Proletari Forum & Italia Forum - Shiko temë - Lidhja e Prizrenit ishte produkt i sulltan Abdyl Hamitit II-

Laert

Drejtues

Poste:	4350
Antarësuar:	28 Janar 2009, 13:10

Lidhja e Prizrenit ishte produkt i sulltan Abdyl Hamitit II-, Posted 12 Maj 2009, 19:44

Lidhja e Prizrenit ishte produkt i sulltan Abdyl Hamitit II-të/Abdul Hamid II/Sultan Abdül- Hamid II, Osmandynasti,(1842-1918)
Imazh

- Lidhja e muslimanve boshnjak dhe shqiptar

z. Ilir Seci, një tropojan intelektual me banim në SHBA në facebok shkruan:

"Lidhja e vërtetë e Prizrenit". Lidhja e Prizrenit u krijua nga Sulltan Abdyl Hamidi II, i cili thirri në Stamboll Sheh Mustafën e Tetovës për këshillim. U zhvillua nën kujdesin e Mytesarifit osman të Prizrenit i cili mbajti edhe një fjale me rastin e Lidhjes. Nuk u krijua me qëllim bashkim kombëtar apo qëllim nacion...alist, por thjeshtë për të luftuar me armiqtë e perandorisë osmane. Në Lidhje kishte shumë boshnjake dhe Lidhja u quajt "E muslimanëve te Shqipërise dhe Bosnjes". Lidhja në Karanamenë e saj, parashikonte funksionimin me Sheriat dhe besnikeri ndaj Davletit (Sulltanit). Lidhja e shtyp nga Dervish pasha, vetëm se në vitin 1881 u kuptua se ajo doli me një program autonomist, por ky program nuk mbështetej nga të gjithë, sepse me fushatën e Dervish pashës, kundër Lidhjes, u solidarizuan dhe shumë anëtare të Lidhjes. Të mos harrojmë ; 2/3 e anëtarëve të Lidhjes ishin klerikë muslimanë. Historianët bëjnë mirë të thonë të vërtetën. Në foto "Xhamia Bajrakli", vendi ku u mbajt Lidhja e Prizrenit.
U morë nga facebok i z. Ilir Seci

Dëshmia që Lidhja e Prizrenit ishte e sulltan Abdyl Hamitit
Pjesmarrja ishte vetëm e hoxhëve
Imazh

Xhamia Bajraklise - Vendi ku u mbajt Lidhja e Muslimanve boshnajk dhe shqiptar

Në Kuvendin e Përgjithshëm të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, ku muarrën pjesë rreth treqind përfaqësues, edhe nga Sanxhaku e Bosna, prej tyre dihen emrat e rreth 150 përfaqësuesve, 96 ishin nga Kosova, 26 nga Vilajeti i Shkodrës, të tjerët nga Vilajeti i Manastirit dhe i Janinës, shumica prej përfaqësuesve ishin ulema…
Dega e Gjakovës kishte shumë ulema, prej tyre dallohen, Kadiu i Gjakovës, Ahmed Efendi Korenica, Myfti i Gjakovës, Ismail Efendi Yvejsi, Myderriz Hasan Efendi Shllaku, Baba Ademi i Bektashinjve, Shejh Emini i Sa'adive…
Dega e Shkodrës kryesohej nga Myderriz Daut Efendi Boriçi (1825-1896) i cili kishte mbështjetje nga Myftiu Jusuf Efendi Tabaku.
Dega e Ulqinit kishte në kryesi dy veprimtarë të shquar, Hafiz Salih Hylja dhe Hafiz Tamizin…
Dega e Pejës përfaqësohej nga Myderriz Haxhi Zeka…
Dega e Prizrenit kryesohej nga Myderriz Ymer Efendiu.
Dega e Mirovicës nga Myderriz Osman Efendiu dhe Myderriz Ali Efendiu…
Dega e Prishtinën përfaqësohej nga Myftiu Zejnel Abedini.
Bajrakun e Lubinës e kryesonte Mulla Hasani
Tetova përfaqësohej nga Shejh Mustafa
Dega e Dibrës kishte veprimtarë Hoxhë Moglicën dhe Shejh Hysenin…
Dega e Shkupit kishte veprimtar të dalluar Myderriz Abdyl Efendiun, i cili ishte myderrizi kryesor i Shkupit, që u burgos me Abdyl Frashërin në muajin prill, 1881 në burgun ushtarak, në Kalanë e Prizrenit, kur Dervish Pasha hyri në Prizrenin…

Tetova përfaqësohej nga Shejh Mustafa
Dega e Dibrës kishte veprimtarë Hoxhë Moglicën dhe Shejh Hysenin…
Dega e Shkupit kishte veprimtar të dalluar Myderriz Abdyl Efendiun, i cili ishte myderrizi kryesor i Shkupit, që u burgos me Abdyl Frashërin në muajin prill, 1881 në burgun ushtarak, në Kalanë e Prizrenit, kur Dervish Pasha hyri në Prizrenin…
I veçant ishte Myderriz Haxhi Ymer Prizreni, me tipare luftarake, por edhe me ndikim të madh shoqëror, kulturor e pedagogjik, i përafërt ishte edhe Myderriz Haxhi Zeka, dy nga figurat më të shquara të ulemave në Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
Ulematë shqiptarë përveç organizimit, drejtimit dhe fuqizimit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, zhvilluan edhe veprimtarinë kulturore-pedagogjike.
Prej themelimit, prej Kuvendit të Përgjithshëm të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, i cili i zhvilloj punimet në Xhaminë Bajrakli, jo aty në atë shtëpinë e vogël, e cila ishte mejtep (mësojtore), dhe deri në shuarjen e saj me luftë, prill-maj, 1881, ulematë ishin ata që i shkruan shumicën e akteve, peticionet, memorandumet, shkruan, përpiluan, hartuan, Kararnamen (Akt-vendimin), Talimatin (Urdhëresat) etj. Prej këtyre shkruesve dallohen ulematë pedagogë, që ishin puntorë të arsimit, pra ishin myderrizët, si myderriz Ymer Prizreni, myderriz Ismail Efendi Yvejsi, myfti nga Gjakova, myderriz Ali Efendiu nga Mitrovica, Myderriz Daut Efendi Boriçi nga Shkodra etj.
http://ardhmeriaonline.com/artikull/art ... prizrenit/

Lidhja e Prizrenit

Kuvendi i Lidhjes është mbajtur në “Xhaminë e Flamurit”(Bajrakli)

Për dekada të tëra gjatë periudhës së monizmit është thënë dhe shkruar se Lidhja Shqiptare e Prizrenit është mbajtur në një ndërtesë të vogël.

Në libra shkollorë dhe libra të tjerë historikë është prezantuar pamja e një godine të vogël poshtë së cilës ishte shkruar: “Ndërtesa ku u mbajt Kuvendi i Lidhjes Shqiptare të
Prizrenit”.

Kjo e dhënë ishte ngulitur në kokën e njerëzve si një e vërtetë e padiskutueshme, duke mos u vënë në pyetje as nga nxënësit dhe as nga njohës të historisë. Mirëpo ky ishte një falsifikim historik. Ishte gënjeshtër e kulluar. Populli thotë se rrena i ka këmbët e shkurta. Këtë rrenë ndonëse disa janë munduar ta paraqesin si të vërtetë, ka ardhur koha që ajo të braktiset dhe e vërteta ta zërë vendin e saj. Ka ardhur koha që të braktiset një e pavërtetë historike. Këto ditë feste të Lidhjes së Prizrenit u theksua zëshëm dhe me theks të veçantë se Kuvendi i Lidhjes është mbajtur në xhaminë e Flamurit – e cila në popull është e njohur me emrin xhamia “Bajrakli”.
Kjo xhami që ndodhet në kompleksin e medresesë Gazi Mehmet Pashës, tashti i njohur si kompleksi Lidhjes së Prizrenit . Në një emision rreth Lidhjesh Shqiptare që ka realizuar një televizion Mr. Enver Baftiu, nga instituti i Monumenteve të Kulturës në Prizren, nga kursiu, nga vendi ku ligjëron imami i xhamisë Bajrakli pat thënë së në këtë hapësirë, duke pasur për qëllim brendinë e xhamisë, është mbajtur Kuvendi i Lidhjes.
Fshehja e këtij fakti historik për një kohë të gjatë është një shembull tipik i margjinalizimit dhe anashkalimit e pse jo edhe i përbuzjes së faktorit islam, i cili ka luajtur një rol vendimtar në ruajtjen dhe formimin e identitetit tonë kombëtar. Prandaj me plotë të drejt Rexhep Qosja kërkon që të mos bëhemi të verbër e injorojmë këtë realitet. Prof. Skender Rizaj thotë se për këtë ngjarje janë bërë falsifikime të mëdha historike. Ai thotë se të vërtetën e mbajtjes së Kuvendit të Lidhjes brenda në xhami e kishte thënë nënTiranë me rastin e 100 vjetorit të Lidhjes së Prizrenit.
Gjithashtu theksohet edhe një argument tjetër shumë i rëndësishëm, se është e pamundur që në një ndërtesë të vogël prej 45 metra katrorë të jenë tubuar 200 burra.
Shtëpia e vogël e Lidhjes ishte mësonjëtore - medrese, e cila në vitin 1881 ishte përshtatur që të shërbente si rezidencë qeveritare e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit. Fshehja e kësaj të vërtete tregon një tendencë të hidhur, ku me çdo kusht, disa pseudohistorianë dhe pseudoshkencëtarë mundohen që të fshehin jo vetëm rolin e xhamisë dhe të muderrisëve gjatë Lidhjes së Prizrenit, por edhe rolin e pazëvendësueshëm që luajti Islami përballë asimilimit heleno- sllav.
Është nevojë imperative që historia jonë të rivlerësohet. Gjatë periudhës moniste ka pasur përpjekje që të përbaltet dhe injorohet roli i slamit në formimin dhe ruajtjen e identitetit onë kombëtar. Jo vetëm në kohën e monizmit, por edhe sot e kësaj dite disa intelektualë të mbrapshtë me në krye Kadarenë mundohen që ta injorojnë dhe ta mohojnë identitetin islam shqiptar.

info:gazeta Besa
http://www.dardania.de/vb/upload/showthread.php?t=19641

SEKRETI I LIDHJES TË MUSLIMANVE BOSHNJAK DHE SHQIPTAR

Noel Malkolm
Mbi karakterin e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit flet edhe historiani britanik, Noel Malkolm, i cili në librin e tij, "Kosovo a short history" (Harper Collins, 1999) kujton citimet e një zyrtari britanik
në Kosovë më 1878: "Lëvizja (LSHP)është më shumë një lëvizje fetare sesa sekulare, dhe udhëhiqet nga myftilerët, ulematë dhe kadijtë… Jam i mendimit se tashmë është mase e qartë se Porta e Lartë dhe Lidhja janë në një mendje, dhe po punojnë për të arritur një qëllim të përbashkët -mbrojtjen e provincës." (fq 222)

Që në vitin 1978 saktësisht në 100-Vjetorin e LSHP-së kishte zëra historianësh se kjo Lidhje nuk është mbajtur në shtëpinë që për dekada të tëra është identifikuar si Shtëpia e Lidhjes Shqiptare e
Prizrenit. Mirëpo, duke ditur faktin se ato vite ishin shumë të egra dhe të rënda, sidomos për popullin shqiptar, prandaj që atëherë jo pak historianë kanë hulumtuar dhe kanë konstatuar faktin e tani më edhe logjikën se në atë shtëpi me aq pak metra katrorë assesi nuk ka pasur mundësi të organizohet Lidhja Shqiptare e Prizrenit. Kurse kur kësaj i shtohet edhe fakti se Kongresi i Berlinit ka zgjatur më gjatë se një muaj ka sjellë disa vendime në dëm të shqiptarëve, atëherë vetvetiu besohet edhe deklarata e dhënë ekskluzivisht “Besës ” prof dr Skënder Rizaj,se nuk është ajo shtëpi, vendi i mbledhjes dhe nuk është data 10 qershor, por, është 17 qershor dhe kjo ka vazhduar për një muaj rresht si tubim kundërshtues kundër vendimeve të Kongresit të Berlinit. Prof dr Riza faktin e parë e shpjegon “është abstrakte të mendohet se në atë shtëpi, e cila nuk mund të i zë as 25 burra të mbahet Lidhja Shqiptare e Prizrenit,sepse në atë tubim dihet mirëfilli kanë marrë pjesë qindra burra.” Pastaj ai ka vazhduar se Mbledhja e LSHP-së është mbajtur për një muaj rresht, sepse ata kishin njerëzit e vetë në Kongresin e Berlinit dhe nga atje u dërgohej telegram për ato vendime. Kështu krerët e LSHP-së kanë kundërshtuar ato vendime, për copëtimin e tokave shqiptare. Padyshim prof Rizaj, lavdëron qëndrimin e Pashko Vasës, pasiqë ai ka ndihmuar shumë këtë Lidhje duke shfrytëzuar lidhjet që kishte sidomos me Ambasadën Angleze dhe për ketë fakt u mbajt Lidhja në Prizren. Është befasuese se unë, që në 100-Vjetorin e LSHP-së kam sjellë dokumente angleze me të cilat saktësohet data dhe vendi i mbajtjes së LSHP-së . Besoni ato janë në Prizren dhe vazhdojnë të fshihen në arkiv, kurse improvizimi i datës së Lidhjes që ishte kundër Lidhjes reale të të madhit Ymer Prizreni, Abdyl Frashëri dhe të tjerëve rrinë e varur në mur. “Për këto falsifikime të historisë paguan Beogradi, Athina dhe Moska” pohon plot mllef dr Rizaj. Të këtij mendimi tani e një kohë të gjatë është edhe mr Enver Batiu. ‘Foltorja e Lidhjes është ende në xhaminë e Flamurit” tani siç e quajnë “Bajrakli xhami” ajo dhe disa qindra fakte të tjera bindin secilin se Mbledhje e LSHP është mbajtur në këtë xhami. Njësoj mendojnë të dy historianët se shtëpia në këtë kompleks ka shërbyer vetëm si pallati i qeverisë i LSHP-së. Pokështu për këtë çështje ndajnë mendimet e tyre edhe shumica e atyre që e kanë mëtuar nëpër libra të historisë së asaj kohe. Përgjegjësi i kompleksit të LSHP-së Parim Kosova, pohon se tani 128 vjet pas asaj Lidhje është një pikëpyetje e madhe, dhe kjo ngjarje madhore nuk është mbajtur në atë shtëpi.
Ai bazuar në disa shënime të lexuara nga publicistë e historianë thotë se Shtëpia e Lidhjes ka shërby- er si mësonjëtore në vitin 1881, por për nevoja emergjente të Lidhjes ishte adoptuar dhe ka shërbyer si rezidencë qeveritare e Lidhjes Shqiptare. Ai si përgjegjës i kompleksit, dhe në anën tjetër edhe si njëri ndër hulumtuesit e mirëfilltë të kësaj ngjarje madhore. Madje mund të thuhet edhe militant i frymës, idesë dhe figurës madhore apo siç e quan ai Kryetarit të parë të Qeverisë shqiptare Ymer Prizreni, mendon se hapësira aktuale e kompleksit duke përfshirë xhaminë “Bajrakli”, është logjike se xhamia është vendi ku edhe është mbajtur Mbledhja e Lidhjes.

Info:Gazeta Besa
http://www.dardania.de/vb/upload/showthread.php?t=19641

''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”: Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko - Jerzi Popielushko

Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin! Fritz Kolë Radovani

Lidhja e Prizrenit ishte produkt i sulltan Abdyl Hamitit II-, Posted 12 Qershor 2012, 07:45

Lidhja e Prizrenit-Lidhja që zgjoi shqiptarizmin por copëtoi territoret shqiptare

12.6. 2012 00:00
Gaz. "SOT NEWS"
Imazh

Profesor Pirro PRIFTI

Kaluan 134 vjet kur në Prizren u mbajt për herë të parë Lidhja e shqiptarëve nga të gjitha trojet e okupuara nga turqit, megjithatë për popullatat jo shqiptare ballkanike, shqiptarët nuk shiheshin si popullatë e pushtuar por si popullatë që së bashku më boshnjakët shiheshin si bashkëpushtues.

Sipas historisë, Abdyl Frashëri- një nga figurat kryesore të asaj kohë që mbrojti shqiptarizmin, krijoi dhe organizoi që në muajin maj 1878, një Komitet në Stamboll në të cilin morën pjese Pashko Vasa, Jani Vreto, Ymer Prizreni, Zija Prishtina, Sami Frashëri, Ahmet Koronica, Mihal Harito, Iljaz Dibra, Mehmet Ali Vrioni, Seid Toptani, Mustafa Nuri Vlora, Mane Tahiri, Ali Ibra etj. Ky komitet lëshoi një Proklamatë që në Maj 1878 nga Stambolli pra 3 javë para fillimit të Lidhjes së Prizrenit më 10 qershor në të cilën Proklamata përfundonte: “Ne dëshirojmë nxehtësisht të jetojmë në paqe me të gjithë fqinjët tanë, Malin e Zi dhe Greqinë, Serbinë dhe Bullgarinë. Ne nuk kërkojmë, nuk dëshirojmë asgjë prej tyre, por jemi krejtësisht të vendosur të mbajmë me këmbëngulje çdo gjë që është jona. T’u lihet pra shqiptarëve, toka shqiptare!” Shqetësimi që pushtoi shqiptarët për fatin e atdheut, u shpreh me një lumë protestash, që shpërthyen gjatë muajve prill e maj 1878 nga të katër anët e vendit kundër Traktatit të Shën-Stefanit.

Pavarësisht nga interpretimet, shtëpia në të cilën u mblodhën në Prizren nën drejtimin e një kryetari honorifik që ishte dhe delegati më i moshuar, Iljaz pashë Dibra (Qoku), me 10 qershor vazhduan punimet. Me 18 qershor 1878, fillimisht 47 bejlerët kryesorë firmosën Kahrarname -në (në një kohë kur Kongresi i Berlinit filloi punimet me 13 qershor 1878); megjithatë ajo Kahrarname-ja e famshme ishte ne fakt tërësisht antishqiptare dhe totalisht në favor të Sulltanit dhe Perandorisë Turke, të mundur e të dërrmuar dhe nënshkroi armëpushim në janar 1878 kurse në 3 Marsit 1878 u firmos traktati i Shën Stefanit. Me këtë traktat, Turqisë iu hoq përfundimisht Ballkani. Aktet e para të Kuvendit të Përgjithshëm ishin: një peticion për çështjen shqiptare, dërguar Kongresit të Berlinit, një peticion, dërguar Portës së Lartë, Kahrarnam-ja (Akti i Vendimeve-Kanuni) dhe Talimati (Urdhëresa). Të dyja peticionet u miratuan më 15 qershor 1878. Ato u pajisën me nënshkrimet e disa mijëra përfaqësuesve të popullsisë shqiptare në të gjitha krahinat e Shqipërisë. Me anën e tyre kërkohej nga Kongresi i Berlinit dhe nga qeveria turke që të mos i jepnin shteteve të huaja asnjë pëllëmbë tokë nga atdheu i tyre. Edhe në këto dokumente të Kuvendit të Lidhjes shprehej vendosmëria e përfaqësuesve shqiptarë për të luftuar deri te njeriu i fundit për të kundërshtuar çdo vendim që do të cenonte tërësinë territoriale të atdheut. Veç kësaj, në peticionin që iu dërgua Portës së Lartë, parashtrohej edhe kërkesa për të bashkuar të gjitha trojet shqiptare në një vilajet të vetëm shqiptar ose, siç thuhet në peticion, në një “vilajet të bashkuar” (Tevhidi vilajet) me një “kuvend të bashkuar” në krye dhe me administratë, buxhet e ushtri të veçantë, pra të pajisur me autonomi administrative e kulturore. Por ky program i autonomisë (krijimi i vilajetit të bashkuar me autonomi administrative) nuk u përfshi në të dy dokumentet e tjera që u miratuan nga Kuvendi, më 17 qershor 1878, në Kahrarname-në dhe në Talimatin.

Traktati i Shën Stefanit, në fakt i futi drithërimat klasës drejtuese shqiptare dhe boshnjake të konvertuar tashmë në myslimanë dhe i nxiti liderët e tyre të organizojnë mbrojtjen e tokave në të cilën ata banonin. Interesant është fakti që në fillim nuk kishte asnjë katolik në mes Komitetit Shqiptar të Stambollit (http://en.Wikipedia.org/Wiki/Prizren_League). Që nga Neni 1 i Kahrarname-së thuhej se qëllimi ishte... të ruheshin integriteti territorial i perandorisë turke në Ballkan, Sulltanin dhe ligjin e Shariah-ut..., kurse neni 6 i saj theksonte... luftën e armatosur për të mbrojtur këto territore, dhe mos lejimin e Bullgarisë që të marrë territoret, dhe nëse Serbia dhe Mali i Zi nuk i lëshon territoret myslimanë atëhere do të dërgohen akinxhinjtë (bashibozukët) për tua marrë...”. Por në Kahrarname nuk u tha asgjë as për shkollat shqipe, as për bashkimin e popullit shqiptar në një vilajet dhe autonominë e shqiptarëve (ashtu si e propozoi Pashko Vasa). Porta e lartë e përkrahu fillimisht Lidhjen e Prizrenit dhe Kahrarname-në por ushtroi presion që ata të jenë më shumë otomanë se sa shqiptarë. Lidhja ishte sipas Kahrarname-së një lidhje kryesisht fetare dhe e bazuar në solidaritetin fetar islam (Komiteti i Myslimanëve të vërtetë). Megjithatë Abdyl Frashëri pas Kahrarname-së insistoi që Lidhja e Prizrenit të fokusohej kryesisht në autonominë e Shqipërisë dhe në krijimin e një identiteti shqiptar. Në fakt u krijuan dy rryma ajo e radikalëve që përkrahte identitetin otoman dhe solidaritetin fetar islam, kurse tjetra ajo e moderuar e kryesuar nga Abdyl Farshëri dhe e përkrahur nga Ali bej Gucia, Iljaz pashë Dibra, Abedin pashë Dinoja, Mahmud pashë Biçaku, Omer pashë Vrioni. Kështu Abdyl Frashëri organizoi një takim të dytë vetëm me shqiptarët po gjatë kohës së mbajtjes së Lidhjes së Prizrenit.

Kongresi i Berlinit injoroi Memorandumin e Lidhjes madje Otto Bismark deklaroi se kombi shqiptar nuk ekziston por ekziston vetëm si nocion gjeografik; megjithatë më vonë pasi u takua më disa delegatë shqiptarë që shkuan për ta takuar – Bismarku deklaroi se ai ishte gabuar duke thënë se Shqipëria ishte vetëm një `nocion gjeografik` http://sq.wikipedia.org/wiki/Lidhja_e_Prizrenit. Prania e gjithë këtyre bejlerëve shqiptarë në Lidhjen e Prizrenit qofshin të bashkuar në grupin konservator, qofshin të bashkuar në grupin moderator, tregon se klasa sunduese shqiptare ishte e konvertuar në myslimanë thjeshtë për të ruajtur pronat por dhe për të marrë pozitat, ofiqet dhe gradat në këmbim të ndërrimit të fesë për hir gjithashtu dhe të mbijetesës.

Ky lëshim substancial ndaj pushtuesit turk krijoi pështjellimin e madh pas humbjes së luftës nga perandoria turke me Rusinë; këtë nuk e kishin parashikuar klasa sunduese shqiptare, e cila sundonte dhe edhe popujt e tjerë të krishterë të Ballkanit si `dora e fortë` e Sulltanit. Kjo krijoi paradoksin e 1878: të nevojës së një shteti dhe identiteti shqiptar jashtë atij turk dhe urrejtjes që ishte krijuar ndaj kësaj klase sunduese shqiptare nga ana e popujve të krishterë të Ballkanit, të cilët nuk kishin besim më tek drejtuesit shqiptarë që tashti kërkonin të mbijetonin përsëri duke i kthyer krahët dhe duke kthyer timonin e politikës së tyre mbijetuese në 180 gradë. Nëse popujt e krishterë të Ballkanit ashtu dhe populli shqiptar qoftë edhe ai i konvertuar në fenë islame e shikonte me gëzim shpartallimin e Turqisë duke i krijuar dhe atij shpresa të mëdha që të hiqte zgjedhën 450-vjeçare, klasa drejtuese shqiptare shumica pro-turke po dëshpërohej dhe vuri kujën për humbjen e Turqisë, dhe kjo shkaktoi miratimin me 60 firma bejlerësh shqiptare e boshnjakë të Kahrarname-së, në të cilën nuk flitej as për Shqipëri, as për kryeqytet të Shqipërisë, as për pavarësi, as për shkolla shqipe, as për reforma.

Atëhere del pyetja: Çfarë i solli Shqipërisë Lidhja e Prizrenit?

- Vetëm nxiti shqiptarizmin dhe konfiguroi identitetin shqiptar të cilin e përkrahu fuqimisht një pjesë e klasës drejtuese por më tepër intelektuale myslimane dhe ortodokse, e cila u zhvillua dhe u përsos me anë të rilindësve shqiptarë që më në fund arriti të krijojë një Shqipëri (të cunguar) pikërisht për faj të klasës drejtuese servile shqiptare proturke,

- Krijoi një mosbesim të thellë tek fqinjët kristianë ballkanas (por sigurisht edhe tek anëtarët e Kongresit të Berlinit) për shkak se po ata bejlerë e pashallarë shqiptarë që i shërbenin Perandorisë turke deri para humbjes së luftës dolën papritur si `anti-turq` por thjesht për të ruajtur privilegjet dhe tokat duke i u servilosur vendeve perëndimore dhe Rusisë,

- Automatikisht pa dashje copëtoi tokat shqiptare të cilat identifikoheshin si toka të Perandorisë turke nga Rusia, vendet perëndimore dhe fqinjët ballkanas.

- Abdyl Frashëri si i pari dhe i vetmi shqiptar që e kuptoi rrezikun u përpoq, dhe pavarësisht se nuk arriti të fuste në Kahrarname problemin shqiptar, ai me 1 nëntor 1878, arriti të përfaqësojë Toskërinë në Asamblenë e Parë në Dibër dhe adaptoi një Rezolutë e cila i kërkonte zyrtarisht Portës së Lartë krijimin e një vilajeti të bashkuar të Shqipërisë. Abdyl Frashëri ishte organizatori kryesor i Takimit të Prevezës në janar 1879 takim i cili do të parandalonte dhënien e Çamërisë –Greqisë; megjithatë Abdyl Frashëri është i pari drejtues shqiptar që u takua me Stefanos Skoloudis Emisari sekret i Greqisë me shqiptarët të cilit i kërkoi për të formuar një koalicion ushtarak shqiptaro-grek (që më 1877) kundër perandorisë otomane (por Skouloudis nuk e pranoi idenë e një Shqipërie të pavarur).
Në përfundim mund të kujtoj se pavarësisht se Lidhja e Prizrenit është një ngjarje historike e cila zgjoi popullin shqiptar për tu çliruar nga zgjedha turke, por dhe shqetësoi pa masë pronarët e konvertuar shqiptar ë pra bejlerët shqiptarë të cilat kishin tradhtuar më në fund Turqinë por para kësaj kishin tradhtuar shumë herë popullin e tyre duke e hequr për hunde këtë popullatë të vuajtur e të ndarë në tre komunitete religjioze por që për nga varfëria ishin njolloi të vuajtur.
priftipirro@hotmail.com

Shënim

Stefanos/Stephanos Skoloudis ishte kryeministër i Greqisë

Sqarimi u bë nga sektori i kulturës të http://www.proletari.com
E martë, më dt. 12.VI.2012