Faqe 3 prej 5

USA i shkule veshin EDVIN RAMES

PostPostuar: 17 Qershor 2009, 18:43
nga Laert
Engel: Rama do të bojkotojë zgjedhjet nga frika e humbjes

ImazhImazh

Komiteti i Helsinkit në Kongresin Amerikan shprehu shqetësimin për qëndrimet e Kryetarit të Partisë Socialiste, Edi Rama për mundësinë e bojkotimit të zgjedhjeve parlamentare të qershorit për shkak të frikës nga humbja. Në një seancë të organizuar posaçërisht për zgjedhjet parlamentare të 28 qershorit në Shqipëri, ku merrnin pjesë kryetari i këtij komiteti, Kongresmeni Alcee Hasting, dhe të ftuar për të folur rreth zgjedhjeve parlamentare 2009, ishin Kongresmeni demokrat Eliot Engel, Kongresmeni Robert Aderhold, Drejtori Rajonal për Evropën dhe Azinë i Zërit të Amerikës, Elez Biberaj, Drejtori për Evropën Qendrore dhe Lindore i NDI Robert Benjamin, si dhe Drejtori Rajonal për Evropën Qendrore dhe Jugore i Institutit Shoqëria e Hapur, Jonas Rolett, u shpreh besimi për zgjedhje të lira e të ndershme në Shqipëri, duke e bazuar këtë në përpjekjet e qeverisë për krijimin e një infrastrukture zgjedhore moderne. Në fjalën e tij kongresmeni Engel e vuri theksin në tentativat e PS-së për gjetjen e arsyeve që mund të justifikojnë bojkotimin e zgjedhjeve nga ana e saj pas konstatimit se ajo mund të humbasë. “Një nga çështjet shqetësuese është se përpara se PD dhe PS të nisnin debatet për çështjen e kartave të identitetit, Kryetari i Partisë Socialiste Edi Rama kërcënoi me bojkot të zgjedhjeve. Bojkoti ka ndodhur dhe njëherë më parë dhe unë besoj se nëse një parti ndjen se do të humbasë zgjedhjet, ajo thotë se do t’i bojktojë ato dhe më pas vjen me shumë arsye se përse po bojkoton duke thënë se kushtet janë të padrejta. Por nuk është domosdoshmërisht kjo arsyeja e humbjes, mund të bojkotosh dhe të thuash se kushtet ishin të padrejta”, u shpreh kongresmeni Engel duke uruar që të mos ketë bojkot. Ai shprehu besimin se kushtet do të jenë të drejta për secilën palë ndërsa theksoi se në çdo proces zgjedhor ka vështirësi që duhet të tejkalohen. “Nisur nga ajo që kam parë dhe nga raportet e ambasadës dhe të monitoruesve duket se do të ketë zgjedhje të lira dhe të ndershme”, vijoi më tej kongresmeni amerikan. Duke e vënë theksin në anëtarësimin e Shqipërisë në NATO, kongresmeni Engel tha se sa herë që viziton Shqipërinë konstaton një progres të jashtëzakonshëm. “Një nga gjërat që shënon një nga pikat kulminante të qeverisë së Sali Berishës është ndërtimi i një rruge 160 km nga qyteti bregdetar i Durrësit deri në kufi me Kosovën. Unë e vizitova vetë rrugën, fluturuam me helikopter mbi të dhe e pamë atë. Tuneli që përshkon malin ishte në metrat e fundit dhe më 31 maj kryeministri shqiptar Berisha dhe ai kosovar Thaçi inauguruan tunelin prej 5.6 kilometrash dhe pas përfundimit të rrugës udhëtimi prej 6 orësh nga kryeqyteti i shqipërisë deri në kufirin me kosovën do të zgjasë vetëm 2 orë”, u shpreh më tej kongresmeni amerikan që vizitoi Shqipërinë vetëm pak ditë më parë.


Aderholt: Shqipëria është në drejtimin e duhur dhe ne do ta ndihmojmë atë

Kongresmeni amerikan Robert Aderholt deklaroi gjatë një seance dëgjimore në Komitetin e Helsinkit në Kongresin amerikan se Shqipëria po ecën në drejtimin e duhur dhe do të ketë mbështetjen amerikane për të vazhduar këtë rrugë. Shqipëria tha kongresmeni Aderholt është një nga ato vende që ka bërë progres në dy dekadat e fundit dhe ka ndryshuar shumë. Ai e vuri theksin në vazhdimësinë e këtij progresi, ndërsa e konsideroi si normale faktin se çdo vend që kalon përmes tranzicionit do të përballet me problemet të cilat ka aktualisht shqipëria. “Por në të njëtën kohë unë e di që lidershipi atje po punon në drejtimin e duhur dhe ne dëshriojmë ti ndihmojmë ata në përpjekjet e tyre për të ecur në drejtimin e duhur”, nënvizoi kongresmeni Aderholt. Unë tha ai, sapo jam kthyer nga një vizitë në Shqipëri. Gjallëria dhe zhvillimi janë shumë evidente. Por autostrada që përmendi edhe Engel ia vlen të përmdnedet sërish. Zhvillimi ekonomik që do të pasojë përfundimin e rrugës Durrës-Kukës mendoj se vërtet është e pallogaritshëm. Siç e tha dhe kongresmeni Engel rruga Durrës-Kukës aty po punoihet 24 orë dhe është ndoshta një nga projektet më madhore përsa u përket projekteve të autostradave në europë, për të mos thënë në botë”, nënvizoi kongresmeni Aderholt. Sigurisht vijoi më tej ai, që kryeministri është shumë krenar për këtë dhe unë pata rastin të takohem me të. “Gjithashtu pata rastin të takohem edhe me drejtues të partive të tjera dhe deputetë. Mund të them se të dy palët, apo të gjitha palët, pasi atje ka më shumë parti politike se sa ne kemi këtu në Amerikë, më pritën mirë. Unë diskutova me ta çështjen e kartave të identitetit me kryeministrin dhe e pyeta atë për disa nga këto çështje. Mendoj se vazhdimësia e tij në luftën kundër korrupsionit është shumë e rëndësishme. Ai duhet të vazhdojë në këtë drejtim njësoj siç po bën me mbështetjen ndaj arsimit.

NGJASHMERIA EDVIN RAMES ME HITLERIN

PostPostuar: 28 Qershor 2009, 01:55
nga Laert
Ja 101 paralelizmat e Edi Ramës me Adolf Hitlerin
Imazh


Nëse do të ndiqet tradita e Plutarkut e shkrimit të jetëve paralele, atëherë paralelja më e përshtatshme për Edi Ramën mund të vihet me Adolf Hitlerin. Paralelizmat mes të dyve janë çuditërisht të shumta...
1) Edi Rama, ashtu si Hitleri provoi të bëhet piktor dhe të dy dështuan në këtë gjë. Hitleri dështoi që në konkursin për t’u pranuar si student në shkollën e lartë të arteve në Vjenë, ndërsa Edi Rama nuk pësoi fatkeqësinë e Hitlerit vetëm se babai i Edi Ramës, Kristaq Rama ishte një nga padronët e artit të realizmit socialist, si njeri i besuar i regjimit komunist në këtë fushë, dhe që mbante poste partiake (Komiteti Qendror i PPSH) dhe shtetërore (Kuvendi Popullor-parlament), si dhe për faktin se Edi Rama ishte nipi (nga nëna) i një anëtari të Byrosë Politike (Spiro Koleka).
2) Rama, ashtu si Hitleri, pasi dështoi në pikturën tradicionale, së cilës iu përkushtua, u paraqit si ithtar i rrymave të reja në pikturë (Rama i Kandinskit), ku edhe një piktor mediokër mund të pretendonte se po bënte art (Hitleri për një periudhë të shkurtër para se t’i kushtohej tërësisht politikës), ndërsa Rama vazhdon ta bëjë këtë gjë edhe pasi u bë kryetar i PS, duke hapur në vitin 2006 ekspozitën «Hartat e mendjes», që është një ushtrim kryeneç i talentit të munguar, që kamuflohet me modernizmin, në ushtrimin e të cilit çdo amator mund të pretendojë të jetë piktor.
3) Rama ngjan me Hitlerin edhe në shkurtimin e emrit të përdorur prej tyre. Rama përdor si shkurtim të emrit të vet «Edvin» atë «Edi», ndërsa Hitleri përdorte si shkurtim të emrit të vet «Adolf» atë «Adi».
4) Të dyve në fillim iu kërkua nga babai që të ndjekin karrierën e tij, Hitleri atë të doganierit që ishte profesioni i të atit, ndërsa Edi Rama atë të skulptorit, që ishte profesioni i të atit.
5) Të dy, si Hitleri ashtu dhe Edi Rama, e hodhën poshtë me përbuzje këtë dëshirë të prindërve, por derisa Hitleri e kundërshtoi për sens artistik, Edi Rama e kundërshtoi se i dukej e lodhshme puna e skulptorit, ndaj zgjodhi të bënte piktorin, vetëm për të marrë një profesion të lehtë në kohën e komunizmit.
6) Rama, ashtu si Hitleri, e braktisi shkollën në vitet e shkollës së mesme (kuriozisht në moshën 16 vjeç si Hitleri), për t’u larguar nga shtëpia, por derisa Hitleri nuk u kthye më në shkollë pasi i ati i kishte vdekur dhe nuk kishte se kush ta detyronte, Edi Rama u kthye pas disa javësh falë ndërhyrjes së të atit të pushtetshëm.
7) Rama, ashtu si Hitleri, që kur ishte ushtar u bë spiun i shërbimit sekret, duke spiunuar shokët e vet, kur ishte ende gjimnazist u bë spiun i Sigurimit të Shtetit për të spiunuar shokët e vet me metodën e provokatorit, duke u hequr si jokonformist ekstravagant për të fituar besimin e tyre. Rama në kohën e komunizmit kishte namin e një jokomformisti bohem, por ishte një jokomformist me licencë sigurimse.
8) Hitleri kur ishte ushtar në Luftën e Parë Botërore, dilte vullnetar për të shkuar në zbulim; Rama në kohën e komunizmit, kur ishte student dhe bënte stërvitjen ushtarake nga e cila do të dilte oficer rezervë, sipas këshillës së të atit, doli vullnetar për të shkuar në zbulim, gjë që iu pranua, duke u bërë kështu oficer rezervë i Sigurimit të Shtetit.
9) Rama, ashtu si Hitleri ka punuar bojaxhi në Mynih, në vitet 1991-1994, kur jetoi me ndërprerje në këtë qytet.
10) Të dy iu drejtuan politikës pasi dështuan në atë sfidë për të cilën besuan se kishin talent, artin.
11) Të dy e panë hyrjen në politikë si kompensim për mospërmbushjen e sensit të tyre të supozuar artistik në karrierën si artistë dhe për këtë të dy e estetizuan politikën në mënyrë ekstravagante.
12) Të dy para se të hynin në politikë bën pjesë në një shoqatë konspirative të financuar nga biznesmenë të mëdhenj, që kërkonte të influenconte politikën, duke ngritur në krye të saj një elitë të caktuar, të përcaktuar racialisht. Adolf Hitleri në Shoqërinë «Thule», që kërkonte një politikë gjermane të dominuar nga njerëz me identitet dhe me ideale të pastra ariane, ndërsa Edi Rama në Fondacionin «SOROS», që kërkon që politika shqiptare të dominohet nga një elitë kriptohebreje.
13) Të dy para se të hynin në politikë bënë jetë boheme, por në nivelet më të ulëta të shoqërisë, duke u përzierë me llumin e saj, Hitleri në Vjenë dhe Rama në Paris. Përshkrimi që Fatos Nano i bëri Edi Ramës në gjendjen në të cilën e gjeti në Paris në 1998 (me thonj të zinj të paprerë), i përshtatet portretit të Hitlerit në Vjenë para Luftës së Parë Botërore.
14) Të dy deshën të krijojnë partinë e tyre (Edi Rama e shpreh tërthorazi këtë në librin «Refleksione», 1992), por të dy u urdhëruan nga puppet master të tyre, Hitleri nga Reichsëehr (ushtarakët) dhe Edi Rama nga SOROS, që t’i bashkohen një partie që tashmë ekzistonte, Hitleri Partisë Punëtore, ndërsa Rama Partisë Socialiste.
15) Të dy kanë qenë të bashkuar me lëvizje politike të së djathtës, duke qenë misionarë të infiltruar nga krahu tjetër. Hitleri ka qenë përzier me Republikën Sovjetike të Bavarisë (ka prova se ai ka qenë pjesëmarrës në varrimin e kreut komunist të kësaj republike Kurt Eisner), ndërsa Edi Rama në fillimet e pluralizmit u bashkua me të djathtën, me Partinë Demokratike, madje me Ballin Kombëtar, duke marrë takime jashtë vendit me kreun e kësaj partie Abaz Ermenjin, si dhe duke shkruar në 1991 një manifest antikomunist nga pikëpamja e së djathtës ekstreme, të publikuar në librin «Refleksione», 1991, f. 179-185, ndërsa në 1997 Rama u bë anëtar themelues i partisë së Dashamir Shehit, «Lëvizja për demokraci», që pretendonte të ishte e djathta e re shqiptare.
16) Hitleri u angazhua në lëvizjet politike të së djathtës si agjent dhe spiun i shërbimit sekret të Reichsëehr (ushtrisë) dhe duket se i të njëjtit lloj është dhe angazhimi i Ramës në lëvizjet politike të së djathtës, në 1990-1991, pra si oficer rezervë i Sigurimit të Shtetit, që u mobilizua për të kryer një mision.
17)Ashtu si Hitleri, që kur u bë politikan i rëndësishëm filloi të zhdukte disa shkrime të vetat të hershme kompromentuese (në mbështetje të Republikës Sovjetike të Bavarisë të vitit 1919), edhe Edi Rama ka filluar gjuetinë për të zhdukur çdo kopje që mund t’i bjerë në dorë të librit të vet «Refleksione», ku hedh poshtë të gjitha ato vlera që sot i propagandon, dhe ku atë që për PS-në është zyrtarisht “Lufta Nacional-Çlirimtare”, Edi Rama e quan si Luftë Civile të përgjakshme, shkaktare e së cilës ishte Partia Komuniste Shqiptare e drejtuar nga jugosllavët. Enver Hoxha përmendet me emër si përgjegjësi kryesor për luftën civile, me synim marrjen e pushtetit. Edi Rama shkruan: «Duhet pranuar më në fund hapur që lufta kundër okupatorit degjeneroi në një luftë të përgjakshme civile... shkaktare e së cilës ishte Partia Komuniste Shqiptare e drejtuar nga emisarët jugosllavë».(Edi Rama dhe Ardian Klosi, “Refleksione“, Shtëpia botuese «Albania», Tiranë 1992, f. 180-181), ndërsa ata që për PS-në që sot e drejton Edi Rama janë dëshmorët e Luftës Antifashiste Nacional-Çlirimtare dhe në nder të të cilëve Edi Rama ve kurora me lule çdo 5 maj dhe 29 nëntor, quhen: “mitologjinë e 28 mijë dëshmorëve. Gjaku i rremë në themel të kolltukëve“. (Edi Rama dhe Ardian Klosi, “Refleksione“, Shtëpia botuese “Albania“, Tiranë 1992, f. 7)
18) Të dy u katapultuan në një parti të majtë, Hitleri në Partinë Punëtore Gjermane dhe Edi Rama në Partinë Socialiste, nga qendra të fuqishme jashtëpartiake.
19) Të dy pastaj morën në dorë kontrollin e partisë duke luftuar liderin e saj që i kishte afruar dhe mbështetur: Adolf Hitleri Anton Drekslerin, ndërsa Edi Rama Fatos Nanon.
20) Të dy kanë braktisur dhe eliminuar në një mënyrë apo në një tjetër miqtë dhe bashkëpunëtorët e ngushtë, që u shërbyen në ngritjen e tyre, Hitleri Drexlerin, Remin, ndërsa Edi Rama Fatos Lubonjën, Ben Blushin (po punon për ta mënjanuar) etj.
21) Të dy, Hitleri dhe Rama, u bënë liderë të një rryme politike, duke qenë me origjinë jashtë zonës tradicionale të saj; Hitleri u bë lider i nacionalizmit gjerman, duke mos qenë nga Prusia, zona tradicionale e nacionalizmit gjerman, ndërsa Rama u bë lider i së majtës shqiptare duke mos qenë nga Labëria, zona tradicionale e së majtës shqiptare.
22) Rama, ashtu si Hitleri, kërkon ta paraqesë veten si përfaqësues të një politike të re, por në fakt të dy nuk bënin gjë tjetër veçse të zbatonin skema dhe interesa të vjetra, të shprehura në një retorikë të re, duke tentuar ta manipulojnë shoqërinë që kërkon ndryshim.
23) Të dy, pasi hynë në parti kërkuan ta ndryshojnë në mënyrë radikale strukturën e saj për ta bërë instrument në dorën e një lideri me kompetenca prej diktatori, në një kohë që kërkonin të krijonin iluzionin se partia e tyre ishte bërë shumë demokratike me ardhjen e tyre në parti. Të dy i imponuan partisë platformën e tyre që bazohej një diktatin e njëshit, por fillimisht të kamufluar me «gjethe fiku» procedurash demokratike.
24) Rama, ashtu si Hitleri e ka ndarë partinë në njësi territoriale të mëdha, në krye të së cilave ka njerëz të emëruar drejtpërdrejt nga kryetari. Hitleri e ndau partinë në njësi territoriale të mëdha, të quajtura «gau», në krye të të cilave vuri gaulajterët e emëruar prej tij, ndërsa Rama ka iniciuar ndarjen e partisë sipas qarqeve, duke qenë në krye të çdo qarku koordinatori i emëruar drejtpërdrejt nga kryetari, ose «gaulajteri» i Ramës.
25) Rama, ashtu si Hitleri, pasi mori nga paraardhësi i vet në krye të partisë idetë politike që iu dukën të vlefshme, e shpërfillte dhe e tallte këtë të fundit, gjë që Hitleri e bëri me Anton Drexler, ndërsa Rama me Fatos Nanon.
26) Të dy për një kohë të gjatë nuk ishin deputetë të partisë që kryesonin.
27) Të dy kishin mbështetjen e fuqishme të multimiarderëve të huaj, të angazhuar për të ndryshuar botën, në një mënyrë raciste, Adolf Hitleri të Henry Fordit, që ishte një racist antisemit, ndërsa Edi Rama të George Soros, që është një çifut ekstremist.
28) Të dy kur fituan pushtet i dekoruan me dorën e tyre protektorët e vet: Hitleri e dekoroi Fordin me urdhrin më të lartë gjerman, ndërsa Edi Rama e bëri Sorosin qytetar nderi të Tiranës.
29) Rama, ashtu si Hitleri, nuk ka një arsim konsistent për nivelin ku ka arritur. Hitleri nuk e kishte përfunduar shkollën e mesme, ndërsa Rama ka kryer liceun artistik(shkollë e mesme) dhe Institutin e Arteve për pikturë, në kohën e komunizmit, ku ka mësuar artin paranojak të realizmit socialist, si dhe ku e kanë mësuar të përçmojë artin perëndimor («borgjez»), çka do të thotë se Rama praktikisht është një njeri me shkollë tetëvjeçare, që është shkolla e kryer prej tij që vlen realisht.
30) Rama, ashtu si Hitleri, ka një kompleks inferioriteti ngase e di që praktikisht është një njeri i pashkolluar për kohën paskomuniste dhe këtë ndjenjë kërkon ta mposhtë, ashtu si Hitleri, duke u hequr si një njeri me dijeni të gjera në të gjitha fushat, të cilat i ka mësuar në mënyrë autodidakte, por ashtu si në rastin e Hitlerit nuk është e vështirë të kuptohet se njohuritë e tij janë të përcipta dhe të kamufluara me një oratori të zhurmshme, ose stil të fryrë shkrimi.
31) Rama, ashtu si Hitleri, duke pasur këtë ndjenjë inferioriteti, ka prirjen që të largojë nga nivelet e larta të partisë dhe pushtetit intelektualët e vërtetë, duke mbajtur mediokër servilë dhe besnikë.
32) Të dy kur erdhën në krye të partisë dhe u fuqizuan treguan prirje për të mënjanuar dhe përjashtuar nga lidershipi njerëzit nga zona tradicionale mbështetëse e lëvizjes së tyre politike; Hitleri kishte tendencën të mënjanonte nga lidershipi i regjimit nazist prusianët përfaqësuesit tradicionalë të nacionalizmit gjerman, ndërsa Rama mënjanoi njerëzit me origjinë nga Labëria, zona tradicionale mbështetëse e së majtës, e cila që nga koha që ka ardhur Rama në PS, nuk ka më një njeri ndër liderët kryesorë të partisë, pas largimit të nr. 2 të PS, Gramoz Rucit.
33) Rama, ashtu si Hitleri që ata prusianë që i ngriti në nivelet e larta të partisë dhe regjimit, i zgjodhi njerëz që nuk i kishin cilësitë intelektuale, fizike, ose të personalitetit për të qenë liderë, bëri të njëjtën gjë me lebërit që ka në forumet e larta të PS.
34) Rama, ashtu si Hitleri ka një mbiemër të ndryshëm nga ai që duhet të kishte në të vërtetë. Hitleri në fakt duhet ta kishte mbiemrin “Schicklgruber”, ashtu siç e kishte fillimisht i ati i tij, por meqë ky i fundit mori mbiemrin “Hitler”(Hiedler) nga i njerku, edhe i biri i tij Adolfi, mori këtë mbiemër. Në rastin e Edi Ramës të bën përshtypje fakti që edhe pse familja e tij është zyrtarisht e fesë ortodokse (i ati quhet Kristaq), familja ka mbiemrin mysliman “Rama”, që është shkurtim i emrave myslimanë Ramazan, apo Ramadan. Në Shqipëri ndodh që të ketë njerëz që janë myslimanë dhe që kanë mbiemër kristian ortodoks (siç është rasti i mikut të babait të Edi Ramës, Shefqet Peçi), gjë që është e kuptueshme se shqiptarët kanë qenë kristianë që kanë ndryshuar fenë, por tek ortodoksët nuk ndodh që të ketë njerëz me emër kristian ortodoks dhe me mbiemër mysliman. Atëherë si është puna e mbiemrit të familjes së Edi Ramës? Për ta shpjeguar këtë enigmë duhet ditur se paraardhësit e Edi Ramës ishin nga hebrejtë sefarditë që erdhën në Shqipëri në kohën osmane, pasi u dëbuan nga Spanja dhe mbanin mbiemrin Ajtyresa. Ata u vendosën fillimisht në Berat, pastaj në Voskopojë dhe kur u shkatërrua ajo, për t’u shpëtuar persekutimeve morën fenë islame, siç bënë një pjesë e hebrejve osmanë, me ç’rast morën dhe mbiemra myslimanë, në rastin e paraardhësve të Edit ky ishte mbiemri “Rama”. Më pas pati prej këtyre hebrenjve që duke u marrë me tregti lëvizën gjithandej territorit osman dhe u vendosën edhe në vende vasale të sulltanit, si Vllahia, ku shkuan paraardhësit e Edi Ramës, ku ndryshuan përsëri fenë e dukshme dhe morën atë ortodokse, që të shiheshin me sy të mirë nga vendasit e krishterë ortodoksë. Paraardhësit e Ramës bënin tregti midis Vllahisë dhe Shqipërisë dhe duke bërë këtë disa prej tyre u vendosën në Shqipëri, në Durrës. Të paktën kështu thuhet në historikun e familjes që Rama ka dorëzuar pranë Fondacionit “SOROS” kur ka aplikuar si kriptohebre për të siguruar mbështetjen e gjithanshme të Sorosit.
35) Të dy i bashkëngjitën partisë së tyre, kur ajo ishte në opozitë, struktura paramilitare, ku janë bashkuar ish-policë, ish-ushtarakë dhe kriminelë, të kryesuara nga ushtarakë: Hitleri SA të kryesuara nga Ernst Rohm (Rem), një ish-oficer ushtrie, ndërsa Edi Rama «institucionin» e kryesuar nga Paulin Sterkaj, një ish-oficer policie.
36) Rama, ashtu si Hitleri ka treguar se pëlqen që të shfaqet në politikë me veshje ushtarake. Hitleri e bënte këtë shpesh, ndërsa Rama provoi ta bënte një herë (Edi Rama, në 24 maj 2005, në prag të zgjedhjeve parlamentare të 3 korrikut, duke marrë pjesë në promovimin e shkollës së restauruar “Fan Noli”, në Tiranë, doli para kamerave televizive i veshur me një xhaketë ushtarake të zbërthyer, nga ato që në gjuhën popullore i quajnë laramane, uniformë mimetike), por si duket mentorët e tij i hoqën vërejtje dhe nuk e përsëriti më.
37) Rama, ashtu si Hitleri, në një moment të caktuar ka shkaktuar dyshime se po i mënjanon ish-ushtarakët e regjimit të kaluar, mbështetës tradicionalë të rrymës politike së cilës ai i përket dhe si Hitleri ai është në dilemë nëse duhet të bëjë në parti spastrime për të rritur influencën e tyre, por me çmimin që partia të duket si parti militariste në planin e brendshëm.
38) Rama, ashtu si Hitleri, e bazon angazhimin e vet politik tek oratoria agresive, me retorikë me metafora militare.
39) Të dy kanë tentuar të fitojnë kapital politik me anë të sjelljeve jokonformiste për vendin dhe kohën dhe të dy e kanë përdorur ekzibicionizmin ekscentrik për të fituar kapital politik në shtresa të caktuara të popullsisë.
40) Të dy pasi fituan pushtet, bënë përpjekje të ndryshojnë sjelljen e tyre dhe retorikën të bëhen të përmbajtur, duke u bërë kështu të mërzitshëm dhe rutinorë, si dhe duke humbur një pjesë të madhe të asaj që i kishte bërë tërheqës.
41) Rama, ashtu si Hitleri ka pranë si bashkëpunëtor të ngushtë një arkitekt, që është njëherësh dhe një nga ideologët e tij. I tillë ishte për Hitlerin Alfred Rozenbergu, njeriu që përpunoi për partinë e Hitlerit vizionin racist antihebre duke botuar në gazetën e partisë «Protokollet e të Urtëve të Zionit». Ndërsa Rama ka si «Rozenbergun» e vet Maks Velon, i cili njihet si një njeri që ka shprehur publikisht në shtyp urrejtje raciste për shqiptarët e ardhur në Tiranë nga Veriu i Shqipërisë (nuk dihet nëse këtu bën përjashtim Paulin Sterkaj), si dhe për kosovarët.
42) Rama, ashtu si Hitleri kanë pasur një tërheqje të fortë nga artikitektët, si duket ngase e kanë parë arkitekturën si një fushë me anë të së cilës do të ushtrojnë mënyrën e tyre të dytë pas oratorisë spekulative për manipulimin e turmave, ndërtimin.
43) Rama, ashtu si Hitleri, për të sugjestionuar turmat, përdor të njëjtat metoda vizuale me imazhin e një qyteti me rrugë të rregulluara (autobahn-et e Hitlerit), si dhe me ndërtime masive. Në rastin e Ramës gjërat janë edhe më keq, pasi kemi të bëjmë me një mashtrim pasi rrugët e rregulluara kanë një cilësi të ulët për shkak të korrupsionit dhe ky iluzion ka filluar që tani t’i paguajë realitetit atributin duke u prishur këto rrugë, të cilat do t’u kushtojnë shumë qytetarëve të Tiranës pasi duhen ribërë. Ndërsa pallatet e reja janë të paarritshme për shumësinë e qytetarëve për shkak të çmimeve shumë të larta, që vijnë për shkak të monopoleve në ndërtim dhe të ryshfeteve që merr Rama nga ndërtuesit, dhe kur janë të arritshme u zbrazin xhepat pjesës më të madhe të atyre që i blejnë.
44) Të dy kanë shfaqur që herët pasion të fortë për okultizmin (magjinë e zezë etj.)
45) Të dy kanë pasur një tërheqje të madhe nga ngjyra e zezë (që simbolizon zinë, vdekjen, shkatërrimin), të cilën të dy e kanë parapëlqyer në veshjet e tyre. Edi Rama edhe tash që është kryetar partie vesh shpesh këmishë të zezë.
46) Të dy kanë pasur në rrethin e bashkëpunëtorëve të tyre të ngushtë homoseksualë, të cilët i kanë larguar pjesërisht disa kohë pasi kanë ardhur në pushtet.
47) Të dy kanë pësuar akuza sikur janë homoseksualë. Një studiues Lothar Machtan ka shkruar librin «Hitleri i fshehtë», ku kërkon të provojë se Hitleri ishte homoseksual. Për Ramën ndoshta nuk do të ishte i nevojshëm një hetim i tillë se Rama praktikisht e ka pranuar publikisht këtë gjë, kur nuk ishte në politikë, duke u dhënë shqiptarëve dilema filozofike homoseksuale, siç është rasti në shkrimin e botuar në vitin 1997 «Lule shqipo lule djalë», ku Edi Rama u drejtoi pyetjen disa emigrantëve shqiptarë që punonin si pederastë me pagesë në një qytet perëndimor: “Po kryesisht bëni punën pasive apo aktive?” (Edi Rama, «Lule shqipo lule djalë», «Përpjekja», nr. 9, Tiranë 1997, f. 41) Njëri nga ata i përgjigjet: “E di si, ja mendoje vetë, a është më mirë ta lësh bythën aty e të fluturosh me mendje ku të të dojë ***** dhe të fusësh paratë në xhep apo të lodhesh duke shtyrë *** me **** e në fund të fundit të marrësh po ato para?!” ?”(Edi Rama, «Lule shqipo lule djalë», «Përpjekja», nr. 9, Tiranë 1997, f. 41-42) Dhe Edi Rama pasi dëgjon këto fjalë tregon se edhe vetë hyri në dilemë: «Vërtet, si është më mirë?! Përsërisja si i dehur vetmëvete teksa kthehesha për të kushedisatën herë tek mullari». ?”(Edi Rama, «Lule shqipo lule djalë», «Përpjekja», nr. 9, Tiranë 1997, f. 42)
48) Të dy kanë parapëlqyer që t’i përgënjeshtrojnë këto dyshime me anë të historive skandaloze me femra, Hitleri deri edhe duke shfaqur një pasion të çuditshëm për mbesën e vet, si dhe duke mbajtur pranë femra të tjera dekorative.
49) Të dy i kanë keqtrajtuar shumë femrat me të cilat kanë bashkëjetuar.
50) Të dy, për të përgënjeshtruar reputacionin e tyre prej keqtrajtuesi të femrave, kur fituan pushtet u paraqitën sikur tregonin kujdes të veçantë për femrat, madje duke u shtirur sikur është për linçimin masiv të femrave në politikë, kur në fakt kërkon që femrat politikane t’i përdorë si puppet strings.
51) Rama, ashtu si Hitleri ka pasur dhe ka një frikë të tmerrshme nga kujtimet që mund të shkruajnë bashkëpunëtorët e vet, veçanërisht ata me moral të kompromentuar për dyshime homoseksuale, si dhe femrat me të cilat ka bashkëjetuar dhe Rama ashtu si Hitleri ka bërë gjithçka që të ndalojë që të ndodhë kjo.
52) Rama, ashtu si Hitleri ndjek në politikë praktikën e kastave raciste. Hitleri ndiqte praktikën e kastës ariane, ndërsa Rama atë të kastës kriptohebreje.
53) Rama, ashtu si Hitleri, që kur partia është në opozitë, krijoi skemën mbështetëse biznes i madh-media-forca paramilitare.
54) Të dy kanë bërë nga një libër ku skicohet një përmbysje terroriste dhe paranojake në shoqëri: Hitleri «Mein Kampf» ndërsa Edi Rama librin «Refleksione»(1992)
55) Të dy kanë jetuar në Mynih, gjë që nuk mund të jetë a priori domethënëse, por kur Edi Rama jetoi për disa kohë në Mynih, në shtëpinë e Ardian Klosit, ai pëlqente të vizitonte vendet ku kishte vepruar Hitleri dhe më pas mblidhte suvenire naziste. Madje ekziston dhe një fotografi e Edi Ramës, e kohës kur ishte në emigracion, me look hitlerian, me flokët e rritura dhe me mjekrën e rruar dhe me mustaqe alla Hitler, që e bën atë të duket sozia e Hitlerit.
56) Rama, ashtu si Hitleri praktikon mbështetjen e partisë nga shoqata rinore agresive, të afërta me lëvizje paramilitare. Lëvizja «Mjaft» që mbështet Edi Ramën është e ngjashme me lëvizjen rinore «Hitlerjungen» në Gjermani dhe mund të konsiderohet si «Ramajungen»
57) Rama, ashtu si Hitleri përdor strategjinë e tensionit, kur është në opozitë, duke dhënë alarmin sikur vendit i kërcënohet një diktaturë (Hitleri jepte alarmin për rrezikun e diktaturës komuniste në Gjermani), ndërsa Rama jep alarmin, me anë të aluzioneve, për rrezikun e një diktature islamike, që për momentin ia atribuon si synim Berishës. Rama, ashtu si Hitleri, ka përdorur njerëz të ardhur nga kampi i kundërshtarit, për të paralajmëruar rrezikun e diktaturës që i atribuohet kundërshtarit politik. Rama e bëri këtë gjë me anë të Spartak Ngjelës, i cili në librin e vet të fundit «Reforma shqiptare», ku e krahason Shqipërinë me «Republikën e Vajmarit» jep alarmin për rrezikun e instalimit në Shqipëri të një tiranie islamike me në krye Berishën.
58) Rama, ashtu si Hitleri, kur është në opozitë praktikon kërcënimin me anë të luftës civile, për ta detyruar qeverinë që t’i bëjë lëshime që tekefundit do ta sjellin atë në pushtet.
59) Rama, ashtu si Hitleri i lufton ashpër socialdemokratët, duke kërkuar ta shpërbëjë partinë socialdemokrate. Hitleri i urrente socialdemokratët edhe më shumë se komunistët, pasi mendonte se ata merrnin votat që i takonin atij.
60) Rama, ashtu si Hitleri e keqpërdor për qëllimet e veta politike Presidentin e Republikës, pasi e ka bërë për vete me metoda korruptive. Hitleri e keqpërdori Hindenburgun për të instaluar pas shpinës së Presidentit themelet e diktaturës së vet personale në shtet, dhe të njëjtën gjë po bën edhe Rama.
61) Ashtu si Hitleri që e përdori Hindenburgun për qëllimet e veta institucionet e pavarura të shtetit, edhe Rama, edhe pse është në opozitë, me anë të Moisiut, tashmë kontrollon të gjitha institucionet e pavarura të shtetit, Prokurorinë e Përgjithshme, SHISH, gjykatat etj. Edi Rama sot nuk është vetëm kryetar i PS dhe i Bashkisë së Tiranës, por praktikisht edhe President de facto i Republikës, duke ushtruar via Moisiut të gjitha pushtetet e gjëra që ka në praktikë Presidenti i Republikës në Shqipëri, që kërkohet të na paraqitet sikur është vetëm një post honorofik.
62) Rama e kërkon rizgjedhjen e Moisiut plak, pasi kërkon ta përdorë atë si puppet strings për të ushtruar pushtetin e vet diktatorial kur të jetë kryeministër, ashtu siç planifikonte të bënte Hitleri me Hindenburgun, sipas shembullit të Musolinit me mbretin italian, por ky plan iu prish Hitlerit nga vdekja e Hindenburgut.
63 )Rama, ashtu si Hitleri, e përçmon fenë së cilës i përket zyrtarisht. Hitleri e përçmonte Katolicizmin dhe Krishterimin në përgjithësi, ndërsa Rama e përçmon Ortodoksinë dhe është marrë me trafikim ikonash ortodokse, duke parapëlqyer fenë hebraike të cilën e ushtron fshehtas, por për qëllime politike.
64) Të dy urrejnë një grup të caktuar të shoqërisë, të cilin e shohin si bartës biologjik të së keqes. Hitleri urrente dhe përcaktonte si të tillë hebrenjtë, ndërsa Rama tiranasit autoktonë dhe shqiptarët e Veriut. Rama kur përcakton modelin e njeriut të keq përshkruan tiranasin autokton dhe ashtu si Hitleri që kur fliste me përbuzje për çifutët imitonte të folmen e tyre, edhe Rama kur flet me përbuzje për tiranasit autoktonë imiton të folmen e tyre.
Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Edi Rama, në konferencën “Shteti, biznesi, shoqëria civile”, mbajtur në Tiranë, në 20 prill 2004, u shpreh kështu për një eksperiencë të vetën gjatë kontaktit me qytetarët e Tiranës: «Në një prej atyre debateve të rastësishme në rrugë që mbledhin kalimtarë apo konsumatorë të palodhur trotuaresh, takoj një djalë, 35-36 vjeç, fizik i mbarë, veshje normale, pakëz erë alkooli pa ardhur ende mesdita dhe dëshira karakteristike për protagonizëm në përballje me një njeri të shtetit si puna ime që bëj debat me katundarë, të cilët nuk mund të arrijnë të kuptojnë pse nuk mund të shesin prodhimet e tyre në një trotuar lagjeje. Zëri, ai shqiptari kompetent: “O Edo, nuk ka punë mër lal, s’ kanë bukë me hongër dynjoja”. E pyes ç’ punë bën. Shofer më thotë. Ka dy fëmijë dhe gruan. Hajde nesër i them se kam një punë për ty. Të nesërmen vjen dhe refuzon të punojë me kamion në Ndërmarrjen e Punëtorëve të Qytetit. Interesohem në Njësinë Bashkiake përkatëse dhe ky tip merr ndihmë ekonomike. Me të cilën sigurisht pi një pjesë të fërnetit të paradites. Pjesën tjetër një dreq e gjen sesi e siguron, por është e sigurt që pi përditë». (cituar sipas: «Shekulli», 21 prill 2004, 15.)
Edi Rama këtu me shumë saktësi e riprodhon të folmen tiranase të këtij njeriu, duke dashur të na e bëjë të ditur identitetin e tij. Imitimi i së folmes së këtij të riu, bëhet për të paraqitur grupin të cilit ai i përket, i cili paraqitet si bartës kolektiv i së keqes. Shihet qartë se për Edi Ramën, një prej stereotipeve tradicionale të njeriut të çrregullt në Tiranë është tiranasi autokton i cili është dembel, pijanec, i prirur për të ngritur krye kundër autoritetit shtetëror etj. Imitimi Individi sillet si përfaqësues i grupit. Kjo mënyrë të foluri e Ramës ngjan me atë të kolonialistëve të bardhë evropianë për banorët vendas të kolonive në Afrikë dikur. Për Edi Ramën tiranasi është “the native”, siç thotë Faik Konica se i quanin dikur disa të ardhur nga Jugu tiranasit autoktonë. Konica shkruan:
«Mbeta i ngrirë nga habia kur dëgjova një ditë në Tiranë një njeri që të më thotë inglisht duke folur për tiranasit “the natives” dhe ai vetë duke qenë shqiptar». (Faik Konica: «Vepra», «Naim Frashëri», Tiranë 1993, f. 254)
Më tutje Konica shton: «Një afrikani, një aziatiku, inglizi nuk i thotë kurrë vendës i aksh pjese të Azisë ose të Afrikës, me përbuzjen e një dominatori, të një mizori, i thotë vetëm ‘native». (po atje: f. 254)
Edi Rama është paraqitur në emisionin “Portokalli” (një emision në një televizion pro Ramës si Top Channel), duke i thënë (personazhi që luan Ramën) një personazhi tjetër që luante një shqiptar verior: “O malok, pështyva këtu, u tha pështyma dhe nuk ke ardhur, ta bëra hyrjen në Tiranë me vizë Shengen!”
Derisa Edi Rama përshkruhet kështu në një televizion pro tij, atëherë është e qartë se këto janë shprehjet e tij të zakonshme, për të cilat atij nuk i bëhet vonë se bëhen publike, madje këtë e sheh si një mënyrë për të fituar pikë tek një kategori e caktuar e njerëzve në Shqipëri.
65) Të dy morën një parti të majtë dhe e bënë instrument politik të biznesit të madh, duke u kamufluar pas retorikës socialiste.
66) Të dy e quajnë veten socialistë, duke mos pasur në fakt asnjë lidhje me socializmin.
67) Të dy pëlqejnë të korruptojnë diplomatët e huaj, për të siguruar mbështetjen e tyre dhe pasi e kanë bërë këtë gjë, sillen me njëfarë shpërfilljeje me ta, gjë për të cilën Rama qortohej para disa ditësh në një editorial të «Gazeta Shqiptare».
68) Ramës, ashtu si Hitlerit i pëlqen që të bëjë propagandë me “plagët e luftës” për të fituar kapital politik. Por, derisa Hitleri përdorte për këtë gjë plagët reale që kishte marrë kur kishte qenë ushtar në Luftën e Parë Botërore, Rama përdor për këtë qëllim plagët që supozohet se ka marrë nga Berisha, siç bëri kur vitin e kaluar nxori lajmin në media se kishte ikur në Austri për të kuruar hundën që i ishte dëmtuar pasi e kishin goditur me levë njerëzit e Berishës në vitin 1997. Por, deri në vitin 2006 Rama na kishte thënë se e kishin goditur me levë në kokë dhe jo në pjesën e parme të fytyrës dhe hunda nuk duket e dëmtuar as në fotografitë që u botuan atëherë në shtypin e majtë dhe që iu shpërndanë ambasadave të huaja në Tiranë. Nëse i ishte dëmtuar dhe hunda pse priti 9 vjet Rama për ta kuruar, kur nuk i mungonin paratë? Por sesi është puna e hundës këtë do ta tregoj më tutje.
69) Rama, ashtu si Hitleri për të kapërcyer problemet e veta psikopatologjike ka përdorur narkotikët për të pasur në njëfarë mënyre mendjen e vet nën kontroll. Duke qenë përdorues kokaine me thithje nga hunda, Ramës, ashtu si gjithë atyre që e bëjnë këtë, iu brejt kocka e hundës dhe prandaj shkoi në Vjenë t’i vejë kockës së hundës një veshje speciale prej platini që e përdorin narkomanët e pasur. Kjo është e vërteta e rregullimit të hundës së Ramës në Austri vitin e kaluar.
70) Rama, ashtu si Hitleri, u tentua që të eliminohet fizikisht nga disa bashkëpunëtorë të vet të afërt, që e shihnin atë si një rrezik në karrierën e tyre politike. Në rastin e Ramës e tillë është goditja që iu bë me levë në fillim të vitit 1997, gjë për të cilën ai akuzoi njerëzit e Berishës, të cilët e kishin goditur sipas tij për shkak të luftës politike që ai i bënte në shtyp Berishës, dhe e përdori këtë incident për t’u larguar nga Shqipëria për në Paris. Por, në rast se do të kishte qenë kështu siç thotë Rama, atëherë njerëzit e Berishës do të kishin goditur me levë vartësin e sotëm të Ramës Ben Blushin, apo mikun e atëhershëm të Ramës Fatos Lubonjën, apo Frrok Çupin që ishin duke bërë në shtyp shumë më tepër se Rama kundër Berishës. Dhe në rast se Ramën do ta kishin goditur vërtet njerëzit e Berishës, pse nuk kthye Rama në Shqipëri pasi Berisha u largua nga pushteti pas zgjedhjeve të qershorit 1997 dhe në pushtet erdhën miqtë e Ramës? Pse nuk shpejtoi që të kthehej Rama, kur duket se ai ishte shumë i etur për t’ i hyrë politikës? Kuptohet, ai nuk u kthye se ndihej i kërcënuar nga miqtë e vet dhe e dinte se kishin qenë ata që e kishin goditur, pasi e shihnin si një rrezik serioz për ambiciet e tyre politike, duke qenë se i dinin mirë qarqet e fuqishme të huaja që mbështesnin Ramën. Rama u kthye vetëm një vit pas ardhjes së socialistëve në pushtet dhe kur protektorët e tij të huaj i dhanë garanci se nuk do të hante ndonjë levë, apo ndonjë gjë më të keqe kokës, jo nga Berisha por nga aty që u zinte rrugën e karrierës politike tek e majta.
71) Të dy vijnë nga minoranca që janë refraktare ndaj kombit. Hitleri ishte katolik austriak dhe i përkiste një bashkësie, asaj katolike, që e shihte me dyshim idenë e kombit gjerman, pasi këtu shihte trukun për dominimin e protestantëve dhe posaçërisht të prusianëve. Rama i përket zyrtarisht minorancës ortodokse vllahe dhe incognito asaj hebreje, që e shohin kombin shqiptar me dyshim si një entitet që po të jetë kompakt ato nuk do të mund ta sundojnë. Mbetet ende të zbulohet se deri ku influencoi tek Hitleri kur e futi Gjermaninë në një luftë shkatërrimtare, armiqësia subkoshiente e katolikut austriak ndaj të ashtuquajturit komb gjerman që shihej si truk prusian. Por në rastin e Ramës kemi të bëjmë jo vetëm me një ndjenjë të nënvetëdijshme urrejtje ndaj kombit shqiptar, por krejt të vetëdijshme. Rama është misionar i atyre qarqeve që kërkojnë ta shkatërrojnë kombin shqiptar, duke e futur atë në luftë civile.
72) Të dy kur fituan pushtet bënë gjithçka për të zhdukur nga arkivat dokumentet që tregonin të dhëna të papëlqyeshme për ta për origjinën e tyre etnike.
73) Kur Hitleri u bë kancelar i Gjermanisë, ai e shkatërroi shtëpinë e familjes së babait të vet, duke e shndërruar fshatin ku ishte ajo në poligon për qitje artilerie, me sa duket duke dashur të zhdukë shenja që ai i quante komprometuese për origjinën e të parëve të vet. Edhe Rama, për arsye të ngjashme bëri që të shkatërrohet shtëpia e familjes së vet në Durrës, kur kishte mundësi që ta restauronte, dhe këtë e bëri pasi atje kishte shenja që tregonin se kishte shërbyer si sinagogë private.
74) Të dy kanë shfaqur prirje sadomazokiste, duke pasur Hitleri atë që mund të konsiderohet si kompleksi i «Valhallës», duke qenë Valhalla në mitologjinë gjermane celebrimi final i madhështisë gjermane, në betejën ku të gjithë heronjtë vdisnin dhe bota shkatërrohej e mbytur në gjak dhe flakë. Tek Hitleri kombinoheshin njeriu i obseduar nga mitologjia teutone, që sipas modelit të “Valhalla”, tek tragjedia finale e shkatërrimit dhe zhdukjes të popullit gjerman, shikonte kuintesencën e celebrimit të heroizmit gjermanik, me piktorin e dështuar ekstravagant, që në këtë ndodhi shikonte përmbushjen e plotë të sensit të vet artistik dhe arritjen e vet më të madhe artistike. Kombinimi i këtyre me një personalitet të çekuilibruar, që e shikonte katastrofën si sodisfaksionin suprem sadomazokist, e bënin atë një përbindësh të shkatërrimit. Tek Edi Rama kompleksi i «Valhallës» ekziston vetëm në aspektin e dytë, atë të sadisfaksionit sadist që vjen nga shkatërrimi.
75) Rama është zgjedhur nga puppet master (kukullkomanduesit e vet) për të njëjtat motive si Hitleri, të cilin elita gjermane e zgjodhi, duke e njohur tipin e tij, në mënyrë që kur ai të qe larguar nga pushteti pasi të kishte bërë krime të tmerrshme, elita gjermane të shfajësohej duke thënë: Epo ai ishte një piktor i çekuilibruar që i ra në dorë pushteti.
Eksperimenti “Hitler“ po përsëritet në Shqipëri me vënien e Edi Ramës në krye të Partisë Socialiste. Në të njëjtën mënyrë kalkulojnë që të shfajësohen nesër ata që e mbështesin Edi Ramën sot. Edi Rama, në një sens të sigurt të ngjan me kolegun e vet i piktor dhe politikan, Hitlerin, duke qenë se ka po ato shije ekstravagante prej piktori, po atë çekuilibrim psikik, po atë sens aventurizmi. Ato qarqe ndërkombëtare që janë të interesuara për ta zhdukur Shqipërinë duke e shndërruar në një “Valhalla” të shkatërrimit dhe dhunës, e gjetën Edi Ramës si të përshtatshëm për ta drejtuar këtë proces, si një “zombi“ i Hitlerit. Dhe që nga rënia e Hitlerit asnjë vend nuk e ka bërë këtë eksperiment fatal, që të ngrejë në krye të politikës një piktor të çekuilibruar. Këtë po e bën vetëm Shqipëria nën imponimin e të tjerëve.
76) Rama, ashtu si Hitleri ka tendencën të përdorë «djegien e Reichstag» për të justifikuar dhunën politike. Rama bëri një provë për këtë gjë para zgjedhjeve të fundit vendore, me shpërthimin me tritol në një restorant ku kishte darkuar dhe akuzoi kundërshtarët e vet politikë. Kur Rama të jetë kryeministër me siguri që do ta zbatojë këtë skenar në stil të gjerë për të bërë represion mbi opozitën dhe për ta bërë atë të pafuqishme, në mënyrë që të rrijë gjatë në pushtet.
77) Rama, ashtu si Hitleri ka ambicien e të qenit lider botëror, duke u paraqitur shqiptarëve tituj të paguar të llojit «kryetari i bashkisë më i mirë i botës», kur sot këto tituj janë bërë qesharakë dhe jepen nga spekulantë të huaj që çdo shqiptari po të paguajë mund të hyjë në një listë të më të mirëve të botës në një fushë të caktuar.
78) Të dy kanë spekuluar publikisht dhe me shkrim sikur kanë qenë ithtarë dhe në rrethin e afërt të intelektualëve të njohur për vendin e tyre në regjimin e kaluar si jokonformistë, Hitleri të Dietrich Eckart, ndërsa Edi Rama të Petro Zhejit, por pa mundur të sigurojë asnjë pohim publik nga ky i fundit për këtë pretendim.
79) Edi Rama, ashtu si Hitleri parapëlqen të jetojë jashtë qytetit për të cilin mburret se e ka ndryshuar, duke e bërë shumë më të bukur se ç’ishte. Derisa Hitlerit i pëlqente të jetonte më shumë në vilën e vet në Berghof (Berchetssgaden), Edi Rama jeton në Pezë, jashtë Tiranës.
80) Kur Hitleri u bë politikan i fuqishëm, pati biznesmenë që për servilizëm hiqeshin sikur donin të kishin me çdo çmim piktura prej tij dhe thuhet se kanë arritur t’i siguronin. Kur Edi Rama vitin e kalaur hapi ekspozitën me piktura «Hartat e mendjes» (prova më e mirë e mendjes së tij të çekuilibruar) ne pamë në televizor biznesmenë servilë të Edi Ramës, që kanë përfituar nga ai leje ndërtimi dhe tenderë abuzive, që bënin kritikun e arit duke shpjeguar para kamerave ato lëmshe ngjyrash dhe vijash absurde.
81) Edi Rama, ashtu si Hitleri kishte një të dashur me emrin Eva, një gjermane të cilën e solli me vete në Shqipëri, dhe që u largua prej tij e tmerruar, duke pasur ndoshta fat që nuk pësoi fatin e Eva Braunit.
82) Rama është në prag të moshës që kishte Hitleri kur u bë diktator. Rama është 43 vjeç, një vit më i vogël se ç’ishte Hitleri kur u bë kryeministër dhe dy vjet më i vogël se ç’ishte Hitleri kur u bë diktator si fyhrer (kryeministër dhe President njëkohësisht)
83) Hitleri e futi Gjermaninë në një luftë botërore shkatërrimtare në moshën 50 vjeç, gjashtë vjet pasi mori pushtetin, ndërsa Edi Rama mund dhe do ta futë në një luftë civile të planifikuar shkatërrimtare, të paparë në historinë e Shqipërisë, në rast se do të marrë pushtetin qendror dhe këtë do ta bëjë pasi ta ketë keqpërdorur pushtetin në maksimum mandatin e parë.
84) Gjatë fjalimeve publike, gjestet, shprehja e fytyrës dhe toni i zërit të Edi Ramës janë saktësisht ato të Hitlerit, aq sa të duket se Edi Rama ka videoregjistrime me fjalimet e Hitlerit dhe i studion ato. Njerëz që e kanë njohur Edi Ramën në moshë të re thonë se ai që i vogël qe shumë i apasionuar pas dramës së Brecht «Arturo Ui» dhe se nuk linte shfaqje të saj pa ndjekur kur e vuri në skenë Teatri Popullor i Tiranës, madje shpesh shkonte dhe në rrethe kur ata e shfaqnin këtë dramë.
85) Edi Rama, ashtu si Hitleri humbet kontrollin gjatë fjalimeve të tij, siç i ndodhi në fjalimin e tij në mitingun në Sheshin «Skënderbej» në vitin 2000, kur ulërinte «Ooooooooo doooooooooktoooooooor!», apo në mbledhjet e Këshillit bashkiak kur përplaste dy duart e mbledhura grusht mbi podium, saktësisht si Hitleri.
86) Ashtu si Hitleri që merrte mësime nga një aktor miku i tij për qëndrimin dhe gjestet në publik, edhe Edi Rama thuhet se merrte mësime nga një aktor amerikan që i ka takuar të luajë dhe rolin e Hitlerit.
87) Ashtu si Hitleri, Rama i përdor biznesmenët e mëdhenj si propagandistë të tij publikë, gjë që e pamë para pak ditësh ta bënte Koço Kokëdhima në emisionin «Opinion» në Tv Klan, kur e bëri ta ketë zili Eduar Shalësi me himnet që i bëri modelit «Rama».
88) Rama, ashtu si Hitleri ka në rrethin e vet një femër me emrin Mimi; derisa Hitleri kishte Mimi Reiter, Rama ka Mimi Kodheli, duke e lançuar Rama këtë Mimin tjetër në një karrierë politike të madhe.
89) Të dy pretendonin se i dizenjonin vetë veshjet e tyre, por Rama e bënë këtë për të kamufluar faktin se veshjet e panumërta që ndërron janë porosi firmato tek stilistët më të shtrenjtë të huaj.
90) Të dy kanë menduar të bëjnë vetëvrasje pas një dështimi të madh politik, Hitleri pas dështimit të puçit në Mynih, në 1923, ndërsa Rama në Paris pasi nuk e thirrën të kthehet pas ardhjes në pushtet të PS në 1997.
91) Të dy i dizenjonin vetë skenat ku zhvilloheshin tubimet e tyre politike.
92) Të dy u përpoqën të krijojnë në SHBA një lob pro tyre, që përbëhej nga njerëz të cilët, në analizë të fundit, punonin kundër interesave të SHBA.
93) Hitleri shtihej sikur nuk ishte i interesuar për luksin dhe se vazhdonte të bënte një jetë modeste edhe pasi fitoi pushtet, por në realitet bënte një jetë shumë luksoze, dhe në të njëjtën mënyrë sillet edhe Rama.
94) Të dy përdorën për qëllime politike një projekt urban kthimi në identitet në kryeqytetet respektive, Berlin dhe Tiranë; Hitleri të rikthimit në traditën arkitektonike gjermane që sipas tij qe shpërfillur nga hebrejtë, ndërsa Rama restaurimin e qendrës së Tiranës, e cila ironikisht ishte ndërtuar nga një regjim fashist (Italia e Musolinit) me funksion politik.
95) Hitleri me politikën e vet të çmendur i bëri dhuratë qendrës së Berlinit gropa gjigande të shkaktuara nga bombardimet, ndërsa Rama me çmendurinë e vet deshi të ruante në qendër të Tiranës gropën e Hajdin Sejdisë, që ia bëri dhuratë kryeqytetit ish-kryeministri i partisë së vet Ylli Bufi.
96) Rama, ashtu si Hitleri, nuk kishte punuar kurrë realisht në jetën e vet, e megjithatë, po ashtu si Hitleri, kur erdhi në pushtet i pëlqente të paraqitej si njeriu i punës, njeriu që punon.
97) Rama, ashtu si Hitleri, merrte mediatikisht frytet e punës së të tjerëve, duke marrë Rama meritat e prishjes së kioskave në Tiranë dhe të prishjes së ndërtimeve pa leje në Lanë, kur këto merita i takonin policisë ndërtimore që varej nga qeveria dhe kryeministrave Majko dhe Meta.
98) Në Gjermaninë e Hitlerit të pasurit u bënë më të pasur dhe të varfrit u bënë më të varfër dhe po kështu ndodhi dhe në Tiranën e Ramës, ku të pasurit blejnë shumë apartamente dhe dyqane, ndërsa të varfrit nuk mund të ëndërrojnë të blejnë një apartament të ri me çmimet stratosferike të ardhura nga korrupsioni i kryebashkiakut të botës.
99) Hitleri, emri i të cilit «Adolf» kishte kuptimin «ujk fisnik», i pëlqente ujqërit dhe rezidencat e veta të kishin emrin e ujkut. Rama gjithashtu i pëlqen ujqërit, gjë që duket edhe në ekspozitën e vet të fundit me piktura «Hartat e trurit» (2006), ku duken ujq që ulërijnë në hënë dhe kur ishte i dehur në prani të miqve të vet, gjëja që i jepte dhe i jep më shumë kënaqësi është imitimi i ulërimës së ujkut.
100) Rama, ashtu si Hitleri, është shumë i fiksuar pas astrologjisë dhe influencës së supozuar të yjeve në karrierën e vet politike.
101) Hitleri, kur u bë politikan, e përdorte talentin e vet mediokër në pikturë për të bërë gravura ku i paraqiste kundërshtarët e vet politikë si djaj dhe përbindësha, gjë të cilën Rama e ka vërë publikisht në rrugët e Tiranës, kur e vizatoi portretin e Fatos Lubonjës si djall me brirë në fasadat prej teneqeje që rrethojnë kantieret e ndërtimit në Tiranë.
Agjensia e Lajmeve "SOT"

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 25 Gusht 2009, 01:04
nga Laert
Politika e re e Ramës nisi me ylberin dhe përfundoi me punistët e Enverit
Imazh

Ditën e djeshme dështaku ish kryesocialist, Edi Rama në vazhdën e teorive konspirative me mesazhe dhe me agjentë iu rikthye stilit të filmave “Operacioni i zjarrit” për diversion brenda LSI, partinë që kërkoi me aq mund ta shkatërronte me pazaret e tij të pista të kodit zgjedhor. Ekipi i dezertorëve kishte një nukël nga familja puniste e Enver Hoxhës, ku e kryesonte dhëndri i Enverit, Xhufi, pasohej nga doktori i Enverit, Brokaj dhe pinjollin e politbyrosë kryespiunin Klosi. Ndërkohë që për të zbukuruar këtë konfiguracion ishin futur edhe Ndreka me Muçin. Padyshim që këta dy të fundit nuk i përkasin grupimit punist, por me sa duket qenkan rekrutuar nga Klosi, i cili bredh lart e poshtë me dosjet që ka grabitur nga koha në Shërbimin Informativ, duke ju bërë presion kundërshtarëve politikë të Edi Ramës me botimin e tyre. Pa ju referuar veprimit të ushtarëve të Metës, që sot janë shndërruar në ushtarët e Ramës, për të ardhur keq është veprimi i Ramës i cili orgazmon me skema që tashmë u ka ikur koha. Ish kryesocialisti dështak vazhdon të manifestojë nga dita në ditë kufizimin e tij mendor dhe ushqimin shpirtëror që ka marrë që nga koha kur punonte në revistën e sigurimit të shtetit. Skemat bajate me rrëmbime anëtarësh nga LSI dhe naiviteti i Ramës për të mbjellë skema arkaike dhe demode, tregojnë dëshpërimin e madh që ka zënë pinjollin e vogël punist nga zhvillimet e reja politike. Duke rikthyer Partinë Socialiste në magazinë mallrash demode të tipit punist me figura të tipit Ruçi, Xhafaj, Dokle, Pëllumbi dhe furnizuar këtë parti me mall skarco të tipit Brokaj, Klosi dhe Xhufi, Edi Rama tregon qartë që nuk ka lidhje me zhvillimin kulturor dhe mentalitetin evropian të shqiptarëve. I mësuar me pabesi në karrierën e tij politike ky paloburrë i pritave mbrapa shpine e ka shndërruar politikën shqiptare në një pistë me intriga të pista mediatike dhe pazare të ndyra ekonomike. I mësuar të thurë intriga nëpërmjet mediave të cilat i zotëron nëpërmjet favoreve që ju lëshon nga shfrytëzimi i postit të kreut të bashkisë, Edi Rama vazhdon në mënyrë të palodhur lojërat e pista me goditje të pabesa dhe pazare të qelbura. Ky paloburrë që u lançua në politikë nga Fatos Nano, në momentin e parë që ju dha mundësia e preu në besë të zonë, duke e anatemuar, trajtuar si një gozhdë të ndryshkur buzë rrugës. Megjithëse nga Nano, trashëgoi Ministrinë e Kulturës, Bashkinë e Tiranës dhe së fundi Partinë Socialiste, nuk u kënaq kurrë duke e poshtëruar dhe përdhosur, duke e përzënë nga të gjitha strukturat e partisë dhe duke e trajtuar si lirat turke pa pikë vlere në bursë.
E njëjta situatë ndodhi dhe me mikun e tij Ilir Metën, për të cilin akuzoi Nanon si Robert Çamçakizin dhe i penduar i çoi tufën me karafila në momentin që Nano rimori sërish partinë. Pasi i mori edhe votat për të fituar Bashkinë e Tiranës, organizoi Kodin e ri elektoral për ta nxjerrë jashtë loje Ilir Metën. Ditën rrinte me Ilir Metën dhe natën thurte intriga ndaj tij, ky ishte lajtmotivi Rama, lajtmotiv i denjë për një paloburrë si ai. PaloRama u shndërrua në një hijenë që nuk ngopej me gjakun dhe mishin e viktimave të tij. Ishte Edi Rama që kur ish miku i tij Ilir Meta u fut në grevë urie, në telefonatat e para të mëngjesit ju thoshte bashkëpunëtorëve të tij nëse kishte ngordhur skraparliu. A ka parë Shqipëria më Paloburrë që pasi i kërkoi dhe ia mori ndihmën, pasi hëngri bukë në shtëpinë e Metës dhe pasi përkëdhelte fëmijët e tij, kërkonte vdekjen e mikut që ju gjend në ditë të zezë. Ky është Edi Rama, tani e ke mik dhe sa të kthen krahët të shet në gazetën e parë apo televizionin e parë. Ky njeri qan para teje duke t’u përbetuar se të ka mik dhe sa të kthen krahët të ka nxjerrë me titra në televizionin e Bollinos apo të Sokol Ballës, duke të akuzuar me gjithfarë akuzash të dala nga mesazhet e celularit të tij “272”. Pa folur pastaj për editorialet e Çorapes, të cilat qëllojnë sipas porosive të Edi Ramës, gjithë kundërshtarët e tij politikë. A nuk ishte çorapja, që i nxori djalin kopilin e babës? Sot çorapen e ka aleatin e tij më të fortë. Ky është morali Rama. Natën të vret dhe ditën të qan. Për më tepër, politika e tij e re u katandis me një tufë mercenarësh të mbledhur nga skoriet që lënë pas fitimtarët, skorie që fillojnë me çorapen e Berishës, spiunin Klosi, doktorin e Enverit dhe sipas zonjës Topalli “historianin e leshit”, i cili për fat është dhëndri i ish diktatorit, duke riformatuar Partinë e Punës me punistët dhe pinjollët e tyre. Në fund të fundit, politika e re e Ramës nisi me ngjyrat e ylberit dhe përfundoi me punistët e Enverit.
GAZETA Agjensia '' Sot''.

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 07 Shtator 2009, 01:46
nga Laert
Edvini e kërcënon Ben Blushin me likuidim, i kujton se ende s’e ka njohur se kush është
Imazh

Edvini e kërcënon Ben Blushin me likuidim, i kujton se ende s’e ka njohur se kush është

Mbledhja e grupit parlamentar të Partisë Socialiste ka dalë jashtë kontrollit dhe ka degjeneruar krejtësisht. Debati dhe fyrjet mes deputetëve të rinj e të vjetër kanë filluar pas fjalës së deputetes së re, Rudina Seseri. I menjëhershëm ka qenë reagimi i deputetit Ben Blushi, i cili i ka kërkuar Seserit të mos ia përmendë emrin lart e poshtë dhe i drejtohet Ramës duke i kërkuar llogari për nivelin e ulët intelektual që po përcjell PS në skenën politike shqiptare, duke e quajtur selinë rozë një han budallenjsh. Në këtë pikë, ndryshon edhe atmosfera me ndërhyrjen e Ramës, i cili e kërcënon Blushin se ende nuk e ka njohur se kush është....
Nga ky moment mbledhja e grupit kuvendor socialist kthehet në një skenë komike me sharje dhe ofendime nga më të ndryshmet, mes palës kundërshtare të Ramës dhe asaj mbështetëse.


Debati i plotë

Rudina Seseri: Unë mbështes plotësisht idenë e Edi Ramës për të bojkotuar parlamentin. Ky është mendimi im për këtë çështje, dhe kjo është çështje e jo vitin kur unë kam hyrë në PS, çështje me të cilën merret ndonjë tjetër këtu, si puna e Benit...
Ben Blushi: Më fal për cilin Ben e ke fjalën?
Rudina Seseri: Për Ben Blushin!
Ben Blushi: Dëgjo këtu moj budallaqe. Mos guxo më, të lakosh emrin tim. Po s’ke faj ti. Fajin e ka ky (Edi Rama) që e mbushi partinë me budallenj si puna jote.
Edi Rama: Unë nuk të lejoj të fyesh deputeten e as deputetë të tjerë të partisë. Më kuptove?
Ben Blushi -Ramës: Po ti kush je që flet ashtu?...
Edi Rama: Unë të thash nuk të lejoj. Do ta mësosh se kush jam.

Në sallë nisin sharjet dhe hilariteti mes palëve. Ndërkohë që ndërhyn Majko.

Pandeli Majko: O zotërinj! Mos bëni kështu se nuk i ka hije askujt. Mos u merrni me gjëra personale. Jemi mbledhur për tjetër gjë. Zoti kryetar, bëjmë më mirë 5 minuta pushim
Bello-Ramës: Jam dakort që t’i vëmë kushte parlamentit dhe të kërkojmë hetim për mangësitë e zgjedhjeve, por duke qenë brenda Kuvendit, ku të luftojmë fort për realizimin...
Rama: Po ja duhet t’u shpjegojmë njerëzve se çka ndodhur më 28 qershor
Bello: Ç’tu themi njerëzve, apo të qajmë si Qitapi i “Portokallisë” “na vodhi Berisha” e ata të na thonë ku i patët sytë...
06-09-2009 / Gazeta 55

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 08 Shtator 2009, 16:54
nga Laert
Edi Rama rikthehet pas 22 vitesh në shtëpinë e prindërve
Imazh

Shtëpi e ëmbla shtëpi!”. Shtëpia e prindërve mbetet gjithmonë një derë e hapur për fëmijët. Edhe pas vitesh të tëra abandonimi aty gjendet nëna që të pret krahëhapur. E në këtë rikthim mund të takosh mijëra kujtime që në vizitat ditore nuk mund t’i prekësh. Kthimi në dhomën tënde ku ke ndarë grafikat e para... shkrimet e para... sekretet... atletet e sportit të hedhura diku, e ndonjëherë topi i basketbollit, që hidhej nga korridori në dhomën e gjumit... Më tej gjithçka, që lidhen me atë kohë tashmë të largët. Në këto takime nuk ka si të mos jesh nostalgjik, edhe pse orenditë përreth mund të kenë ndryshuar, aty janë sërish shenjat e së kaluarës.
Edi Rama
Vetëm iku dhe vetëm u kthye! Edi Rama, kryetari i Parisë Socialiste dhe kryebashkiaku i Tiranës prej disa javësh është kthyer të banojë sërish në shtëpinë e prindërve. Aty jeton e vetme nëna e tij Aneta. Arsyeja e largimit nga Peza prej ku jetonte prej mbi katër vjetësh janë problemet e tij me mesin dhe doktorët e kanë këshilluar që të mos lëvizë shumë me makinë. Siç duket udhëtimet e vitit të fundit gjatë turit “Dialog me Shqipërinë” dhe më pas fushata elektorale kanë ndikuar tek shtëndeti i tij. Prandaj ai është kthyer tek foleza e tij e fëmijërisë, ku duket se edhe do të presë ditën e Zgjedhjeve për kyretar partie në 26 shtator! Komshinjtë e pallatit, diku në fund të rrugës “Myslym Shyri”, kanë qenë të parët ata që kanë vënë re vizitat e shpeshta të tij në shtëpinë e Anetës. Më pas kanë mësuar se ai jeton aty. Sipas tyre Rama del herët në mëngjes dhe kthehet diku pas orës katër të mbasdites në shtëpi. Ndërkaq ai del pasdite për t’u kthyer pak pas mesnate. Nuk është aspak i komunikueshëm me komshinjtë, tek-tuk mund të bëjë ndonjë përshëndetje me kokë dhe vetëm kaq.
“Eksodi” i Ramës
Edi Rama u largua nga shtëpia e prindërve në moshën në moshën 23 vjeçare dhe është kthyer sot 45 vjeç. “Divorci” i tij i shpejtë ishte lidhja martesore me ish bashkëshorten Matilda Makoçi. Martesë që u celebrua në 12.10.1987, frut i të cilës ishte një djalë, Grigori që erdhi në jetë në vitin 1990. Por me divorcin e tij një viti më pas, Rama nuk u kthye më tek shtëpia e prindërve. Ai jetoi në një shtëpi parafabrikatesh përballë me Parkun e Autobusave. Kjo shtëpi ishte baza e tij e asaj kohe, ku ai rikthehej herë pas here edhe kur u largua në Paris. Mobilimi i asaj shtëpie ishte pak i varfër por shumë alternativ, me rogozë dhe jastëk sheshit, komod dhe i dashur edhe për miqtë e Ramës të cilët ftoheshin shpesh nga ai. Rama mendonte të jetonte në një mënyre që i përshtatej jetës së tij plot variacione, me një shtëpi stil pak oriental. Pas kthimit në Shqipëri Edi Rama banoi tek zona e Shkollës së Baletit, në një pallat në katin e pestë, në një apartament dy dhoma e kuzhinë. Më pas ai u transferua tek një pallat pranë ish Përmbarimit, tek “Rruga e Kavajës”, të cilin Rama e kishte arreduar sipas shijeve të tij. 4 vitet e fundit ai ka banuar në Pezë, në shtëpinë e Dash Pezës (shtëpia me tre kate, ku përfshihej edhe një kat muze, e rikonstruktuar në vitin 2001).
Idetë për shtëpi
Gjatë kohës që Rama u bë Ministër i Kulturës ai pati si ide që të jetonte në studion e të atit, një apartament pranë Parkut të Delegacioneve (ku edhe ishin studiot e piktorëve gjatë sistemit komunist). Madje gjatë asaj kohe ai bëri 2-3 projekte për të. Idetë e Ramës ishin të një mobilimi mjaft të përshtatshëm për një burrë beqar. Por ai nuk i realizoi kurrë ato projekte. Në fakt kjo lidhej edhe me një motiv të brendshëm për të mos ndryshuar studion e të atit. Kjo vinte edhe si pasojë e një marrëdhënieje komplekse që ka pasur Edi me të atin skluptorin e njohur Kristaq Rama. Një marrëdhënie respekti por edhe kontestimi ndaj asaj çka ishte e vjetër tek i ati. Duhet thënë se Rama që në atë kohë ka qenë kundër hipokrizisë së kohës. Është mëse e vërtetë që ai nuk ka toleruar në këtë pikë. Ka qenë disident i hapur i monizmit qysh në atë kohë dhe prandaj debatonte shumë shpesh me të atin. Kështu edhe sot ai vazhdon lëvizjet e tij duke mos gjetur stabilitet, nga një banesë në tjetrën. Një lideri i pashtëpi. Është kjo ndoshta një tjetër cilësi që e bën të veçantë Ramën?!
06/09/2009
Ilda LumaniImazh

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 08 Shtator 2009, 20:28
nga Laert
EDI RAMA SI TË ISHTE I BIRI I STALINIT
ImazhImazh

Kaluan mbi dy muaj që në Republikën e Shqipërisë u zhvilluan zgjedhjet e përgjithshme politike – parlamentare. Vetëm dje u mblodh Kuvendi i ri, i bojkotuar nga opozita socialiste e Edi Ramës. Brënda këtyre dy muajve në Shqipërinë tonë kanë ndodhur shumë lëvizje politike, me hapa para, por mjerisht, edhe prapa. U dasht të kalojnë afër një muaj e gjysmë që Komisioni Qendror i Zgjedhjeve t’i shpallë rezultatet zyrtare, sepse Edi Rama me argatët e tij socialistë (lexo: komunistë), haptas pengoi numërimin e votave. Të bindur për humbjen e tyre, ata i kërkonin me çdo kusht dhe me çdo çmim mandatet për në Kuvend. Bile, edhe me demonstrime që rrezikonin të shkaktojnë gjakderdhje. Ata kanë shkuar aq larg, saqë thonin se nuk do i njohin zgjedhjet dhe rezultatet e tyre. Bile shkuan aq larg, saqë tash edhe po e bojkotojnë Kuvendin, duke e quajtur si jolegjitim. Këto lëvizje antikombëtare dhe me plot gënjeshtra, Edi Rama me shokët e tij komunistë, i kanë lansuar edhe para zgjedhjeve e vazhdojnë t’i lansojnë edhe sot.
Si të ishte i biri i Stalinit Ai vazhdon ta izolojë Shqipërinë dhe ta pengojë në proceset integruese europiane. Bile Edi Rama është shprehur edhe kundër integrimeve kombëtare. Kur kryeministri Sali Berisha e mori kredinë e fundit për të përfunduar autostradën e kombit, Edi Rama me shokët komunistë e akuzuan atë se “po rëndonte pozitat ekonomike dhe financiare të Shqipërisë” me një projekt “krejt të pavlefshëm”. E çdokush sot e di se ajo autostradë, përveç funksionimit të bashkimit të kombit, edhe po e ndihmon ekonomikisht Shqipërinë. Le të kemi parasysh shtimin e turistëve vetëm gjatë kësaj vere që po e lëmë pas. Nëse ata turistë kanë shpenzuar vetëm nga një euro, janë mbledhur shumë para në Shqipëri, por e dijmë se ata kanë shpenzuar – secili qindëra euro.
I frikësuar nga hetimet në vazhdim dhe nga drejtësia shqiptare, Edi Rama pas gjithë asaj maskarade me lejet e ndeërtimit dhe keqpërdorimet tjera financiare në Bashkinë e Tiranës, me çdo kusht dhe me çdo çmim don ta rajë imunitetin e tij politik. Ëndërrën për kryeministër s’e realizoi dot. Për deputet nuk u kandidua dhe nuk konkurroi. Me rregulla demokracie Ai duhet tash ta lërë edhe postin e kryetarit të Partisë Socialiste të Shqipërisë dhe praktikish po e humb imunitetin politik. Në fund të gushtit u mbajt kongresi i jashtëzakonshëm i Partisë Socialiste, ku Edi Rame me metodat më perfide komuniste-staliniane i eliminoi politikisht kundërshtarët – konkurrentët e drejtëpërdrejtë për kryetar partie dhe ata u “tërhoqën”. Ai kongresit i dha tjetër kahje, duke mos njohur procesin zgjedhor e institucione më të larta të vendit (qeverinë e parlamentin). Kështu e dëmtoi rëndë Shqipërinë në procesin e integrimeve europiane dhe në zhvillimin e prosperitetin e përgjithshëm.
Marrëveshja Berisha-Meta, respektivisht Partia Demokratike – Lëvizja Socialiste për Integrim, për një koalicion qeveritar e goditi atë aq rëndë saqë ia shoi edhe shpresën e fundit për shpalljen a pavlefshmërisë së zgjedhjeve dhe për përsëritjen e tyre. Mendonte se në rast përsëritjeje ai do i marrë mandatet me dhunë dhe me kërcënime. Nuk ngurroi Edi Rama edhe ta cilësojë si “tradhëtar” Ilir Metën, edhepse të gjithë e dijnë se kjo qeveri e këtij koalicioni do të jetë qeveria shqiptare e integrimeve.
Edi Rama. Zgjedhjet nuk i njeh. Bojkoton Kuvendin dhe Qeverinë, për te ilegjitime. Fyen dhe ofendon liderët e institucioneve shtetërore dhe popullin që nuk votoi për te. Gjeste dhe veprime këto kundër shqiptarëve dhe në dëm të kombit. Tamam si të ishte i biri i Stalinit. Deri kur dhe deri ku kështu?!.. Engjëll KOLIQIImazh
Garlate (Lecco), 8 shtator 2009

Engjell Koliqi!
Ke te drejte qe e krahason me te birin e Stalinit.
Une dhe gjithe populli shqiptar ka ndigjuar prej gojes se tij vetem fjalen ''bojkot'' dhe krahu radikal i Nexhmije Hoxhes e mbeshtet frymezimin stalinisto-enverist te Edvinit.
Koka e tij eshte e mbushur me kaos se vetem ne kaos peshkohet me mire peshku. Dhe kjo teori i ka dhene suksese nga nje fare lypsaxhi makaronash ne Paris e deri te rangu i kryeministrit ne hije,.....Kesaj i thone: '' u be hajduti mbret.''
Me Edvvinin vetem nje gjuhe ka: Duhet me u ringjall apo te dale nje djale me guxim te Avni Rustemit e t'ja plasi midis ballit nje predhe. Sepse kyesht edhe mjeshter me i dhene sllaveve kur vijne per vizita ''Celesin e Bashkise''.

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 04 Dhjetor 2009, 00:58
nga Laert
MOHIMI I DJALIT GREGOR TE EDVIN RAMES NE GJYQ

Mëhilli: Edvin Rama shkatërroi familjen, duke mohuar atësinë e fëmijës së tij
03-12-2009 / Gazeta 55

PJESE NGA NJE SEANCE GJYQESORE TE EDVIN RAMES QE MOHON DJALIN E VET NE GJYQ.

“Dje ju informuam me pjesën e parë të sagmës që Edvin Rama i ka bërë familjes së tij. Sot po ju informojmë me pjesën e dytë kësaj sagme duke iu referuar sërish shtypit të shkruar. Sot mediat publikuan pjesën tjetër të proces-verbalit të mbajtur në procesin gjyqësor të divorcit të Kryetarit të Partisë Socialiste Edvin Rama me bashkëshorten e tij të parë. Sot shtypi na njohu me akuzat monstruoze që ky zotëri ka bërë në adresë të ish bashkëshortes së tij dhe të atit të tij.
Po ju lexoj të plotë pjesën tjetër të proces verbalit origjinal të publikuar:

“I pandehuri pretendon se ai nuk lind fëmijë për arsye mjekësore dhe nuk dhe nuk ka pranuar të quhet fëmija i tij. Megjithatë i pandehuri nuk ka pranuar ekzaminime laboratorike, kështu që çështja e atësisë së fëmijës nuk është në dyshim. Paditësja thotë se ai e ka akuzuar se gjatë verës së kaluar ka shkuar me pushime në Vlorë e vetme, e shoqëruar nga prindërit e tij, Kristaqi dhe Aneta. Kjo kohë sipas tij (pra Edvin Ramës) koinçidon me periudhën e shtatzanisë”.
Gjykata ka marrë si provë edhe grupin e gjakut të të birit, i cili rezulton që të ketë pasur të njëjtin grup gjaku me atë të Ramës. Por edhe kjo provë e sjellë nga Gjykata nuk e ka bindur Ramën që të pranojë atësinë e fëmijës. E gjitha kjo sipas proces verbalit të mbajtur në gjykatë.

Imazh
EDVIN KRISTAQ RAMA ME TE BIRIN E MOHUAR GREGOR KRISTAQ OSE EDVIN RAMA - 16.6.2009

Qytetarë dhe qytetare ja pra kush është Edvin Rama, përbindëshi i vlerave familjare.
Këto fakte të rënda nuk janë sajesa të Partisë Demokratike por janë e vërteta lakuriqe dhe e shëmtuar, protagonisti i vetëm i së cilës është Edvin Kristaq Rama, Kryetari aktual i Partisë Socialiste, i njohur sot ndryshe me emrin Edi Rama për të cilat nuk ka gjethe fiku as papagej e lakej që ai mund të përdor për t’i mbuluar ato.
Ky njeri nuk mund të ketë më shumë për zemër votën e lirë të shqiptarëve, vizat e shqiptarëve, integrimin e shqiptarëve të ardhmen evropiane të shqiptarëve të ardhmen e fëmijëve të shqiptarëve më shumë seç ka patur për zemër fatin e fëmijës së tij, nderin e babait dhe familjes së tij.
...
u MORE NGA KY LINK; - http://www.gazeta55.net/index.php?kat=a ... kulli=9880

Re: A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 06 Dhjetor 2009, 13:08
nga I-AMESHUAR
Ngjarja e vitit 1985 në Repartin Ushtark të Burrelit, lutjet e të ëmës dhe të atit të Edvinit


Dritëro Agolli ndërhyri që Ramës të mos i jepnin armë në zbor: Ka probleme mendore

Dalin në dritë fakte të reja mbi skizofreninë e Edi Ramës. Pas publikimit të raportit mjëksor ku vërtetohej skizofrenia e Edi Ramës, sot po publikojmë një tjetër fakt tronditës që tregon për rrezikun që u kanosej qytetarëve të tjerë nga Edi Rama nëse ky do të pajisej me armë në zborin ushtarak.

Një anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të degës Burrel tregon se në shtator, tetor, nëntor të vitiit 985 Edi Rama kishte shkuar në garnizonin e Burrelit për të bërë zborin ushtarak tremujor. Duke e ditur se ai vuante nga skizofrenia, mjaft njerëz të tij të afërt, kanë bërë të pamundurën duke ndërhyrë tek eprorët e Repartit Ushtarak ku kryente zborin që Edi Rama të mos pajisej me armë sepse rrezikonte jetën e të tjerëve. Njëri nga ata që kanë ndërhyrë ka qenë edhe Dritëro Agolli, i cili në atë kohë ishte Kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Shqipërisë ka shkauar posaçërisht në Burrel dhe u ka kërkur drejtuesve të degës së Lidhjes së Shkrimtarëve të Burrelit që të ndërmjetësonin tek Komnadanti i Repartit Ushtarak që të mos i jepnin armë Edit pasi paraqiste rrezik për shkak të problemeve mendore.

Por kanë qënë edhe prindërit e Edvinit që kanë shkuar në Burrel për të ndëryrë në mënyrë që ai të mos pajisej me armë gjatë kryerjes së zborit sepse përbënte rrezik. Kristaqi dh bashkëshortja e tij, Aneta kanë shkuar pas disa ditësh në Burrel dhe u janë lutur drejtuesve të Repartit që të mos i jepnuin armë Edit se mund të vrasë njerëz. Duket se ndërhyrja e Dritëroit, por sidomos ndërhyrja e prindërve të tij i ka bindur drejtuesit e Repartit Ushtarak që të mos i jepnin armë Edi Ramës. Ky është vetëm njëri nga faktet tronditëse që po paraqesim sot për lexuesit, por në numrat e ardhëshëm të gazetës do të publikojmë të tjera fakte të çrregullimeve psiqike të njeriut që drejton sot PS-në dhe që përbën një një rrezik për shqiptarët.





Triptiku i laryshisë


Ina, Ina, hiqi brekët
Shkruan Edvin Kristaq Rama

Mund të quhej vetëm Mehmet mbetja zeshkane e një bashkimi midis dy qenieve lëkurëzeshkëta që pas një nate të rrokopushme dashurie u bënë prindërit e tij. Ishin dy krijesa kaq të ngjashme njëra me tjetrën, sa zgjonin krejt admirimin tim. I admiroja, sepse më ngjanin si vëlla e motër dhe një ngjashmëri e tillë ishte për mua kulmi i harmonisë së çiftit. Ai i jati i Mehmetit, me ca sy të mëdhenj si një e verdhë e zezë veze, hundë të përthyer shqiponjë prej stërnipi të një ushtari turk, që ka gjetur netë kënaqësie të ndaluar rrëzë ndonjë kodre koçimaresh në Shqipëri, mustaqe të bollshme që i lëpinte parreshtur buzë të mishta dhe mjekër të mprehtë thikë, ndërsa ajo e ëma, sy ngahera të shqyer habie prej bëmave të djalit të pandreqshëm, hundë simetrike me të shoqin, mustaqe të ndrojtura dhe flokë përherë të shpupurisur mbi të cilët, sa herë hyja në shtëpinë e shokut tim të klasës, gjeja një bikutinë metalike që endej lart e poshtë, duke u rrekur më kot t'i adaptonte për një lok gruaje të nderueshme.

Organizata e Pionerit më kishte ngarkuar që të shpëtoja Mehmetin prej duarve të armikut përmes zbatimit të përpiktë të një lloj misioni që gjatë asaj epoke të artë quhej "patronazh".

Ishte një nga termat e rëndomtë të atyre kohërave të mbingarkuara me iniciativa, betime njerëzore, orë të tëra edukate morale e politike, punë prodhuese, kalitje fizike, pushimi aktiv, kritikë e autokritikë revolucionare, shenjash sulmuese e ku ta di unë se çfarë akoma. Patronashi i konsistonte në ndihmën e përditshme që si i parë i klasës duhet t'i jepja Mehmetit, për të përmirësuar rezultatet e tij dëshpëruese në mësime. Duke marrë ato katrat e tij pakaluese, shoku im i klasës qe katandisur në tabelë qitjeje e armiqve të socializmit, ndërsa unë, sipas parrullës revolucionare. "Dhjetat tona janë plumba në ballë të armikut" kisha shtrirë përdhe një batalion të tërë syresh. Gjithëherë kaloja përballë tabelës së kuqe të nderit, në hyrje të shkollës, dhe shihja fotografinë time të rradhitur midis pionerëve të dalluar e buzagaz, përfytyroja me krenari dëmet e panumërta që kishim shkaktuar në kampin armik me dhjetat tona, pa mudnur gjithsesi ta mposhtja krejtësisht shqetësimin që më lindte aty për aty, për shoqen time të bangës, e cila merrete vetëm nënta, notë që sipas mësueses kujdestare edhe pse e plagoste rëndë armikun i linte shteg për të rimarrë veten.

Në fakt, çdo seancë patronazhi për ta transformaur shokun tim të klasës në një killer intelektual që pastaj do të bëntë kërdira ngjethëse me ato dhjetat e tij aq të largëta e utopike, zgjaste aq kohë sa i nevojitej Mehmetit për të kopjuar mekanikisht detyrat e mia, ndërkohë që unë lexoja me zell "Si u kalit çeliku". Ishte një best-seller i madh i letërsisë sovjetike të propagandës që më dukej tejet i efektshëm për të motivuar Mehmetin në misionin tonë të përbashëkt, por që tekembramja vlente vetëm për të kulturën time bolshevike, sepse porsa mbaronte së kopjuari, Mehmeti hapte televizorin duke më ftuar të shihnim së toku shalë dhe cica nëpër reklamat e jugosllavit dhe ia merrte përpikmërisht të njëjtit refren pyetjesh mbi shoqen time të bangës, pa e çarë kokën asfare që unë skuqesha gjer në vesh.

Teksa vinte vërdallë nëpër dhomë, duke kërkuar me antenë pikën e vdekur (asokohe qarkullonte miti se në çdo dhomë ka një pikë të vdekur ku zhurmuesit nuk futen dot e ku shëmbëlltyra televizive turbullaur prej tyre kullohet si me magji, në këtë pikë mund të shihej rehat jo vetëm jugosllavi, po edhe e shumëndërruara Rai) rrekej dhe të më bindte se kishte ardhur çasti që qysh të nesërmen t'i fusja duart Inës. Mehmeti mbronte mendimin se ky ishte i vetmi veprim që duhet ndërmarrë si kundër ndrojtjes sime prej çun mami ashtu edhe për të zgjuar tek Ina ndjesinë e kënaqësisë seksuale. Vetëm, pasi ta hidhja këtë hap mund të shpresoja ta bindja Inën që të vinte me mua tek Gjiri i Kurvave, një vend tërheqës për fantazinë time të epokës ku zhvillohet ngjarja, një lloj gjuhëze ujore që kafshonte thellë kodrat e Liqenit Artificial të Tiranës. Shkonim shpesh për t'u larë atij liqeni dhe, edhe pse nuk kisha parë kurrë ndonjë kurvë që të shfaqej mes pemëve a të dilte nga uji për të ndjellë ndonjërin prej nesh, nuk guxoja të pyesja më gjatë për hollësira nga frika se Mehmeti më vinte në lojë. E kështu mjaftohesha me të tundura aprovuese të kokës e me një ngerdheshme që nënkupton, "Lëre atë mrekulli" i bindur sidoqoftë që, pas rënies së diellit, në atë gji të rëndomtë garipat jetonin çaste bote.

Pikëpyetja që rritej përditë në kokën time ishte ajo që kërkonte përgjigjet për çka ndodhte konkretisht kur dy qenie seksesh të ndryshme gjendeshin lakuriq përballë njëri-tjetrit, i bezdisur nga pamundësia e skajshme për të kuptuar atë që djali duhet të bënte me trupin e zhveshur të vajzës e njëkohësisht edhe nga paaftësia ime e dukshme për të qenë ndryshe nga sterotipi i një çuni mami, fakte kokëforta këto që sipas meje e shtynin zgjidhjen e enigmës për ditën e martesës, optoja për një martesë goxha të parakohshme, derisa një ditë të bukur vendosa t'i kërkoj dorën shoqes time të bangës. Nëse nuk e bëra, kjo natyrisht për shkak të ndërhyrjes së vrazhdë të Mehemetit. Shoku im katranjos, i cili ishte i bindur se burri nuk duhej të martohej përpara se të kalonte nën shtatë palë shalë dashnoresh, e përjashtoi pa mëshirë hipotezën e martesës sime, sepse jo vetëm që unë nuk e kisha kaluar provën e zjarrit, për më tepër Ina ishte e bukur. Gruaja duhej marrë sa më e shëmtuar nëse s'doje të ta merrnin të tjerët. Megjithatë, nga ana ime nuk kuptoj që të jem dorëzuar, por qysh atëherë qesh shumë më i matur në shprehjen e asaj dëshire cfilitëse që ishte për mua martesa, duke vuajtur kësisoj peshën gjithnjë e më të rëndë të pikpyetjes.

"M'tregun çunat e lagjes se ai filmi mrom kishte qenë bota fare", më tha një ditë Mehmeti, i cili shoqërohej me djem gjashtëmbëdhjetë-shtatëmbëdhjetë vjeçarë. Ata i kishin treguar se, një natë më parë, "jugosllavi kishte hap një seri filmash me t'qime. "Nuk m'la ai shkërdhatë i degjenerum, vazhdoi Mehmeti, duke iu referuar të atit, "po e qita inotin t'u i ra me dorë. Kshu e boj sa herë qi ai mut m'çan bythën". Aprovova me kokë pa e kuptuar mirë se kujt i kishte vënë dorën Mehmeti në shenjë proteste dhe misteri u bë më i madh kur pas interesimit tim rreth reagimit të prindërve teksa ky i binte me dorë, ai m'u përgjigj. "Qeke megjith men trap i modh!. Pse mër para plakut ene plakës i bi me dor ti? Me siguri ky shkon në dhomën tjetër e përplas gjërat përtokë, mendova dhe nxitova ta pyes. "Po ç'kuptim ka t'i biesh me dorë kur je vetëm fare? "T'vjen lezeti mër jahu! Ç'a kuptimi më t'modh do ti?" "Si të vjen lezet ty?' e pyeta i çmeritur. "Myll syt, shof Inën ene i them Ina, Ina, hiqi brekët, punë minutash jom n'parajs. Po ty si t'vjen? M'u tha pështyma në gojë teksa përfytyroja me llahtarë shoqen time të bukur që zhvishej nën urdhërat e Mehmetit të egërsuar që i tundte para syve një shkop. Me gjysëm zëri iu përgjigja, "Edhe mua".

Të nesërmen në mëngjes, gjatë pushimit të madh, Mehmeti vjen e më afrohet me një zë djallëzor. "A do t'vish ke rifuxho t'i fusim i t'rame me dor? M'u në mes të oborrit të shkollës gjendej një nga mijëra vendstrehimet që Enver Hoxha kishte ndërtuar për të mbrojtur pleq, gra e fëmijë nga bombardimet e imperialistëve amerikanë dhe social-imperialistëve sovjetikë, ku sot e gjithë ditën kutërbon mut e shurrë e ku asokohe djemtë e klasës së tetë futeshin për të pirë cigare. "Mirë" iu përgjigja i lumtur, sepse më në fund do të zhbëhej misteri që më kishte torturuar gjatë gjithë natës e që më kishte bërë t'i bija në ëndërr me grushta e shqelma një karrigeje, duke ulërirë, "Ina, Ina, hiqi brekët".

I kam para syve edhe sot kokat e çunave të klasës së tetë nën fashëzat e zbehtë të dritës që depërtonin prej dy a tre vrimave të ajrosjes në tavan. Në rresht, ulur mbi çimenton e ftohtë njëri bri tjetrit, mbështjellë nga një zhurmë e çuditshme, një lloj gugërime. Duke ecur qorrazi nëpër terr u afruam e u ulëm edhe ne, Mehmeti e pas tij unë. Fillova të kap ca fjalë të lëshuara si në jerm teksa ndjeja një lloj dridhjeje ritmike të trupës. "Zhvishu Marjeta, zhvishu se m'plase? Zhvishu o shpirti im, lene lalin ta shofi pak cicën e bukur si gjyle… Hiqe tutën zemër! Hiqe shpirt…Mos ki turp jemi vetëm, vetëm fare…Lene lalin ta preki pak kofshën e bardhë…"

Nuk ksihte pikë dyshimi që apeli i sinqertë i kolegut që drejtonte operacionin i drejtohej zyshës së fiskulturës që me ato tuta të ngushta që mbante arrinte të provokonte edhe ndërshmërinë time të thellë prej zëvendëskomandanti çete.

Mehmeti u zbërthye. "Jepi se do na dhjesi zilja", më tha gjithë ankth, duke më shtyrë me bërryl. Duke u zbërthyer si guak, i mbytur nën djersët e ftohta të një trupi të paprovuar, vështroja vjedhurazi nga shoku im i klasës. Fillova ta prek seksin tim teksa ndiqja instiktivisht dollibashin që ecte përpara, duke e kompaktësuar progresivisht dihatjen kolektive. "Do ta fus n'kërthizë do të ta fus"! Befas Mehmeti më futi gojën në vesh dhe më foli me vrazhdësinë e tij karakteristike. "Jo ashtu mër trap, kape për qafe!". "Më bëhet shurra", i thashë dhe u ngrita, gjoja i nervozuar prej pengesës së paparashikuar biologjike, duke ikur i tmerruar drejt daljes për të mos u kthyer më kurrë në atë tunel përveçse në rastin e ndonjë bombardimi anglo-amerikan.



Intervista e Makoçit: Përse më vjen keq

-Zonja Makoçi, keni nostalgji për platetë e filmave shqiptarë për punën dhe realizimet artistike?!

Sigurisht që kam, por unë nuk mund të punoj më siç punoja, me ritmin e përditshëm të punës. I kam shpëtuar asaj mënyre së vepruari përfundimisht. Kam pasur shumë peripeci…Në qoftë se do të punoja sërisht do të doja të merrja një shok apo shoqe nga Tirana, nga Amerika, nga Athina dhe po kështu dhe regjizore të huaj dhe bashkëpunime midis tyre. Nuk më pëlqen më të punoj në atë mënyrë klasike dhe të prapambetur që kemi punuar tërë jetën. Do thuash ç'farë janë këto plane. Shkurt. Duhet të kordinoj më mirë kohën në mënyrë që të rikthehem sërish në skenë.

-Për disa vite me radhë, ju jetuat në Greqi. U bë kjo ikje shkak për t'u shkëputur nga fusha e artit?

Unë 23 vjeç mbarova Institutin e Arteve. Në këtë moshë isha e fejuar dhe shikoja vetëm jetën time personale, duke pasur një lloj pesimizmi, nëse do bëjmë diçka apo jo për këtë vend. Në të gjithë botën, secili ka një pozicion të caktuar në jetë. Pra, në këtë moshë u mbylla në jetën time private dhe s'më interesonte asgjë tjetër. Para, se të ikja në Greqi nuk e kuptoja që ne jemi të inkuadruar si e gjithë bota dhe njerëzit tanë që na rrethojnë po ashtu! Kur u ktheva e kuptova se pavarësisht se jetojmë këtu, ne ecim me një hap me të gjithë njerëzit kudo që ndodhen, me të njëjtën teknologji dhe zhvillim. Nuk kam qenë e interesuar për jetën time artistike në Greqi. U stërvita shumë në greqisht dhe nuk mundja dot të flisja shqip…(qesh) Më lëvizte vendit nofulla si dhe më ikte gjuha dhe shqiptimi i gërmave "s", "t". Do shumë kohë ti rikthehesh artikulimit të fjalëve dhe për një aktore kjo është humbje e madhe.

-Ju ka ngelur ndonjë "peng" nga jeta juaj si aktore?

Sigurisht! Më vjen keq, që nuk kam kujtime nga tri pjesë të miat…Kam interpretuar Xhulietën (Romeo dhe Xhulieta) e Shekspirit në 1987 në teatër (fill pasi mbarova Institutin e Arteve) si dhe "Zbutja e Kryeneçes" dhe një rol (?) ku zëvendësoja aktoren Elvira Diamanti (dhe nuk e di edhe sot, në qoftëse është e regjistruar).

Punonjësit e teatrit nuk kishin mendje ta regjistronin aspak dhe madje kisha besim tek ata!

Mbaj mend se edhe punonjësit, të cilët ishin në teatër ndikuan shumë tek unë. Më shqetësonin shumë kur më thonin: "Hë moj hajde se e re je ti", mirëpo, ja që e shkuara s'vjen më. Kur e kujtoj gafën që kam bërë, më vjen…

-Te çdo aktor/e, ekziston sidoqoftë një rol, në të cilin e ka ndjerë me të vërtetë vehten kur e ka interpretuar. Ju keni pasur një rol të tillë?

"As "Apasionata" dhe as "Balada e Kurbinit" (role ku jam bërë e njohur më shumë) nuk kanë qenë…Në fakt, e vërteta është se nuk e kam gjetur veten asnjëherë në skenë, asnjëherë në këto role.
Marrë nga shtypi i kohës

Si e njohin Matildën kolegët e saj të artit ?

ELVIRA DIAMANTI, aktore

E kam njohur Matilda Makoçin në kohën kur ajo studionte në Akademinë e Arteve në Tiranë, në Degën e Dramaturgjisë. Matilda ka qenë dhe mbetet një nga miket e mia më të mira. Një nga koleget e mia, më të preferuara dhe një figurë, të cilën nuk mund ta harroj dot. Më vjen shumë keq, që nuk e shikoj më në skenë dhe në ekran. Ai që ka humbur më shumë është me siguri publiku, por edhe ne kolegët e saj dhe së fundmi ajo vetë. Kur kemi qenë studente, jo vetëm artdashësit, por edhe pedagogët në shumë raste na ngatërronin me njëra-tjetrën. Matilda ishte kaq e bukur dhe mua më vinte mirë nga kjo gjë. Kjo ngjashmëri "na vinte", sepse ishim të aktivizuara në të njëjtën kohë, por në fakt kishte edhe diçka të pakapshme në portret midis ne të dyjave. Gjithsesi do të dëshiroja ta shihja në një rol në skenë apo në film, sepse ka një shpirt shumë të bukur, po aq sa edhe ajo vetë!

ROBERT NDRENIKA, aktor

Matilda është një aktore shumë e mirë po ashtu ka qenë dhe një studente mjaft e mirë. Ma merr mendja se në qoftë se ajo do të rikthehet sërish do ti ketë dyert e hapura dhe ajo do të jetë e mirëpritur nga ne aktorët.

NDRIÇIM XHEPA, aktor

Më vjen keq, shumë keq për Matildën, pasi me të kam bashkëpunaur në disa role. Kam kohë që nuk di asgjë për të, pasi hera e fundit kur e takova ka qenë viti 1996, prapa Muzeut Kombëtar.

ABAZ HOXHA, pedagog në Akademinë e Arteve

Matilda ka qenë aktorja ime më e preferuar. Për këtë arsye e kam vënë në faqe të parë dhe në dy nga librat e mi që kam botuar së fundmi. Rolet e saja kanë qenë gjithmonë në rritje. Në filmin "Si gjithë të tjerët" në moshën kur ishte ende studente e Akademisë, ajo tregoi se ishte një aktore e zhdërvjellët. Në filamt e tjerë ku ajo ka interpretuar ka pasur një kombinim midis lirizmit dhe dramatikës, si përshembull në filmin "Hije që mbeten pas" me aktorin Xhevdet Ferri, si dhe filmin "Të mos heshtësh" me aktorin Ndriçim Xhepa. Për këto cilësi të papara ajo u nderua me medalionin e festivalit të filmit.



Historia e dhimbshme e aktores së njohur që u detyrua të emigronte pas divorcit me Ramën, si jetonte në Greqi me ndihmat e Kryqit të Kuq.

Pjesë nga intervista e vetme e saj për mediat

Rrëfimi i Matilda Makoçit: Përfundoja në spital pas abuzimeve dhe dhunimit

Është një histori rrënqethëse ajo e jetës së Matilda Makoçit. Në Tiranë të gjithë e dinë, por për të është shkruar shumë pak ose aspak. Një harresë e pafalshme ndaj saj, një censurë në emër të mbrojtjes së dhunuesit, i cili sot kërkon të bëhet me dhunë njeriu që do të qeverisë shqiptarët. Vetë ai kërkon që të heshtet për të shkuarën e Matilda Makoçit, sepse ai e di më mirë se kushdo se është pjesë e shkatërrimit të jetës së saj. Ai e kupton se nëse shkruhet për Matildën, nuk ka se si të mos shkruhet për të.

Jeta e Matilda Makoçit, u mbyll pikërisht në ato ditë të ftohta të dhjetorit të vitit '91 dhe pikërisht nga ajo sallë gjyqi kur dëgjoi çmendurira që nuk mund t'i përballonte dot një njeri i ndjeshëm dhe normal, nuk do të mund t'i rezistonte dot askush kur dëgjonte që njeriu që dikur kishte dashur, ishte transformuar deri në atë pikë sa të mohonte të birin e tij, por jo të ndalej në këtë mënxyrë, por të vazhdonte më tej në monstruozitet pa kufi, duke arritur deri aty sa të nxirrte edhe atë që kurrë më parë nuk e kishim dëgjuar në realitet, por vetëm në filma se, "kishte mbetur shtatzënë gjatë kohës që kishte pushuar me të atin".

Prej atyre ditëve, Matilda Makoçi mendonte vetëm largimin, sa më larg një vendi ku qëndronte njeriu që i kishte shkatërruar ëndrrën e familjes dhe për më tepër, i kishte vënë edhe një damkë që nuk mund ta mbante askush. U largua dhe u nis menjëherë në drejtim të Greqisë, duke marrë me vete edhe të birin, Gregorin, i cili në ato ditë ishte vetëm disa muajsh. E vetme dhe thuajse pa asnjë mbështetje, aktorja e talentuar dhe që ishte bërë më e madhe se vitet që kishte mbi supe, ndryshoi përgjithmonë rrugën e saj të jetës. Nuk e priste në Greqi më skena si dikur në Tiranë, nuk e prisnin regjisorët dhe nuk e ftonin skenaristët, por e priste puna e krahut. Ajo atje ishte thjesht një emigrante, e cila duhej të luftonte për të siguruar mbijetesën, pa emrin që ajo mbante në Tiranë, pa respektin e artdashësve të këtij vendi.

Matilda Makoçi ka folur shumë pak gjatë këtyre viteve, ndonëse ka shumë për të thënë. Megjithatë, edhe aq pak sa ajo ka folur duhet ta bëjë shoqërinë të kthjellohet. Fjalitë e pakta që kanë dalë nga goja e saj duhet të jenë si një thesar për ndërtimin e një shoqërie që duhet t'i largohet dhunës në familje, ndërsa dhunuesit nuk duhet të harrohen, por të skaliten në memorien e gjithsecilit për ta parë në sy se e shkuara e tij nëse nuk ndëshkohet nga opinioni, atëherë në një të ardhme të afërt do të krijojë viktima të reja.

Çfarë ka thënë Matilda Makoçi për jetën e saj? Ajo ka thënë shumë, shumë, shumë por vetëm për ata që kanë veshë për të dëgjuar, sy për të shikuar dhe mendje për të reaguar. Ato janë aktuale sot dhe nuk mund të konsiderohen si një e shkuar e harruar dhe që nuk ka gjasa të kthehet, sepse njeriu një njeri që dhunon familjen e tij dhe njerëzit më të dashur nuk mund të ndalet para asgjëje në rrugëtimin e tij për të qenë një "serial dhune".

"Njeriu gjysmën e jetës punon për t'u njohur dhe gjysmën tjetër për t'u fshehur", ishin fjalët e saj pas kthimit të parë nga Greqia në vitin 1996. Matilda jetonte për t'u fshehur. Askush nga kolegët e saj aktorë nuk dinte të thoshte se ku ishte Matilda, çfarë bënte, me se merrej. E kishin bërë të heshtte dhe të mos fliste si të ishte e dënuar nga kodet e mafies.

E pyetur nga gazetarë që mund ta takojnë në shtatorin e '96, mbi jetën e saj, Matilda Makoçi rrëfen vetëm përmes pak fjalëve historinë e saj. "Kam histori që nuk i di askush. Ndaj meje është abuzuar më kanë shkaktuar dhimbje dhe dhunime, dhe kam përfunduar në spitale", rrëfen Matilda Makoçi, duke kujtuar me dhimbje ditët para divorcit dhe jetën e saj bashkëshortore. Janë pikërisht ato ditë që i kanë shkatërruar të gjithë jetën. Pendesa për lidhjen e dashurisë të shumë viteve më parë nuk ka më asnjë vlerë. Matilda nuk e ka më rrezatimin e vitit '87'-'89, sepse siç edhe e pohon vetë, tani "jeton për t'u fshehur".

"Unë u largova me dëshirën time nga Shqipëria në '91, sepse kështu më erdhi jeta… dhe nuk doja të kthehesha më. Dhe kjo ndodhi për shkak të shumë rrethanave që pasuan në jetën time. Kjo është edhe ajo çka doja…Pres një lloj pensioni nga shteti, pasi tani nuk jam në gjendje të punoj normalisht, më ka ndodhur një incident në jetë…", vazhdon rrëfimin e saj Matilda Makoçi.

Megjithëse nuk ka pranuar të flasë për dramën e jetës së saj, ajo kurrë nuk e ka harruar të shkuarën dhe as divorcin e '91. Në këtë vit ka ardhur në jetë dhe biri i saj Grigori, dhe ajo kujton se ai pati probleme shëndetësore, por që duhet t'i përballonte e vetme, për shkak të mospranimit të atësisë nga ish-bashkëshorti i saj Edi Rama, për të cilin ajo kujton: "Këto e trembën babanë e djalin tim. Ai ka pasur një fëmijëri të lehtë dhe ishte njeri me pretendime. Nuk dija se si do të reagonte kur unë do të doja ndonjë fëmijë tjetër. E kuptova atëhere se nuk kisha çtë thosha me atë njeri dhe i dhashë divorcin".

Ka sakrifikuar gjithçka nga jeta e saj për të rritur foshnjën e saj. Në Greqi i është dashur të bëjë punë të ndryshme për të siguruar mbijetesën. "Gjatë gjashtë viteve të qëndrimit në Greqi, qiranë e banesës dhe ushqimin ma paguante Kryqi i Kuq", kujton Makoçi. Fillimet e saj në Greqi kanë qenë të vështira. Ajo tregon se ka bërë punë të zakonshme vetëm për dy muaj, gjatë kohës që ishte në Greqi, kohë kur i ati i dërgonte kartonë me të cilat bënte çanta të vogla për dhurata dhe punonte nga 7 e mëngjesit deri në orën 12 të natës. Të gjithë këtë punë e bënte në shtëpi ku jetonte e vetmuar me të birin e vogël dhe të sëmurë.



NJERIU QE KA ÇMENDUR NJEREZ PO KERKON TE ÇMENDE SHOQERINE


Aktorja e njohur kërkoi divorcin pas terrorit dhe dhunës së njeriut që kishte zgjedhur për burrë

Dëshmia e monstrës Rama: Gruaja shtatzënë kur pushonte me tim atë

Pika më kulminante e procesit gjyqësor të divorcit të kryetarit të PS ka ardhur pas deklaratave histerike të Ramës në seancën e dhjetorit '91. Megjithëse gjyqtarët kanë kërkuar që të provohen deklaratat e Ramës se fëmija nuk është i tij, duke i bërë ekzaminimet laboratorike, ai nuk ka pranuar. Në këto kushte, Gjykata ka vendosur që të mos e vënë në dyshim atësinë e fëmijës, pasi nuk ka pranuar si provë deklarimin oral të Ramës.

Për më tepër, Gjykata ka marrë si provë edhe grupin e gjakut të të birit, Grigorit, i cili rezulton që të ketë pasur të njëjtin grup gjaku me atë të Ramës. Por edhe kjo provë e sjellë nga Gjykata nuk e ka bindur Ramën që të pranojë atësinë e fëmijës.

Duke parë këmbënguljen e gjykatësve, atëherë Rama është munduar që të ngrejë një alibi tjetër për të vënë sërish në pikëpyetje atësinë e fëmijës. Sipas procesverbalit të mbajtur në Gjykatë, Rama ka pretenduar se koha e lindjes përkon me një periudhë, sipas të cilës, Makoçi nuk ka qenë e shoqëruar me të, por me të atin e tij dhe të ëmën. "Paditësja (Makoçi) thotë se ai e ka akuzuar se gjatë verës së kaluar ka shkuar me pushime në Vlorë, e vetme, e shoqëruar nga prindërit e tij, Kristaqi dhe Aneta. Kjo kohë, sipas tij, koinçidon me periudhën e shtatzënisë".

Deklarata e Makoçit para Gjykatës ka qenë edhe pjesa më e tmerrshme e torturave psikologjike, që i janë bërë asaj nga ana e Ramës. Por kjo nuk ka qenë e rëndë vetëm për Matildën, por edhe për të atin e tij, i cili në atë kohë shihej si i tjetërsuar dhe me një damkë të rëndë, që i kishin vënë jo njerëz të huaj, por biri i tij.

Interesante është se padinë në Gjykatë në vitit '91 nuk e ka bërë Rama, por Matilda Makoçi. Arsyeja është e thjeshtë, aktorja e talentuar nuk ka duruar torturat psikologjike që i bëheshin asaj në mënyrë të përditshme nga ana e Ramës, i cili e ofendonte me akuza ndër më monstruozet, pa pyetur për personalitetin e ish-partneres së tij, por edhe të pjesëtarëve të familjes. Ajo i është drejtuar Gjykatës si i vetmi instrument për të shpëtuar nga terrori i përditshëm i ulërimave dhe klithmave të ish-bashkëshortit të saj.

Sikurse do të shihet edhe në numrat e ardhshëm, kjo kohë ka qenë mjaft e vështirë për Makoçin. Akuzat monstruoze në Gjykatë të Ramës ndaj saj bënë që ajo të kishte një të ardhme shumë të vështirë, për të cilën ajo do të shprehej atëherë se "kurrë nuk ishte penduar për atë që kishte bërë". Nga ana tjetër, ajo kurrë nuk u nda nga biri i saj, për të cilin thoshte se ishte i vetmi motiv për të cilin ajo jetonte.

Pas seancave të divorcit në Gjykatë, Makoçi largohet larg Shqipërisë, duke e parë si të pamundur qëndrimin në një vend me gjithë baltën dhe akuzat e përbindëshme që një njeri i sëmurë kishte ngritur rreth saj. Është e kuptueshme se për realitetin shqiptar të atyre viteve dhe patriarkalizmin e shoqërisë, ishte e pamundur për një femër që të përballonte presione të tilla. Ajo u largua duke marrë me vete edhe fëmijën e saj, i cili ishte vetëm disa muajsh dhe që Rama nuk e kishte parë asnjëherë të vetme.

Që nga ato ditë të ftohta të dhjetorit të '91, aktorja e ka harruar emrin e ish-bashkëshortit të saj dhe nuk e përmend në asnjë rrethanë. Edhe kur i duhet të kujtojë ndonjë episod e etiketon atë si "babai i fëmijës tim", duke e përmendur me ironi.

Ku e kemi parë Matildën

Nuk ke se si të harrosh rolet e Matildës. E bukur, e re dhe shumë fotozhenike, shqiptarët vazhdojnë t'i përcjellin ende rolet e saj. Janë ritransmetimet e shpeshta të televizioneve të shumta që e rikthejnë atë përsëri në kujtesën e shqiptarëve, megjithëse ka vite që nuk luan më ndonjë rol të ri. Filmin e parë e interpretoi kur ishte 17 vjeç. Matilda e ka shumë të dashur atë film të Pirro Milkanit dhe Vath Koreshit. Aty interpretonte Edën në krah të një shoqeje tjetër, Vjollca Pepës. Pastaj mori një rol kryesor në krah të një mashkulli, ku luante Jetën. Bëhet fjalë për filmin "Si gjithë të tjerët", "Apasionata" e ktheu sërish në skenat e xhirimit me rolin e Mirës. Tek "Hijet që mbeten pas", luajti Marietën. Mbahet mend edhe me rolin e Silvit tek "Të mos heshtësh". Në filmin "Shpresa" interpretonte vetë Shpresën. Ndërsa në filmin "Balada e Kurbinit", kishte një rol të bukur atë të Dudekatës. Sa për rolet teatrale, as ato nuk i kanë munguar. Ka interpretuar rolin më të dashur, atë të Xhuljetës në Teatrin "Romeo e Xhuljeta". Interpretoi A.Tihonovnën në Teatrin "Martesa", ndërsa tek "Zbutja e kryeneçes" bënte Bjankën. Përveçse në filma e teatro është shfaqur herë pas here edhe si folëse në spektakle e festivale, ku ka bashkëpunuar me Vera Grabockën, Mevlan Shanajn dhe Osman Mulën.




Divorci i Ramës me Makoçin regjistrohet në Gjykatë si procesi më i gjatë që ka zgjatur 9 vite

Dëshmia shokuese e Ramës: Nuk pranoj as fëmijën, as ekzaminime

Gjykata e Tiranës ka mbetur e shokuar rreth 18 vite më parë kur në dhjetorin e '91 një proces divorci është shndërruar në një proces të vitit për shkak të atyre që janë thënë në atë seancë dhe personazheve, të cilët ishin në rolin e Paditësit dhe të Paditurit. Në rolin e Paditësit ka qenë aktorja mjaft e njohur në atë kohë, Matilda Makoçi, ndërsa i Padituri sipas procesverbalit të Gjykatës së Tiranës, ka qenë Edvin Rama (jo Edi).

Gjyqtarët që në atë kohë kanë qenë në detyrë në Gjykatën e Tiranës kanë mbetur të befasuar nga seancat e njëpasnjëshme të këtij divorci, të cilat shoqëroheshin herë pas here me ulërima nga ana e të paditurit Edvin Rama dhe që pasoheshin nga qarje të vazhdueshme të ish-bashkëshortes së tij, Makoçi. Gjyqtarët kishin besuar se procesi i divorcit do të ishte një proces normal dhe që do të mbyllej me disa seanca, por në të vërtetë është i vetmi proces në Gjykatën e Tiranës, i cili ka zgjatur për 9 vite, pasi i padituri Edvin nuk pranonte detyrimet që kishte ndaj të birit.

Martesa e Ramës dhe Makoçit ishte disi e bujshme për Tiranën e vitit 1987. Rama njihej si një basketbollist harrakat i skuadrës së "Dinamos", në atë kohë nën kontrollin e Ministrisë së Brendshme dhe Sigurimit të Shtetit, i cili nuk arrinte të përfundonte asnjë ndeshje deri në minutat e fundit, pasi mbushte numrin e gabimeve personale të lojës së basketbollit dhe ndëshkohej nga arbitri shpesh për dhunën që shfaqte ndaj kundërshtarit dhe mosrespektim të vendimeve të gjyqtarëve.

Ndërsa Makoçi ishte shfaqur në ato ditë si një ikonë artistike dhe mjaft e suksesshme. Prezenca e saj në filmat e prodhuar nga Kinostudioja e kishte bërë atë menjëherë të famshme dhe një person mjaft të njohur dhe të respektuar në Tiranë. Nga kolegët aktorë dhe regjisorë vlerësohej si një aktore mjaft e talentuar dhe me një të ardhme brilante si për filmin ashtu edhe për teatrin.

Lidhja mes Ramës dhe Makoçit është konkretizuar në martesë në 12 tetorin e vitit 1987. Por ajo nuk ka zgjatur më shumë se katër vite. Sipas të njëjtit procesverbal, arsyeja e ftohjes mes Ramës dhe Makoçit ka qenë shtatzania e aktores. "Pjesëmarrësit në proces janë bashkëshortë. Kanë celebruar martesë ligjore në 12.10.1987. Nga martesa iu ka lindur fëmija Grigor. Siç shpjegohet nga provat në gjyq, dy bashkëshortët kanë pasur marrëdhënie përgjithësisht të mira. I pandehuri ka filluar të sillet ftohtë, kur ka mësuar se paditësja ka qenë shtatzanë. Në atë kohë, në janarin e vitit 1990, i padituri është ftohur me të dhe nuk kanë pasur marrëdhënie. Shkak janë bërë pretendimet e të pandehurit se ai nuk lind fëmijë për arsye mjekësore dhe nuk ka pranuar të quhet fëmija i tij".

Ajo që ka befasuar më shumë se gjithçka tjetër gjykatësit ka qenë këmbëngulja e Ramës, i cili nga njëra deklaronte prerë se nuk e njihte fëmijën si të tijin dhe nga ana tjetër, kur gjykatësit i kishin kërkuar që të bënte ekzaminimet laboratorike, ai nuk pranonte që t'i bënte këto egzaminime. Duke pasur një kontradiktë të tillë dhe duke parë një gjendje të çekuilibrit mendor, gjykatësit nuk e kanë marrë parasysh pretendimin e Ramës, pasi ai nuk pranonte që të bënte ekzaminimin laboratorik. Gjykatësit kanë vendosur sipas procesverbalit të Gjykatës, që "çështja e atësisë së fëmijës të mos vihej në dyshim".

Përse Makoçi vendosi të kërkojë divorcin

Ka qenë Matilda Makoçi ajo që i është drejtuar Gjykatës për të kërkuar divorcin me ish-bashkëshortin e saj. Shkak për këtë kanë qenë jo vetëm etiketimet e ulëta dhe fyese që bëheshin ndaj saj nga Rama në mënyrë të vazhdueshme, por edhe dhuna që ushtrohej ndaj saj. Edhe në seancat e para gjyqësore të një divorci, ato që konsiderohen si të pajtimit, të pranishmit kanë parë shenjat e forta të agresivitetit të Ramës, duke e ofenduar atë dhe duke përsëritur se fëmija nuk ishte i tiji.
Marrë nga shtypi i kohës
Endrit DIBRA

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 10 Dhjetor 2009, 20:33
nga Laert
Berisha: Rama, udheheqes pa breke. Kreu i PS: Saliu duhet te largohet]

Kryetari i opozitës, Edi Rama dhe kryeministri Sali Berisha akuzuan njëri-tjetrin dje për lidhje kriminale. I sapokthyer nga Praga, Edi Rama, në cilësinë e kryetarit të Bashkisë së Tiranës e quajti “sulm barbar dhe goditje kriminale”, shembjen e pallatit në qendër të Tiranës. Ndërsa, kryeministri Sali Berisha, para se të nisej për në Bon, i ktheu përgjigje Ramës duke deklaruar se, ai ka vetëm “një kauzë mafioze, kauzë e cila qëndron në përvetësimin e qindra mijëra, në mos miliona metra katrorë troje publike në Tiranë, me klanet mafioze që e drejtojnë dhe i drejton”. Sipas Edi Ramës, Berisha e ka të kotë. “Për të mbuluar gropën e madhe të korrupsionit ku ka rënë pushteti i tij familjar, Sali Berisha i është rikthyer armës së tij të vjetër, dosjeve të fabrikuara të korrupsionit të kundërshtarit. Hap kutitë ose largohu”, - deklaroi Rama. Sipas kreut të Bashkisë së Tiranës dhe PS-së, “shpifjet e fyerjet e tij, sado të zhurmshme dhe të përsëritura në dhjetëra gojë ministrash e oborrtarësh të pacipë për të lënë gjurmë në mendjen e njerëzve, nuk e mbulojnë dot gropën ku ka rënë ky pushtet i korruptuar, të cilin s’ka dhunë policore që e nxjerr dot më nga gropa, ashtu siç nuk ka gjë që e nxjerr vetë Sali Berishën pa lagur nga gjyqet e panumërta”. Rama tha se një ditë Berisha “do të jetë i detyruar të provojë përpara gjykatësve akuzat e tij ose të paguajë për pavërtetësinë e tyre, pa llogaritur këtu gjyqin që populli do t’i bëjë sidoqoftë me votë, këtij njeriu që i ka dalë duarsh edhe vetvetes”. Rama tha se Berisha i ka përballë vendorët, edhe pse bën sikur nuk i dëgjon shqetësimet e tyre. “Këto sulme mesjetare, të papërfytyrueshme, në mes të Europës së vitit 2009, nxjerrin përditë e më në pah fytyrën e këtij pushteti të vjedhur e të falimentuar, të cilit i ka mbetur vetëm të hajë vetveten, mu ashtu siç po bën përditë, duke kafshuar me tërbim të vërtetën, Kushtetutën, ligjin dhe qytetarë të lirë e të pafajshëm të këtij vendi”, - deklaroi Rama.
Imazh

Berisha
Kryeministri Berisha, një ditë pas festimit të 8 dhjetorit, falenderoi popullin dhe tha se prezencën e rreth gjysmë milionë shqiptarëve në sheshin Skënderbej” e merr “si një detyrim madhor të qeverisë time, të bëjmë çdo gjë që ëndrrat tuaja t’i shndërrojmë në realitet, të lëvizim sa më shpejt të lirë pa viza në Evropë, të ndërtojmë me përkushtim të madh Shqipërinë evropiane”. E menjëherë pas kësaj, Berisha është shprehur për Ramën se është “një udhëheqës pa brekë”, që “ka vetëm interesa mafioze të pastra”. “Votën tuaj e kanë bekuar, e kanë legjitimuar 20 mijë anëtarë të Partisë Socialiste, të gjitha institucionet ndërkombëtare, të gjithat qeveritë e vendeve anëtare të Bashkimit Evropian dhe vende të lira të botës. Por, votën tuaj nuk mund ta njohë një njeri, i cili është i vetmi që unë di sot, i cili për 9 vite me radhë i mohoi kafshatën fëmijës së tij”, - tha Berisha. “Ky pinjoll, i një babai që firmoste ekzekutimin e intelektualëve, pikërisht muajin kur shembej Muri i Berlinit, na shprehet se është krenar me trashëgiminë e tij, madje dhe kërcënon me trashëgiminë e tij”, - u shpreh kreu i Qeverisë. Berisha deklaroi, duke ju drejtuar qytetarëve shqiptarë se, “ky pinjoll i Bllokut nuk do të mund të luajë kurrë me vullnetin tuaj, se përpjekja e tij për të luajtur me votën tuaj dhe vullnetin tuaj do të marrë përgjigjen më serioze ligjore dhe se çfarë do që të bëjë ky bos i aleancës punisto-mafioze, s’do të mundet kurrë të bllokojë çmontimin çdo ditë të klaneve mafioze që ai udhëheq, nxjerrjen nga kthetrat e tyre të pasurive publike që kanë përvetësuar, vendosjen e tyre para ligjit”. “Dhe, në këtë betejë, edhe një herë e theksoj, në mënyrë absolute nuk do të ketë asnjë nuancë politike”, - tha Berisha.
Darina Tanushi - 10/12/2009 - 09:32
http://www.balkanweb.com/gazetav5/artikull.php?id=70251

A DUHET TE NJOHIM KRYEMINISTRIN NE HIJE EDVIN RAMEN?

PostPostuar: 20 Dhjetor 2009, 18:22
nga Laert
Zonja Aneta, kur djali juaj Edi Rama akuzoi Kristaqin për baba të djalit të tij, ishte normal apo i sëmurë psiqik?
Imazh

- ANETA RAMA - NENA E EDVIN KRISTAQ RAMES

Zonja Aneta, kur djali juaj Edi Rama akuzoi Kristaqin për baba të djalit të tij, ishte normal apo i sëmurë psiqik?
Imazh

Zonja Aneta, ju më në fund po përdoreni nga djali, jo më në funksionin e nënës. Ju keni dalë publikisht në mbrojtje të djalit tuaj, gjë që më mirë se kushdo e dini vetë ju, se është e pamundur që njeriu që nuk mund të mbrohet në këtë botë nga bëmat e veta, është vetëm Edi Rama, i cili ka konsumuar në jetën e deritanishme të tij, të gjitha veset, perversitetet, intrigat, që do t’i kishte zili edhe Atlasi i Sodomës dhe Gomorrës. Por ju jeni nënë dhe në këtë pikëpamje është krejt e drejtë që ju të përpiqeni disi, por është kriminale zonjë, që fatkeqësinë tënde familjare, për një bir - që mos e pastë as hasmi - ta kalosh në fatkeqësi publike. Është fatkeqësi që bëmat e tij, brenda mureve të shtëpisë apo jashtë saj, t’i shndërrosh në atentat kundër qytetarëve. Aq më shumë, që pirati yt tani është Papë i socialistëve.
Por ty askush nuk do të të lejojë që, për të fshehur të vërtetat e zeza të tët biri, që ti i di me orë, me minuta, me sekonda, ti të përdorësh instrumente që janë për t’u shërbyer njerëzve fisnikë, njerëzve të ndershëm, njerëzve që kanë zgjedhur që në jetën e tyre dhe në këtë botë të jenë në krah të së mirës, në krah të qytetarëve e në krah të vendit të tyre.
Fatkeqësia jote familjare, zonja Anetë, nuk mund të lejohet që të kthehet në fatkeqësi kombëtare, se njëherë e pamë me Enver Hoxhën. Nëna e Enver Hoxhës, kur i vdiq njëri djalë, Beqiri, pat thënë në mes të grave: “më vdiq i miri dhe mbeti rezili”. Dhe ky rezil e mundoi këtë popull për 50 vjet me vrasje, me burgje, me uri, me tmerre... Dhe ju keni qenë në krahun e rezilit... por dy herë me rezilët, ky popull nuk do të ta lejojë. Kjo Shqipëri do ta ndalojë “rezilin 2”. Pavarësisht se atë e gënjen mendja dhe miladini përkatës i tij. Këtë radhë ky miladini mund ta ketë tjetërsoj emrin, por Shqipëria nuk do ta gëlltisë, do ta ndalojë.
Imazh

Ju fare mirë, përpiqeni të thoni që djali juaj nuk është mjekuar për sëmundje psiqike, por duhet t’i përgjigjeni pyetjes që u kemi bërë në titull të këtij shkrimi. Yt bir, që s’lë pa shpifur çdo gjë në faqe të dheut, vetëm një gjëje nuk do t’ia mbërrijë, që të blejë të shkuarën e vet. Rrini zonjë në pozicionin e nënës, se nuk keni vuajtur pak nga djali juaj. Nuk ka pse të vuajnë nënat e tjera shqiptare, ato që ke vuajtur ti nga yt bir. Se keni shumë pyetje për t’iu përgjigjur, se para jush do të shtrohen shumë pyetje të tjera, lidhur me djalin tuaj. Jeta çfarë nuk ka e çfarë nuk sjell, por atë që të solli fati ty në derë, me tët bir, kursejuani shqiptarëve, që kanë vuajtur jo pak, edhe pa mysybetet e tët biri.
Në çdo orë e në çdo minutë mund të ngrihet një pyetje për ju zonjë, lidhur me “rezilin 2”. Ty s’të vjen mirë, por në historinë e këtyre punëve, ka pasur nëna që i kanë dashur më shumë se veset e të birit, vlerën e jetës, të qytetarëve dhe të bashkëkombasve. Ka pasur nëna që i kanë mallkuar pjellat e zeza, por ti je Kolekë e s’mund të shkosh deri atje, por të paktën, mbaje në shtëpi vrerin dhe hallin tënd. Mos e derdh nëpër rrugët e Shqipërisë, se pastaj ligjësitë janë si lumenjtë, si përrenjtë... nuk dihet çfarë mund të sjellin. Fati i së keqes kur mbrohet është zi e madhe për mbrojtësin. Gjithnjë flasim për daljen në dritë të diellit të të vërtetave ca më larg se deri tani.
20-12-2009 / Gazeta 55
http://www.gazeta55.net/index.php?artikulli=10200

[phpBB Debug] PHP Warning: in file /web/htdocs/www.proletari.com/home/mkportal/include/PHPBB3/php_out.php on line 33: Creating default object from empty value
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari