Politika e huaj ne zhvillimet dhe fenomenet e politikes qe ka influencuar ne luftrat boterore.
Moderatorë: Laert, I-AMESHUAR
Posto një përgjigje 1 postim · Faqe 1 prej 1
Omar Hasan Ahmad al-Bashir - Shariati - diktator i Sudanit
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4578
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Omar al-Bashir – autor i vrasjeve të 2,5 milion sudanezve
Imazh



Omar Hasan Ahmad al-Bashir – presidenti i Sudanit
Autori i pushkatimit, torturimit, përsekutimit mbi 2,5 milion sudanezë dhe i 5 milion të dëbuarve sudanezë


Familja


Omar al-Bashir ose Omar Hasan Ahmad al-Bashir (në arabishtë: عمر حسن احمد البشير, i lindur më 1 janar të 1944) është një lider politik dhe udhëheqës ushtarak sudanez. Ai ashtë kreu i shtetit në Sudanit, që mori pushtetin me anë të një grusht shtetit kundër qeverisë së zgjedhur në mënyrë demokratike në vitin 1989. Omar al-Bashir ashtë i arsimuar si ushtarak.
Al-Bashir ka lindur në Hosh Bannaga, në veri të kryeqytetit, Kartum. Ai vjen nga Al-Bedairja Al-Dahmashja, një fis nga fisi xha'alin nga më të mëdha në veri të Sudanit, atëherë pjesë e Mbretërisë së Egjiptit dhe Sudanit. Ai mori arsimin e tij të parë dhe familja e tij më vonë u shpërngul në Kartum, ku ai përfundoi shkollimin e mesëm. Al-Bashir është i martuar me kushëriren e tij Fatima Khalid.
Imazh
Fatima Khalid - kushërira dhe grueja e Al Bashirit - presidenti i Sudanit - grueja e parë e shtetit të Sudanit

Ai gjithashtu ka një grua të dytë të quajturVidad/Widad Babiker Omer, i cila kishte një numër të fëmijëve me burrin e saj të parë Shamsaddin Ibrahim, një anëtar i Këshillit Kombëtar të Komandës Revolucionare për Shpëtim cili kishte vdekur në një aksident helikopteri. Al-Bashir nuk ka asnjë fëmijët të tij.
Imazh
Presidenti sudanez Omar al-Beshir me çallmë në kokë janë në një miting fushate me dashnoren - gruan e tij të dytë, ku burri i saj ka vdekë ,,aksidentalisht''(ka dhe jeton dhe me gruen e tij të parë në një kohë) - Widad Babiker në stadiumin Al-Hilal në Kartum të dielën - 14.2.2010.



Karriera ushtarake
Imazh

Ai u bashkua ushtrisë sudaneze në vitin 1960. Al-Bashir ka studiuar në Akademinë Ushtarake egjiptian në Kajro dhe u diplomua në Akademinë Ushtarake në Khartum – kryeqyteti i Sudanit në vitin 1966. Ai u ngrit shpejt nëpër radhët dhe u bë një oficer parashutistë. Më vonë, al-Bashir ka shërbyer në ushtrinë egjiptiane gjatë Luftës së Yom Kippur(Lufta e Yom Kippur, Lufta e Ramazanit
ose Lufta e Tetorit (në hebraisht: מלחמת יום הכיפורים Milẖemet Yom HaKipurim ose מלחמת יום כיפור Milẖemet Yom Kipur; Arabic: حرب أكتوبر Harb ʾ Uktōbar ose حرب تشرين Harb Tišrīn), i njohur edhe si Lufta arabo-izraelit 1973 dhe Lufta e katërt arabo-izraelit, që u zhvillua nga 6-25 tetor në 1973, në mes të Izraelit dhe një koalicion i shteteve arabe udhëhequr nga Egjipti dhe Siria.
- B.M.P.) në vitin 1973 kundër Izraelit.
Në vitin 1975, al-Bashir u dërgua në Emiratet e Bashkuara Arabe, si atasheu ushtarak sudanez. Pas kthimit në shtëpinë e tij al-Bashir është emnue komandant garnizoni ushtarak. Në vitin 1981 al-Bashir kthehet në profilin e tij të parashutjes, kur ai u bë komandant i një brigade parashutë të blinduar.


Qeverisja e tij despotike - 16.X.1993


Grushti i shtetit dhe përqëndrimi i pushtetit në duart e kryeterroristit afrikan islamik, Al Bashirit

Më 16 tetor 1993, al-Bashir i fuqishëm arrin të vetëemërohet President i vendit, pas të cilës ai shpërndau Këshillin e Komandës Revolucionare për Shpëtim Kombëtar dhe të gjitha partitë e tjera rivale politike. Pushteti i kompetencave ekzekutive dhe legjislative të këshillit Revolucionar u përqndruen në duart e një njeriut, që i rrëmbeu me grushtin e shtetit koloneli al-Bashir. Në fillim të viteve 1990, administrata e al-Bashirit i dha dritën e gjelbër monedhës të re të quajtur dinari sudaneze për të zëvendësuar paundin sudanez e vjetër që kishte humbur 90 % nga vlera e tij gjatë viteve të trazuar të 1980. Ai u zgjodh president më vonë (me një mandat pesë-vjeçar) në zgjedhjet kombëtare të 1996, ku ai ishte kandidati i vetëm me ligj për të kandiduar në zgjedhjet presedenciale dhe Dr. Hassan 'Abd Allah al-Turabi u zgjodh për një mandat në Kuvend Kombëtar, ku ai shërbeu si kryetar i Kuvendit Kombëtar "gjatë viteve 1990." Në vitin 1998, al-Bashir dhe Komitetit Presidencial nxorrën një kushtetutë të re, që lejonte pas 8 vjetësh riaktivizimin pluraristë të shoqatave dhe partive politike të kufizuar, në kundërshtim me hapsira të pakufizuara të lirisë së veprimtarisë e Kongresit të Partisë Kombëtare e al-Bashirit e dhe mbështetësit e tij që edhe pse këto parti nuk arritën të fitonin ndonjë mandat të rëndësishëm në pushtetin qeveritar deri në konfliktin e Darfurit.


Al Bashir sulmon me tanke parlamentin e Sudanit


Më 12 dhjetor 1999, al-Bashir dërgoi trupat dhe tanket kundër pallatit të parlamentit dhe rrëzoi Dr. Hassan 'Abd Allah al-Turabi, kryetarin e parlamentit, që ishte në një grusht shteti. Megjithatë, pavarësisht nga reagimi dhe kritikat ndërkombëtare lidhur me konfliktet e brendshme, Omar al-Bashir ka pasë rritje ekonomike në Sudan.
Kjo arritje e ndjeshme ekonommike është pjesërisht për shkak të shpimit dhe tregtisë të naftës nga territori i Sudanit Jugor.


Ligji i Sheriatit u zbatua në sistemin e qeverisjes të Sudanit, ku solli 2,5 milon arkivola dhe 5 milion refugjatëImazh
Islamisti terrorist i popullit vet - islamisti i sheriatit - al Bashar me çallmë është duke u falë në xhaminë e Turqisë në dhjetor të 2010

Regjimi Omar al-Bashir është karakterizuar si një diktaturë brutale. Arsyeja është se ai, menjëherë pasi ai mori pushtetin, ndaloi me ligjë veprimtarinë e të gjitha partive politike, përsekutoi dhe ekzekutoi kundërshtarët politikë. Për më tepër, ai zbatoi në sistemin qeveritar islamizmin si ligjin e Shariatit, që e zbatoi me barbari në të gjithë vendin, edhe pse ishte në kundërshtim me pakicën e krishterë në jug të Sudanit, gja që çoi në në Luftën e Dytë Civile në Sudan, në të cilën më shumë se 2,5 milion njerëz vdiqën. Besohet gjithashtu se ai ka kontribuar fuqimisht në gjenocidin në Darfur, ku rreth 400.000 sudanezë janë vrarë).

Omar al-Bashir u vendos në krye të listës së "10 diktatorëve më të tmerrshëm" në revistën Parade në vitin 2006.


Tensionet presidentit al Bashir me Hassan 'Abd Allah al-Turabi – kryetarin e kuvendit popullor

Imazh
Hassan 'Abd Allah al-Turabi - Miku i zemrës të Osama Bin Ladenit

Në mes të viteve 1990 lindi një grindje në mes të al-Bashirit dhe al-Turabit, kryesisht për shkak të lidhjeve të al-Turabit me grupet fondamentalistet islamikë, si dhe i lejuar ata të veprojnë jashtë Sudanit, edhe personalisht ftoi Osama bin Ladeni për vizitë në vend sikurse përflitet edhe Sali Berisha, ish president i vendit e ftoi nga viti 1994 në Shqipëri.
Shtetet e Bashkuara kishin të listuara Sudan si sponsor i terrorizmit shtetror, që nga viti 1993, kryesisht për shkak të marrjes së pushtetit të plotë të al-Bashirit dhe Hasan al-Turabit në fillim të viteve 1990. Firmave të SHBA-së janë ndaluar nga kryerja e biznesit në Sudan që nga viti 1997. Në vitin 1998, fabrika farmaceutike al-Shifa në Kartum u shkatërrua nga një raketë kruiz e SHBA për shkak të prodhimit të dyshuar të armëve kimike dhe lidhjeve me al-Kaedën. Megjithatë Departamenti Amerikan i Shtetit, Zyra e Zbulimit dhe Kërkimeve shkroi një raport në vitin 1999 në lidhje me sulmin në fabrikë me raketë, duke sugjeruar se lidhje me bin Laden nuk ishte i saktë, James Risen ka raportuar në New York Times: "Tani, analistët kanë rishikuar dyshimet e tyre dhe i thanë ndihmës sekretarit të Shtetit Phyllis Oakley se prova e CIA-s në të cilën sulmi ishte bazuar ishte e papërfillshme. Oakley u kërkoi atyre një verifikim të dyfishtë për provat, ndoshta ka pasur disa të zbulimit se nuk e njihnin mirë çështjen në themel. Përgjigjja u kthye shpejt: Nuk kishte asnjë provë shtesë. Oakley thirri në një takim ndihmësit kryesorë të tij dhe me një konsensus doli: Në kundërshtim me atë që po thoshte Administratës rasti i lidhur me farmacinë al Shifa deri te bin Laden ose për armë kimike ishte i dobët. "


Konflikti i al Bashirit me al Turabin


Pasi u ri-zgjodh Omar al Bashir si President i Sudanit me një mandat pesë-vjeçar në zgjedhjet e 1996 me 75,7 për qind të votave, al-Bashir lejoi regjistrimin e partive politike në vitin 1999 të legalizuara, pasi u ndikuar nga kryetari i kuvendit popullor el-Turabi. Partive rivale si Liberal Demokratët e Sudanit dhe Aleanca e Forcave të Popujve Puntorë të kryesuar nga ish Presidenti Sudanez Gaafar Nimeiry, janë lejuar të kandidojë për zgjedhjet kundër Kongresit të Partisë Kombëtare të al-Bashirit e megjithatë, ata nuk arritën të merrnin mbështetje vendimtare dhe al-Bashir u ri-zgjodh President, duke marrë 86,5 për qind të votave në vitin 2000 në zgjedhjet presidenciale. Në zgjedhjet legjislative të njëjtin vit, al-Bashiri i Kongresit të Partisë Kombëtar(KPK) i fitoi 355 nga 360 vende në parlamentë, me al-Turabi si kryetar të saj. Megjithatë, pas al-Turabi prezantoi një projekt-ligj për të zvogëluar pushtetin e presidentit, duke bërë që al-Bashir që të shpërndante parlamentin dhe të shpallë gjendjen e jashtëzakonshme dhe tensionet filluen të rritet në mes të al-Bashir al-Turabi. Thuhet se, el-Turabi u pezullua si Kryetar i Kongresit Kombëtar të Partisë, pasi ai i kërkoi një bojkot në fushatën e ri-zgjedhjes për Presidentit të al Bashirit. Pastaj, një fraksion i udhëhequr nga el-Turabi, i KPK-ës nënshkroi një marrëveshje me Ushtrinë Çlirimtare të Popullit të Sudanit, i cili e çoi al-Bashirin të besonte, se ata përbanin një komplot për të përmbysur atë dhe qeverinë.
Më tej, ndikimi i al-Turabit dhe atë " internacionaliste "dhe krahut ideologjike" i partisë së tij ka humbur "në favor të 'nacionalistve' dhe ndaj udhëheqësit më pragmatike që të përqëndrohet duke u përpjekur të shërohet nga izolimi katastrofikë ndërkombëtare të Sudanit si dhe dëmin ekonomik që kanë rezultuar nga aventurizmi ideologjike i al Bashirit. "Në të njëjtën kohë qeveria e Sudanit ka punuar për të qetësuar Shtetet e Bashkuara dhe kritikëve të tjerë ndërkombëtarë duke dëbuar anëtarë e Xhihadit Islamik Egjiptian dhe ata të bin Laden të largohet .
Me urdhër al-Bashir u burgos el-Turabi bazuar në akuzat për konspiracion në vitin 2000 para se të lëshonte në tetor 2003. Ai u burgos përsëri në burg (Cooper) Kober të kryeqytetit Kartum në mars të 2004. Ai u lirua më 28 qershor të 2005, në kulmin e marrëveshjes së paqes në luftë civile.


Lufta Civile në Sudan


Lufta Civile kishte shpërthyer midis veriut dhe jugut të Sudanit për më shumë se 19 vjet në mes të fiseve arabe dhe të fiseve të veriut të Afrikës Jugore amtare. Por lufta u zhvillua në një luftë në mes të Ushtrisë Çlirimtare të Popullit të Sudanit dhe qeverinë të presidentit diktator të al-Bashirit. Lufta rezultoi në miliona sudanezë jugorë emigruan, ishin të uritur dhe të privuar nga arsimi dhe kujdesi shëndetësor, me pothuajse mbi 2,5 milionë viktima. Për shkak të këtyre veprimeve janë vënë në Sudan sanksione të ndryshme ndërkombëtare. Presioni ndërkombëtar u intensifikua në vitin 2001 dhe udhëheqësit e Kombeve të Bashkuara i bëri thirrje al-Bashir për t'i dhënë fund konfliktit dhe të lejojë punonjësit humanitarë dhe ndërkombëtare për të ofruar ndihmë në rajonet jugore të Sudanit. Shumë progres është bërë gjatë vitit 2003. Paqja u konsolidua me nënshkrimin zyrtar nga të dyja anët e vendit të Jugut me atë të Veriut Paqes është konsoliduar me nënshkrimin zyrtar nga të dyja anët e Nairobit, Marrëveshja e plotë e Paqes më 9 janar të 2005, duke u dhënë autonomi Sudanit të Jugut për gjashtë vjet, që do të pasohet nga një referendum për pavarësinë.
Ajo krijoi një pozitë të bashkë qeverisës me zëvendës presidentin John Garang, që vdiq në një aksident me helikopter më 1 gusht të 2005, tre javë pasi u betua.
Ky ,,aksident’’ tragjik shkaktoi në trazirat të mëdha nga reagimi i Jugut, por në fund paqja u rivendosë.
Marrëveshja lejoi në veri dhe në jug të ndajë depozitat e naftës në mënyrë të barabartë, por gjithashtu la në të dy të pjesët e Sudanit në veriu dhe në jugë prezencën e ushtrisë në vend.


Konflikti i përgjakur në Darfur midis fiseve
Imazh

Kur konflikti në jug të Sudanit filloi të largohet u hapë një front tjetër i ri konflikt, që kishte filluar në krahinën perëndimore të Darfurit në fillim të vitit 2003. Ndryshe nga Luftës së Dytë sudanez Civile, kjo besohet të jetë një konfliktë me bazë fise etnike, jo një luftë fetare. Spastrim etnik ndaj popullatës jo afro-arabe, pra me racën etnike xhanxhaved-Janjaweed (fjalë për fjalë "djajve hipur mbi kalë"), ku ushtria ka raportuar se numri i të vdekurve ka arritur prej 200.000 deri 400.000, ndërsa qeveria sudaneze ka mohuar këtë, duke thënë se numri i njerëzve që janë vrarë në konflikt janë më pak se 10.000.
Qeveria sudaneze është akuzuar se ka ndaluar rreptësisht mjetet e informacionit të pasqyronin realishtë ngjarjet dramatike të vendit që nga viti 2004, dhe për varre të fshehura nga qeveria sudaneze. Shumë gazetarë janë arrestuar gjithashtu dhe u ashtë kufizua hetimin e situatës në Darfur. Ndërsa qeveria e Shteteve të Bashkuara e ka përshkruar konfliktin si genocid, ndërsa OKB-ja nuk e ka njohur konfliktit si të tillë. (shih listën e deklaratave të gjenocidit në Darfur).


OKB-ja vendos trupat paqeruajtës në Sudan


Në mars 2007 misioni i OKB akuzoi qeverinë Sudanit për krimin duke lejuar një "shkelje të rëndë" në Darfur dhe bëri thirrje për ndërhyrje urgjente ndërkombëtare për të mbrojtur civilët atje.
Pas luftimeve të përgjakëshme të ndalur në korrik dhe më 31 gusht 2të 006 miratoi OKB-ëja Rezolutën e Këshillit të Sigurimit Nr. 1706 dhe bëri thirrje për instalimine një forcë të re prej 20.600 trupa paqeruajtëse të OKB e quajtur UNAMID. Ato u zëvendësua nga 7.000 trupa ushtarak të Misionit të Bashkimit Afrikan si paqeruajtës në Sudan. Qeveria e Sudanit e kundërshtoi fuqimisht rezolutën dhe tha se do të shohim se forcat e OKB-së në rajon janë si pushtues i huaj. Ditën tjetër, ushtria sudaneze nisur një ofensivë të madhe në rajon.



Presioni ndërkombëtar mbi barbarin e Sudanit al Bashir


Qeveria e Shteteve të Bashkuara Amerikane deklaroi në shtator të 2004, se gjenocidi është kryer në Darfur dhe se Qeveria e Sudanit mban përgjegjësinë kundra grupimeit racor xhanxhaved/Janjaweed dhe se gjenocidi ende mund të përsëritet. Al-Bashir deklaroi se qeveria ishte tërheqë kundër rebelimit të kundërshtarit në shkurt të 2004, por rebelët ende veprojnë brenda rajonit dhe numri i të vdekurve vazhdon të rritet.
Më 29 qershor të 2004, ish Sekretari amerikan i Shtetit Kolin Pauell u takua me al-Bashir në Sudan dhe kërkoi për të bërë paqe me rebelët, duke i dhënë fund krizës, dhe të heqë kufizimet në ofrimin e ndihmës humanitare në Darfur. Kofi Anan u takua me al-Bashir tri ditë më vonë dhe kërkoi që ai të çarmatosë fisin xhanxhaved/ Janjaweed. Mbledhja e një nivelit të lartë konsultimeve teknike u mbajt në Addis Ababa, Etiopi, më 11-12 qershor të 2007, në pajtim me letrën e Sekretarit të Përgjithshëm dhe Kryetari i Komisionit të Bashkimit Afrikan, të cilat ishin drejtuar al-Bashir me 4 qershor të 2007. Në konsultimet teknike janë pjesë si delegacione nga Qeveria e Sudanit, Bashkimi Afrikan dhe Kombet e Bashkuara.
Në vitin 2007, në një përgjigje të pohimeve se konflikti është ndërmjet arabëve dhe zezakët, përpara një audience të zezë, sudanez President Omar al-Bashir u përgjigj:
Të flasim për vrasjen e arabëve me zezakët është një gënjeshtër, se qeveria e Sudanit është një qeveri e racës së zezë, e përfshirë me të gjitha përkatësitë ndryshme etnike. Ne jemi të gjithë afrikanë. Ne jemi të gjithë të zi.
Gjatë një intervistë me David Frost për programin Al Jazeera në anglisht deklaroi në qershor të 2008 al-Bashir me këmbëngulje se jo më shumë se 10,000 kishte vdekur në Darfur.
Omar al-Bashir i ka kërkuar ndihmën vendeve të shumta jo perëndimore sepse vendet perëndimore të Europës me në krye Amerikën vendosën sanksione kundër tij, ai tha se "nga dita e parë, politika jonë ishte i qartë: Për t’u orientuar politika jonë kombëtare në drejtim të Kinës, Malajzisë, Indisë, Pakistanit, Indonezisë dhe madje edhe Koresë dhe Japonisë, edhe në qoftë se ndikimi perëndimor mbi disa [prej këtyre] vendeve është i fortë. Ne besojmë se zgjerimi me botën kineze ishte e natyrshme, sepse e mbushi hapësirën e lënë nga qeveritë perëndimore, Shtetet e Bashkuara dhe agjencitë ndërkombëtare të financimit.
Suksesi i eksperimentit politik sudanez në trajtimin me Kinën pa kushte politike apo presione është për të inkurajuar vendet e tjera afrikane për të parë lidhjet ekonomike drejt Kinës. "


Aktakuza për gjenocid

Imazh

Prokurori në Gjykatën Ndërkombëtare Penale, Luis Moreno Okampo vendosi më 14 korrik të 2008 se ka bazë juridikë për fillimin e procedurës penale kundër Omar al-Bashirit. Aktakuza përmban pohime se ai kishte kryer tre herë gjenocid, krime lufte dy herë dhe krime kundër njerëzimit pesë herë. Deri tani ka qenë e pamundur për të arrestue Omar al-Bashir në paraburgim, pasi u largua nga Sudani. Omar al-Bashir për këtë shkak nuk mori pjesë në Konferenca e Ndryshimeve Klimatike të 2009-s në Kopenhagë.
Akuzat fillestare e GJKP kundër al-Bashir përfshinte shtatë akuza për krime kundër njerëzimit dhe krime lufte e lëshuar në mars të 2009, por nuk përfshijnë akuza gjenocidi. Në, gjykatën e apelit më të ulët ishte gjyqtari i apelit Erkki Kourula që kishte gabuar në të drejtën dhe ishte urdhëruar të rishikonte dëshmitë për gjenocid. Prokurori Luis Moreno Okampo parashikoi se rihetimi i akuzës mund të zgjasë brenda katër deri në dymbëdhjetë muaj. Pastaj, më 3 shkurt të 2010, gjyqtarët në Gjykatën Ndërkombëtare Penale u shpreh se i procedurës paraprake Dhoma kishte shprehë gabimisht nga akuzat për genocid kundër al-Bashir dhe urdhëroi Dhoma e procedurës paraprake për të rishikuar ato.

Më 12 korrik të 2010, procedura paraprake zbatohet dhe Zyra e Hetimit deklaroi nga gjykata e apelit dhe u shpreh se nuk kishte prova të mjaftueshme për të nxjerrë një urdhër të dytë arresti për veprën penale të gjenocidit. Një urdhër i dytë arresti për presidentin al-Bashir është lëshuar më pas me tre akuza shtesë për gjenocid. Urdhër i ri përfshirë përfundimin e Gjykatës se:

"Ka shkaqe të arsyeshme për të besuar se Omar al-Bashir ka vepruar me qëllim të veçantë për të shkatërruar dhe grupeve etnike Fur, Masalit dhe Zaghawa në rajonin e trazuar të Darfurit".

GJKP ka lëshuar një deklaratë më tej duke thënë se akuzat e al-Bashir tani përfshijnë "gjenocid nga, genocidi i vrasjeve duke shkaktuar tortura të rënda trupore apo mendore dhe gjenocidin nga shkaktimi me paramendim për të synuar shkatërrimin fizik e fiseve" në tre akuza të veçanta. Urdhër i ri do të veprojë si një shtojcë e parë, ku akuzat e ngritura fillimisht kundër al-Bashir të gjithë do të mbeten në vend, por tani do të përfshijnë krimin e gjenocidit e cila ishte përjashtuar fillimisht, në pritje të ankesës.


Urdhër arresti


Më 14 korrik të 2008, Kryeprokurori i Gjykatës Ndërkombëtare Penale, Luis Moreno Okampo, pohoi se al-Bashir mbante përgjegjësi individuale penale për genocid, krime kundër njerëzimit dhe krime lufte të kryera që nga viti 2003 në Darfur. Prokurori akuzoi al-Bashir se ka "ideuar dhe zbatuar një" plan për të shkatërruar tre grupet kryesore etnike si; Fur, Masalit dhe Zaghawa, me anë të një fushatë mbi vrasjet, përdhunimet dhe deportimet.Urdhër arresti është mbështetur nga NATO, nga Rrjeti ndërhyrjes me forcë dhe Amnesti Internacional.
Një urdhër arresti për al-Bashir është lëshuar më 4 mars të 2009 nga një dhomë të Paragjykimit të përbërë nga gjyqtarët Akua Kuenyehia nga Gana, Anita Usacka nga Letonia dhe Sylvia Steiner e Brazilit kanë akuzuar atë për pesë akuza për krime kundër njerëzimit (vrasje, shfarosje , transferim me forcë, torturë dhe përdhunim), dhe dy akuza të krimeve të luftës (plaçkitje dhe qëllimisht ndaj sulmeve kundër civilëve). Gjykata vendosi se nuk kishte prova të mjaftueshme për të ndjekur penalisht atë për gjenocid. Megjithatë, një nga tre gjyqtarëve ka shkruar një opinion të kundërt duke argumentuar se kishte "arsye për të besuar se Omar Al Bashir ka kryer krimin e genocidit".

Prokurori i Gjykatës Ndërkombëtare Penale Luis Moreno Okampo i tha-zyrtarë të Departamentit të Shtetit të SHBA më 20 mars të 2009 se presidenti Bashir "ashtë e nevojshme për ta izoluar/burgosur". Okampo ka sugjeruar nëse sasitë e parave të al Bashirit janë zbuluar (në shifrën prej ndoshta 9 bilion dollarë), do të ndryshojë opinionin publik sudanez atë që e shpall presidentin në një hajdut.

A ka kushte juridike për flet arresti ndaj presidentit ?
Sudani nuk është një shtet antare e Statutit të Romës për themelimin e Gjykatës së hagës dhe kështu pohon se ajo nuk ka për të ekzekutuar urdhërin e Hagës. Megjithatë, Këshilli i Sigurimit të Kombeve të Bashkuara me anë të Rezolutës 1593 të vitit 2005 i kërkon Sudanit për të bashkëpunuar me Gjykatën e Hagës, dhe për këtë arsye Haga, Amnesty International dhe të tjerët institucione insistojnë se Sudani duhet të zbatoji urdhër-arrestin e Gjykatës Ndërkombëtare Penale(GJKP). Amnesty International tha se al-Bashir duhet të dorëzohet për t'u përballur me akuzat, dhe se autoritetet sudaneze duhet ta dorëzojnë atë në GJKP nëse ai refuzon.


Al Bashir mbrohet nga vendet e Afrikës


Al-Bashir është kreu i parë i shtetit i akuzuar nga GJKP. Megjithatë, Lidhja Arabe dhe Unioni Afrikan e dënoi urdhërin e GJKP-ës. al-Bashir vizitoi Egjiptin dhe Katarin dhe të dy vendet nuk pranuan arrestimin e tij dhe dorëzimin e tij pranë GJKP-ës-së pas mbërritjes. Shteti anëtar Çad i GJKP gjithashtu refuzoi të arrestonte al-Bashir gjatë një vizitë shtetërore në korrik të 2010. Luis Moreno Okampo dhe Amnesty International deklaroi se aeroplan al-Bashir ashtë zbuluar në hapësirën ndërkombëtare. Sudan njoftoi se aeroplani presidencial do të jetë gjithmonë i shoqëruar nga avionë luftarakë të Forcave Ajrore sudanez për të parandaluar arrestimin e tij.


Bota arabe e merrë në mbrojtje Sudanin


Akuzat ndaj Presidentit al-Bashir janë refuzuar fuqimisht. Presidenti i Libisë dhe Kryetar i Bashkimit Afrikan, Muamar al-Gadafi karakterizoi padinë si një formë e terrorizmit. Ai gjithashtu beson se urdhër është një përpjekje "nga ( perëndimi - Europa) për një rikolonizim në kolonitë e tyre të mëparshme." Egjiptit u tha, se ishte "i shqetësuar në masë të madhe" nga vendimi i Gjykatës të Hagës dhe bëri thirrje për një takim urgjent të Këshillit të Sigurimit të OKB për të shtyrë urdhërarrestin. Sekretari i Përgjithshëm i Lidhjes Arabe, Amr Musa u shpreh se organizata thekson solidaritetin e tij me Sudanin.Urdhër i Gjykatës së Hagës u dënua dhe u konsiderue si synim për "të minuar unitetin dhe stabilitetin e Sudanit". Organizata e Konferencës Islamike denoncoi mandatin e arrestit si të pajustifikuar dhe krejtësisht e papranueshme. U argumentua se urdhëri tregon selektivitetit dhe dy standardet me shqetësim për krime lufte. Ka pasur demonstrata të mëdha nga njerëz që mbështetën, Presidentin sudanez Bashir dhe i kundërshtuan akuzat e Hagës. Të tjerë argumentojnë se urdhëri i tillë kundër një presidentit afrikan vendos një precedent të rrezikshëm në marrëdhëniet ndërkombëtare dhe mund të pengojë përpjekjet për të sjellë paqen në Sudan.


Qeveria e Sudanit injoron urdhër arrestin e Hagës


Al-Bashir e ka hedhur poshtë akuzat, duke thënë: "Kushdo që ka vizituar Darfurin u takua me zyrtarë dhe zbuloi etnitë dhe fiset ... do të dini se të gjitha këto gjëra janë gënjeshtra." Urdhëri i dorëzuar në qeverinë sudaneze ka deklaruar se nuk do ta zbatoji atë.
Qeveria sudaneze hakmerret duke dëbuar një numër të agjencive të ndihmave ndërkombëtare, duke përfshirë Oxfam dhe Mercy Corps. Presidenti Bashir e përshkroi agjencitë e ndihmave si hajdutë që marrin "99 për qind të buxhetit për punë humanitare për veten e tyre, duke i dhënë popullit të Darfurit vetëm 1 %" dhe janë agjensi spiunazhi në shërbim të regjimeve të huaja. Bashir premtoi se agjencive kombëtare do të sigurojë ndihmë për Darfurin.
Gjatë një vizite në Egjipt, al-Bashir nuk u arrestua, duke çuar në dënimin nga Amnesty International. Në tetor 2009 al-Bashir ishte i ftuar për Uganda nga Presidenti Yoweri Museveni për një takim të Bashkimit Afrikan në Kampala, por nuk mori pjesë, pas protestave nga disa organizata NGO.
Më 23Tetor të 2009, al-Bashir ishte ftuar në Nigeri nga Presidenti Umaru Yar'Adua për një takim tjetër AU, dhe nuk ishte arrestuar. Në nëntor të 2009 u ftua në Turqi për një takim të OIC. Më vonë, ai u ftua në Danimarkë për të marrë pjesë në konferenca mbi ndryshimet klimatike në Kopenhagë, por nuk mori pjesë.
Pretendohet se duke mbajtur dhe duke fituar zgjedhjet presidenciale të ligjshme në vitin 2010, al-Bashir shpresoi që të shmangë urdhër arrestin.


Ende nuk asht arrestue presidenti al Bashir - 9.VII.2011


Al-Bashir ishte një nga kandidatët në zgjedhjet presidenciale sudaneze të 2010 si zgjedhjet e para demokratike me partitë politike që marrin pjesë në shumë dekada. Më 26 prill të 2010, ai u deklarue zyrtarisht fitues pas kryerjes të zgjedhjeve të Sudanit dhe njoftoi se Bashir ka marrë 68% të votave. Megjithatë, "votimi u përshkua nga bojkote dhe raportet e frikësimit e të mashtrimeve."
Al-Bashir gjithashtu vizitoi Kenian më 27 gusht të 2010 për të dëshmuar presidentit nënshkrimit kushtetuta e re të Kenias me ligj.
Më 8 maj të 2011, al-Bashir vizitoi Xhibutin për të marrë pjesë në festimin e presidentit Guelleh në mandatin e tretë.



Materiali u pregatitë në shqipë nga Bep Martin Pjetri me rastin e 9 korrikut të 2011 - Ditës së Shpalljes të Pavarësisë të Sudanit të Jugut

E shtunë, më dt. 9 korrik 2011




''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Posto një përgjigje 1 postim · Faqe 1 prej 1
Antarë duke shfletuar këtë forum: Asnjë antar i regjistruar dhe 2 vizitorë
Powered by phpBB3
Copyright ©2008 phpBB Group.
Të gjitha oraret janë UTC + 2 orë . Ora 26 Korrik 2021, 03:44
Designed by Monitonix
[phpBB Debug] PHP Warning: in file /web/htdocs/www.proletari.com/home/mkportal/include/PHPBB3/php_out.php on line 33: Creating default object from empty value
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari