Faqe 2 prej 2

Re: Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 12 Korrik 2009, 17:07
nga I-AMESHUAR
kokërrmeli shkroi:Jo, une mendoj se asht ma shum nji sistem oligarkie.
Per me dal pak prej temes, ne Shqipni s'ka pas revolucion ne kuptim te mirefillte. Te ne ka mbet pergjysem. Nuk dihet kush ishte nismetari, kush e organizoi dhe si, por vetem qe disa krenohen qe u ba pa u 'derdh gjak'. Nuk u denu kush per krimet gjate komunizmit, e Ramizi e Nexhmija kan ken per mu n'kamp pushimi sesa n'burg, e te tjeret u harrun. Nuk hapen dosjet, demek edhe pse s'kan shumic votash n'parlament, edhe pse s'duhet me nxit vetgjygjesin ndermjet shqiptareve.
Partia Demokratike te shume nierez simbolizon idealin e nji jete ma t'mir e ma t'drejt, e nji lirie aq t'dishrueme dhe fundin e nji ferri t'pakufi. Por halli asht se ajo vetem simbolizon, e s'e misheron kete ideal. Si ka mundesi qe ky ideal qe çoi nji popull te tan ne kambe u ndrydh kaq shpejt ? Pse shume prej 'nismetareve' te djeshit, jane kthyemun n'identitet (t'maparshem) ?
Per t'iu rikthy temes mendoj qe ndasia majtas-djathtas s'egziston ne Shqipni. Nga nji ane kena disa ish-komunista qe jan 'shndrru' ne socialista e nga ana tjeter kena nji grupim njerezish te dalun po prej ketij sistemi komunist. (Pra kthehem prap te ai krahasimi prind-femi). E nji sistem te till e quj, oligarki, se jane fruti i nji kaste. Per pa u ba pastrimi dhe gjykimi i shume figurave dhe i rregjimit komunist ne ne kete sistem kena me mbet.

Une s'permenda as republik, as monarki. Si monarkia, si republika, jane dy forma qeverisje, dhe si e the edhe ti s'kan te bajne me njena-tjetren. Por te dyja e lejojne demokracine. Aristoteli thote qe çdo sistem qeverisje mundet t'jet i mir prej momentit qe n'vemendje ka individin dhe organizimin e tij n'shoqeri. Une ktu e ndaj 'te majten' prej 'te djathtes', por po e perseris edhe nji here qe kjo ndasi s'asht ma e kohes. I majti preferon me realizu diçka ne emen te bashkesis edhe kur e sheh se shkel mbi idividin (darsem pa mish s'ka) pse qellimi asht i nalte. Kurse i djathti kur don me e realizu po te njejten gja, ka ma shume skrupuj duke i lanun individit nji liri ma t'madhe veprimi.

Oligarkia ka qene dhe do te mbetet.
Ketu eshte ideja qe ne qofte se do mbetemi shqiptare dhe do vazhdojme rrugen e eterve vetem ne qofte se do ndjekim rrugen qe na e kane lene dhe qe duhet se sben te fillojme ta vejme ne zbatim gjithmone duke e pershtatur per ditet e sotme.
Me ne fund ti ne komentin e mesiperm dole aty ku quhet realiteti i politikes se degjeneruar te sistemit pos komunist.

Dhe me pelqeu ky koment dhe per te thene qe ne prandaj duhet te punojme ne kete drejtim shume sepse filozofia majtiste ka punuar shume me bindjen e njeriut qe te dale nga natyra e tij djathtiste, gje qe eshte arritur ne nje perqindje shume te madhe ne Shqiperine e sotme.

Re: Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 19 Korrik 2009, 02:31
nga Labeat
I-AMESHUAR shkroi:Kam kohe qe deshiroj apo me shqeteson ose me mire qe takoj shpesh kete teme ne kerkimet dhe studimet apo debatet dhe diskutimet qe reflektoj shpesh me miqte e mi dhe me leteraturen politiko-sociale mbi fenomenin e djathte dhe te majte.

Si fillim dua te hyj ne ca hipoteza apo "aludime" mbi terminilogjine e fjales djathte - majte.
Sic e dime te gjithe njeriu ka 2 krahe qe i ndan ne majtas dhe djathtas dhe keto 2 krahe i perdore per levizur, punuar, shkruar apo mbrojtur. Shume hipoteza psikologjike jane hedhur mbi perdorimin qe ben njeriu ne jete te ketyre 2 kraheve dhe shpesh hasim ne keto 2 krahe nje ndarje te forces pasi qe femije ne zhvillojme dashje pa dashje nje force te djathte qe mbizoteron te majten edhe pse ketu ka perjashtime. Po ashtu dhe ne shkruar ne bejme te njejten gje duke zhvilluar me shume te djathten dhe me pak te majten gjithashtu dhe ketu ka perjashtime por ama shumica e njerezve ka kete lloj zhvillimi krahesh dhe kur rriten kemi gjithmone nje krahe te djathte te fuqishem dhe nje krahe te majte me te dobet fizikisht dhe me te papergatitur instiktivisht. Nje koincidenc tjeter edhe kjo hipotetike eshte perdorimi i kraheve qe lidershipet e politikes se djathte perdorin ne te shkruar te djthten dhe lidershipet e majte perdorin te dyja krahet por me shume te majten(ndoshta per dike kjo do duket qesharake).

*Te kalojme ne filozofine e vendeve boterore mbi te djathten dhe te majten.
Kemi filozofine marksiste-engelsiste qe lind ne nje vend jo te kapitalisht te industrializuar. Po ashtu kemi teorine nazizte qe lind te nje vend siic ishte gjermania e viteve 1910-1930 qe skishte zhvillim industrial po me shume agrare dhe po ashtu dhe fashizmin qe lind te njejten sfere rurale ku kapitali industrial pothuajse nuk ekzistonte.
Po ku kemi filozofi te ndryshme?, kemi pikerisht ne vende industrialisht te zhvilluara sic ishin SHBA-te apo Japonia dhe Anglia apo pjeserisht dhe Franca qe filozofia e tyre ishte krijimi dhe zhvillimi i kapitalit industrial qe cdo gje duhej te funskiononte ne krijimin e ketij kapitali.
C'fare ndodhi me Shqiperine ne kete kohe?. Po ashtu Shqiperia ishte nje vend jo i zhvilluar industrialisht por qe anonte nga ideologjia e krijimit te kapitalit edhe pse ishte nje fenomen agrar ku toka zinte kapitalin kryesor, por qe ne boshtin e saj cdo gje sillej ne krijimin e kapitalit toke.

Po te hyjme ne fashizem dhe nazizem ne do gjejme qe te dyja keto teori niseshin nga thelbi social por i misheruar nga nacionalizmi pra nje jete sociale per popullin e vete ose e thene me bukur nje nacionalizem social dhe keto fenomene linden pikerisht tek e majta ose e thene me qarte nga masa e popullit qe do shfrytezonte te dy krahet per te jetuar pasi vetem e djathta nuk dilte sepse pikerisht proletaret jane ajo pjese e popullit ku ska prone tjeter pervec 2 kraheve per pune qe ka. Dh ketu kemi nje te majte qe konvertohet ne te djathte per aresye atdhetare duke u nisur me baze atdheun qe te permireohej jeta e proletareve. Pra nje djathte jo e mirefillte por qe lind nga nje e majte.

Ne filozofine marksiste-engelsiste kemi nje krijim te paster te fenomenit e majte sepse varferia coi proletarin qe te vinte ne pune edhe krahun e majte per te mbijetuar pra beri qe njeriu te forconte krahun e plogesht te majte per aresye mbijetese dhe ketu dhe sllogani i kesaj teoria leshon thirrjen "proletare te te gjithe vendeve bashkohuni" sepse per here te pare kjo teori perdor fenomenin universal ose ala kishtar per larguar vemendjen nga atdheu dhe nacionalja por duke mbledhur kapitalin e te gjithe ne nje te vetem ku pastaj do fitonte ai qe do ta udhehiqte dhe te gjithe i dime rezultatet cnjerezore qe ndodhen.

*Kalojme ne fenomenin tjeter te djathte qe po ndodhte prej shekujsh, krijimi i kapitalit i kishte vene ne levizje njerezit qe te krijonin nje te djathte te bashkuar per te rritur kapacitetin kapitalist dhe duke vene edhe ne perdorim cdo filozofi apo teori qe do i sherbente kesaj. Ketu pra kishte lindur dhe me kohe forca e krahut te djathte qe njeriu po perdorte ne forcim duke shtuar kapitalin ne te gjithte boten por jo qe shikonte universalen apo problemin social por qe shikonte qe une shqiptare do shtoj kapitalin tim edhe ne Afrike per shembull, por ama gjithmone duke u nisur nga uni shqiptar i te qenurit atdhetar jo universal. Dhe keshtu kjo solli te djathten e mirefillte qe le te kuptoje qe njeriu ka nje qellim qe ka gjithmone lidhje me atdheun.- Qe mos te dukem shume teorik po jap shembullin e Hollywoodit qe edhe pse ka komplet aktor te huaj dhe rregjizor te huaj ai mban gjithmone emrin e kinemase amerikane, apo kemi "fenomenin" e biznesit mc'donalds qe krijon kapital brenda nje vendi te huaj por gjithmone duke mbajtur firmen amerikane, e shume e shume shembuj te ketij lloji qe na deshmojne se e djathta ka krijuar nje fenomen atdhetaristo - kapitalist sepse vetem keshtu krijohet nje komb i fuqishem.

Me pelqeu shume shkrimi juaj dhe mbeshtes plotesisht mesazhin qe keni dhene sepse ne duhet te dalim nga rrethi vicioz qe na ka futur e majta sllavisto-antishqiptare e oligarkise se kuqe, por shpejt besoj se bishes se eger kuqalashe po i vie fundit sepse ndihen gerthitmat e fundit te nje kerme qe po jep shpirte dhe Shqiperia do kthehet ne origjinen e saj historikisht e djathte duke filluar qe nga epoka e Arberit dhe duke mbaruar me rilindasit dhe shpjet do behet dhe epoka moderne me nje te djathte te rigjeneruar dhe te fuqishme per drejtuar Shqiperine e rpones private.

Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 20 Korrik 2009, 10:56
nga Laert
Po ta shikojme nga pikpamja anatomike e fiziologjike ne veshtrimin materialiste konstatojme se ana e djathte eshte me e zhvilluar se e majta.
Ne kapercyellin e sistemit nga feudal ne ate kapitaliste doli ne pahe si avangard roli i Proletariatit pasi ishte kjo qe ishte pjesmarrese direkte e venies ne levizje te industrise se re teknike te makinave te avullit,....ne zhvillimin e industrise se tekstileve, te hekurit, celikut,....vaporave,..........
Partite e djathta si parti ne duarte e klases kapitaliste me kete hape vigan te zhvillimit industrialiste po u rreshqiste nen kembe pushteti i tyre prej energjise dhe vitalitetit te klases se re Proletariati. Ku Marxi e shtjelloi ne teori, por kur nuk ishte ne gjendje te parashikonte ardhmerine e saj ne duarte e Partise komuniste, qe degjeneroi katastrofishte saqe shkon mallkimi te klasiket Ouen, Marxi, Engelsi, Lenin, Mao Ce Dun dhe Trocki. Teoria e tyr edeshtoi perfundimisht. Klasa komuniste doli shume e majme derisa konkuron ne tregun ekonomik dhe ate politik ne rendin boteror.
Po proletariati ku e lane?
Komunizmi boteror i hodhen zinxhiret ne qafe e kembe Proletariatit neper rruget e protestave dhe neper kampe dhe burgje gjigande. Mashtrimi i tyre me ane te Kartave te Drejtave te Njeriut, apo OSBE, apo ODHIRI, apo Gjykata e Hages, apo OKB-ja apo....jane instrumenta ne duarte e Sherbimeve Sekrete ne sherbime te Oligarkise se kuqe dhe asaj kapitaliste tradicionale.
SOT SUNDON NE KRYE TE GJITHA ORGANIZMAVE BOTERORE OLIGARKIA E KUQE ME SYNIM TE DREJTOI BOTEN DUKE JA RREMBYER KAPITALIN EKONOMIKO-POLITIK TE SE DJATHTES.
Mjere kush u beson ketyre organizmave qe kane sjelle vetem luftra dhe pasurime te Oligarkive te majtes e te djathtes.
Ishin te partite e majta qe i perdoren dhe paten suksese ne Formimin e personalitetit te kesaj klase kaq masive me nje eksoerience te paket dhe me nje te ardhme te madhe. Pasi u konsoliduan mire partite e majta vecanerishte pas Luftes se Dyte Boterore i tradhetuan duke u pasuruar, u shndrruan ne nje Oligarki e re e quajtur Oligarkia e Kuqe. Keshtuqe Proletariati e kuptoi tradhetine dhe i pa sesi partite e majta u bene aksionere te kapitaleve industrialiste dhe per t'i mbrojte kete pasuri u hodhen prangat dhe ngriten mijra kampe e burgje per Proletariatin e varfer dhe te keqtarjtuar.

Prandaj sot populli me nuk i beson as te majtes e as te djathtes. Populli ka zgjedhe vetem Proletariatin si keshtjelle e fuqishme per rolin dhe te ardhmen e saj.

Re: Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 21 Korrik 2009, 22:37
nga I-AMESHUAR
A ishte periudha totalitare në Shqipëri edhe sundim i Veriut nga Jugu ose i gegëve nga toskët? A ka bazë të thuhet, siç po dëgjojmë, se prapambetja ekonomike, sociale dhe kulturore e Veriut të Shqipërisë i detyrohet indiferencës, ose shpërfilljes së atyre zonave prej elitave toske që kishin pushtetin në Tiranë, gjatë gjysmë shekulli komunizëm?

Ky mem ka kohë që qarkullon ndër shqiptarë, sidomos në forume të Internetit; por tashmë po nis të nxjerrë kokë edhe në faqet konvencionale të gazetave, në shkrime autorësh konvencionalë; çka përbën, besoj unë, arsye për t’u shqetësuar.

E gjej, bie fjala, në një editorial të sotëm të Enver Robellit, në gazetën “Tema”, ku autori, duke iu referuar Kukësit dhe zonave përreth, shkruan
Ky rajon ishte lënë pas dore nga regjimi komunist, i cili dominohej prej politikanëve të jugut të Shqipërisë.
Në sytë e tyre veriu ishte i dyshimtë, sepse pothuaj nuk kishte luftuar kundër pushtuesve italianë dhe gjermanë, sepse nuk e kishte përqafuar ideologjinë komuniste, sepse nuk pranonte të shlyhej kultura dhe historia e krijuar nga intelektualët në veri të Shqipërisë, me Shkodrën si qendër. Kur u rrëzua diktatura, mijëra shqiptarë veriorë u vërsulën drejt Tiranës, ndërtuan kasolle në periferi e në qendër të kryeqytetit, liria absolute u shndërrua në keqpërdorim absolut. Ishte një lloj hakmarrjeje ndaj terrorit komunist dhe përbuzjes. Një hakmarrje në kohë të gabuar dhe me pasoja fatale. Jo vetëm për shkak të këtyre sjelljeve shqiptarët veriorë nga qytetarët e Tiranës, jo pak prej tyre po ashtu ardhacakë nga jugu, filluan të etiketohen si “çeçenë”.

A ka ndonjë bazë historike ky pretendim, që vende-vende po merr përmasa histerike?

Edhe ka, edhe s’ka.

Është pa dyshim e vërtetë se regjimi komunist praktikisht ia zhduku Shqipërisë veriore elitat, krerët, bajraktarët dhe priftërinjtë; me pretekstin se këta kishin bashkëpunuar me pushtuesin (italian dhe gjerman), ose kishin refuzuar të pranonin udhëheqësinë e Frontit Nacional-Çlirimtar. Kjo luftë klasash, shpesh e përgjakshme, u ndez ndonjëherë fshat më fshat, nuk la fis e familje pa prekur dhe e gjakosi keq Veriun.

Njëlloj është e vërtetë se regjimi komunist bëri çmos për t’i shkatërruar strukturat sociale në Veri të Shqipërisë, në emër të luftës kundër patriarkalizmit dhe konservatorizmit; por pa arritur dot t’i zëvendësonte me diçka të barasvlershme.

Por unë nuk besoj se faji për prapambetjen e sotme të Veriut të Shqipërisë mund t’i lihet i tëri komunizmit; sikurse nuk besoj se regjimi i Tiranës, në vetvete, synonte ta linte Veriun të pazhvilluar e të pagojë.

Argumenti që elitat politike dhe kulturore në Tiranë ishin kryesisht me prejardhje toske, prandaj edhe nuk e dëshironin zhvillimin e Veriut, është argument i tipit pasiv-agresiv, pjellë mendjesh thellësisht provinciale.

Nuk ka dyshim që elitat politike dhe kulturore në Tiranë ishin kryesisht me prejardhje toske; por këto elita e konsideronin krejt Shqipërinë si pronën e tyre, si çifligun e tyre, me të cilin mund të bënin ç’të donin.

Prandaj, ka më shumë gjasa që prapambetja e sotme e Veriut të Shqipërisë të jetë trashëguar nga një kohë shumë e hershme se komunizmi; meqë zonat veriore dhe veçanërisht malësia, kanë qenë tradicionalisht të prapambetura, të izoluara dhe të kapura peng të strukturave që u siguronin mbijetesën.

Kur them kohë shumë e hershme, kam parasysh periudhën osmane; kur malësia veriore ia kish siguruar vetes njëfarë autonomie, por me çmimin e lartë të izolimit nga fusha. Gegët e veriut të Shqipërisë nuk e njohën atë hapje ndaj botës dhe atë zhvillim ekonomik dhe kulturor që njohu Toskëria, gjatë shekullit XIX, si pasojë edhe e emigracionit.

Në shekullin XX, faktori kryesor që e pengoi zhvillimin ekonomik, social dhe kulturor të Veriut ishte gjymtimi i trojeve shqiptare pas vitit 1912; dhe mbetja e Kosovës jashtë territorit të shtetit të ri shqiptar, që u shoqërua me ndërprerje të komunikimit njerëzor dhe të mallrave, të shkëmbimeve kulturore dhe të vetëdijes kombëtare si vetëdije praktike (përtej identifikimit me flamurin).

Një tjetër faktor që kontribuoi në këtë pellgëzim ishte mungesa e qyteteve; me përjashtim të Shkodrës, Veriu i Shqipërisë mbeti pa qytete, që t’i shërbenin si pika referimi kulturore, përveçse si qendra të zhvillimit tregtar, industrial dhe arsimor. Kjo gjendje, në një formë ose në një tjetër, vazhdon sot e kësaj dite.

Megjithatë, Shkodra katolike e viteve 1920-1944 njohu një zhvillim kulturor të pashembullt, i cili mbetet i admirueshëm për nga thellësia dhe larmia e kontributeve. Regjimi komunist arriti ta shkatërrojë këtë kulturë dhe këtë traditë, duke ia shpërndarë institucionet, burgosur e pushkatuar e internuar eksponentët dhe damkosur si armiqësore fenë katolike që i shërbente si nënshtrat. Arsyeja kryesore e këtij egërsimi ishte, besoj unë, armiqësia e betuar e komunizmit me fenë katolike, jo e toskëve komunistë me gegët katolikë.

Mirëpo shkëlqimi i Shkodrës katolike dhe i produkteve të saj kulturore nuk duhen ngatërruar me prapambetjen e Veriut geg; dhe veçanërisht të zonave verilindore të Shqipërisë, të cilët nga Shkodra merrnin shumë pak – tek-tuk ndonjë prift ose mësues. Para 1944-ës, gjendja ekonomike dhe sociale e atyre zonave ishte e mjeruar në shumë pikëpamje; dhe rrezatimi i Shkodrës, sado i vyer, zor se arrinte dot, bie fjala, deri në Kukës.

Pavarësisht nga ç’mund të shkruajë sot Enver Robelli, gjendja e djeshme dhe e sotme e zonave të Kukësit, Pukës, Mirditës, Matit, Malësisë së Madhe, Dukagjinit dhe Tropojës nuk vihet dot në lidhje me “kulturën dhe historinë e krijuar nga intelektualët në veri të Shqipërisë” – sepse këta intelektualë i përkisnin një sistemi jashtëzakonisht të brishtë, emergjent dhe të kufizuar kryesisht në Shkodër dhe në Tiranë.

Regjimi totalitar, që në fillim, u përpoq “ta shtrojë” Veriun; çka nënkupton jo vetëm dhunë, luftë klasash dhe përndjekje të elitave anti-komuniste ose jokomuniste, por edhe investime në infrastrukturë: shkolla, rrugë, hapje tokash të reja, plehra kimike, elektrifikim, sharra, dele, vatra kulture, librari, agroteknikë, shëndetësi publike, vaksinime të fëmijëve, konsultore për gratë shtatzëna, ulje të vdekshmërisë foshnjore, bonifikime dhe vepra industriale madhore – hidrocentrale, miniera – të cilat ua shtuan të ardhurat familjeve që jetonin në ato zona.

Nuk duhet harruar që, për një kohë të gjatë, banorët e Veriut favorizoheshin në të drejta studimi; dhe se në degët më të preferuara (p.sh. mjekësi), shpesh mbeteshin vende të hapura pasi këto zona nuk arrinin të dërgonin studentë për t’i mbushur. E gjithë kjo ngjante, në shumë pika, me famëkeqin affirmative action që ndeshet sot në SHBA, në politikat parapëlqyese ndaj minoriteteve të ndryshme.

Çfarë e pengoi Veriun e Shqipërisë që të zhvillohej më shpejt e të dilte nga prapambetja ishte, më tepër sesa dhuna ideologjike dhe policore, mungesa e qyteteve me tradita. Kukësi dhe Puka nuk mund të krahasohen, për nga rrezatimi dhe prestigji, me Korçën, Gjirokastrën, Vlorën dhe Beratin. Qytetet e reja si Laçi, Rrësheni, Rubiku, Fushë-Arrësi, Bulqiza nuk arritën dot të krijonin identitet të vetin të mjaftueshëm, as t’i imponoheshin rrethinave përreth me kulturën e tyre. Në fakt, arsimi dhe kultura Veriut të Shqipërisë i shkonte nga Jugu; dhe jo vetëm tërthorazi, nëpërmjet produkteve, por edhe drejtpërdrejt, nëpërmjet kuadrove, duke filluar që nga mësuesit dhe mësueset, të cilat çoheshin për të punuar në Veri forcërisht.

Në rrethana të tjera, sikur Shkodra të mos ishte plagosur për vdekje nga dhuna e regjimit dhe, sidomos, sikur Kosova të kishte mbetur brenda trojeve shqiptare, Veriu do t’i kishte pasur pikat e veta të referimit po aq vitale dhe produktive sa edhe Jugu – Korçës, Beratit, Vlorës dhe Gjirokastrës do t’i “kundërviheshin” Shkodra, Prizreni, Prishtina, Gjakova… ndoshta Dibra dhe Manastiri.

Dëgjon ndonjëherë edhe argumentin e çuditshëm se Shqipëria komuniste e veçanërisht elitat toske, u majmën me pasuritë e Veriut: kromin, bakrin, energjinë elektrike të hidrocentraleve të Drinit… i cili argument mbështetet në premisën njëlloj të çuditshme, se banorëve e zonave veriore me pasuri hidrike ose minerare u është bërë padrejtësi, sa kohë që këto pasuri janë shfrytëzuar prej “të tjerëve”. Përsëri kemi të bëjmë me këndvështrim provincial, tipik katundar; meqë një banor i Mirditës nuk mund të ketë pasur kurrfarë pretendimi të shtuar ndaj të ardhurave të siguruara prej minierave të bakrit, në krahasim me, bie fjala, një banor të Përmetit; sa kohë që të dy kanë qenë qytetarë të të njëjtit shtet sovran – Shqipërisë. Thashë më lart katundar, sepse mendësia katundare nuk e rrok dot konceptin e sovranitetit, përtej katundit të vet, oborrit të vet, fisit të vet, bajrakut të vet.

Ka diçka të ndyrë dhe tejet përçarëse, në argumentin se sundimi komunist në Shqipëri ishte sundim i toskëve mbi gegët, ose i Jugut mbi Veriun e vendit; diçka që duhet denoncuar dhe luftuar, për të mos lejuar që të kthehet në premisë të pranuar arsyetimesh, si ai i Enver Robellit që citova në krye të këtij shkrimi. Malësitë e Veriut vërtet kanë qenë të prapambetura gjatë viteve të sundimit komunist; por a nuk kanë qenë njëlloj të prapambetura edhe malësitë e Jugut? Kush e ka shëtitur Shqipërinë në vitet 1970-1980, vallë nuk ka ndeshur në të njëjtin mjerim e dëshpërim, si në Rubik ashtu edhe në Çervenakë, si në Pukë ashtu edhe në Librazhd, si në Kukës ashtu edhe në Delvinë, si në Fushë-Arrës ashtu edhe në Mokër? Ky ishte mjerim ekonomik dhe shpirtëror, pjesërisht i trashëguar dhe pjesërisht i shkaktuar nga politikat ekonomike dhe sociale fund e krye të gabuara të Tiranës; të cilat nuk dallonin mes Veriut dhe Jugut, as midis gegëve dhe toskëve.

Pavarësisht nga format që merr dhe pozimet që bën para kamerave, katundaria nuk është funksion i gjeografisë, por më tepër një gjendje e mendjes, ose produkt i paaftësisë për të menduar në mënyrë qytetare, ose për të kapërcyer barrierat artificiale që ekzistojnë për shkak të varfërisë, padijes dhe frikës ndaj modernitetit. Teza e hedhur poshtë e lart, që e shpjegon prapambetjen e sotme të Veriut të Shqipërisë me prejardhjen toske të elitave komuniste gjatë viteve 1945-1990 është tezë tipike e këtij të menduari katundar, që ka nisur të dalë tashmë në sipërfaqe të komunikimit publik si ujë i vjetër gjirizesh të bllokuara nga gjithfarë kompleksesh inferioriteti dhe planesh revanshiste të keq-orientuara.
Autori: Peisazhe të fjalës,Xhaxhai

Re: Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 24 Tetor 2009, 10:57
nga I-AMESHUAR
Clayer: Pse vonoi nacionalizimi shqiptar

Imazh


Vjen në shqip vepra e Nathalie Clayer-it, "Në fillimet e nacionalizimit shqiptar. Lindja e një kombi me shumicë myslimane në Evropë". Botuesi i saj, Fatos Lubonja: "Një vepër e çliruar nga ideologjia dhe miti i nacionalizmit."


Nathalie Clayer tha se roli i bektashizmit në unitetin kombëtar shqiptar ishte arsyeja kryesore që e shtyu të futet në studimin "Në fillimet e nacionalizimit shqiptar. Lindja e një kombi me shumicë myslimane në Evropë".


Ky është tashmë titulli i një studimi të gjerë i botuar fillimisht nga Éditions Karthala, Paris 2007, dhe prej pak ditësh, e gjen edhe në shqip nga Botimet "Përpjekja", me përkthim të Artan Putos.


Në prezantimin, që e bëri dy net përpara, Clayer-i shpjegoi arsye të tjera që e shtynë të shkruajë këtë vepër dhe nëpërmjet tyre edhe i priu ndonjë keqkuptimi të mundshëm që mund të ngjallë nëntitulli "Lindja e një kombi me shumicë myslimane në Evropë" apo kapitujt që i mban ky aspekt i temës.


Clayer tha që në fillim, se ajo është nisur nga marrëdhëniet e identiteve fetare dhe nacionale për të shqyrtuar ekzistencën e një kombi shqiptar nga fundi i shekullit XIX deri në vitin 1912, e "një kombi në sensin modern".


Toni i ftohtë i Clayer-it tërhoqi megjithatë vëmendjen, se ajo si studiuese i ka lënë përanash kategoritë "patriot" dhe "tradhtar" në leximin që i kanë bërë nacionalizimit shqiptar.


Kjo do të thotë se "ka shtyrë" kufijtë e këtij leximi më gjerë, deri atje ku realisht shtriheshin forcat që po çonin në krijimin e kombit, forca të lexuara si vetëm patriotike.
Prandaj, historiania thotë se ka marrë në shqyrtim aktorët e epokës, kontekstin social dhe të kohës, për të cilën flitet dhe në disa rrafshe analizash "lokal, krahinor apo perëndimor".


Clayer-i, e cila është drejtuese kërkimesh studimore në CNRS (Qëndra Kombëtare e Kërkimeve Shkencore, Laboratori i Studimeve Turke dhe Osmane) në Paris, arrin në disa rezultate kryesore. Edhe në prezantimin e librit në Tiranë, ajo pohoi se "nacionalizmi shqiptar dhe më gjerësisht shqiptarizimi, nuk është edhe aq i veçantë sa paraqitet përgjithësisht.


Ai hyn në të njëjtin kontekst me atë të nacionalizmave të tjerë ballkanikë të shekullit XIX: atë të tërheqjes progresive të Perandorisë Osmane në Evropë, në përfitim të shteteve të reja ballkanike të krishtera dhe të disa fuqive të mëdha.


Ai nuk ishte edhe aq i vonuar, siç gjykohet, në krahasim me nacionalizmat e tjera të rajonit. Si edhe të tjerët, ai shfaqet në fillim të shekullit XIX, për t'u bërë i rëndësishëm veçse gjatë gjysmës së dytë të shekullit.


Ajo që në fakt është e vonuar është përhapja e tij në gjirin e rretheve më të gjera se ato të veprimtarëve të parë të shqiptarizmit, d.m.th. të nxitësve të parë të një identiteti kombëtar shqiptar..."


Ka disa data kyçe ky studim, vitet 1853-1856 (Lufta e Krimesë), viti 1890, që janë vite të krizës së Perandorisë Otomane, vitet 1896-1897, të cilat historiania franceze i quan "pika kthesë edhe pse nuk janë mitizuar njëlloj si vitet e Lidhjes së Prizrenit dhe të Shpalljes së Pavarësisë".


Një shembull: Manifesti i Shemsedin Sami Frashërit, "Shqipëria ç'ka qenë, ç'është e ç'do të bëhet", thotë Nathalie Clayer-i, u botua më 1899 dhe jo të nesërmen e Lidhjes së Prizrenit."


Nëse autorja u tregua e përkorë në nënvizimin e datave dhe ngjarjeve të mitizuara të epokës që ka marrë në shqyrtim në një studim mbi 600 faqesh, botuesi i saj, që është publicisti Fatos Lubonja, e çoi më tej këtë diskutim me tone kritike, drejtuar sidomos gjeografisë mediatike. Botimi "Në fillimet e nacionalizimit shqiptar.


Lindja e një kombi me shumicë myslimane në Evropë", nuk e gjen pa gjë diskutimin që edhe Revista "Përpjekja" e Lubonjës ka mbajtur deri më sot për temat mbi ndërgjegjen historike. Këto tema janë "një kapitull i "Përpjekjes", ku tentohet të dekonstruktohen mitet nacional-komuniste, për ta çliruar të vërtetën historike nga manipulimi ideologjik".


Ky libër, sipas Lubonjës trondit idenë që kanë shqiptarët për shqiptarinë. Studimi i Clayerit vjen në një moment ku kultura është "e dominuar nga një nacionalizëm kitsch, banal, komercial gazetash, superficial".


Lubonja kujton se jo pak kohë më parë, në mesin e një kulture si kjo, u demonizua monografia "Skënderbeu" e Oliver Jens Schmittit. Kjo është një përpjekje, që libra të tillë para se të jenë sende për flakë të magjistricave, të vijnë dhe të njihen.

Kush është


Nathalie Clayer është specialiste e çështjeve identitare, ajo është marrë në veçanti me tarikatet mistike myslimane.


Ajo ka botuar së bashku me Xavier Bougarel, librin "Islami i ri ballkanik", (Paris 2001), mbi marrëdhëniet e reja të islamit me politikën në Ballkanin paskomunist. Hapësira shqiptare e kohës osmane dhe asaj pasosmane ka qenë tema kryesore e studimeve të saj të fundit.


Gjithashtu, ajo ka botuar "Shqipëria vendi i dervishëve", (Berlin-Wiesbaden, 1990) dhe "Feja dhe kombi në mesin e shqiptarëve, shek. XIX-XX" (Stamboll, 2003). Aktualisht, po punon për një libër mbi fenë dhe ndërtimin e shtetit shqiptar në periudhën midis dy luftërave botërore.
Shekulli

Re: Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 25 Tetor 2009, 03:49
nga kokërrmeli
Deshta thjesht me pru nji pikpamje tjeter qe e kam lexu per Ismail Qemalin.
Deputeti Ismail Qemali ishte per nji autonomi te Shqipnis si fillim, duke pas si qellim perfundimtar pamvarsin. Kjo nder te tjera sepse kishte frig nga nji rreagim i dhunshem i Turqis, por edhe pse kishte frig prej kojshive t'ton qe dojshin me e kollofit Shqipnin.
Dhe ishte pikrisht Vjena ajo qe e bani me ndrru mende dhe erdhi me 'pampor' n'durres (e kthynen se ishte pa viz shengen :) )

Shqiperia historikisht e djathte

PostPostuar: 25 Tetor 2009, 12:20
nga Laert
Koker - Meli!
Imazh
ETHEM BEJ VLORA - LUIGJ GURAKUQI - ISMAIL QEMALI - QAZIM BEJ VLORA RRETH V. 1912

Mirese ke ardhe pas nje pushimi veror!
Dua te shtoj pak jo se nuk e din prej asaj shumanshmerine e kesaj aktit historike, qe quhet PAMVARESIA E SHQIPERISE.

Plotesisht jam me ty, por duhet ditur gjithmone sipas arshivave qe jane hape pas 1991 se Ismail Qemalit me Luigj Gurakuqin dhe te tjere shetiten neper kryeqytete te Europes, kryesisht ne prane fuqive te medha, por gjeten refuzime. Shqiperine islamike e kishin heqe prej hartes qysh me kancelarin gjerman Bismarkun.
Ne Vjene ishte ndalesa e fundit si Perandori e madhe Austro-Hungareze.
Grupi shqiptar me I.Qemalin e L.Gurakuqin me shoke gjeti perkrahje, frymezim dhe mbeshtetje politike-ushtarake e diplomatike. Nder te tjera ne Vjene u tha shiptarve: - ''Nese ju nxjerre kush pengese nga serbe, turq apo greke ju dergoj te 15 mije ushtaret e mi te vendosun ne Bosnje Hercegovine.

Ne rrugetimin e I.Qemalit per ne Itali per te ardhe ne Shqiperi ju be pengesa nga fuqite e medha, por Austro-Hungaria i dha anijen e vet ushtarake dhe e shoqeroi deri ne Durres, ku aty duhej te ngrinte Flamurin, qe te shpallte Shqiperine e Pavarun, por reaksioni brendshem fetar islamik me ne krye imamin e Durresit dhe turq nuke lejuan. Ju deshte me marre qytetet me rradhe derisa gjeti me te pershtatshmen Vloren. Aty ngriti Flamurin dhe shpalli Shqiperine shte te Pavarun. Prej ketyre levizjeve ne Ballkan u ndez zjarri ne fillimin e dy Luftrave Ballkanike, qe shenoi Luften e Pare Boterore.....

Dua te ve ne dukje se per 64 vjet nuk po don klasa historike dhe akademike si dhe ajo mjerane politike e turqezuar, ME NJE URREJTJE DHE DJALLEZI AZIATIKE qe te mos e cmojne aspak MBESHTETJEN DIPLOMATIKE-USHTARAKE E POLITIKE TE ISH PERANDORISE AUSTRO-HUNGAREZE ne PAVARESINE E SHQIPERISE edhe ne ditet e sotme dhe nuk dihet se kur???

DUHET SHKRUAR ME GERMA ARTIT MBESHTETJEN AUSTRO-HUNGAREZE NE DOKUMENTIN E PAVARESISE DHE DUHET PER CDO VJET QE NE FESTOJME ME 28 NENTOR PAVARESINE TE FTOJME AUTORITETE TE LARTA TE AUSTRISE DHE HUNGARISE si sjellja me e thjeshte formale.
Heshtja dhe menjanimi i kesaj realitetit nuk esht aq i moralshem per klaasen politike shqiptare:flm

[phpBB Debug] PHP Warning: in file /web/htdocs/www.proletari.com/home/mkportal/include/PHPBB3/php_out.php on line 33: Creating default object from empty value
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari