atë të Jugosllavisë së Re. Sorosi dhe pjesa më e madhe e burokracisë së Brukselit, si dhe vendet e BE që mbajnë peshën më të madhe të marrëdhënieve me Ballkanin, bashkohen në idenë se problemi i Ballkanit Perëndimor të mbetur jashtë BE-së, mund të ketë si zgjidhje praktike afatgjatë futjen në një lloj frigoriferi gjeopolitik, atë të Jugosllavisë së Re, që do të krijohet nga bashkimi i ish-republikave dhe krahinave jugosllave minus Sllovenia dhe Kroacia, tashmë të anëtarësuar në BE, plus Shqipëria.

Për të punuar për këtë projekt ka ardhur Romana në Shqipëri. Nuk është rastësi që ajo erdhi në kohën kur nisi të promovohet partneriteti Beograd-Tiranë, deri edhe me një partneritet personal Vuçiç-Rama. Për shkak të këtij roli që ka Romana, asaj ia falin në Bruksel vjedhjet që bën si ajo me blerjen e rezidencës së BE në Tiranë.

Për shkak se Rama ka një rol të madh në “integrimin” e Shqipërisë në Jugosllavinë e Re, Romana nuk flet kurrë për shndërrimin e Shqipërisë në një platancion gjigand droge, nga ku droga përmbyt Bashkimin Europian. Rama ka licencën e drogës, si shpërblim për pjesëmarrjen në realizimin e projektit të Jugosllavisë së Re.

78 vite më parë, një kroat i serbizuar, shkrimtari Ivo Andriç, që njëherësh ishte edhe zyrtar i lartë i Ministrisë së Punëve të Jashtme të Jugosllavisë Mbretërore, bëri një memorandum për ndarjen e Shqipërisë, me ç’ rast Jugosllavia do të përfitonte gjysmën e territorit të vendit fqinj. Nuk është rastësi që Edi Rama gjatë një prej vizitave të tij në Serbi gjatë kohës që është kryeministër, gjeti të citonte pikërisht Andriçin, si përfaqësues të pëlqyer të kulturës serbe. Në gjuhën diplomatike, ku shpesh nënkuptimi ka rëndësi gjithëpoaq të madhe sa kuptimi i drejtpërdrejtë i fjalëve, kjo do të thotë se Kryeministri shqiptar është i gatshëm të pranojë edhe më tepër se kyçjen e Shqipërisë në Jugosllavinë e Re.

Nuk më shkaktojnë asnjë ndjesi qëndrimet politike të Romanës në Shqipëri, mbështetja për njërën apo tjetrën palë. Për mua është i një rëndësie krejt dytësore fakti që ajo mbështet qeverinë kundër opozitës. Që Romana ka me Edi Ramën marrëdhëniet e prostitutës politike me tutorin te i cili e kanë shitur, kjo u vërtetua në ditën e ceremonisë së promovimit të muzeumit të përgjimeve të diktaturës komuniste, e njohur ndryshe si “shtëpia me gjethe”. Në prani të ambasadorëve të huaj, ndër ta edhe Romana, Kryeministri Rama, kishte inskenuar një komedi ku të gjithë do të dëgjonin fjalimin e tij në oborr por nuk do të hynin në ndërtesë. Kur Romana kureshtare, pas përfundimit të fjalimit të Kryeministrit, deshi të hynte në ndërtesë, ashtu siç ndodh në raste të tilla, atë e ndaluan rojet e Gardës së Republikës, që vepronin sipas urdhërit të prerë të Ramës. Askush nuk duhet të hynte në ndërtesë. Skenën e pamë në kronikat televizive.

Çdo ambasador që trajtohet kështu publikisht nga autoritetet në një ceremoni zyrtare ku është i ftuar nga vetë Kryeministri, aq më tepër kur përfaqëson BE, kërkon si satisfaksion dorëheqjen e kryepalaços të kësaj shfaqjeje ku është poshtëruar BE, jo thjesht Romana, ose jep vetë dorëheqjen. Romana nuk bëri as njërën as tjetrën sepse ajo ka ardhur në Shqipëri si prostitutë politike jo si diplomate.

Prandaj unë nuk jam i shqetësuar për qëndrimet e saj politike, sepse nuk kam iluzione për rolin e saj politik, por jam i shqetësuar sepse 75 vite pasi Andriç shkruante memorandumin famëkeq, në 2014, në Shqipëri vjen një kroate që me lehtësi i hyn aventurës për të punuar për inicimin e procesit të gëlltitjes së vendit nga një federatë e re sllavojugore. Pak kohë më parë Romana është ankuar se ka pasur kërcënime për jetën e saj, me ç’ rast Brukseli ka kërkuar që të bëhen hetime për të zbuluar autorët. Për Romanën është krijuar një shërbim sigurie shtesë nga shteti shqiptar.

Romana dhe ata në Bruksel që kërkojnë hetime për të zbuluar terroristët që kërcënojnë jetën e Romanës duhet ta dinë se në këtë histori ka vetëm një terroriste, që është Romana, e cila ecën në gjurmët e një tjetër Ivo, Andriçit. Përfshirja e Shqipërisë në Jugosllavinë e Re është një atentat ndaj sovranitetit të Shqipërisë, është një akt që bie ndesh me përmbajtjen dhe frymën e Kushtetutës, është një proces që nuk ka të bëjë me asnjë lloj integrimi europian, por që ka të bëjë me aneksimin e kamufluar, për të cilin Serbia ka bërë përpjekje qëkurse është krijuar shteti shqiptar. Është edhe një krim i parashikuar shprehimisht në Kodin Penal.

Kështu që çdo shqiptar që do atdheun e vet mund ta vrasë Romanën dhe ky do të ishte një akt antiterrorist, jo terrorist. Në këtë histori ka vetëm një terroriste që është Kurva e Pantovçakut, e cila e mbetur pa tutor punon për llogari të Beogradit.
Autori - Kastriot Myftaraj


- Ismail Kadare merrë në mbrojten agjenten e Beogradit - Romana Vlahutinin
Për me lobue për Çmimin Nobel!

Imazh

"Kadare letër Vlahutinit pas kërcënimit me jetë: Do isha gati t’ju kërkoja ndjesë në gjunjë"
By voal.ch | May 10, 2017

Shkrimtari dhe kandidati për Nobël, Ismail Kadare i ka shkruar një letër ambasadores së BE-së në Tiranë, Romana Vlahutin.
Letra vjen pas thirrjeve për vrasjen e ambasadores, nga analisti Kastriot Myftaraj, i cili u ndalua nga Policia, por më pas u lirua. Kadare, në letrën drejtuar ambasadores thotë se ai është gati të kërkojë ndjesë në gjunjë para saj, për të treguar se mirënjohja e tij për të është e pacenueshme.
LETRA
Letër për Romana Vlahutin, ambasadore e BE në Shqipëri

E nderuara Zonjë,
Më lejoni t’ju drejtohem me këtë letër krejtësisht personale, për tronditjen që më shkaktoi sot fyerja e paskrupullt që u bë publikisht kundër jush në shtypin shqiptar. Nuk është fjala për të sqaruar këtu se ç’është fyerja e një njeriu jo normal dhe se sa pak lidhje ka ajo me një popull e një shoqëri të tërë. Megjithatë ajo fyerje u botua nga shtypi i vendit tim, kështu që në një mënyrë ose një tjetër na vuri para përgjegjësisë të gjithëve.
Ndonëse shkrimtar i njohur, nuk marr përsipër të përgjigjem për ato çka mund të ndodhin në këtë vend, për mirë apo për keq. Do të doja thjesht të ndaja me ju pikëllimin që mund të ndiejë njeriu, i cili, në vendin ku vjen të ndihmojë për kapêrcimin e brengave, ndeshet me një mosmirënjohje të tillë. E dashur Romana Vlahutin, do të isha gati t’ju kërkoja ndjesë në gjunjë, për t’ju siguruar se mirënjohja për ju është e do të jetë e pacënueshme.

Ismail Kadare
Paris, 10 maj 2017

Komente të lexuesit

Shpata 3 days agoReply
Zoti Kadare, mediat e botuan sepse Kastrioti u arrestua, po te mos ishte arrestuar asnje media nuk do te kishte folur, keshtu, mos luaj me te drejten dhe lirine e mediave te njoftojne publikun.
Pislleqe dhe fyerje botohen perdite ne feisbuk, por mediat nuk i reflektojne ato.
Por duhet ta dini, se ne te kaluaren, edhe kur ka patur raste shpifjesh ne media, autoret nuk jane arrestuar. Ky trajtim i ‘privilegjuar’ eshte padrejtesi !
Kastrioti ka shkruajtur 950 faqe liber, ‘me nuk e di çfare’ kunder jush, nuk eshte arrestuar !
Librin nuk besoj ta kene lexuar shume ‘psikopate’ se 1000 faqe nuk lexohen, po nuk i pati shkruar Tolstoi !
Kuptohet, se me Kastriotin ju keni hesape per te lare, kjo eshte puna juaj.
Por marr guximin, si ushtari Shvejk, t’ju them se ju nuk mundni, ne emer te Shqiptareve te ‘ndani pikellim’ per ‘mosmirenjohje’ sepse Shqiperia nuk i ka asgje borxh Romana Vlahutinit !
Ajo eshte pasuruar jashte mase ne Shqiperi, ketu perflitet shume per te, dhe nderhyrjet e saj me Zotin Rama jane te mistereshme.
Lexo Gazetat, edhe ato perendimore po deshe, Zoti Kadare, qe te mesosh mire, cila eshte Zonja Romana, perpara se ti ulesh ne gjunje !
Letra juaj eshte e befasueshme, le t’ja leme kohes se verteten, apo naivitetin e saj. Faleminderit !

Minotauri 3 days agoReply
Your comment is awaiting moderation.
Myftaraj natyrisht e ka tepruar me lirine e fjales , por vete Zonja e Europes prane qeverise se Tiranes nuk do kerkonte burgosjen e tij…
Problemi duhet kerkuar atje ku eshte: Vllahutin, eshte ne rregull me misionin europian te derguesve te saj, apo jo?
Si vezhgues, sinqerisht, me rane ne sy per te teperta, tere ato xhingla mingla ne qafen e zonjes ne fjale, teksa fliste ne pervjetorin e Europes, ne Gjinokaster, nese nuk gabohem…
Mire qe nuk u kujtua ambasadori Lu ta shenjestronte si subject te Vettingut…!
Vllahutin ia di shkakpasojat e puneve qe ka marre persiper.
Tere te tjerat bjen vetiu, nese behet mbare per Shqiperine…
Kadare…?!
Ai gjithnje ka qene per Ligjin e Ruajtjes se Monumenteve! Aq me teper si Kalores Frengo-Fil…
Vetem pasi monumentet rrezohen nen peshen e vete, Kadare del kunder tyre! Si me Enver Hoxhen, psh.
Kadarea ne krye te heres ishte kunder UCK-se, por u be pro pasi…
Pastaj doli kunder Rugoves, por i kerkoj ndjese Presidentit, pas vdekjes!
Pastaj akuzoi Ali Ahmetin dhe rebelet shqiptare ne former Macedoni, si nostalgjike te Enverit!!!
Si individ qe ka hyre ne Europe, qysh ne kohen kur Shqiperia ishte e Izoluar, merret vesh qe do mbaj anen e europaineve, deri kur shqiptaret te lejohen te hyjne edhe ata atje…

Bardhi 2 days agoReply
Gjunzimi deri në poshtrim të moralit tij, i Ismail Kadaresë para kryediktatorit dhe diktatorve te komunizmit asht i njohun, i një ish sekretarit të organizatës bazë të partis të Lidhjes së Shkrimtarve, që ka persekutue, e burgosë dhe hedhë në duart e xhelatve hetuesa, shum shkrimtarë, muzikantë, kangtarë, aktorë dhe kundërshtarët e tij në periudhën kur ishte deputetë, zev-i kryetares të Frontit Demokratik i diktatores nexhmije hoxhës, mik shpije i kryediktatorit enver hoxha.
Kadaresë nuk i han palla tash 25 vjet për me deklarue në mprojtje të popullit të vet nga;
– huliganizmi kryeqeveritar,
– të shitjes së tokës shqiptare grekut prej ish presidentit bamir topi, sali bersha, lulzim basha dhe ilir meta,
– të bashkpunimit deri në intimitet i edvin ramës me vuçiç në kurriz të Shqypnis Mjerë dhe Kosovës,
– të shndrrimit të Shqipnis në hambar të hashashit dhe pasunimit të lobit ultrakomunist të Tiranës
– të avokatisë të romanës vlahutin ndaj bandës saj sorosjane ,
– të votimit pa opozitë si prezencë e rikthimit të sistemit nji-partjak.
– për vorfninë dhe emigrimin masiv të rinis shqyptare.
Vetëm kto halle nuk e gjunjëzojn shokun kadare, por gjunzohet për ta hedhë patriotin e madh Zotni Kastriot Myftaraj në duart e xhelatit hetues, sot ministër i brendshem fatmir xhafaj! Mos i prekë kush telat kadaresë – mallkimin e ka si në diktaturën komuniste-ku lulzoi epshet e tija satanike kundër shqiptarve patriot, fetar, të ditun dhe demokrat!

https://www.voal.ch/kadare-leter-vlahut ... ne-gjunje/

''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. E pregatiti në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Radovani
Ubi spiritus Domini ibi libertasKu ashtë shpirti i Zotit, aty ashtë liria. At Gjergj Fishta
“Ai që e di dhe thotë një gënjeshtër asht nji kriminel”Bertold Brehtin.
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4317
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
"Arrestohet gazetari Kastriot Myftaraj, bëri thirrje për vrasje të Vlahutin"Imazh

By voal.ch | May 10, 2017
Arrestohet gazetari Kastriot Myftaraj. Prangosja e tij është bërë mbrëmjen e djeshme pas një shkrimi të publikuar me dt 7 maj në facebook, ku kërcënon dhe fyen ambasadoren e BE në Tiranë, Romana Vlahutin.
Ndalimi i tij është bërë nga njësia antiterror, pasi në shkrimin e tij Myftaraj bënte thirrje që çdo shqiptar që do atdheun e tij mund të vrasë Romana Vlahutin dhe ky do të ishte një akt antiterrorist, jo terrorist.
Në shkrimin e tij Myftaraj e akuzon ambasadoren e BE në Tiranë se punon kundër interesave të Shqipërisë si pjesë e tezës për Jugosllavinë e Re.
Vec nxitjeve për dhunë Kastriot Myftaraj përdor fyerje dhe ofendime ndaj ambasadores Valhutin.


U arrestua për nxitje dhune, Prokuroria urdhëron lirimin e publicistit Kastriot Myftaraj
- Një ditë pas ndalimit nga antiterorri, gazetari Kastriot Myftaraj lirohet me urdhër të Prokurorisë.

TIRANË
By voal.ch | May 10, 2017
Myftaraj është shoqëruar mbrëmjen e kaluar në Policinë e Tiranës pas një shkrimi kundër ambasadores së BE-së në Tiranë Romana Vlahutin me akuzën për ‘Thirrje publike për veprime të dhunshme” të parashikuar nga neni 223 i kodit penal. Ky nen parashikon që ‘Thirrjet e bëra publikisht për të kryer vepra të dhunshme kundër rendit kushtetues, dënohen me gjobë ose me burgim gjer në tre vjet’.
Në shkrimin e publikuar dje në faqen e tij në “Facebook”, Myftaraj që njihet për shkrimet e tij konspirative shkruante se znj.Vlahutin është pjesë e tezës për Jugosllavinë e Re dhe ndër të tjera thoshte se “çdo shqiptar që do atdheun e vet mund ta vrasë Romanën dhe ky do të ishte një akt antiterrorist, jo terrorist”.





Ejani më merni dhe mua, dua të jem në një qeli me Kastriot Myftarajn Imazh

– Nga Prof.PËRPARIM KABO
By voal.ch | May 10, 2017
Dëgjova një mesazh se është arrestuar Kastriot Myftaraj… Pse? Se ka shkruajtur një shkrim për zonjën Vllahutin… Kush nuk e njeh Kastriotin do të thoja se ai ka nivel të ulët kulturor, kush nuk e njeh Kastriotin do të lërë të kuptohet haptazi se nuk është rritur me libra dhe me lexime, do tregonte në dritën e diellit se është nga soji frikacakëve…
Kastriot Myftaraj është ndryshe, është një njeri erudit, polemist i hapur dhe guximtar. Kur një autore franceze botoi një libër mbi orgjinën e kombit shqiptar, si një provokim i hapur antishqiptar një libër antishkencor dhe denigrues, ishte Kastrioti që iu gjegj flak për flak me një botim të tijin duke mbrojtur atdheun dhe nderin e tij… A jam unë dakord me të gjtha ato që shkruan dhe thotë Kastrioti? Jo nuk jam dhe kjo është krejt normale, sepse edhe ai nuk është në një mëndje me shumë ose për ndoca argumente apo spjegime të mijat… Kjo është normale në një vend normal ku fryma dhe qielli mendimit është pluralizmi kulturor. Nuk trembet liria me arrestime. Unë nuk iu them as lëroheni dhe as nxirreni …unë kam një këresë tjetër… Ejani më merni dhe mua dua të jem në një qeli me Kastriot Myftaraj…Dje një studente po fliste për Procesin e Kafkës në seminar dhe për shëmbull citoi diçka nga akuza që iu bë at Zef Pllumit dhe etërve të tjerë nga rregjimi komunist dhe ku në akuzë shkruhej se… Ju mbani përgjgjësi për kryqëzatat, për pushtimin turk dhe austro-hungarez”… aq sa Ati u shpreh… unë nuk e pranoj këtë akuzë se kam le në vitin 1924 e këto që ju thoni kanë ndodhë para se unë të kisha le… “Nëse do ta mundësh kundërshtarin edhe me provokuesin dhe me të pavërtetin përdor arsyen. Liria e mendimin nuk prangoset sepse liria nuk është trup me duar… Keni kë të arrestoni nga njerëzit e shtetit, keni shumë madje, me kokë me këmbë dhe me pasuri; por Ju nuk I lidhni ata dot sepse jeni të lidhur prej tyre. Kastriot qëndro si të ka hije… unë jam me ty se jam me lirinë e shprehjes… Ju jeni dishepulli saj edhe kur mund të keni qasje apo argumente të gabuara…


Pkabo 10 maj 2017

Komente të ndryshme


- Frano Kulli 2 days
Nje qendrim i vyer intelektual dhe atdhedashes.Falemnderit profesor.Bravo !

- fatos.z 2 days
Lime ke ngel po ai idiot qe kam njohur kur ishe i ri,delirant,komsomolas dhe tani na del dishepull i lirise se fjales. Nuk diskutohet liria e fjales per KM ,por thirja per vrasje dhe per shume te tjere cpifje te ndyra per nje zyrtare te BE. Si do te vinte ty mor Lime te thonin per gruan apo motren tende KURVE ?

perparimkabo 20 hours
Gjuha juaj eshte e padenje por jo qe une ne emer te respektimit te drejtes se fjales nuk te denoncoj…ti fyen dhe une te fal, thirjet per vrasje si ka bere autori por ju se keni lexuar shkrimin …ai analizon se cdo te ndodhte nese do kryej ky akt qe eshte lajmeruar nga te tjeret si rrezik…do quhet akt terrorist apo antiterrorist kur nje diplomat shkel kushtetuten e nje vendi…kaq per shkrimin …ai qe e ka shkrujatur le te burgoset nese e meriton por kjo e provuar ne gjyq…sapo per fyerjen e saj, autori e ka mare percaktimin nga nje gazete kroate…une nuk do ta beja dhe nuk e mbroj….une them qe askush mos arrestohet se flet dhe shkruan por nese provohet nje veper penale apo e karakterit civil kjo te vertetohet ne gjykate….nese je kaq njohes i mire imi eja dhe fol me mua….une kam ngelur po ai qe nuk te fyej as ty e as kerkend per mendimet…nese une do isha si ty dhe do shkruaja ne adresen tuaj keto fjale ju do shperthenit 100 fish me shume…po qe nuk jemi njesoj…Edhe dicka tjeter ta fyenin prokuroren e pergjitheshme ti than lavire…ku ishe atehere si reagove…se di….nje dite zoti do na takoje sepse eshte e shkruar…te uroj vec te mira dhe pa urrejtjen …hiqe ate zbraze….!

- Anonymous 2 days
Pofesor mos ju lut kot nuk behet gelet ti urojme Kastriotit vetem shendet dhe kurajo

- Bardhi 22 hours
Ishe dhe mbete idhulli jem Atdhetar, dijetar, Profesor, Zotni Perparim Kabo!
Gjithmon penda e juej veç kulturë-atdhedashni për popullin dhe kombin shqiptar etnik!
Gjunzimi deri në poshtrim të moralit tij, i Ismail Kadaresë para kryediktatorit dhe diktatorve te komunizmit asht i njohun, i një ish sekretarit të organizatës bazë të partis të Lidhjes së Shkrimtarve, që ka persekutue, e burgosë dhe hedhë në duart e xhelatve hetuesa, shum shkrimtarë, muzikantë, kangtarë, aktorë dhe kundërshtarët e tij në periudhën kur ishte deputetë, zev-i kryetares të Frontit Demokratik i diktatores nexhmije hoxhës, mik shpije i kryediktatorit enver hoxha.
Kadaresë nuk i han palla tash 25 vjet për me deklarue në mprojtje të popullit të vet nga;
– huliganizmi kryeqeveritar,
– të shitjes së tokës shqiptare grekut prej ish presidentit bamir topi, sali bersha, lulzim basha dhe ilir meta,
– të bashkpunimit deri në intimitet i edvin ramës me vuçiç në kurriz të Shqypnis Mjerë dhe Kosovës,
– të shndrrimit të Shqipnis në hambar të hashashit dhe pasunimit të lobit ultrakomunist të Tiranës
– të avokatisë të romanës vlahutin ndaj bandës saj sorosjane ,
– të votimit pa opozitë si prezencë e rikthimit të sistemit nji-partjak.
– për vorfninë dhe emigrimin masiv të rinis shqyptare.
Vetëm kto halle nuk e gjunjëzojn shokun kadare, por gjunzohet për ta hedhë patriotin e madh Zotni Kastriot Myftaraj në duart e xhelatit hetues, sot ministër i brendshem fatmir xhafaj! Mos i prekë kush telat kadaresë – mallkimin e ka si në diktaturën komuniste-ku lulzoi epshet e tija satanike kundër shqiptarve patriot, fetar, të ditun dhe demokrat!
Ju lutemi ju Skender dhe zonja Buçpapaj – Mos lejoni fyerjet banale deri të familjes Kabo sepse nuk ju nderon aspak si predikuesa të moralit të shnosh edhe gazetaresk!

https://www.voal.ch/ejani-merni-dhe-mua ... arim-kabo/
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. E pregatiti në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Radovani
Ubi spiritus Domini ibi libertasKu ashtë shpirti i Zotit, aty ashtë liria. At Gjergj Fishta
“Ai që e di dhe thotë një gënjeshtër asht nji kriminel”Bertold Brehtin.
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4317
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Skandali i Ismail Kadaresë
Nënshtrim, simpati, adhurim ndaj antishqiptares, pro-serbes me vulë – të Romana Vlahutinit


"Ekskluzive-Nga Kastriot MYFTARAJ

- Përgjigje Ismail Kadaresë për Romana Vlahutin"

11/05/2017

(Ju, z. Kadare i gjunjëzoheni Vlahutinit, unë iu gjunjëzohem hebrejve të botës për t’ iu kërkuar falje për urrejtjen ndaj tyre që përmban vepra juaj)
Ismail Kadare në letrën e tij për Romana Vlahutin thotë se i gjunjëzohet për t’ i kërkuar falje meqënëse i përket të njëjtit popullsi edhe unë që e paskam fyer Vlahutinin. Ismail Kadare i është gjunjëzuar dikur si shkrimtar bashkëkombasit të Vlahutinit, kroatit të serbizuar Ivo Andriç, autorit të një memorandum famëkeq për ndarjen e Shqipërisë të shkruar për qeverinë jugosllave në Beograd, në 1939. Asnjë shkrimtar dhe intelektual, për të cilin është i shtrenjtë vendi i vet, nuk flet me adhurim për një koleg të huaj që ka bërë planin e coptimit të vendit të tij. Kadare është rast unik.
Kadare është një shkrimtar që e kupton domethënien e fjalëve. Prandaj ai e kupton mirë se, kur Vlahutinin e kanë quajtur në shtypin kroat “zonja e parë hije” e Presidentit të Kroacisë (artikull të cilit unë i referohem), ky është një eufemizëm për fjalën “kurvë”. Aq më tepër kur në artikullin kroat të cilit unë i referohem, tregohen edhe skandale të këtij lloji që ajo i ka bërë së bashku me shefin e saj Presidentin Josipoviç.
Është për t’ u habitur që Kadare dhe Policia e Shtetit në Shqipëri e kanë nderin e Romanës më të shtrenjtë se ajo vetë! Romana nuk ka bërë padi në vendin e saj ndaj autorit të artikullit të mësipërm, për të vënë në vend nderin e saj të cënuar. Kadareja më quan mua një njeri “jonormal”. E thënë nga Kadareja, fjala është kompliment! Sepse vepra e Kadaresë ka qenë instrument zyrtar i diktaturës komuniste për formësimin e normalitetit njerëzor të njeriut skllav të shtetit diktatorial.
Kadare thotë se është gati të përulet në gjunjë para Vlahutinit për të kërkuar ndjesë që fyerjen që iu bë nga shtypi i vendit të tij, dhe për të protestuar që Vlahutini që sipas tij ka ardhur në Shqipëri për “lehtësimin e brengave” ndesh një mosmirënjohje të tillë.
Është kërshërore fraza e zgjedhur nga Kadare: “lehtësimi i brengave”. Është pikërisht ajo çka i kanë thënë me ironi Romanës në vendin e saj, në Kroaci, se bënte ndaj shefit të saj si “Zonjë e Parë Hije”.
Kadare, ashtu siç ka shpërfillur faktin që Andriç ka qenë autor i një projekti për coptimin e shtetit shqiptar, shpërfill tani faktin që Romana Vlahutin ka edhur në Shqipëri për të inicuar “integrimin” e Shqipërisë në Jugosllavinë e Re, që është paralajmëruar të krijohet me ish-republikat dhe krahinat jugosllave, minus Slloveninë dhe Kroacinë, plus Shqipërinë. Kadare nuk shqetësohet nga procese të tillë.
Është interesante që Kadare nuk flet për atë që Policia e ka quajtur “thirrje për veprime të dhunshme”, nga ana ime, ndaj Vlahutin. Duket se Kadare nuk e ka besuar këtë gjë.
Nëse Kadare ka detyrim t’ i gjunjëzohet dikujt, ai duhet t’ i ishte gjunjëzuar popullit hebre dhe t’ i kërkonte falje për fyerjet që i ka bërë gjithandej veprës së tij, në prozë dhe poezi. Kadare, duke qenë se vepra e tij mësohej në të gjithë ciklin arsimor të kohës së diktaturës komuniste dhe librat e tij rekomandoheshin dhe ende rekomandohen zyrtarisht në sistemin arsimor shqiptar të të gjitha cikleve, ka qenë një gjenerator i nxitjes së antisemitizmit, urrejtjes ndaj hebrenjve. Mua personalisht më është dashur një kohë e gjatë që të çlirohem nga mbetjet e kësaj urrejtjeje ndaj hebrenjve e nxitur nga librat e Kadaresë, me të cilën jam ushqyer në shkollë. Unë i bie në gjunjë popullit hebre dhe i kërkoj falje që vendi im ka nxjerrë një shkrimtar në veprën e të cilit rrjedh një lumë urrejtjeje ndaj hebrenjve.
Dikush mund të thotë se megjithëse në veprën e Kadaresë ka shumë urrejtje për hebrenjtë, ata e kanë pritur dhe nderuar Kadarenë në Izrael. Hebrenjtë janë të zgjuar dhe të duruar. Ata e kanë ftuar dhe nderuar Kadarenë dhe kanë pritur kërkesën për falje nga ana e tij.
Nuk është e vështirë të vërtetosh antisemitizmin në veprën e Kadaresë. Unë këtu do të përmend vetëm disa raste, pork a shumë më tepër sesa sjell unë këtu. Në novelën “Viti i mbrapshtë”, të botuar se pari në librin-përmbledhje me novela dhe tregime “Koha e shkrimeve” (1986), Ismail Kadare disfatën e përgjakshme të grupit të armatosur atdhetar shqiptar të kapedan Shestanit (emër sllav), e vendos në vendin e quajtur “Çifut Çiflig”. Madje, një personazh i novelës, rapsodi i çetës, Doskë Mokrari, sajon këtë këngë për ngjarjen:
“Pse u ktheve pas në Çifut Çiflig,
Kapedan Shestan.
Në Çifut Çiflig nata është e ligë,
Kapedan Shestan”. (Ismail Kadare: “Koha e shkrimeve”, Shtëpia botuese “Naim Frashëri”, Tiranë 1986, f. 357)
Në Shqipërinë e Mesme ku zhvillohen ngjarjet e novelës, madje në gjithë Shqipërinë, nuk ka një vend që të quhet “Çifut Çiflig”. Kadare e ka shpikur këtë toponim, për të shenjuar një vend të mallkuar, duke u nisur nga pikëpamja për çifutët (hebrejtë) si njerëz të mallkuar. Në këngën që Kadare e ve në gojën e Doskës thuhet: “Në Çifut Çiflig nata është e ligë”. Merret vesh se përse: ashtu siç janë të ligj çifutët(hebrenjtë), që i kanë dhënë emrin këtij vendi, ashtu është e ligë dhe nata në këtë vend. Pra, natyra djallëzore e çifutëve (hebrejve) projektohet tek natyra, tek koha në atë vend. Kjo lidhet me bestytninë se vendet ku banojnë çifutët janë vende të këqiaj, për shkak se ata bëjnë magji të zeza atje. Në novelë pronari çifut i çifligut përshkruhet si trafikanti i parë i drogës në Shqipëri, që në Luftën e Parë Botërore: “Si qe e mundur që ishin zënë në gjumë të gjashtë rojat? Pandehma se në një skutë të hambarëve komitët mund të kishin gjetur një sasi gjethesh hashashi, që e kishin marrë për çaj mali ose sherebele (pandehmë e ngritur vite më pas në kujtimet e Karl Buhbergerit, pas zbulimit prej tij në arkivat e Vjenës të një dokumenti që vërtetonte se çifligari shqiptar me origjinë çifute Isak Agai shërbente si furnizues i hashashit të papërpunuar për kontrabandistët austriakë), ishte jo fort bindëse, për arsyen e thjeshtë se ishte vështirë të besohej që malësorët shqiptarë të ngatërronin gjethet e çajit të malit me ato hashashit”. (Ismail Kadare: “Koha e shkrimeve”, Shtëpia botuese “Naim Frashëri”, Tiranë 1986, f. 357)
Është e tepërt të thuhet se të gjitha këto janë sajim i fantazisë së Kadaresë, një fantazie antihebreje në këtë rast. Nuk ka asnjë dokument të tillë në arkivat e Vienës, është sajesë letrare e Kadaresë.
Në novelën e Kadare “Ura me tri harqe”, botuar së pari në triptikun “Ura me tri harqe” (1977), Kadare projekton në Mesjetë, në shekullin XIV, propagandën anti-Semite të shekullit XX të korporatave të mëdha ndërkombëtare, të kontrolluara nga hebrenjtë, të cilat shfrytëzojnë popujt e botës. Ismail Kadare, duke bërë një parabolë historike tregon se si në gjithë truallin e Arbërisë dhe më gjerë, një koncern shumëkombësh ka marrë me koncesion nga princat shqiptarë të drejtën e lundrimit nëpër lumenj me lundra dhe trape, nga të cilat nxirrte fitime të mëdha prej shpërblimit që paguanin udhëtarët që kapërcenin lumenjtë. Ismail Kadare shkruan në novelën e tij: “Pranë trungjeve ku lidhet trapi gjatë natës, është një tabelë llamarine, ku me shkronja të shtrembra, janë shkruar fjalët ‘Lundra dhe trape’ Ka shumë vite që të tilla tabela llamarine janë vënë kudo dhe jo vetëm në viset e kryezotit tonë Stres të Gjikëve, ose Stres Gjikondit, siç e thërresin shkurt, por dhe më tutje, madje edhe përtej kufijve të shtetit të Arbrit, në pjesët e tjera të Ballkanit. Kjo paska ndodhur qysh në dimrin e vitit 1367, dhjetë vjet më parë, kur të gjitha trapet e kalimit nëpër lumenj, gjire e liqene i paska blerë një njeri i çuditshëm, i ardhur zoti e di nga, emrin e të cilit s’ e di askush, madje thonë se ai s’ ka emër tjetër veç atij ‘Lundra dhe trape’, që ka mbirë tani kudo, si të ishte një bimë që mbin gjithandej ku ka ujëra e lagështirë…Qyshse ky zot i ri bleu trapet e lundrat, trapaxhinjtë e lundrarët u kthyen në rrogtarë të tij, përveç ndonjë rasti të rrallë, si ai i trapaxhiut kokëshkretë të Përroit të Cungjeve, që pranoi më mirë të vdiste urie, sesa të merrte rrogën e ebreut të mallkuar». (Ismail Kadare: “Ura me tri harqe”, “Naim Frashëri”, Tiranë 1978, f. 10)
Sigurisht, e tepër të thuhet, një gjë e tillë nuk ka ndodhur në shekullin XIV, madje nuk ka ndodhur kurrë. Megjithatë, të bën përshtypje fakti që Kadare e bën hebre pronarin e kësaj kompanie shumëkombëshe mesjetare, dhe na thotë se njerëzit e quanin atë “hebreu i mallkuar”. Pra, Kadare jo vetëm tregon këtu urrejtjen e tij për hebrenjtë, por na thotë se shqiptarët i kanë urryer hebrenjtë që shumë shekuj më parë.
Në novelën e Ismail Kadare “Pashallëqet e mëdha”, botuar së pari në triptikun “Ura me tri harqe” (1977), si njeriu më i sofistikuar dhe djallëzor i ekipit të zyrës speciale perandorake osmane, së ashtuquajtur “Kra-kra”, të ardhur në Shqipëri në kohën e shtypjes së rebelimit të Ali Pashë Tepelenës, paraqitet “çifuti Elias”, për të cilin Kadare thotë se është i sektorit të “kujtesës kombëtare”(f. 242), domethënë i zhdukjes së kujtesës kombëtare.
Kolegët e tij të Kra-kra e pyesin çifutin Elias se ç’ është e ashtuquajtura “gjendje e veçantë” që pritet të vendoset në Shqipëri: “Po vallë në gjendjen e veçantë s’ ka përgjakje?- tha Lala Shahini.
-O, kjo është ndryshe, -tha çifuti Elias. –Në atë rast ata do të përgjaken me njëri-tjetrin. Është krejt ndryshe.
-Veç kësaj, në Shqipëri vendosjen e ‘Gjendjes së veçantë’ do ta ndihmonte vetë natyra pasionante e shqiptarëve, apo jo Elias?-tha Sulejmani.
-Çifuti bëri ‘po’ me kokë.” (f. 244)
Kështu, në penën e Ismail Kadaresë “çifuti Elias” del si armik djallëzor i shqiptarëve.
Në romanin e Ismail Kadaresë “Koncert në fund të dimrit”, ka një personazh që është shkrimtar dhe që quhet Skënder Bermema, me të cilin Kadare ka paraqitur vetveten. Ky Skënder Bermema del dhe tek “Dimri i Madh” dhe me këtë personazh autori paraqet vetveten. Tek “Koncert në fund të dimrit”, Skënder Bermema paraqitet duke shkruar këto vargje:
“Porsi çifuti i kthyer në fe tjetër,
Ia behu shiu i konvertuar në breshër”. (Ismail Kadare: “Koncert në fund të dimrit”, “Naim Frashëri”, Tiranë 1988, f. 489) Pse shiu i shndrruar në breshër krahasohet me hebreun e konvertuar? Shiu i konvertuar në breshër është një gjë tinzare, që të dëmton, duke të kapur në befasi. Krahasimi i tij me hebreun e konvertuar aludon për hebrenjtë e fshehtë, të konvertuar në fe të tjera, që e bëjnë këtë konvertim për të sunduar popujt e ndryshëm, ndërsa vazhdojnë të ushtrojnë në mënyrë sekrete ritet hebreje. Në librin e vet “Kronikë në gur”, me kujtime nga fëmijëria, Kadare tregon për një bisedë të plakave në dhomën e pritjes së shtëpisë së vet, në kohën e Luftës së Dytë Botërore, në vendin ku u rrëzua një aeroplan u gjend dora e këputur e një piloti anglez. Kjo ngjarje komentohet kështu: “Se kjo është koha e të paudhit. Çdo gjë në këtë kohë bëhet së prapthi. Na hodhi zoti një krah anglezi, tani prite kur të na hedhë mjekra gjermanësh, thonj çifutësh e hundë arapësh”. (“Kronikë në gur”, Shtëpia botuese “Naim Frashëri”, 1978, f. 120.)
“Koha e të paudhit” është Apokalipsi (Kiameti) paralajmërohet me shumë shenja të këqija një nga të cilat është që nga qielli do të bienë “thonj çifutësh”.
Është kërshërore, se djallëzinë të cilën ua vesh personazheve hebreje të librave të tij, Kadare e ka projektuar edhe mbi shtetin e Izraelit.
Në librin e vet “Linja të largëta” (1971) ku përshkruan një udhëtim në SHBA në 1970 për të pjesëmarrë në Kongresin e Rinisë që u mbajt atë vit në Neë York, nën kujdesin e OKB-s, Kadare tregon urrejtje për Israelin, duke shprehur keqardhjen që Israeli nuk u përjashtua nga ky kongres dhe duke e shpjeguar pjesëmarrjen e Israelit me teorinë e konspiracionit zionisto-imperialist (hebreo-amerikan) kundër popujve, në rradhë të parë atyre arabë: “Izraeli e ndjen veten ngushtë. Edhe atij i vërtitet dëbimi. Mirëpo, me makinacione të shkathëta e djallëzore, me ndihmën e tërthortë të disa fuqive të mëdha dhe me demagogjinë e tij të fortë (delegate izraelit e fillon fjalimin duke dënuar agresionin amerikan në Vietnam!) Izraeli e kapërcen edhe këtë herë situatën e vështirë dhe mbetet në sallë”. (Ismail Kadare: “Linja të largëta”, “Naim Frashëri”, Tiranë 1971, f. 111.)
Izraeli shtet djallëzor! Në librin me poezi “Koha” (1976), në poezinë “Koha në botë”, Kadare shkruan:
“Kjo kohë secilit i bën pyetjen
Sa të drejtë ka për qetësi,
Ja, ylli i zi, mbi shkretëtirën e Sinait,
Syri i Moshe Dajanit rri”. (Ismail Kadare”, Vepra, Tiranë 1981, “Naim Frashëri”, volumi I, f. 318.)
Moshe Dajan, ose më saktë Dayan (1915-1981) ka qenë një ushtarak dhe shtetar i famshëm izraelit, i cili njihej si Fitimtari i Gadishullit të Sinait. Kadare sajon figurën letrare se syri i mbuluar me napë të zezë i Moshe Dayan rri si yll i zi mbi Sinai. Ylli i zi është një simbol satanik. Kjo lidhet me paraqitjen e hebrejve si popull i Djallit. Moshe Dayan, për shkak të pamjes së vet piktoreske me syrin e mbuluar me napën e zezë, u bë një ikonë e preferuar për antisemitët arabë dhe të gjithë botës, duke u paraqitur si simboli i hebreut djallëzor dhe keqbërës.
Në librin e vet “Ftesë në studio”, që së pari është botuar në vitin 1990, Kadare tregon për një incident me një vajzë ruse, kur ishte student në Moskë. Ai thotë se e dashura e tij ruse i kërkonte me insistim që ai t’ i shkruante një letër: “Dashke një letër, thashë me vete, duke qeshur së brendshmi. Do ta kesh, pëllumbeshë. Dhe aty për aty u vura ta shkruaja: Ljuba ime e shtrenjtë. Një javë më parë kur me ndihmën e Zotit të shtiva në dorë, (pa guxuar ta shkruaj krejt fjalën e ndyrë ruse, shënova vetëm shkronjën e parë j… me tri pika), ishte vërtet një gjë e mrekullueshme, një çudnoje magnovienje, siç shkruan Pushkini i madh. Veç në mos më ke ngjitur triperin, (në gjuhën tonë ai emërtohet me një fjalë me tingëllim madhështor skullamendo, e huajtur nga italishtja dhe që të kujton termat e muzikës, andanto, moderato, apo jo?), pra veç në mos ma ke ngjitur triperin, ndonëse një shkrimtar, Heminguej më duket, ka thënë se kur e marr prej teje edhe triperi më duket i mrekullueshëm. Kështu, pra, as ai s’ ma zbeh dot dashurinë për ty, veç në mos e ke marrë prej ndonjë çifuti uzbek, se, pavarësisht nga simpatia që kam për çifutët, kam dëgjuar se çifutët e Uzbekistanit e kanë triperin më të keq se sifilisin”. (Ismail Kadare: “Ftesë në studio”, Shtëpia botuese “Naim Frashëri”, Tiranë 1990, f. 195)
Edhe këtu hebrenjtë shfaqen si bartës të posaçëm të së keqes! Në novelën e vet “Muzgu i perëndive të stepës”, që është pjesë e librit “Ura me tri harqe” (1978), ku Kadare tregon për studimet e tij në Moskë, ai tregon edhe për momentin në të cilin e dashura ruse e personazhit kryesor, i cili është vetë autori, zbuloi që i dashuri i saj qe shkrimtar. Ajo i urrente shkrimtarët dhe Kadare e përshkruan kështu reagimin e saj kur mësoi se dhe ai qe shkrimtar: “Ajo më vështronte qetësisht, pastaj duke më vënë njërën dorë te supi, afroi kokën dhe, sikur të përpiqej të shikonte diçka që ishte thellë syve të mi, diçka që s’ dukej, thellë kafkës, me një zë të ngrirë, sikur po më thoshte: ti tashmë je i demaskuar në sytë e mi, ti je një vrasës, një anëtar i mafias, i sionizmit botëror, i Ku Kluks Klanit etj., tha fare ultazi:
-Ti je gjithashtu shkrimtar.” (Ismail Kadare: “Ura me tri harqe”, “Naim Frashëri”, Tiranë 1978, f. 438-439.)
Sikur shihet, kur Kadare kërkon të përshkruajë të keqen absolute tek një individ ai i referohet hebreut të përkushtuar për çështjen e vet nacionale (zionisti) dhe Zionismin (idenë nacionale hebreje që kishte si synim kryesor krijimin, mbrojtjen dhe prosperimin e shtetit të Israelit), e ve në një radhë me mafien ndërkombëtare dhe organizatën raciste, praktikisht fashiste, Ku Kluks Klanin. Për Kadarenë, zionisti, pra hebreu i cili i është përkushtuar realizimit të aspiratës nacionale hebreje, është i barabartë me një vrasës, një mafioz dhe një fashist.
Në fund një pyetje për Ismail Kadarenë: A gënjej unë nëse them se gruaja e tij e ka akuzuar si agjent të KGB? Për këtë do të sjell prova, pasi të kem pritur disa ditë përgjigjen tuaj./Shkruar për Citynews

''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. E pregatiti në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Radovani
Ubi spiritus Domini ibi libertasKu ashtë shpirti i Zotit, aty ashtë liria. At Gjergj Fishta
“Ai që e di dhe thotë një gënjeshtër asht nji kriminel”Bertold Brehtin.
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4317
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Është e vërtetë se kryeministri Rama është i përfshirë në projektin e ‘Jugosllavisë së Re’Imazh

– Nga Prof. Dr. ESHREF YMERI
By voal.ch | May 16, 2017
Pasi gazetari dhe analisti Kastriot Myftaraj botoi më 07 maj një artikull, në të cilin kishte në qendër të vëmendjes ambasadoren e Bashkimit Evropian në Tiranë, zonjën Romana Vlahutin, në mjetet e informimit masiv, përgjithësisht, nuk u vu re ndonjë reagim i menjëhershëm, paçka se në këndvështrimin e autorit, qëllimi kryesor i saj është përgatitja e truallit për krijimin e një tjetër federate në siujdhesën tonë, veçse me një tjetër emërtim – “Jugosllavia e Re”. Por fill pas botimit më 10 maj të letrës së shkrimtarit Ismail Kadare, drejtuar zonjës Vlahutin, në mjetet e informimit masiv filloi një reagim i rrufeshëm, si me komandë, kundër zotërisë Kastriot Myftaraj.
E para e të parave, shumica dërrmuese, me ndonjë përjashtim të rrallë, nuk u ndal në arrestimin e paligjshëm të Kastriotit nga ana e policisë, pa lëshimin paraprakisht të një fletarresti nga ana e prokurorisë. Po kështu, në stadiumin e Shkodrës, policia, në një mënyrë krejt arbitrare, arrestoi një sportdashës, i cili kishte shpalosur në shkallët e stadiumit një pankartë, ku shkruhej “Berisha zemra jonë”. Arrestime të tilla, të paligjshme, duke anashkaluar kompetencat e prokurorisë, dëshmojnë se në Shqipëri është instaluar një shtet policor, i cili po ecën në gjurmët e Putinit.
Moderatorët dhe analistët, në shumicën e tyre dërrmuese, nuk u morën dhe vazhdojnë të mos merren me thelbin e shqetësimit që ngre Kastriot Myftaraj në artikullin e vet: përpjekjet e heshtura të zonjës Vlahutin për krijimin në Ballkanin Perëndimor të një tjetër monstre jo vetëm për popullin shqiptar të Kosovës, por edhe për mbarë kombin shqiptar – të “Jugosllavisë së Re”. Madje në internet disa komentues kanë deklaruar se termi “Jugosllavi e Re” na qenka thjesht një shpikje e Kastriotit.
Për dijeninë e atyre lexuesve të nderuar me vetëdije të lartë kombëtare, në ndëgjegjen e të cilëve nuk është shuar kurrë ëndrra për ribashkimin e trojeve tona etnike, më duhet të bëj një sqarim, duke u kthyer disa vite prapa.
Ideja për krijimin e të ashtuquajturës “Jugosllavi e Re”, ka vite që është hedhur në qarkullim. Kundër kësaj ideje pati reaguar menjëherë intelektuali i mirënjohur nacionalist, Prof.dr. Mehdi Hyseni, i cili, më 21 shtator 2013, pati botuar në internet një artikull të posaçëm. Në atë artikull, ai citonte një deklaratë befasuese që ministri i mbrojtjes i Republikës së Kosovës, Agim Çeku, e kishte bërë në një intervistë për gazetën serbe të Beogradit “Nedeljnik”, më datën 18 prill 2013.
Ja çfarë kishte deklaruar ministri Çeku:
“Podržavam ideju nove Jugoslavije”(E mbështes idenë e Jugosllavisë së Re”).

Pra, ideja e krijimit të “Jugosllavisë së Re” ka pasë qarkulluar në fshehtësi në Boegrad, nën frymëzimin e Moskës dhe të Athinës. Kjo ide erdhi e u formësua pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës, e cila shënoi hapin e parë drejt ribashkimit shkallë-shkallë të trojeve etnike shqiptare, në zbatim të platformës që shtroi Ismail Qemali me shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë për të katër vilajetet tona.

Dështimi shembullor që pësoi politika e jashtme ruse për sabotimin e pavarësisë së Kosovës, e detyroi Moskën që, në bashkëpunim të ngushtë me Beogradin dhe me Athinën, të lëvizë të tjerë gurë të nëndheshëm, në mënyrë që imazhi i pavarësisë së Kosovës të vinte duke u zbehur me kalimin e viteve. Prandaj, në prapaskenë, u hartua projekti për krijimin e “Jugosllavisë së Re”, që, në kushte të reja, pasi ka kaluar më shumë se një shekull e gjysmë, s’është gjë tjetër, veçse, vënie në jetë e programit “Naçertanie” të Ilia Garashaninit (1812-1874) të vitit 1844, kur ai ishte ministër i jashtëm i Serbisë dhe më pas kryeministër dhe ministër i jashtëm për shumë vite me radhë, projekt ky, sipas të cilit duhej të krijohej Serbia e Madhe.

Por, për t’i hedhur hi syve opinionit publik ndërkombëtar, trekëndëshi Moskë-Athinë-Beograd, me qëllim që ta nxirrte të larë Serbinë nga ky pazar i fshehtë, vendosi të futë në lojë mikroshtetin që quhet Mali i Zi, i cili shtroi propozimin që, në kuadër të zhvillimit të punimeve të Asamblesë së Përgjithshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara në Nju Jork, të organizohej një takim i ministrave të jashtëm të gjashtë vendeve të Ballkanit Perëndimor – Serbisë, Shqipërisë, Kosovës, Maqedonisë, Malit të Zi dhe Bosnjë-Hercegovinës – për të diskutuar idenë e krijimit të një bashkimi (unioni) të ri, të quajtur “Jugosllavia e Re”.

Propozimi i Malit të Zi për krijimin e një strukture të re federative me emrin “Jugosllavi e Re”, të kujton fjalën e urtë të gjuhës shqipe: çohu, o i vdekur, të hashë mish të pjekur.
Me sa duket, pas fjalimit të Kryeministrit Berisha më 25 nëntor 2012 në Shkup, në kuadrin e festimeve të 100-vjetorit të pavarësisë, i cili deklaroi se “bashkimi kombëtar mbetet një ëndërr për të gjithë shqiptarët”, trekëndëshi Moskë-Athinë-Beograd vendosi të ndërmarrë aksione konkrete, duke i kërkuar Malit të Zi t’i zbulojë letrat e bixhozit politik në tryezën e pazarllëqeve evropiane, të cilave kombi shqiptar ua ka parë sherrin që prej Kongresit të Berlinit e deri në ditët tona.

Përveç kësaj, tendencat nacionaliste që u vunë re me rastin e 100-vjetorit të pavarësisë, me pikësynim ribashkimin perspektiv të trojeve tona etnike në një shtet të vetëm kombëtar, krijuan shqetësime edhe në radhët e Bashkimit Evropian, i cili, duke mbrojtur tradicionalisht interesat e grekosllavizmit, nuk dëshiron t’i zhbëjë vendimet e gjyshërve të vet për copëtimin e trojeve tona etnike.

Prandaj nisma e Malit të Zi, e nxitur nga trekëndëshi ortodoks sllavogrek, është ndërmarrë edhe me miratimin e heshtur të Brukselit, i cili, me krijimin e “Jugosllavisë së Re”, kërkon të rikthejë vitin 1919, kur Evropa Perëndimore krijoi mbretërinë serbo-kroato-sllovene.

Gjykuar nga ky këndvështrim, duhet pranuar me zë të lartë se pozicionimi i hapur i gazetarit dhe i analistit Kastriot Myftaraj kundër misionit të zonjës Vlahutin për krijimin “urtë e butë” të një “Jugosllavie të Re”, duhet përshëndetur dhe përkrahur fuqimisht, sepse një federatë e tillë është varrmihëse për kombin shqiptar.

Normalisht, kundër idesë së krijimit të “Jugosllavisë së Re”, duhej të reagonte menjëherë Tirana zyrtare dhe Prishtina zyrtare. Prishtina zyrtare, përmes deklaratës së ministrit të mbrojtjes Agim Çeku që u përmend më lart, zbulonte qëndrimin e qeverisë Thaçi, e cila e kishte për zemër idenë për krijimin e “Jugosllavisë së Re”, duke nëpërkëmbur interesat e popullit shqiptar të Kosovës. Nga Tirana nuk ka pasur asnjë reagim zyrtar kundër një ideje të tillë, e cila është në dëm të interesave jetike të mbarë kombit shqiptar. Por gazetari dhe analisti Kastriot Myftaraj ia heq petët lakrorit politik të Tiranës zyrtare me deklaratën e mëposhtme:

“Për shkak se Rama ka një rol të madh në “integrimin” e Shqipërisë në Jugosllavinë e Re, Romana nuk flet kurrë për shndërrimin e Shqipërisë në një plantancion gjigand droge, nga ku droga përmbyt Bashkimin Europian. Rama ka liçencën e drogës, si shpërblim për pjesëmarrjen në realizimin e projektit të Jugosllavisë së Re”.

Në këto kushte, kur gazetari dhe analisti Kastriot Myftaraj ngre zërin në mbrojtje të dinjitetit tonë kombëtar, ai duhet përgëzuar dhe jo të shndërrohet në objekt sulmesh të stuhishme në mjetet e informimit masiv. Me pozicionimin e tij publik kundër zonjës Vlahutin për misionin e saj të heshtur në shërbim të projektit të krijimit të “Jugosllavisë së Re” dhe me përfshirjen e kryeministrit Rama në jetësimin e projektit në fjalë, zotëria Kastriot Myftaraj, tërthorazi, e bën lexuesin të bjerë në përsiatje dhe të zbulojë disa objektiva antishqiptare që maskohen në idenë për krijimin e “Jugosllavisë së Re”. Sepse me vënien në jetë të kësaj ideje, do të kemi këto pasoja:

Së pari, nuk do të lejohet kurrë ribashkimi perspektiv i trojeve tona etnike që vazhdon të mbetet një ëndërr shekullore e mbarë popullit shqiptar, ribashkim që duhet të realizohet para pranimit në strukturat e Bashkimit Evropian.

Së dyti, Kosova dhe Shqipëria do të vazhdojnë të mbeten duke u zvarritur, pa arritur të ngrihen kurrë më këmbë për të ndërtuar shtetin e së drejtës, një demokraci të konsoliduar, për të mëkëmbur ekonominë dhe për të ngritur standardin e jetesës në nivelin e vendeve perëndimore. Kësisoj këto dy shtete shqiptare do të vazhdojnë të mbeten të vdekura dhe të pakallura dhe të qeverisen nga një klasë oligarkësh politikë pa dinjitet kombëtar, e cila e konsideron popullin shqiptar si “delet në vathë”, duke i bërë shërbimin më të madh grekosllavizmit, i cili nuk e ka dashur dhe nuk e do kurrë krijimin e një shteti të fuqishëm shqiptar që të ketë në administrim krejt trojet tona etnike.

Së treti, Bashkimi Evropian e mban të konservuar përjetësisht copëtimin e trojeve tona etnike për interesat e grekosllavizmit dhe e ngushëllon kombin shqiptar me përfshirjen e tij në “Jugosllavinë e Re”.

Së katërti, Bashkimi Evropian, me realizimin në praktikë të idesë për krijimin e “Jugosllavisë së Re”, e ndien veten të qetë, se do të pranojë në radhët e veta një federatë, banorët e së cilës, në shumicë, janë të besimit të krishterë. Pra, nuk pranon në radhët e veta një shtet, ku shumica janë të besimit mysliman, si puna e Shqipërisë dhe e Kosovës. Sepse arsyeja kryesore se pse Bashkimi Evropian nuk e pranoi dikur në radhët e veta Turqinë, është feja myslimane. Kjo ishte arsyeja kryesore, sepse po të ishte kriter kryesor i pranimit shkalla e zhvillimit ekonomik, niveli i jetesës, këto Turqia i ka më të larta sesa disa shtete anëtare të Bashkimit Evropian.

Pra, me jetësimin e idesë për krijimin e “Jugosllavisë së Re”, Bashkimi Evropian pozicionoihet përfundimisht kundër Ribashkimit tonë Kombëtar dhe materializon në praktikë përsëri simpatinë dhe përkrahjen e vet të gjithanshme për grekosllavizmin. Se po të mendohej për një çast, sikur simpatia dhe përkrahja e Bashkimit Evropian do të ishte sadopak edhe në anën e kombit shqiptar, atëherë ai do të duhej ta vinte me shpatulla pas murit Athinën, e cila vazhdon të mbajë në fuqi ligjin e luftës me Shqipërinë që prej vitit 1940, si edhe Beogradin, për ta detyruar që ta flakte nga preambula e kushtetutës serbe fjalinë, në të cilën thuhet se “Kosova është pjesë e Serbisë”.

Në mbyllje dëshiroj të theksoj se të gjithë ata që e sulmojnë gazetarin dhe analistin Kastriot Myftaraj, janë radhitur përkrah idesë për krijimin e “Jugosllavisë së Re”. Kësisoj ata kanë marrë anën e zonjës Vlahutin, e cila, duke punuar në heshtje për jetësimin në një mënyrë të kadifenjtë të projektit për “Jugosllavinë e Re”, është rreshtuar pranë kryeministrit Rama dhe hesht për shndërrimin e vendit tonë në një hapësirë gjigante për kultivimin e drogës.

Kjo është edhe arsyeja që analistët “e gjithditur”, në shumicën e tyre dërrmuese, në sulmet e tyre kundër gazetarit dhe analistit Kastriot Myftaraj, e kanë kapur problemin nga degët dhe jo nga rrënjët: ndalen dhe diskutojnë gjatë për një fjalë me ngarkesë stilistikore sharëse dhe nuk thellohen në thelbin e problemeve që ai ngre, të cilat kanë një rëndësi të jashtëzakonshme kombëtare. Por të vjen keq kur në mbrojtje të zonjës Vlahutin, del edhe shkrimtari Ismail Kadare, i cili, në letrën publike që i drejtonte asaj më 10 maj, e kishte ulur shumë poshtë stekën e autoritetit të vet, a thua se nuk e paska informacionin e duhur që kjo ambasadore e Bashkimit Evropian në Tiranë, për shumicën dërrmuese të opinionit publik shqiptar, është shndërruar në simbol të së keqes. Me mbrojtjen që i bën ambasadores Vlahutin,
Imazh

Kadarea dëshmon se është për jetësimin e idesë së “Jugosllavisë së Re”, se është në mbrojtje të majtizmit shqiptar, i cili gjatë këtyre katër viteve në pushtet, e ka shndërruar vendin tonë në një plantacion të madh droge. Kadarea është plotësisht në dijeni të alarmit që ka ngritur gjiganti amerikan “Forbes”, njëra nga revistat amerikane ekonomiko-financiare më me autoritet në botë, media franceze“Reporterre.net”, me reportazhin e titulluar: “Europa ka një prodhues të madh të kanabisit: Shqipërinë”, mjetet italiane dhe gjermane të informimit masiv etj, por [b]ai, çuditërisht, ka heshtur. Edhe pas zgjedhjeve vendore të 08 majit 2011,

Kadarea u rreshtua në anën e majtizmit shqiptar, përkrah Edi Ramës, duke iu drejtuar Lulëzim Bashës me një letër publike për dorëheqje nga kandidatura për kryetar Bashkie në Tiranë. Është e drejta e zotit Kadare të përkrahë majtizmin shqiptar, por ama ai duhet të përkrahë atë majtizëm që është për zhvillimin ekonomik të Shqipërisë, për ngritjen e nivelit të jetesës së mbarë popullit shqiptar nëpërmjet ndërtimit të shtetit ligjor që sjell si pasojë mbarësie jetësimin e një demokracie funksionale. [/b]Ndërsa majtizmi shqiptar, me në krye zotin Edi Rama, gjatë këtyre katër vjetëve në pushtet, ka qeverisur aq keq, saqë, për arsye të varfërisë së skajshme ekonomike, vëndin e kanë braktisur gati 300 mijë njerëz.
Për dijeninë e zotit Kadare, Zoti Edi Rama, gjatë fushatës zgjedhore të vitit 2013, përmes strukturave të tij partiake, shpërndau në mbarë vendin një fletëpalosje, me disa premtime, që ua hodhi poshtë derës qytetarëve shqiptarë. Kryepremtimi i tij në atë fletëpalosje ishte: do ta ulim TVSH-në e energjisë elektrike nga 20% në 6%. Këtë premtim nuk e mbajti. Madje kilovatin e enrgjisë elektrike e shtrenjtoi nga 7,5 lekë në 9,5 lekë. Po ashtu, nuk e mbajti asnjërin nga premtimet e tjera që radhiste më poshtë në atë fletëpalosje.

Përfundimisht, gazetari dhe analisti Kastriot Myftaraj, në artikullin e vet,
- së pari, ka mbrojtur vetëm të vërtetën: është pozicionuar kundër jetësimit të idesë fsheharake për krijimin e “Jugosllavisë së Re”, të cilën popujt sllavë të katër republikave të ish-Jugosllavisë, po të dëshirojnë, le ta rikrijojnë, kurse shqiptarët, në mbarë trojet e veta etnike, s’i lidh asgjë me atë monstër.
- Së dyti, ai ka mbrojtur një të vërtetë të pamohueshme: rreshtimin e zonjës Vlahutin në krah të kryeministrit Rama, i cili e ka shndërruar vendin tonë në Kolumbi të Evropës. Pikërisht për mbrojtjen e këtyre dy të vërtetave, gazetari dhe analisti Kastriot Myftaraj duhet mbrojtur dhe përkrahur pa asnjë rezervë nga të gjithë ata shqiptarë që e kanë të shenjtë dinjitetin tonë kombëtar.

Los Anxhelos, Kaliforni
13 maj 2017
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. E pregatiti në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Radovani
Ubi spiritus Domini ibi libertasKu ashtë shpirti i Zotit, aty ashtë liria. At Gjergj Fishta
“Ai që e di dhe thotë një gënjeshtër asht nji kriminel”Bertold Brehtin.
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4317
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Kadarea - si agjent i shumëfishtë

Në librin “Enigma e 2 korrikut”, kolonel Dilaver Bengasi, Drejtor i Përgjithshëm i policisë i Republikës së Shqipërisë në vitin 1990, shkruan si më poshtë:
“Edhe engjlli edhe djalli, janë se bashku tek i gjalli”. Vërtetësinë e kësaj shprehje filozofike, e plotësojnë edhe rrëfimet e oficerit të drejtorisë së sigurimit shtetëror të Maqedonisë, strukturë e UDB-së jugosllave, Nafi Cegrani, në librin e tij “Ballë për ballë me vdekjen. Gjithçka që ka rrëfyer në librin e tij Nafi Cegrani, e ka mësuar nga studimi i dosjeve sekrete që i ka pasur për një kohë të gjatë në dispozicion për t’i lexuar dhe mësuar për punën agjenturore dhe agjentët e UDB-së dhe më gjerë. Ky autor, në rrëfimet e tija, të cilat do t’i pasqyrojë realisht në ligjëratë te drejtë, në thonjëza dhe pa koment, veç shumë sekreteve që paraqet për punën agjenturore të UDB-së jugosllave, flet edhe për
- rolin agjenturor të Ismail Kadaresë, në shërbim të UDB-së jugosllave dhe për zbulimet franceze…

Për Kadarenë ekzistojne tri dosje:


- një e nivelit federativ pranë shërbimit të kundërzbulimit në Beograd, dhe dy dosje të tjera gati identike,

- njëra në Shkup dhe

- tjetra në Prishtinë, me të gjitha materialet informative, direktivat, kombinimet dhe të dhëna të tjera nga kjo sferë që këmbeheshin dhe qarkullonin sipas një sistemi dhe metode që praktikohet në analet e shërbimit sekret. Mirëpo këtu duhet të theksoj se

Kadarea ka dosje të veçantë edhe ne Paris.


Me siguri se
- dosje i ka hapur paraprakisht edhe sigurimi i Enverit ne Tirane, por këtë duhet ta thonë të tjerët...
Të shkruhet, por të mos zbulohet në detaje veprimtaria dhe koha e tij - është një formulë në të cilën përfshihen shumë pak të dhëna nga më të panjohurat për publikun e gjerë, raporte dhe shkresa sekrete, të dhëna që shtrihen në hapësirë e kohë të ndryshme, por që janë në korelacion me vite që krijojnë marrëdhënie reciproke...

- Ekspertët operativë të sigurimit shtetëror të Jugosllavisë, nga kontaktet me Kadarenë që i vendosën në simpoziumin dhe në takimet e letrave të shteteve të Ballkanit, të mbajtura në Bor, në Majdanpek dhe që i zhvilluan gjatë gjithë periudhës 1967-1977, por edhe më vonë, dërgonin nga Beogradi raporte në Shkup dhe në Prishtinë, në të cilat trajtohej “çeshtja shqiptare”... Kadarea mbante kontakte të njëpasnjëshme me dy persona, njëri prej të cilëve ishte Xhavit Shabani, agjent shqiptar... Në lidhje me Kadarenë, pata disa biseda të drejtperdrejta edhe me Xhavit Shabanin...

Si një personalitet mjaft produktiv, siç ishte Kadarea që ndihmoi dhe kontribuoi në analet sekrete franceze, aparati i sigurimit te Francëss i gjeti “derman” Kadaresë dhe me instruksione e plane të përgatituar që më parë, ai përgatiti ikjen nga Shqiperia, që, për shkaqe sigurie, “të shpëtonte kokën” nga sigurimi i Tiranës. Vila e Kadaresë sot gjendet nën mbikëqyrjen e agjentëve të Parisit...”. (Citohet sipas: “Nje pjesë tjetër e librit “Enigma e 2 Korrikut””. Faqja e internetit “Forumi Horizont. 02 mars 2004).

“… nëse do të kishim të bënim me një libër ku të kërkohej përmes dokumenteve e gjithë e vërteta për raportet e Sigurimit me Kadarenë, autorët duhet të merrnin e fusnin në këtë libër edhe deklarimin në gjyq të ish-zv/ministrit të Punëve të Brendshme, Zylyftar Ramizi, se Kadare ka qenë i rekrutuar nga Sigurimi dhe ka pasur pseudonimin “Gjenerali”, gjë që e ka shkruar edhe shkrimtari Kasëm Trebeshina” (Citohet sipas:
Fatos Lubonja. “Si po e manipulon Kadare të shkuarën?”. Faqja e internetit “Lapsi.al”. 23 nëntor 2016).

Një replikë me Kadarenë, të pasuruar me mjaft citime nga vepra e Kadaresë, gazetari dhe analisti Kastriot Myftaraj e mbyll me këtë paragraf:
“Në fund një pyetje për Ismail Kadarenë:
A gënjej unë nëse them se gruaja e tij e ka akuzuar si agjent të KGB?
Për këtë do të sjell prova, pasi të kem pritur disa ditë përgjigjen tuaj” (Citohet sipas: “Kastriot Myftaraj i përgjigjet Kadaresë: Gjunjëzohu te çifutët, jo te Romana”. Faqja e internetit

“Shkodra.news”. 11 maj 2017).
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. E pregatiti në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Radovani
Ubi spiritus Domini ibi libertasKu ashtë shpirti i Zotit, aty ashtë liria. At Gjergj Fishta
“Ai që e di dhe thotë një gënjeshtër asht nji kriminel”Bertold Brehtin.
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4317
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
I.Kadare letër Enverit; Spiunon Motrën tij - 1980

"Mister
Për herë të parë/ Zbulohet letra e Kadaresë drejtuar Enver Hoxhës: Motrën nuk e fus më në shtëpi, flet keq politikisht"

Imazh

28 Korrik, 2017
Një letër e shkrimtarit Ismail Kadare, dërguar Enver Hoxhës në prill të vitit 1980, është publikuar për herë të parë në rrjetet sociale nga Ilir Demalia. Në letër, Kadare i rrëfen diktatorit dëshpërimin që provoi kur i mohuan udhëtimin në Francë për konsultat me regjizorin e filmit “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”.

Postimi i plotë i Demaliajt

Ekskluzive del për herë të parë

Letra e plotë e Ismail Kadaresë drejtuar Enver Hoxhës në 2 prill 1980

Megjithëatë edhe pse e tillë, unë mbajta qëndrim jashtzakonisht të ashpër me të. Njoftova gjithë fisin për ngjarjen dhe u ndalova qysh prej asaj dite të shkelte në shtëpinë time. Isha i bindur se asnjë lidhje nuk do të kishte kjo ngjarje me jetën time.

Shoku Enver,


Ju kërkoj shumë falje që po ju shkruaj këtë letër, me të cilën nuk do të doja t’ju shqetësoja kursesi, nëqoftëse nuk do të më detyronin rrethanat dhe një komlikim i krijuar kohët e fundit në jetën time.

Ashtu si shokë të tjerë shkrimtarë kam vite që punoj në frontin e letërsisë duke u përpjekur me të gjitha forcat të jap sa më shumë vepra që t’i shërbejnë parties dhe popullit. Në punën time kam mundur të realizoj vepra që janë pritur mirë e i kanë shërbyer kohës, ashtu siç kam kam shkruar e ndonjë herë edhe ndonje krijim botim i të cilit do të ishte i të cilit do të ishte një gjë shumë e keqe për mua e do ti krijonte telashe parties. Unë jam i ndërgjegjshëm për të gjitha këto, ashtu siç jam i ndërgjegjshëm për mirënjohjen time ndaj popullit e Partisë, sepse e kuptoj thellë se janë ata që më bënë shkrimtar e se është jeta e popullit dhe e Partisë që kanë qenë dhe janë burimi e materje e vetme për veprat e mija.

Ashtu si çdo krijues unë kam patur në punën time dhe jetën time gëzimet që jep puna krijuese, por kam patur gjithashtu edhe preokupimet e telashet që sjell ajo. Disa here e për disa vepra këto telashe kanë qenë të rënda, por unë kam bërë përpjekje me veten time për t’i kapërcyer ato duke patur besimgjithmonë se koha do ti sqarojë gjërat e do ti zhdukë keqkuptimet. Duke njohur mungesat e veprës sime, duke u përpjekur me të gjitha mundësite t’i ndreq e ti ribotoj librat jam përpjekur të përfitoj nga kritikat e drejta e dashamirëse. Por nga ana tjetër nuk do t’isha i sinqertë po të mos thoja se krahas kritikave konstruktive kam pranuar ndonjëherë dhe të kundërtën e tyre, një këmbëngulje të ashpër ndaj disa veprave. Njerëz te ndryshëm janë përpjekur të tregojnë se këto vepra janë të dëmshme dhe kur koha ka treguar të kundërtën ato kanë vazhduar në këmbënguljen e tyre duke kaluar nga akuzat kundër veprës në akuza kundër autorit, në mënyrë që në rrugë të ndryshme të arrinin të njëjtin rezultat. Kjo lidhje dyshimesh mbi autorin, përpjekjet për të bërë një ndarje midis veprës dhe shkrimtarit, dizinformimimet e ndryshme , ndonjë prej të cilave e kam mësuar rastësisht më kan shkaktuar disa here dëshpërim në shpirt. Shpesh here kam bërë pyetjen: kujt i shërben ky pasion për destruksion të veprave letrare, për hedhje baltë kundër tyre apo krijuesve të tyre. Në fund të fundit këto dëshmi artistike janë dëshmi e kohës dhe këto dëshmitarë n’emër të ç’ kohe e ç’të ardhme kritikojnë ti prishin ato, apo të vemë pikpyetje të gjithfarllojshme përpara tyre apo në emër të tyre.

Ju lutem të më falni, shoku Enver që u zgjata për këtë gjë. Jam kritikuar disa here me të drejtë, kam treguar se kam reflektuar mbi kritikat me ripunimin që u kam bërë librave të botuar, por më janë bërë disa here edhe kritika të rënda dhe të padrejta. Nuk besoj se ndonjë shkrimtar tjetër në Shqipëri është krahasuar me renegatin Gjillas apo tradhtarin Solzhenicin, siç jam krahasuar unë, dhe kjo jo në ndonjë bisedë të çfardoshme por në një mbledhje partie. Natyrisht unë se kam pranuar një kritikë të tillë, por as kam bërë ndonjë zhurmë për ti vënë gjërat në vend. Kam patur përherë bindje dhe besim se koha korigjon vetvetiu teprimet, se partia është e rreptë por e drejtë, se ajo s’mund të jetë kurrë e dashur me qëndrime të tilla dhe nuk kam qenë zhgënjyer aspak, sepse Partia ashtu si më ka kritikuar me rreptësi, me një dashuri po aq të madhe më ka dhënë prap dorën. Kjo më ka bërë që ti jap të drejtë vetes që nuk kam bërë alarme të panevojshme dhe të parakohëshme.
Përpara se të shkruaj këtë letër shoku Enver, u mendova gjatë nëse duhet apo jo t’ju shkruaj. Duke u përpjekur të vë në një raport të drejtë hallet personale të një njeriut me problemet e mëdha të vendit, ideja se mos po Ju drejtohem për diçka që nuk e përligj vetveten, më ka munduar mjaft. Dhe vetëm bindja se halli për të cilin po ju shkruaj nuk është një hall i parakohëshëm dhe se bën një komlikim serioz në jetën time, më shtyu që t’a bëj hapin.

Ka një vit që disa ngjarje të njëpasnjëshme e kanë shtrembëruar këtë komlikim. Ai nuk është i shkëputur nga ato që parashkrova në fillim të kësaj letre.

Vitin e kaluar më thirrën në Komitetin e Partisë së Tiranës për të më njoftuar se motra ime flet keq politikisht dhe se është thirrur edhe në hetuesi për këtë gjë. Unë mbajta qëndrim menjëherë kundër saj, duke i thënë sekretarit të Partisë shokut XH. Gjoni se mire do të bënin që ta trembnin ashtu siç do të bëjë dhe unë me të. E thashë këtë me bindje se më revoltoi sjellja e saj dhe nga ana tjetër e njihja motrën time. Fatkeqe në jetë nga pamartesia, maniake depressive dhe me nerva të çekulibruara, prej saj mund të prisja çdo gjë. Fakti që siç më tregoi sekretari Partisë, midis atyre që shaheshin isha dhe unë, vëllai saj, bashkë me librat e mija, tregon esencën e saj. Megjithëatë edhe pse e tillë, unë mbajta qëndrim jashtzakonisht të ashpër me të. Njoftova gjithë fisin për ngjarjen dhe u ndalova qysh prej asaj dite të shkelte në shtëpinë time. Isha i bindur se asnjë lidhje nuk do të kishte kjo ngjarje me jetën time.

Para ca kohe, kur bëra një kërkesë për një shërbim jashtë shtetit për një mbledhje materialesh për një libër që po shkruaj, kërkesë e cila mu refuzua, pësëri nuk bëra ndonjë lidhje me ngjarjen e mësipërme, sepse edhe më pare më ka qëlluar mosaprovimi i ndonjë rruge apo heqja nga ndonjë delegacion. Ajo që më tronditi me të vërtetë ishte ngjarja e fundit që ndodhi me kineastët e huaj që po bëhen gati të xhirojnë filmin “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”. Do të më falni që ta shpjegoj dhe këtë.

Kineastët francezë në muajin shkurt sollën skenarin me vete skenarin e filmit të shkruar prej tyre, për t’a diskutuar me autorin, në bazë të marveshjes. Ky diskutim nuk ishte në favorin tone sepse na jepte të gjitha mundësitë që të influenconim që filmi të bëhej sa më i favorshëm për luftën e popullit tone dhe për vëndin tone sot. Për mua janë të paharruara sugjerimet për këtë film që rasti i mire e solli t’i dëgjoja drejtë për drejtë prej Jush tetë vjet më pare dhe të cilat kanë shërbyer si kriter bazë për punën tone me kineastët e huaj.

Skenari i paraqituer prej tyre, krahas meritave të padiskutueshme, kishte edhe mungesa të ndjeshme të cilat ne do të përpiqeshim ti plotsonim. Për të pasur mundësi që skenari të studiohej me kujdes nga autori sëbashku me një grup pune, u kërkua prej të huajve shtyrja e diskutimit për disa javë. Ata e pranuan këtë gjë dhe u larguan në pritje të diskutimit të ardhshëm. Gjatë kësaj kohe skenari u studiua u bënë gati vërejtjet dhe sugjerimet, disa here në variante të ndryshme të cilat do t’u shpjegoheshin kineastëve prej autorit një për një, me skenarin dhe romanin përpara për ta bërë sa më të kuptueshëm e pranueshëm. Ishte fjala sidomos për xhirimet që lidheshin për xhirimet që lidheshin për paraqitjen sa më të mire të luftës nacional çlirimtare dhe të pozitës së Shqipërisë së sotme në botë dy nga motivet më të rëndësishme e delikate të këtij filmi, i cili mund t’ishte mjaft aktual për situatat e tanishme.

Kur gjithçka u bë gati, për habinë time të plotë u vendos që diskutimi të mos bëhej gojërisht, por vërejtjet dhe sugjerimet të dërgoheshin me një letër. Duke qenë se marrja vesh me korespondencë për një gjë kaq delikate, e sidomos kur ishte fjala për krijues që përfaqsojnë dy arte të ndryshme, është pothuajse e pamundur, nuk mund ta spjegoja ndryshe heqjen dorë nga diskutimi që ishte një gjë aq e favorshme për ne, veçse si diçka që kishte lidhje me vetë autorin. Meqenëse kineastët francezë porsa kishin ardhur për punën e të shkruarit në Shqipëri, dhe tani duhet të shkonte autori ai që shtyu afatin, atje, për fillimin e punës, ishte e qartë se praktikisht hiqej dorë nga mundësitë që na jepeshin për përmirsimin e skenarit, zëvëndësohej diskutimi i gjallë me një dërgim formal vërejtjesh, me një fjalë, pas tetë vjetë përpjekjesh, në momentin deçiziv abandonohej skenari, vetëm e vetëm se nuk ishte e detyrueshme që autori ta çonte ketë shërbim jashtë shtetit. Me këtë gjëndje të disfavorshme krejtsisht ka mbetur puna e filmit.

Nuk e fsheh se kjo gjë më shkaktoi një tronditje të thellë. Nuk e mendoja kurrë se do të vinte një ditë që unë mund të hyja në numurin e atyre njerëzve për të cilët mungon besimi për ti çuar jashtë. Besimi që unë e ndjeja se Partia kishte treguar ndaj meje në momentet e mija më të vështira, ka qenë një nga gëzimet më të mëdha të jetës sime. Disa here njerëz të ndryshëm në mënyra të tërthorta kanë bërë të nënkuptoj se ishte një iluzion ky besim që unë kujtoj se kihej ndaj meje, se e vërteta qe ndryshe dhe se ishin të tërë ata që gëzonin këtë besim. Unë për as një çast nuk e kam pranuar një gjë të tillë, dhe ishte hera e pare këto ditë që u dëshpërova se ndoshta diçka kishte ndryshuar, se këmbëngulja e destruktorëve ne lidhje me motrën time dhe desinformimet e ndryshme, diçka kishin arritur më në fund. Ajo që për mua ishte një nga gjërat më të shtrenjta, që më jepte krahë të punoja e të kapërceja vështirsite, që më jepte të drejtën brënda vetes ndërgjegjes sime që të ndjej veten shkrimtar të natyrshëm të socializmit dhe jo këngtar të jashtëm tij, lusite nujur, me sa duhej të prekej. Desha dhe dëshiroj akoma të mos i besoj kësaj, por fakti ishte tepër i pashpjegueshëm.

U përpoqa shoku Enver, të tregoj në një mënyrë te drejtë për drejtë , atë që ndoshta mund të duket e thjeshtë, por që ka shkaktuar një nga trazimet e mija më të mëdha. Ju lutem edhe njëherë të më falni për këtë letër që është tepër e gjatë për kohën tuaj të çmuar. Si komunist dhe si shkrimtar Ju drejtohem Juve sekretarit të Pare të Partisë dhe udhëheqësit të vendit pme mirënjohjen e madhe për atë çka keni bërë për vendin dhe për mua personalisht në momente të rëndësishme të jetës dhe krijimtarisë sime, për të gjetur dhe njëherë ndihmën tuaj aq të nevojshme.

Jeta dhe vepra ime kan qenë e do të jenë të lidhura pazgjidhshmërisht me kohën tone, me popullin e Partinë, ky angazhim e kjo lidhje do të jenë përherë të plota e pa rezerva. Arsyeja që Ju shkrova këtë letër nuk është vetëm zgjidhja e problemit të filmit që do ta dëshiroja si autor e në radhë të pare si qytetar, por mundësia për të fituar klimën e mire të penës, mundësinë për angazhimin tim të plotë krejt jetës sime e forcave të mija me punën letrare
Jam duke punuar me intesitet për pjesën e trete të një triologjie (mesi së cilës është Dimri i madh) për rrugën epike 35 vjeçare të Partisë sonë dhe dëshiroj të jap të gjitha energjitë dhe mundësitë e mija për kryerjen me sukses të kësaj vepre, me punën krijuese në përgjithsi, qëllimi i vetëm i pandryshueshëm i jetës sime.

Duke ju kërkuar dhe njëherë falje për shqetsimin
Me respekt të thellë
Ismail Kadare

Tiranë 2 prill 1980
http://www.standard.al/2017/07/28/zbulo ... litikisht/
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. E pregatiti në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Radovani
Ubi spiritus Domini ibi libertasKu ashtë shpirti i Zotit, aty ashtë liria. At Gjergj Fishta
“Ai që e di dhe thotë një gënjeshtër asht nji kriminel”Bertold Brehtin.
Përgjigju duke Cituar
Mëparshme
Posto një përgjigje 56 postime · Faqe 6 prej 6 · 1, 2, 3, 4, 5, 6
Antarë duke shfletuar këtë forum: Asnjë antar i regjistruar dhe 0 vizitorë
Powered by phpBB3
Copyright ©2008 phpBB Group.
Të gjitha oraret janë UTC + 2 orë . Ora 23 Shtator 2017, 05:42
Designed by Monitonix
[phpBB Debug] PHP Warning: in file /web/htdocs/www.proletari.com/home/mkportal/include/PHPBB3/php_out.php on line 33: Creating default object from empty value
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari