Me kete deshiroj te hap nje horizont te ri ne rrymat teologjike e filozofike te ndryshme qe lindin si nevoje e ushqimit shpirteror dhe mendor te njeriut.
Moderatorë: Laert, I-AMESHUAR
Posto një përgjigje 3 postime · Faqe 1 prej 1
Muhaxhirët ,,shqiptarë'' kanë pushtuar majën e shtetit
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4571
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Muhaxhirët - Muhajir

Muhaxhedinn/Muhajir janë indianë që emigruan dhe u quajtën emigrantë myslimanë nga India dhe njerëz nga kombe të pjesëve të tjera të Azisë –Jugore e qendrore, që u zhvendos në Pakistan dhe dominon gjuha amtare pakistaneze Urdu.

Muhaxhir - Muhadjir ose Muhajir (arabisht: مهاجر, robëri, refugjatët) në Muhaxhirët shumës (مهاجرون) është një fjalë arabe e përdorur shpesh në botën muslimane për t'iu referuar dikujt që ka emigruar nga një vend në tjetrin. Termi i referohet me largimin e parë të muslimanëve në fillimet e hershëm, ku shoqëruesit e Muhamedit emigruen me të nga Meka(Mekka (مَكَّة المكرمة) është qyteti më i njohur dhe më i rëndësishëm Islam. Këtu lindi Muhammedi a.s dhe këtu gjindet faltorja e parë në historinë e njerëzimit dhe e përkushtuar All-llahut dhe quhet Ka'ba (në gjuhën tonë shqiptohet Qabja - trajta e pashquar: Qabe). Themelet e kësaj faltorje i vëndoi Profeti Ademi dhe mëtej, të dërguarit e Zotit Ibrahimi dhe djali i tij Ismaili. Shën. im B.M.P.) në Medinë(Medina /mɛˈdiːnə/ (ar.:المدينة المنورة ælmæˈdiːnæl muˈnɑwːɑrɑ ose المدينة ælmæˈdiːnæ, gjithashtu përkthehet në shqip si Medina, zyrtarisht njihet si El-Medinetul-muneuere), është qytet në Hixhaz një krahinë në perëndim të Arabisë Saudite dhe është kryeqytet i provincës Al Medinah. Është qyteti i dytë më i shenjtë Islam dhe vendi i varrimit të Muhammedit. Shën. im B.M.P.) e në Hegira(هجرة hidjra – hixhra në arabisht)( Hixhra (Ar. هجرة hiǧra "emigrimi) është një term për një ngjarje në vitet formuese të islamit në të cilin Muhamedi dhe shpura e tij në vitin 622 emigroi nga Meka në Medinë. Shën. im B.M.P.), në kundërshtimi me Ansars, myslimanët e Medinës në atë kohë.

Muhacir, Macırlar, apo muhaxhir, është një term i përdorur, që i referohet 10 milionë otomane myslimane (duke përfshirë turqit, shqiptarët, boshnjakët, cirkaziatikë, tatarve të Krimesë, dhe pomakë) të cilët kanë emigruar në Anadoll nga fundi i shekullit të 18-të deri në fund tëshekullit të 20-të.

Roli i muhaxhirve në shoqëri
Muhaxhedinët/Muhadjir e sotme janë shumë prej të cilëve tashmë të urbanizuar, veçanërisht në Ballkan, ku kanë luajtur një rol të rëndësishëm në pjesën përendimore dhe në laicizimin e Turqisë dhe në bashkimin e ndërtimit dhe të Lëvizjes Socialiste në këtë vend.


Pakistani dhe Bangladeshi

Muhaxhedirët -Muhadjirs (Muhajir, Mohajir) e Pakistanit(Pakistani është shtet islam në kontinentin e Azisë me pozitën e tij gjeografike në pjesën veriperëndimore të nënkontinentit të Indisë është hapësirë ndërmjetësuese midis Azisë Jugore dhe Lindjes së Afërme dhe të Mesme. Shën. im B.M.P.) dhe të Bangladeshit(Republika Popullore e Bangladeshit (bengalisht:গণ প্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ Gôno Projātontrī Bāņlādesh lat. Bangladesia) është vend në Azinë jugore. Kjo republikë është krijuar në territorin antik të quajtur Bengali. Bangladeshi kufizohet me Indinë dhe Burmën (tani Mianmar) dhe është fqinje e Kinës, Nepalit dhe Butanit. Vend islamik e 12 % hindus. Shën. im B.M.P.) janë myslimanë refugjatë të gjuhës Urdu(Urdu ashtë gjuha kombtare e Pakistanit. E përdor edhe India) që kanë ikur pas ndarjes së Indisë në vitin 1947. Edhe pse këta njerëz janë nga grupe të ndryshme etnike dhe rajone të Indisë: Uttar Pradesh, Bihar dhe Hyderabad, ata janë të konsideruar si një grup etnik si të tilla në Pakistan, ku një parti politike, MQM ekziston për të mbrojtur interesat e tyre.

Muhaxhirët - Muhadjir janë të shpërndara në të gjithë Pakistanin, por janë veçanërisht të shumtë në Karaçi, ku përplasjet etnike e kanë kundërshtuar herë pas here grupet indigjene etnike si Sindhis. Muhaxhirët-Muhadjir më të cilët fillimisht emigruan në Pakistan (duke përfshirë edhe prindërit e ish-presidentit Musharraf Pervez ka lindur në Delhi në 1943) ishin relativisht më të arsimuar se sa pakistanezët vendas, kështu që ata mbajtën një pjesë të madhe të vendeve të punës në publike dhe profesioneve, që gjithashtu shkaktoi fërkime me Punjab, grupi më i madh etnik në Pakistan.

Turqia atdheu i dytë i muhaxhirve - 1/4 e popllsisë turke janë muhaxhirë

Turqia e ka përmendur termin muhaxhirë (muhacir, maacir) nga refugjatët muslimanë që kanë emigruar vullnetarisht apo me dhunë dhe kanë mbetë te ai shtetë, që mbeti pas Perandorisë Osmane në fund të shekullit të XIX dhe në fillim të XX, dhe përfundimisht në territoret përkatëse të Turqisë të sotme, nga territoret osmane të kontrolluar tani nga Shtetet Jo-muslimane. (Rusia, Franca, Britania e Madhe, Italia dhe shtetet e reja ballkanike): turqit etnikë, grekët myslimanë shqiptarët, boshnjakët, pomakë(musliman bullgarë. Shën. im B.M.P.), cirkaziatikë(të kaukazit. Shën. im B.M.P.), çeçenët, Mahdist(Shiaislami. Shën. im B.M.P.) mbështetësit sudanez dhe partizan të mbështetësit të emirit algjerian Abdelkader.

Turqia - atdheu i muhaxhirve pas humbjes të perandorisë otomane

5-7 milion emigrantë myslimanë nga rajonet pushtuese Osmane arritën në Anadoll prej periudhës të viteve 1783-1914; fluksi i emigrimit gjatë shekullit të XIX dhe fillim të shekullit të XX, i shkaktuem prej humbjes së pothuajse të gjithë territorit osman gjatë Luftës ballkanike të 1912-13 dhe Luftës së Parë Botërore 1914 -1918.
Këto Muhaxhirë refugjatë, panë te Perandoria Osmane, dhe më pas te Republika e Turqisë, si një "atdhe" mbrojtëse.
Me themelimin e Republikës së Turqisë, në vitin 1923, një fluks i madh i turqve, si dhe muslimanët e tjerë, nga Ballkani, Deti i Zi, ishujt Egje, ishulli i Qipros, nga sanxhakbeu i Alexandretta (Hatay), Lindja e Mesme, dhe Bashkimi Sovjetik vazhdoi të mbërrijë në rajon, shumica e të cilave u vendosën në pjesën urbane veri - perëndimore të Anadollit. Nga migrimi i vitit 1930 mbrritën me shumicë një tjetër kontigjentë muhaxhirësh prej dy milionë myslimanë vendosën në Turqi.Pjesa më e madhe e këtyre emigrantëve ishin turqit Ballkanik i cili u përballën nga diskriminimi në atdheun e tyre. Valët e reja të turqve dhe muslimanëve të tjerë të dëbuar nga Bullgaria dhe Jugosllavia në mes të 1951 dhe 1953 u ndoqën në Turqi nga një tjetër eksodit nga Bullgaria në 1983-1989, duke e çuar totalin e emigrantëve për gati dhjetë milionë njerëz. Sot, në mes të një të tretën dhe një e katërta e popullsisë së Turqisë janë pasardhës të këtyre Muhaxhirve.


Muhaxhirët – muhajir e Shqipnisë

Muhaxhedinët shqiptarë të përndjekur dhe dëbuar me dhunë nga Serbia

Muhaxhirët/Muhajir (ose Mohajir, nga muhaxhirët arabë , muhajir shqiptar, që sipas drejtshkrimit shkruhet Muhaxhir ose Muhaxher. Në rajonet të populluara shqiptare, duke përfshirë Shqipërinë dhe Kosovën, i referohet shqiptarëve nga Çamëria (Greqi) dhe pjesë të vilajetit të Kosovës si e sanxhakut të Nishit, sanxhakut të Yenibazar etj., të cilat i pushtoi dhe i mban edhe sot Serbia dhe Mali i Zi.

------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Muhaxhirët –muhajir në botë
Imazh
Flamuri i Lëvizjes të Mohaxhirve/ Mohajir Quami


Muhajir ose Mohajir (arabisht: مهاجر muhāǧir) është në arabisht kuptimi i fjalës emigrant.
Kalendari Islamik Hejira fillon kur Muhammedi dhe shokët e tij e lanë Mekën për Medine në atë që është e njohur si Hixhretit/Hijra. Ata quheshin Muhaxhirët. Në rrënjën e fjalës arabe muhajir për imigrimin dhe emigracioni është Hixhrat/Hijrat.

Gjatë shekujve, termi është zbatuar në një numër refugjatësh të tjerë muslimanë dhe grupet e emigrantëve:

• Muhaxhirët në Shqipëri ishin shqiptarët që jetonin në Serbi (në afërsi të Nishit dhe Prokuplje). Rreth 30.000 shqiptarë etnikë u terhoqen nga ‘’zonat e zaptuar’’, duke kërkuar strehim në Kosovë dhe Metohi, ndërsa dhjetëra mijëra serbë u larguan nga Kosova dhe Metohi për në Serbinë përpara se t’i lëshonin bashibozukët, përkrahës të trupave të shthurura osmane. Si pasojë, mijëra shqiptarë të vendosur në Kosovë, ku jetojnë sot janë muhaxhirë.
• Muhaxhirët Khwarezm/Kuarezm ishin refugjatë muslimanë që ikën prej pushtimi mongol të Xhenxhis Kanit/Genghis Khan në territoret muslimane në shekullin e 13; ata u vendosën në tokat e tjera muslimane të pa pushtuar nga mongolët. Maulana Jalaluddin/Xhalaludin Rumi iku nga Afganistan dhe u vendosën në Anadoll (Turqi moderne), për t'i shpëtuar ushtrisë mongole.
• Muhaxhirët e Krimesë ishin refugjatë të konvertuar në musliman me prejardhja nga Tatarët e Krimesë, të pushtuar nën Perandorinë Osmane e mëpas nën Perandorinë Ruse e pushtoi Krime-në – Krime-ja Khanate e Muslimanve. Muhaxhirët e Krimesë ishin muslimanë të Kaukazit të përfshirë në Perandorinë Osmane dhe Lindjen e Mesme pas Luftës së Kaukazit.
• Muhaxhirët e Turqisë ishin muslimanët e Ballkanit të vendosur në Turqi, pas rënies së Perandorisë.
• Populli Muhaxhir i Pakistanit janë refugjatë myslimanë të ardhun nga India, Burma dhe pjesë të tjera të Azisë Jugore të cilat emigruan për në Pakistan në vitin 1947 dhe janë kryesisht vendas – autoktonë, që flasin gjuhën amtare pakistaneze urdu.
• Refugjatët Palestinezë janë refugjatë arabë, kryesisht myslimane, që kanë emigruar nga territori që u bë i Izraelit, dhe tani janë kryesisht në vendet fqinje.
• Refugjatët Afgan ishin muhaxhedinët musliman nga Afganistani, të cilët u arratisën gjatë pushtimit sovjetik në vitin 1979 deri në pushtimin e vitit 2001 nga SHBA në të cilën qeveria kishte rrëzuar talibanët. Pjesa më e madhe e tyre u vendosën në Pakistan, si dhe në Iran.
• Refugjatë Rohingya janë refugjatë muslimanë nga Burma në Bangladesh dhe Pakistani.


Diaspora e muhaxhirve në botë

• United States 150,000
• Saudi Arabia 120,000
• Canada 80,000
• Emiratet e Bashkuara Arabe 50,000
• Anglia 25,000


E pregatiti për shqip Bep Martin Pjetri
E mërkurë, më dt. 22.VI.2011
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4571
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Faik Bèj Konica mbi “Muhaxhirët”!
Imazh

E Shtune, 01-03-2008

Ketu ma poshte mund te lexojme nji shkrim te vogel te Faik Bèj Konices të shkruem nr.8 faqe 121 të Revistes “Albania” që publikohej në Bruksel në vitin 1901.
Ai shkrim ka titullin “MENDIME TE VOGLA” ku flet mbi “Muhaxhiret” .
Bashkangjitun transkriptimi ne gjuhen e sotme shqipe dhe nji fotokopja e ketij shkrimi:

Muhaxhirët!


E THASHE edhe tjater herë: per mua, fara me e ndyrë e Shqiperisë janë muhaxhirët.
Muhaxhirë u thomi atyre muhamedanve që, duke lënë vendin e tyre, erthnë të zënë vent në Shqipëri. Ka muhaxhirë nga Bosnja, nga Serbia, edhe disa Shqipëtarë nga Podgorica edhe nga Ulqini.
Të qè se këta Shqiptarë të kishin ardhur ndër né per mall te Shqipërisë, fort bukur. Po jo! Ata erthnë se i mori malli i minareve. Shqipërinë e shesin per një pesëshe, e veç nukë duan të rrojnë nënë “kaaurrin”.
Se të kishin ardhur per mall të Shqipërisë, duhej t’ishin kombëtarë të nxehtë e miq të parë me né që luftojmë kunder të gjithve per të mbajtur lart flamurin e kombësisë. Po, jo! Ata vijnë të bëhen spijunë të Qeverisë. Tradhëtojnë, hedhin në burg Shqipëtarë, tallen me vendin tonë. Edhe bukën tonë hanë, edhe na lëshojnë....balten e tyre permi mesalle!
Të kishin pakë ment Shqipëtarët, nukë këmbejnë as një fjalë me këta zgjebët. Të mos ish kombi shqipëtarë një komb i poshter e i ndyrë, i dergojin muhaxhirët n’Anadoll, me një shkelm prapa!


Faik Bèj Konitza

''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4571
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Muhaxhiri Faik Myftari, anmik i popullit shqiptar
Imazh

Gjatë pushtimit turk-osman, në trojet shqiptare u sollen mijra komandantë ushtarakë turq dhe kolon nga vendet afro-aziatike, të cilët, nëpërmjet martesave me popullsinë vendase shqiptare, e kan perzì gjakun tue krijue kështu nji hibrid shqipfolës turko-shqiptar.
Mesuesi i Popullit Hamdi Bushati, në librin me titull “SHKODRA DHE MOTET” , në kapitullin e VI, “Familjet shkodrane me prejardhje të huej”, shkruen si ma poshtë vijon:
“Siç dihet historikisht, kur Sulltan Mehmeti II e pushtoi Shkodrën, shumë familje kristjane e lanë vendin dhe u larguen nga qyteti. Shtëpitë që lanë kristjantë, ua dhanë myslimanëve. Nga kjo kuptohet mirë se ata myslimanë, të cilëve iu dorëzuen shtëpitë e kristjanëve të ikun, nuk ishin të gjithë shqiptarë të konvertuem në islam, ndër ato vitet e okupacionit, ata ishin turq ose me kombësi të tjera jo shqiptare. Instalime myslimansh me prejardhje të huaj kan vazhduar të vertetohen deri në kohet e fundit të pushtimit osman të Shkodrës. …. të ardhur nga Turqia, Egjypti, Arabia, Dardanelet, Maroku, Tunizia, Algjeria, Siria, Dagistani, Sudani etj.”
Gjeografi i madh i perandorisë turke Muhammed Ibni Dervishi (Evlija Çelebì) vizitoi trojet shqiptare në vitin 1670. Simbas përshkrimeve të tij “Sejehatnamet”, gjatë pushtimit turk-osman ka pasë të sjellun afro-aziatikësh në trojet shqiptare. Me shumicë janë sjellur ashkelì nga Egjipti në krahinen e Tepelenës, Beratit etj.
Edhe në Kosovë ka pasë shumë të sjellun nga vendet afro-aziatike gjatë pushtimit turk-osman. Këte e vërteton fakti që sot në Kuvendin e Kosovës së Pavarun ka nji përfaqësi mbasardhësish turqsh dhe ashkelishë, të cilët, me nxitjen e Turqisë, insistojnë të venë si gjuhë zyrtare edhe turqishten, që e flasin nëpër familjet e tyne. Gjatë pushtimit osman, të njejtat prumje anadollakësh ka pasë edhe në krahinat tjera shqipfolëse të Malit të Zi, të Maqedonisë dhe të Çamërisë. Gjatë pesë shekujve të pushtimit turk-osman këta të ardhun (muhaxhirë) afro-aziatikësh e kanë përzi gjakun nëpërmjet martesave me ish kristjanët me gjak puro shqiptar të konvertuem në muslimanë. Prej këtyne martesave kanë dalë disa hibridë shqipfolësish të kombinuem afro-aziatike-shqiptare, të cilët kanë nostalgji për kohën kur gjyshrit e tyne sundojshin egërsisht mbi popullin e shtypun shqiptar dhe nuk kanë se si ta quejnë hero të tyne anmikun e tyne, Heroin e Popullit Shqiptar, Gjergj Gjon Kastriotin, që ata e patën quejtë Skender-beg. Skenderbegun nuk e bani hero komunizmi, siç pretendojnë të fallsifikojnë historinë e shqiptarëve këta muhaxhirë ish-pushtues. Skenderbegun e ka ba Hero të Kombit Shqitar vetë populli shqiptar gjatë shekujve. Në mos tjetër, këte e vërtetojnë veprat e shqiptarëve të ikun në Italinë e Jugut per shkak të pushtimit osman, që quhen Arbëresh. Këta janë prova ma e pamohueshme dhe historikisht ma e vjetër, që Populli shqiptar Gjergj Kastriotin Skenderbegun e ka Hero të vetin. Nuk e ndërtuen komunistat shqiptar në vitin 1964 monumentin e Skenderbegut në Sheshin Albania në Romë, por e ndërtuen arbreshët me italianët. Po ashtu, edhe ne Paris e kryeqytete të tjera europiane. Skenderbegun e ka quejtë Hero të popullit shqiptar e gjithë bota europiane qysh se Ai ka qenë gjallë. Për luftat e popullit shqiptar kundër pushtuesëve të huej aziatikë turq-osman janë shkrue shumë libra gjatë këtyne gjashtë shekujve para se të ekzistonte ideja e komunizmit. Nji fjalë e vjetër e popullit thotë: “Nuk mbulohet dielli me shoshë !”. Por sot na janë ngritë pinjollët e sulltanëve, këta muhaxhirë shqipfolës, që po hedhin baltë mbi Heroin Kombtar të popullit shqiptar, Skenderbegut, me qellim për t’i rifutë trojet shqiptare nën influencën e Turqisë islamike të Rexhep Erdoganit, që nuk ban asnji kursim për t’ia arrijtë qellimeve grabitçare të saja në Ballkan, a thue se popujt e Ballkanit rrinë me duer kryq e bajnë sehir.
Ja se çka shkruen njeni prej këtyne muhaxhirëve në nji gazetë: “Neve jemi krenar si nipa dhe sternipa të Sulltanëve dhe Vezirëve Otomane. Duam apo s’duam nè sot, të parët tanë jetuan në lavdì në këto troje, me parime të ngritura në bazat e kulturës dhe moralit të të parëve tanë Islame dhe në lavdinë e tyre të hershme dhe të Lavdisë sonë Otomane… Materjalet dhe prova per këtë shumë shpejt do t’i bashkangjiten Bibliotekës së Abdi Baletes midis qindra librave të tjerë….”.
Sot ma shumë se kurrë vlejnë sa ari fjalët e shqiptarit të madh, intelktualit me kulturë të gjanë, Faik Konicës, i cili, para 110 vjetësh, në revistën “Albania”, që publikonte në Bruksel në vitin 1901, në numrin 8 të revistës, në faqen 121, në shkrimin me titull “Mendime të vogla”, ku flet për muhaxhirët, ai rekomandonte:
“E thashe edhe tjater herë: per mua, fara me e ndyrë e Shqiperisë janë muhaxhirët. Muhaxhirë u thomi atyre muhamedanve që, duke lënë vendin e tyre, erthnë të zënë vent në Shqipëri…. Ata tradhëtojnë, hedhin në burg Shqipëtarë, tallen me vendin tonë. ….. Edhe bukën tonë hanë, edhe na lëshojnë….balten e tyre permi mesalle! Të kishin pakë ment Shqipëtarët, nukë këmbejnë as një fjalë me këta zgjebët. Të mos ish kombi shqipëtarë një komb i poshter e i ndyrë, i dergojin muhaxhirët n’Anadoll, me një shkelm prapa!”
Kështu, të dashtun lexues shqiptarë, edhe për muhazhirin anadollak në trojet shqiptare të Kosovës, Faik Myftari, që hedh baltë kundër Heroit Kombtar të shqiptarëve, Gjergj Kastriotit Skenderbeut, në shkrimin e tij të publikuem në gazetën SOT, me titull “Në Krujë, sikur pashë Skënderbeun”, per këtë anmik të betuem të popullit shqiptar, vlejnë fjalët e Faik Konices së madh:
“Të kishin pakë ment Shqipëtarët, nukë këmbejnë as një fjalë me këtë zgjebë Faik Myftarin. Të mos ish kombi shqipëtarë një komb i poshter e i ndyrë, e dergojin këtë muhaxhirin Faik Myftari n’Anadoll, me një shkelm prapa!
Imazh
Paul Tedeschini-Itali me 21.06.2011

Publikue kosova.albemigrant.com
------------.
Në Krujë, sikur pashë Skënderbeun

Nga Faik MIFTARI

Në një kolumne që pata shkruar me rastin e hapjes së tunelit të Kalimashit, përveç tjerash pata thënë se tani e tutje shqiptarët për uikend, mëngjesin do të mund të hanë në Prishtinë, drekën në Prizren, darkën në Tiranë, mëngjesin në Durrës, drekën në Vlorë dhe darkën prapë në Prishtinë.
Pasi u hap tuneli, ne vendosëm që tani e tutje, bile së paku nga dy uikende të kalojmë, në vizitë tek Nëna Shqipëri, një në pranverë, e një në vjeshtë. Edhe pse e kemi planifikuar që në prill të shkojmë, për shkak të rrethanave subjektive e objektive, me datë 11 e 12 qershor, shkuam për uikend, të shtunën e dielën, pas festimit të 10 qershorit, saktësisht të 133 vjetorit të Lidhjes së Prizrenit. Me propozim të Fuad Ramiqit së bashku me Halil Ibrahimin dhe Mexhid Yvejsin u nisëm ditën e shtunë, drejt Nënës Shqipëri nga Prishtina, në ora 9:30. Në Prizren arrimë në ora 11.00, ku e morëm edhe Mexhid Yvejsin nga Gjakova i cili na priti tek Ben-af-i pranë stacionit të autobusëve në Prizren dhe u nisëm drejt Shqipërisë. Kaluam për disa çaste kufirin, në të cilin akoma kontrolli i dokumentacionit bëhej në të dy anët e kufirit, dhe pastaj vazhduam nëpër autostradën e bukur, e që kulminacioni ishte kur kalonim tunelin e Kalimashit. Më dukej se ishim duke udhëtuar nëpër ndonjë tunel të Zvicrës apo Austrisë. Rreth orës 14:00 arritëm në Fushë Krujë, edhe pse patëm planifikuar të shkojmë në Tiranë, por meqë Mexhidi e Halili nuk e kishin vizituar më parë Krujën, shprehën dëshirën që të vizitojnë Krujën, dhe Fuadi si shofer që ishte e ktheu veturën në drejtim të Krujës. Për më pak se gjysmë ore arritëm në Krujë, veturën e parkuam në parkingun afër Çarshisë apo Pazarit të Krujës. Kruja është me të vërtet një qytet i vjetër dhe i bukur që karakterizohet me Kalanë e Skënderbeut. Kruja ka 20.000 banorë, gjendet në një lartësi mbidetare prej 586m, është një karakteristikë e rrallë për Shqipërinë, se të gjithë banorët e Krujës janë shqiptarë muslimanë. E ka të bukur pazarin, të cilin e vizituam dhe i cili ishte përplot me suvenire të llojllojshme dhe me një vlerë të çmuar artistike. Në mes pazarit gjendet xhamia e vjetër që daton nga periudha osmane, në të cilin falëm namazin e drekës dhe iqindisë, me dimensione ishte e vogël, por shumë karakteristike, me një oborr të vogël në të cilin gjendej edhe bunari në mes të oborrit. Një zonjë që punonte në një dyqan të pazarit na rrëfeu se në kohën e Perandorisë Osmane, “pazari ishte i ndërtuar në një simetri të duhur, ashtu që edhe macja kur hipte mbi pullazet e dyqaneve me qeramidhe të kuqe të shtruara, arrinte gjer në fund të pazarit pa kurrfarë pengese apo barriere në mes vete si nga ana e djathtë ashtu edhe të majtë”. Pas vizitës së pazarit u ngjitëm në Kalanë e Krujës. Me të vërtetë është e bukur Kalaja e Krujës dhe e rregulluar mirë, të cilin e vizitojnë vizitorët e ndryshëm nga të gjitha anët e botës, aty rastisëm edhe një ekip televiziv nga Turqia, të kanalit shtetëror TRT, të cilin incizonin një reportazh me një djalosh të ri shkodran i cili na mahniti me mjeshtërinë e rrallë të ekzekutimit të violinës, me të vërtet ishte i veçantë dhe se kur të arrijë pjekurinë do të bëhej me siguri një maestro i artit muzikor të violinës, siç është tani maestro i mirënjohur kosovar i kitarës Petrit Çeku nga Prizreni. Në kompleksin e Kalasë së Krujës gjendet Sahat Kulla e dikurshme e cila shërbente dikur edhe si kullë vrojtimi, e cila ishte restauruar në vitin 1981. Po ashtu gjenden edhe themelet apo rrënojat e Xhamisë së Fatihut, të cilën në vitin 1948 e kishte rrënuar sistemi komunist, dhe se për çudi akoma nuk ishte e restauruar, dhe si i tillë ishte i vetmi objekt kulturor i cili ishte në gjendje të mjerë në Kalanë e Krujës, mendoj që institucionet komunale përkatëse dhe shtetërore duhet të punojnë drejt restaurimit të xhamisë që si i tillë, të rrumbullakoset kompleksi i kalasë së Krujës. Muzeu Etnografik ishte i veçantë dhe shumë i bukur, i cili kishte një vlerë të posaçme kulturore, po ashtu gjendet edhe Teqeja Bektashiane e ashtuquajtur e “Dollma Teqe”, brenda kalasë, gjithashtu ishte edhe një kishë e vogël e vjetër, njashtu edhe një pllakë që tregonte ujësjellësin e vjetër mesjetar të shekullit XV-të. Brenda kompleksit gjenden edhe disa shtëpi karakteristike të periudhës osmane, të cilët tani janë shndërruar në restorante apo bare atraktive për turistë. Kurora e kalasë së Krujës është Muzeu Kombëtar i Skënderbeut i ndërtuar gjatë kohës së sistemit komunist, në të cilën përveç tjerash gjendet edhe kopja e shpatës së Skënderbeut, origjinali i së cilës gjendet në muzeun e Vjenës. Herën e parë kur e vizitova Krujën, ishte viti 2000, menjëherë pas luftës në Kosovë, m’u dha rasti që për herë të parë që të vizitojë Nënën Shqipëri, së bashku me një shok dhe mik timin nga rrethi i Kukësit, pasi që atëherë vizitova edhe profesorin tim të dikurshëm në fakultet Zeki Loxha, i cili gjendej në atë kohë në Tiranë, më preferoi që të vizitojë edhe Krujën dhe kalanë e Skënderbeut, të cilin rekomandim me plotë dëshirë e mirëprita, dhe se bashku me shokun tim u nisëm drejt Krujës, kur arritëm në kala, hymë në Muzeun Kombëtar të Skënderbeut dhe në atë moment kur e pashë shpatën e Skënderbeut mu duk sikur “në Krujë e pashë Skënderbenë”, që për ne kosovarët, ishte një ngjarje madhore, pasi ishim të mësuar e të edukuar me mitin e Skënderbeut dhe e paramendonim, të shenjtë epokën dhe rezistencën e tij, të stërmadhuar dhe të ngritur në majë të qiellit, miti i Skënderbeut... Pasi kryem vizitën e Kalasë së Skënderbeut, u nisëm drejt rrugës së vjetër për në Kosovë, rrugës shoku dhe miku im më mbajti një ligjëratë, të cilin kurrë nuk do të harroj dot dhe që nga ai moment tek unë e zhveshi mitin e Skënderbeut të ngulitur thellë në mendjen time. “Ju kosovarët, jeni me të vërtet interesantë, akoma jetoni dhe ushqeheni me mite, me të vërtet Skënderbeu ka qenë një trim i vërtetë, por ahmak në mend, në strategjinë e tij luftarake, sapo ke parë Krujën, dhe se e shohësh se ku është e vendosur, në çfarë lartësie mbidetare dhe përfund këtyre maleve të larta, ku as zogu nuk ka mund të bërë venë, po si mendon, ore ti kosovar i shkretë, se me të vërtet sulltan Fatihu dhe Perandoria Osmane, si superfuqi e atëhershme botërore, nuk kanë mund të marrin Krujën, po ai, sulltan Fatihu në vitin 1453 e mori Kostandinopojën, Stambollin e sotshëm, dhe e shembi Perandorinë njëmijëvjeçare bizantine. Po ti e sheh se sa e vogël është edhe tani Kruja, dhe se në çfarë pozite gjendet, e lere më në atë kohë, në ato kushte dhe rrethana të atëhershme. Perandorisë Osmane nuk kanë mundur t’i rezistojnë perandori dhe mbretëri më të njohura të asaj kohe, e lere më të mund ti rezistonte Skënderbeu. Më thuaj ore mik im i dashur, a do të ishte tani strategji apo mençuri që kjo Shqipëri e jona që është të luftojë kundër super fuqisë së tanishme botërore, SHBA-ve, me siguri do të na bënte shkrumb e hi, a është trimëri apo budallallëk më thuaj, më mirë është të jesh aleat dhe të bashkëpunosh, se sa të rezistosh kundër superfuqisë momentale aktuale botërore”. Pas kësaj me të vërtetë kur e logjikova dhe analizova më thellë pas kthimit tim në Kosovë, qëndrimi i mikut tim ishte me të vërtet plotësisht me vend.
Ashtu edhe pas luftës në Kosovë, kur me iniciativën e ish presidentit të Kosovës Ibrahim Rugovën të ndjerë, dhe të mbështetur nga Dr. Mark Krasniqi, u vendos shtatorja e Skënderbeut në qendër të Prishtinës, i njëjti mik më pat thënë “ore mik, ju akoma po ushqeheni me mite nga e kaluara. Sa na përket neve, ne jemi në gjendje t’ju eksportojmë me dhjetëra shtatore të tillë të Skënderbeut në Kosovë, por kjo nuk është me vend, sepse në vend që të vendosni shtatoren e Adem Jasharit në qendër të Prishtinës, i cili ka sakrifikuar veten dhe tërë familjen e tij për lirinë e Kosovës, vendosni shtatoren e Skënderbeut, i cili si i tillë me kurrgjë nuk karakterizohet me Kosovën, pasi ka udhëhequr rezistencën vetëm me Krujën, dhe në vitin 1389 Perandoria Osmane në fushën e Kosovës ka ngadhënjyer dhe ka shporrur Perandorinë Serbe të car Dushanit”. Historiani zviceran Oliver Shmitt në librin e tij për Skënderbeun cek, përveç tjerash se “gjatë stinës së verës Skënderbeu e ka pasur pushtetin vetëm në Krujë, ndërsa gjatë stinës së dimrit e zgjeronte pushtetin e tij edhe në fushën përreth Krujës, pasi që osmanët largoheshin dhe vendoseshin me taborret e tyre në kazermat brenda qyteteve gjatë stinës së dimrit”.
Pas Krujës vazhduam rrugën për në Durrës, ku pranë brigjeve të Adriatikut, në paralele të njëjtë me vilën e mbretit Zog, pushuam disa çaste duke pirë nga një makiato në tarracën e restorantit të bukur. Pas kësaj vazhduam rrugën për në Kavajë, ku arritëm në ora 19.00 dhe pasi që falëm namazin e akshamit në xhaminë e cila gjendet në qendër të Kavajës, në restorantin e bukur të Haverikëve, kaluam një mbrëmje të bukur me vëllezërit Haveriku, të cilët me të vërtetë janë të mrekullueshëm, por që tani në shoqëri e kishim edhe ish futbollistin e njohur të viteve pesëdhjeta dhe gjashtëdhjeta, të ekipit të Besës së Kavajës, e pastaj të Dinamos së Tiranës dhe kombëtares shqiptare Selim Gjoci, i cili me rrëfimet e tij për kohën e kaluar të aktivitetit sportiv, gjatë regjimit të Enver Hoxhës, dha një histori tepër interesante dhe të tmerrshme të kohës së kaluar. Pasi që natën kaluam në Hotelin Egnatia të Kavajës, të dielën pasi u përshëndetëm me Nexhmiun dhe djalin e tij Ilirin, në ora 10.00 vazhduam rrugën për në Durrës, rrugës u ndalëm në plazhin e Malit të Robit, ku menduam të lahemi në detin e bukur, Adriatik. Por uji ishte akoma i ftohtë dhe koha ishte e freskët dhe nuk na u mor mendja të hyjmë në ujë, pas kësaj vazhduam për në Shkëmbin e Kavajës, ku u ndalëm në Hotelin” Ylli i Detit” me ç’rast u përshëndeta me Lindën dhe Ardin, pronarët e hotelit, dhe pasi që pimë nga një kafe dhe lëng, vazhduam rrugën për Kosovë. Në Prizren arritëm në ora 16.00, ku Mexhid Yvejsin e vendosëm në autobus për të vazhduar rrugën në Gjakovë, ndërsa neve të tre së bashku, shkuam në xhaminë e Bajraklisë, ku falëm drekën dhe iqindinë, pas së cilës së bashku shkuam për drekë te qebaptorja e njohur e Prizrenit “Te Syla”. Pas kësaj në ëmbëltoren e qytetit pimë nga një makiato, dhe në ora 18:00 e përcolla Fuadin dhe Halilin për në Prishtinë.
Përfundoi në këtë mënyrë edhe një vikend i bukur nga vizita tek Nëna Shqipëri dhe sa herë që shkoj në vizitë, aq më e bukur më duket Nëna jonë e dashur Shqipëri.


Vijnë në Shqipëri muxhahedinët e parë iranian
Imazh

Kronike, Lajmi i Fundit e Enjte, 16 Maj, 2013 | 16:38 pm
Gaz. Panorama
TIRANE
– I dërguari i posaçëm i Kombeve të Bashkuara për Irakun, Martin Kobler, njoftoi dje se pjesëtarët e parë të një grupi opozitar iranian që jetojnë të strehuar në një ish-bazë ushtarake amerikane në Irak, mbërritën në Shqipëri. “Zëri i Amerikës” ka njoftuar dje se sipas zyrtarit të OKB-së, 14 anëtarët e grupit “Mujahedeen-e-Khalq” mbërritën në Shqipëri mbrëmjen e djeshme. Sipas tij, ky është hapi i parë i përpjekjeve për të sistemuar në Shqipëri 210 anëtarë të këtij grupi, për të cilët ka rënë dakord qeveria shqiptare. Shtetet e Bashkuara shprehën mirënjohjen e tyre për gjestin human dhe bujar të qeverisë së Shqipërisë për të pranuar banorët e ish-kampit “Hurriya”. Shqipëria, thuhet në deklaratën e zëdhënësit të Departamentit të Shtetit, ka qenë një partnere e fortë e Shteteve të Bashkuara për vendosjen e paqes dhe qëndrueshmërisë në Irak. Shtetet e Bashkuara, ndërkohë, i bëjnë thirrje udhëheqjes së grupit “Mujahedeen-e-Khalq” që të bashkëpunojnë me përpjekjet e Kombeve të Bashkuara për risistemimin jashtë Irakut të të gjithë banorëve të kampit “Hurriya”. Rreth 3 mijë pjesëtarë të grupit “Mujahedeen-e-Khalq” u zhvendosën vitin e kaluar nga shtëpitë e tyre në verilindje të Irakut për në ish-bazën ushtarake amerikane të kthyer në kamp refugjatësh, në afërsi të Bagdadit. Grupi “Mujahedeen-e-Khalq” është kundërshtar i regjimit klerikal iranian. Në të kaluarën ai ka kryer vrasje dhe shpërthime bombash në Iran, derisa në vitin 2001 hoqi dorë nga dhuna. Grupi “Mujahedeen-e-Khalq” luftoi përkrah forcave irakiane të Sadam Huseinit në luftën e vitit 1980 me Iranin. Disa mijëra prej tyre u strehuan më pas në Irak nga ish-diktatori Sadam Husein. Regjimi i tanishëm shi’it i Irakut e konsideron këtë grup si një organizatë terroriste dhe dëshiron që anëtarët e tij të largohen nga Iraku.

Mbërritja në Tiranë
Policia shqiptare ka bërë me dije se gjysmë ore pas mesnate, në Aeroportin e Rinasit kanë zbritur 14 persona të pazakontë. Ata kishin udhëtuar drejt Shqipërisë me linjën ajrore të Austrisë, tranzit. Ata janë muxhahedinët e parë iranianë që vijnë nga Iraku ku strehoheshin aktualisht, nga 210 banorë të tillë të kampit “Hyrriya” që pritet të vijnë në vendin tonë, në zbatim të marrëveshjes së qeverisë me SHBA. Burime nga Policia e Rinasit thanë se zbritja, verifikimi dhe transportimi i tyre drejt qendrës së azilkërkuesve që ndodhet në Babrru të Tiranës, ka qenë e qetë dhe pa asnjë lloj incidenti.


Teherani paralajmëron Tiranën: Rrezik për sigurinë kombëtare

TIRANE-Pas strehimit që i ofroi Shqipëria ndaj 14 muxhahedinëve dhe mbërritja e tyre në kontinentin evropian, reagon Teherani. Zyrtarisht paralajmërohet se pranimi i 14 prej 210 anëtarëve të organizatës Mojahedin-e-Khalq, ose siç njihet ndryshe me emrin Muxhahedinët e popullit iranian do të kërcënojë sigurinë kombëtare të Shqipërisë.

Sipas agjencisë së lajmeve iraniane “Fars News” Anëtari i Bordit Kryesues i Parlamentit iranian Baqer Hosseini Seyed paralajmëroi Tiranën për prezencë të anëtarëve MKO.

“Qeveria e Shqipërisë duhet të shmangë përsëritjen e të njëjtit gabim që kanë bërë vendet e tjera në lidhje me pritjen e anëtarëve të MKO, sepse këta njerëz janë të rrezikshëm edhe për sigurinë kombëtare të atij vendi dhe gjithë rajonit”, paralajmëroi Hosseini.

Organizata Mojahedin-e-Khalq konsiderohet si opozita politike e regjimit të Ahmadinexhadit në Iran. Janë afër tre mijë anëtarë të saj që prej vitesh ndodhen të strehuar në Irak. Më 16 maj mbërritën në Tiranë 14 muxhahedinët e parë iranianë, nga 210 që ka pranuar të strehojë qeveria shqiptare. Qeveria shqiptare ka deklaruar se është e gatshme të ofrojë strehim për 210 muxhahedinë dhe në këtë mënyrë i është përgjigjur pozitivisht kërkesës së SHBA për strehimin e anëtarëve të grupit (Mojahedin-e-Khalq) MEK, të cilët ndodhen në Kampin e “Liria” në Irak.
Deklarata u bë më 16 Mars të këtij viti nga kryeministri Berisha në takim me Zëvendës Ndihmës Sekretaren në Departamentin e Shtetit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në Zyrën e Çështjeve të Lindjes së Afërt, znj. Barbara Leaf së bashku me përfaqësuesin e posaçëm të Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së Kombeve të Bashkuara për Irakun, Ambasadorin Martin Kobler.
Menjëherë pas lajmit ka reaguar edhe Departamenti Amerikan i Shtetit që ka shprehur mirënjohjen për gjestin bujar e njerëzor për të pranuar 210 banorë të kampit Hyrriya. “Shqipëria ka qenë një partner i fortë i Shteteve të Bashkuara në vendosjen e paqes dhe stabilitetit në Irak”,- thuhet në deklaratën e Departamentit Amerikan të Shtetit.
Organizata e Muxhahedineve të Popullit Iranian ka deklaruar më herët se, se jeta e mbi 3000 muxhahedinëve në kampin Ashraf në Irak ka qënë në rrezik dhe për këtë arsye duhet të largoheshin të gjithë prej andej. Kështu një nga vendet që ka pranuar të strehojë disa prej tyre është bërë edhe Shqipëria.


Myftiu i Kosovës Naim Tërnava u prit nga lideri i Libisë Muamer el Gadafi
Imazh
Myftiu Tërnava - daja i Memli Krasniqit raporton diktatorit të një kombi dhe një antiamerikan Kadafi mbi fenë islame në Kosovë

Prishtinë
6 qershor 2010

Sot më 06.06.2010 Myftiu i Republikës së Kosovës, Naim Ternava, në krye të një delegacioni të gjerë Kosovar u prit solemnisht në rezidencën e tij nga lideri i Libisë Muammer el Gadafi. Në atë pritje ishin edhe liderët fetarë të rajonit.
Myftiu i Republikës së Kosovës me rastin e përshëndetjes së Liderit libian përcolli përshëndetjet e ngrohta të popullit të Kosovës duke i dhenë një pasqyre të historikut kosovar, vuajtjeve tona në të kaluarën, shkatërrimin e trashëgimisë fetare e kulturore në Kosovë nga barbaria serbe, nevojën e bashkëpunimit mes bashkësive fetare të rajonit, në avancimin e vlerave dhe ruajtjen e krenarisë dhe identitetit islam në rajon, si dhe angazhimit të ruajtjes së paqes e tolerancës tradicionale fetare ne ato vende.
Myftiu i bëri me dije liderit Libian se Xhamia e parë në Kosovë u ndërtua më 1389 pas Betejës së Kosovës dhe tash Kosova numëron mbi 700 xhami.
Në fund të fjalës, Myftiu i Kosovës i dhuroi liderit Libian një punim dore me hartë të Kosovës të punuar nga xehet e çmuara të Trepçës dhe një monografi te Xhamive dhe objekteve fetare islame të shkatërruara nga agresioni Serb gjatë luftës së vitit 98|99.
Përveç anëtarëve të delegacionit nga BIRK, në delegacion ishin edhe z.Shemsi Ajvazi, bija e tij znj. Nexhla Ajvazi, e cila i tha Gadafit se është e lindur në Tripoli me çka i dhuroi një dhuratë modeste Liderit libian, dhe Muamer Ibrahimi i cili për nder që bart emrin e njëjtë me liderin Libian përshëndeti atë dhe i tha se disa të rinj nga Kosova bartin këtë emër.
Lideri Libian u ndie shume i kënaqur që ka ardhur deri te ky takim me delegacionin e Kosovës duke thënë: "Zemrat tona na çaheshin nga dhembja për ju, kur ju kalonit neper vuajtjet, masakrimet dhe dëbimet masive nga trojet tuaja nga kriminelet." - tha në fillim të fjalës së tij Muamer el Gadafi
Tani më ajo kohe ka kaluar dhe ju duhet të këmbëngulni që ju të jetoni të lirë dhe me dinjitet në vatrat tuaja. Jeni evropian autokton dhe çdo dite kontribuoni në përparimin e vendit tuaj. Në fund të bisedës Gadafi tha: "dera juaj është e hapur për vizita dhe bashkëpunim të mëtutjeshëm sa herë që Ju dëshironi"
Takimi u realizua në një nga rezidencat e tij të improvizuara në oborrin e shtëpisë së tij me ç'rast të gjitha delegacionet bënë prezantimin e aktiviteteve te tyre.
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi Sundimit të Gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim Maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”:Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko. Në shqipë prej polonishtes Bep Martin Pjetri
"Ku asht Shpirti i Zotit, aty asht Liria"("Ubi spiritus Domini ibi libertas") At Gjergj Fishta
"Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin!"Fritz Kolë Radovani
Përgjigju duke Cituar
Posto një përgjigje 3 postime · Faqe 1 prej 1
Antarë duke shfletuar këtë forum: Asnjë antar i regjistruar dhe 2 vizitorë
Powered by phpBB3
Copyright ©2008 phpBB Group.
Të gjitha oraret janë UTC + 2 orë . Ora 25 Shkurt 2021, 18:47
Designed by Monitonix
[phpBB Debug] PHP Warning: in file /web/htdocs/www.proletari.com/home/mkportal/include/PHPBB3/php_out.php on line 33: Creating default object from empty value
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari