Ketu do gjeni te postuar cdo gje ne lidhje me ligjet, kushtetuten dhe azhornimet e fundit ne lidhje me fushen juridike
Moderatorë: Laert, I-AMESHUAR
Posto një përgjigje 5 postime · Faqe 1 prej 1
KODI I PROCEDURES CIVILE TE REPUBLIKES SE SHQIPËRISË
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4153
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
1
KODI PROCEDURËS CIVILE I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË


Miratuar me ligjin nr.8116, datë 29.3.1996 dhe ndryshuar me ligjet nr.8431, datë
14.12.1998 dhe nr.8491, datë 27.5.1999 dhe nr.8335, datë 18.10.1999
dhe nr.8812, datë 17.5.2001
Botim i Qendrës së Publikimeve Zyrtare
Nëntor, 2008
2
© I këtij botimi Qendra e Publikimeve Zyrtare
CIP Katalogimi në botim BK Tiranë
Kodi i procedurës civile : i azhornuar. - Tiranë :
Qendra e Publikimeve Zyrtare, 2007
...f, ;...cm.
ISBN 978-99943-775-6-5
343 (496.5)(094)
3
PASQYRA E LËNDËS
PJESA E PARË
Pjesa e përgjithshme
TITULLI I
Parimet themelore të procesit gjyqësor.......... .1-30 11
TITULLI II
Padia ....................................................31-34 18
TITULLI III
Gjykata, juridiksioni dhe kompetencat............ 35-79/a 19
KREU I
Përbërja e gjykatës................................... 35 19
KREU II
Juridiksioni........................................... .36-40 20
KREU III
Kompetencat.......................................... 41-64 22
A.Kompetencat në lëndë............................ 41 22
B.Kompetencat tokësore............................ 42-54 22
C.Ndryshimet e kompetencës për shkak
të lidhjes së mosmarrëveshjeve.................... 55-58 26
D.Kundërshtimi i juridiksionit
dhe i kompetencës .................................. 59-64 27
KREU IV
Rregulla për caktimin e vlerës së padisë......... 65-70 29
KREU V
Përjashtimi i gjyqtarit, kërkesa
për përjashtim........................................ 71-76 31
KREU VI
Sekretaria gjyqësore................................ 77-79/a 33
KREU VII (shfuqizuar).................................... 80-83 35
TITULLI IV (shfuqizuar)...................................84-89 35
TITULLI V
Ngritja e padisë .......................................90-110 35
KREU I
Palët ....................................................90-95 35
KREU II
Përfaqësuesit ..........................................96-99 37
KREU III
Detyrat e palëve dhe të përfaqësuesve.............100-101 39
KREU IV
Përgjegjësia e palëve për shpenzimet gjatë
procesit dhe për dëmet gjatë procesit..............102-110 40
KREU V (shfuqizuar)
TITULLI VI
Aktet procedurale, njoftimet dhe afatet........... 115-152 44
KREU I
Forma e aktit..........................................115-118 44
KREU II
Pavlefshmëria e akteve.............................. 119-124 46
KREU III
Vendimet e gjykatës .................................125-127 48
4
KREU IV
Njoftimet ..............................................128-144 49
KREU V
Afatet...................................................145-152 54
PJESA E DYTË
GJYKIMI NË SHKALLË TË PARË
TITULLI I
Ngritja e padisë ............................................. 153-169 56
KREU I
Hartimi, paraqitja në gjykatë, njoftimi i padisë
dhe veprimet përgatitore ...........................153-160 56
KREU II
Bashkëndërgjyqësia ................................ 161-162 62
KREU III (shfuqizuar)
KREU IV
Gjobat ................................................165-169 63
TITULLI II (shfuqizuar)
KREU I
Veprimet përgatitore............................171/a-171/b 65
KREU II
Drejtimi i procesit dhe seanca gjyqësore........ 172-188 66
KREU III
Pjesëmarrja e personave të tretë
në procesin civil .................................... 189-201 73
KREU IV
Sigurimi i padisë.................................... 202-212 77
KREU V
Rregulla të përgjithshme për marrjen
e provave............................................213-224/ç 81
KREU VI
Eksperti dhe ekspertimi.............................225-230 86
KREU VII
Thëniet e dëshmitarëve..............................231-245 89
KREU VIII
Shkresat................................................246-280 94
KREU IX
Pohimet e palëve.....................................281-285 104
KREU X
Këqyrja e personave, sendeve dhe
këqyrja në vend, eksperimentimi.................. 286-291 105
KREU XI
Sigurimi i provës .....................................292-296 107
KREU XII
Pezullimi e pushimi i gjykimit......................297-301 109
A. Pezullimi i gjykimit.............................. 297-298 109
B. Pushimi i gjykimit................................ 299-301 110
KREU XIII
Përfundimi i hetimit gjyqësor dhe
dhënia e vendimit.....................................302-316 111
KREU XIV
Vendime me ekzekutim të përkohshëm...........317-319 116
TITULLI III
Gjykimet e posaçme..................................320-399 118
5
KREU I
Dispozita të përgjithshme...........................320-323 118
KREU II
Gjykimi i mosmarrëveshjeve
administrative.........................................324-333 118
KREU III
Gjykimi i mosmarrëveshjeve tregtare.............334-348 123
KREU IV
Shqyrtimi i mosmarrëveshjeve
që lidhen me familjen ...............................349-350 128
A.procedura për vendosjen e kujdestarisë.... ..350-357 129
B.gjykime në lidhje me martesën..................358-368 131
KREU V
Pjesëtimi gjyqësor....................................369-374 135
KREU VI
Shpallja e zhdukjes ose e vdekjes
së personit ............................................375-381 137
KREU VII
Heqja ose kufizimi i zotësisë
për të vepruar.........................................382-387 139
KREU VIII
Vërtetimi gjyqësor i fakteve...............................388-392 141
KREU IX
Njohja e vendimeve të shteteve të huaja..........393-399 143
TITULLI IV
Arbitrazhi ............................................ 400-439 146
KREU I
Dispozita të përgjithshme...........................400-406 146
KREU II
Formimi i gjykatës së arbitrazhit.................. 407-414 148
KREU III
Procedura e arbitrazhit........................... . .415-427 151
KREU IV
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit...................428-433 156
KREU V
Ankimi kundër vendimit të gjykatës
së arbitrazhit...........................................434-438 158
KREU VI
Arbitrazhi ndërkombëtar.............................439 160
PJESA E TRETË
ANKIMET DHE MËNYRA E GJYKIMIT TË TYRE
TITULLI I
Ankimet dhe paraqitja e tyre.......................442-451/a 161
KREU I
Mjetet dhe afatet e ankimit.........................442-471 161
KREU II
Paraqitja e ankimit dhe gjykimi në apel..........452-471 165
TITULLI II
Rekursi në gjykatën e lartë.........................472-493 172
KREU I
Procedura e rekursit.................................472-480 172
KREU II
Procedurat e gjykimit............................ ...481-493 176
TITULLI I III
6
Rishikimi..............................................494-500 181
TITULLI IV(shfuqizuar)
KREU IV (shfuqizuar)
PJESA E KATËRT
EKZEKUTIMI I DETYRUESHËM
TITULLI I
Dispozita të përgjithshme...........................510-526/a 184
TITULLI II
Ekzekutimi në fusha të veçanta....................527-621 191
KREU I
Ekzekutimi i detyrimeve në të holla
kundrejt personave fizikë e juridikë
Dispozita të përgjithshme...........................527-539 191
KREU II
Ekzekutimi mbi sendet e luajtshme................540-559 195
KREU III
Ekzekutimi mbi sendet e paluajtshme,
mbi mjetet e lundrimit e të fluturimit.............560-580 202
KREU IV
Ekzekutimi mbi kreditë e debitorit dhe
mbi sendet që personat e tretë i detyrohen
debitorit..............................................581-588 209
KREU V
Ekzekutimi i detyrimeve në të holla
ndaj institucioneve buxhetore.................... 589-592 212
KREU VI
Ekzekutimi mbi shumat e llogarive
në banka............................................593-600 213
KREU VII
Ekzekutimi i detyrimit për dorëzimin
e një sendi të caktuar..............................601-604 216
KREU VIII
Ekzekutimi i detyrimit për kryerjen
e një veprimi të caktuar...........................605-606 217
KREU IX
Mjetet e mbrojtjes kundër ekzekutimit
të vendimeve........................................609-614 219
KREU X
Pezullimi i pushimit të ekzekutimit..............615-617 221
KREU XI
Dispozita tranzitore dhe të fundit................618-621 223
L I G J
Nr.8116, datë 29.3.1996
(i azhornuar)


KODI I PROCEDURËS CIVILE I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË
7
Në mbështetje të nenit 16 të ligjit nr.7491, datë 29.4.1991 “Për dispozitat kryesore kushtetuese”,
me propozimin e Këshillit të Ministrave,

KUVENDI POPULLOR
I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË
VENDOSI:

PJESA E PARË

PJESA E PËRGJITHSHME

TITULLI I

PARIMET THEMELORE TË PROCESIT GJYQËSOR

Neni 1
Kodi i Procedurës Civile i Republikës së Shqipërisë cakton rregulla të detyrueshme, të njëjta e të
barabarta, për gjykimin e mosmarrë-veshjeve civile e të mosmarrëveshjeve të tjera të parashikuara në
këtë Kod e në ligje të veçanta.
Gjykata nuk mund të refuzojë të shqyrtojë dhe të japë vendime për çështjet që i paraqiten për
shqyrtim, me arsyetim se ligji mungon, nuk është i plotë, ka kundërthënie ose është i paqartë.

Neni 2
Vetëm palët mund të vënë në lëvizje gjykatën për fillimin e një procesi gjyqësor, përveç kur ligji
parashikon ndryshe.
Palët janë të lira që në çdo kohë të tërheqin padinë, por gjithnjë përpara shuarjes së saj për efekt
gjykimi ose në bazë të ligjit.

Neni 3
Kërkesa e palëve për fillimin e një procesi gjyqësor është e lidhur me përmbushjen nga ana e
tyre të detyrimeve që rrjedhin prej këtij procesi, në format dhe afatet e parashikuara në këtë Kod.

Neni 4
Gjykata kujdeset për zhvillimin e rregullt të procesit gjyqësor. Për këtë qëllim, në bazë të
kompetencave që i jepen nga ky Kod, vendos për afatet dhe urdhëron marrjen e masave të nevojshme.
Objekti i mosmarrëveshjes

Neni 5
Objekti i mosmarrëveshjes përcaktohet në pretendimet e palëve.
Pretendimet parashtrohen në aktin për fillimin e procesit gjyqësor, si dhe gjatë ushtrimit të të
drejtave që rrjedhin nga ky proces. Objekti i mosmarrëveshjes mund të ndryshojë sipas kërkesave që
lindin gjatë procesit, kur këto të fundit kanë lidhje të mjaftueshme me pretendimet e fillimit.

Neni 6
Gjykata që gjykon mosmarrëveshjen duhet të shprehet mbi gjithçka që kërkohet dhe vetëm për
atë që kërkohet.

Neni 7
8
Faktet
Fakt quhet çdo sjellje e njeriut, ngjarje shoqërore ose fenomen i natyrës, të cilit ligji i ngarkon
një pasojë juridike.
Neni 8
Palët kanë detyrimin të paraqesin faktet mbi të cilat mbështesin pretendimet e tyre.
Neni 9
Gjykata fton palët për të dhënë shpjegime mbi faktet që ajo i vlerëson të nevojshme për
zgjidhjen e mosmarrëveshjes.

Neni 10
Gjykata mbështet vendimin e saj vetëm mbi faktet që janë paraqitur gjatë procesit gjyqësor.

Neni 11
Provat
Provat janë të dhëna që merren në formën e parashikuar nga ky Kod dhe që vërtetojnë ose
rrëzojnë pretendimet ose prapësimet e pjesëmarrësve në proces.

Neni 12
Pala që pretendon një të drejtë, ka detyrim që, në përputhje me ligjin, të provojë faktet mbi të
cilët bazon pretendimin e saj.

Neni 13
Faktet e njohura botërisht ose zyrtarisht nuk ka nevojë të provohen.
Faktet, për të cilat ekziston një prezumim ligjor, nuk duhet të provohen nga pala në dobi të së
cilës është prezumimi.

Neni 14
Gjykata ka për detyrë të kryejë një hetim gjyqësor të plotë dhe të gjithanshëm në përputhje me
ligjin.

Neni 15
Palët janë të detyruara të japin ndihmesën e tyre për zhvillimin normal të hetimit gjyqësor.
Gjykata i ngarkon ato me përgjegjësi në rast mosveprimi ose pengimi me faj të tyre.

Neni 16
E drejta
Gjykata zgjidh mosmarrëveshjen në përputhje me dispozitat ligjore dhe normat e tjera në fuqi, që
janë të detyrueshme të zbatohen prej saj. Ajo bën një cilësim të saktë të fakteve dhe veprimeve që
lidhen me mosmarrëveshjen, pa u lidhur me përcaktimin që mund të propozojnë palët.
Megjithatë, gjykata nuk mund të ndryshojë bazën juridike të padisë pa kërkesën e palës.

Neni 17
9
Gjykata fton palët që të japin shpjegime nga pikëpamja e së drejtës që ajo e çmon të nevojshme
për zgjidhjen e mosmarrëveshjes.

Neni 18
Kontradiktoriteti
Asnjë palë nuk mund të gjykohet pa u dëgjuar ose pa u thirrur në gjykim.

Neni 19
Palët duhet t’i bëjnë të njohur njëra-tjetrës, në kohën e duhur, mjetet dhe faktet mbi të cilat
mbështesin pretendimet e tyre, provat që do të paraqesin dhe dispozitat ligjore që do t’u referohen, në
mënyrë që të bëhet e mundur për secilën palë mbrojtja e interesave të tyre në gjykim.

Neni 20
Gjykata duhet të ndjekë dhe të kërkojë të zbatohet parimi i kontradiktoritetit.
Ajo mbështet vendimin e saj vetëm në mjetet, shpjegimet, dokumentet e provat e tjera të treguara
ose të sjella nga palët, kur këto të fundit kanë qenë në gjendje të debatojnë sipas parimit të
kontradiktoritetit.

Neni 21
Kur ligji e lejon dhe rrethanat e çështjes diktojnë marrjen e një vendimi gjyqësor, pavarësisht
nga dijenia e një pale, kjo e fundit ka të drejtën të ankohet në rrugë gjyqësore ndaj vendimit të dhënë.

Neni 22
Mbrojtja
Palët mund të mbrohen vetë, përveç rasteve kur përfaqësimi është i detyrueshëm.

Neni 23
Palët janë të lira të ndërtojnë mbrojtjen e interesave të tyre në gjykim, nëpërmjet përfaqësimit
ose të çdo ndihme tjetër juridike, në përputhje me dispozitat në fuqi.

Neni 24
Gjykata dëgjon gjithnjë palët drejtpërsëdrejti, përveç kur ligji parashikon ndryshe.

Neni 25
Pajtimi i palëve
Është detyrë e gjykatës që të bëjë përpjekje për të pajtuar palët në mosmarrëveshje.

Neni 26
Karakteri publik i procesit gjyqësor
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 1)
Seancat gjyqësore janë të hapura, përveç kur parashikohet ndryshe sipas këtij Kodi.
Gjykata mund të mos lejojë pjesëmarrjen e medias, kur çmon se nuk është në dobi të
gjykimit.Në çdo rast vendimi përfundimtar i gjykatës shpallet publikisht.

Neni 27
Përdorimi i gjuhës shqipe në gjykim
10
Në të gjitha fazat e gjykimit përdoret gjuha shqipe.
Personat që nuk dinë shqip, përdorin gjuhën e tyre. Ata marrin dijeni për provat dhe për gjithë
zhvillimin e gjykimit me anë të përkthyesit.

Neni 28
Gjykata në procesin gjyqësor civil
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 2)
Gjykata duhet të shprehet për të gjitha kërkesat që parashtrohen në padi, pa i kaluar kufijtë e saj,
duke realizuar një gjykim të drejtë, të pavarur dhe të paanshëm brenda një afati të arsyeshëm.

Neni 29
Gjykata mbështet vendimin në provat e paraqitura nga palët ose nga prokurori, të marra në
seancë gjyqësore.
Gjykata çmon provat që ndodhen në aktet, në bazë të bindjes së saj të brendshme, të formuar nga
shqyrtimi në tërësinë e tyre i rrethanave të çështjes.

Neni 30
Publikimi i vendimit përfundimtar
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 3)
Kur çmohet se publikimi i vendimit përfundimtar i shërben rehabilitimit dhe/ose zhdëmtimit,
gjykata, me kërkesën e palës së interesuar, urdhëron publikimin e vendimit në media.
Kur njoftimi nuk jepet në afatin e caktuar nga gjykata, pala, në favorin e së cilës është dhënë
vendimi, ka të drejtë të kërkojë publikimin me shpenzimet e personit që detyrohet.

TITULLI II
PADIA

Neni 31
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr. 8812, datë 17.5.2001, neni 4)
Padia është e drejta e personit që bën pretendimin, për t’u dëgjuar, mbi themelin e këtij
pretendimi, në mënyrë që gjykata ta shpallë atë të bazuar ose jo.
Pala kundërshtare ka të drejtë të diskutojë dhe të ngrejë prapësime mbi themelin dhe
bazueshmërinë në ligj të këtij pretendimi.

Neni 32
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 5)
Padia mund të ngrihet:
a) për të kërkuar rivendosjen e një të drejte ose interesi të ligjshëm që është shkelur;
b) për vërtetimin e qenies ose mosqenies së një marrëdhënieje juridike ose një të drejte;
c) për njohjen e vërtetësisë ose pavërtetësisë së një dokumenti me pasoja juridike për paditësin.

Neni 33
Nuk mund të ngrihet padi nga një person që i mungon zotësia juridike për të vepruar.

Neni 34
Personi që abuzon në të drejtën për të ngritur padi, duke qenë i ndërgjegjshëm për pathemelësinë
ose pabazueshmërinë në ligj të saj, ose përdor mashtrimin, mund të dënohet nga gjykata me gjobë deri
në 50 000 lekë, pa llogaritur shpërblimin e dëmit që mund të kërkohet.
11

TITULLI III
GJYKATA, JURIDIKSIONI DHE KOMPETENCAT
KREU I
PËRBËRJA E GJYKATËS

Neni 35
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 6)
Gjykata e shkallës së parë gjykon me trup gjykues të përbërë nga një gjyqtar ose tre gjyqtarë.
Me trup gjykues të përbërë nga tre gjyqtarë gjykohen këto çështje:
a) Paditë me vlerë më shumë se 10 milionë lekë.
b) Paditë për kundërshtimin e akteve administrative me vlerë më shumë se 10 milionë lekë.
c) Paditë për shpalljen e zhdukjes ose të vdekjes së personit.
ç) Paditë për heqjen ose kufizimin e zotësisë për të vepruar të personave.
Çështjet e tjera gjykohen nga një gjyqtar i vetëm.
Gjykata e apelit gjykon me trup gjykues të përbërë nga tre gjyqtarë.
Gjykata e Lartë gjykon në kolegje me trup gjykues të përbërë nga 5 gjyqtarë dhe në kolegje të
bashkuara me pjesëmarrjen e të gjithë gjyqtarëve.

KREU II
JURIDIKSIONI

Neni 36
Në juridiksionin e gjykatave hyjnë të gjitha mosmarrëveshjet civile dhe mosmarrëveshjet e tjera
të parashikuara në këtë Kod e në ligje të veçanta.
Juridiksioni gjyqësor civil ushtrohet sipas dispozitave të këtij Kodi dhe ligjeve të tjera.
Asnjë institucion tjetër nuk ka të drejtë të pranojë për shqyrtim një mosmarrëveshje civile që
është duke u gjykuar nga gjykata.
Është e pavlefshme çdo marrëveshje që lidhet në kundërshtim me këtë dispozitë.

Neni 37
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 7)
Juridiksioni i gjykatave shqiptare për personat fizikë dhe juridikë të huaj rregullohet me ligj.
Juridiksioni i gjykatave shqiptare nuk mund t’i kalohet me marrëveshje një juridiksioni të huaj,
përveç kur gjykimi ka lidhje me një detyrim ndërmjet të huajve ose ndërmjet një të huaji e një shtetasi
shqiptar, ose personi juridik pa banim ose qëndrim në Shqipëri, si dhe kur këto përjashtime janë
parashikuar në marrëveshje ndërkombëtare të ratifikuara nga Republika e Shqipërisë.

Neni 38
Gjykata shqiptare nuk pushon as pezullon gjykimin e një mosmarrëveshjeje, kur kjo e fundit ose
një çështje tjetër që ka lidhje me të ,është duke e gjykuar nga një gjykatë e huaj.

Neni 39
Juridiksioni ndaj përfaqësive diplomatike e konsullore
(Ndryshuar shkronja “b” me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 8)
12
Anëtarët e përfaqësive diplomatike e konsullore të vendosura në Republikën e Shqipërisë nuk i
nënshtrohen juridiksionit të gjykatave shqiptare, përveç kur:
a) pranojnë vullnetarisht,
b) ekzistojnë rastet dhe kushtet e parashikuara nga Konventa e Vjenës për Marrëdhëniet
Diplomatike.

Neni 40
Juridiksioni civil i gjykatave shqiptare nuk shtrihet në përfaqësuesit e shteteve të tjera dhe në
grupin e tyre të shoqërimit, kur ata qëndrojnë me ftesë zyrtare të Republikës së Shqipërisë.

KREU III
KOMPETENCAT
A.KOMPETENCAT NË LËNDË
Neni 41
(Ndryshuar me ligjin nr. 8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Në kompetencë të gjykatës së shkallës së parë janë të gjitha mosmarrëveshjet civile e
mosmarrëveshjet e tjera të parashikuara në këtë Kod e në ligje të tjera.

B. KOMPETENCAT TOKËSORE

Neni 42
Paditë ngrihen në gjykatën e vendit ku i padituri ka vendbanimin ose vendqëndrimin e tij dhe kur
këto nuk dihen, në gjykatën e vendit ku ai ka banesën e përkohshme.
Kur i padituri nuk ka vendbanim, as vendqëndrim dhe as banesë të përkohshme në Republikën e
Shqipërisë, paditë ngrihen në gjykatën ku banon paditësi.

Neni 43
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr. 8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur i padituri është person juridik, paditë ngrihen në gjykatën e vendit ku personi juridik ka
qendrën e tij.
Paditë që rrjedhin nga marrëdhënie juridike me një degë ose agjenci lokale të personit juridik,
mund të ngrihen edhe në gjykatën ku ka qendrën dega ose agjencia, si dhe në gjykatën e shkallës së
parë ku personi juridik ka një ndërtesë me aktivitet ose një përfaqësues të autorizuar që të paraqitet në
gjykim për objektin e padisë.

Neni 44
Paditë kundër të miturve që nuk kanë mbushur moshën katërmbëdhjetë vjeç ose kundër
personave që u është hequr krejtësisht zotësia për të vepruar, ngrihen në gjykatën e vendit ku ka
banimin përfaqësuesi ligjor i tyre.

Neni 45
Paditë për të drejta reale mbi sende të paluajtshme, për pjesëtimin e sendeve të përbashkëta dhe
për posedimin ngrihen në gjykatën e vendit ku ndodhen sendet ose pjesa më e madhe e tyre.
Paditë, që rrjedhin nga kallëzimi i një punimi të ri dhe i një dëmi të mundshëm, ngrihen në
gjykatën e vendit ku ka ndodhur fakti për të cilin është ngritur padia.
13

Neni 46
Paditë që rrjedhin nga trashëgimi, paditë për pavlefshmërinë e testamentit dhe ato për pjesëtimin
e trashëgimit ngrihen në gjykatën e vendit ku trashëgimlënësi ka pasur banimin e tij të fundit dhe, kur
ky nuk dihet, në gjykatën e vendit ku ndodhet e gjithë pasuria ose pjesa më e madhe e saj.
Kur trashëgimlënësi është shtetas shqiptar dhe në kohën e vdekjes së tij nuk e ka pasur banimin
në Republikën e Shqipërisë, paditë e parashikuara në paragrafin e parë mund të ngrihen në gjykatën e
vendit ku trashëgimlënësi ka pasur banimin e fundit në Republikën e Shqipërisë ose në gjykatën e
vendit ku ndodhet pjesa më e madhe e pasurisë së tij. Kur trashëgimlënësi nuk ka pasur në Republikën
e Shqipërisë as banim të fundit, as pasuri, paditë si më sipër ngrihen në gjykatën e kryeqytetit.

Neni 47
Paditë për kërkim ushqimi dhe paditë që rrjedhin nga marrëdhëniet e punës, mund të ngrihen si
në gjykatën e vendit ku ka banimin i padituri, ashtu dhe në gjykatën e vendit ku ka banimin paditësi.
Padia për heqjen ose pakësimin e ushqimit të caktuar ngrihet në gjykatën e vendit ku ka banimin
i padituri.

Neni 48
Paditë që rrjedhin nga shkaktimi i dëmit mund të ngrihen si në gjykatën e vendit ku ka banimin i
padituri, ashtu dhe në gjykatën e vendit ku është shkaktuar dëmi.
Kur kërkohet shpërblimi i dëmit të shkaktuar nga vdekja ose dëmtimi i shëndetit, padia mund të
ngrihet edhe në gjykatën e vendit ku banon paditësi.

Neni 49
Paditë, për të kërkuar ekzekutimin e detyrueshëm mbi sende, ngrihen në gjykatën e vendit ku
ndodhen ato ose pjesa më e madhe e vlerës së tyre.
Paditë për të kërkuar ekzekutimin e detyrueshëm për kryerjen ose moskryerjen e një veprimi të
caktuar, ngrihen në gjykatën e vendit ku duhet të përmbushet një detyrim i tillë.

Neni 50
Paditë që kanë për objekt kundërshtimin e veprimeve të kryera nga përmbaruesi për ekzekutimin
e detyruar, ngrihen në gjykatën e vendit të ekzekutimit.

Neni 51
Paditë për vërtetimin e qenies ose mosqenies së martesës, për anulimin e martesës dhe për
zgjidhjen e saj, mund të ngrihen si në gjykatën e vendit ku bashkëshortët kanë pasur banimin e tyre të
përbashkët të fundit ose në gjykatën e vendit ku ka banimin i padituri. Kur i padituri nuk ka banim ose
vendqëndrim dhe as banesë të përkohshme në Republikën e Shqipërisë, padia ngrihet në gjykatën e
vendit ku ka banimin, vendqëndrimin ose banimin e përkohshëm paditësi dhe kur as paditësi nuk i ka
ato, padia ngrihet në gjykatën e kryeqytetit.

Neni 52
Kompetenca tokësore mund të ndryshohet me marrëveshje me shkrim të palëve, përveç rasteve
të parashikuara në nenet 45 e 46 të këtij Kodi dhe kur ligji e ndalon këtë marrëveshje.

Neni 53
14
Kur janë shumë të paditur, që kanë banimin ose vendqëndrimin e tyre në vende të ndryshme,
padia mund të ngrihet në gjykatën e vendit ku ka banimin ose vendqëndrimin cilido nga të paditurit.

Neni 54
E drejta e zgjedhjes ndërmjet shumë gjykatave kompetente i takon paditësit, e cila ushtrohet me
ngritjen e padisë.

C. NDRYSHIMET E KOMPETENCËS PËR SHKAK TË LIDHJES
SËMOSMARRËVESHJEVE

Neni 55
Gjykata që gjykon padinë kryesore është kompetente për të shqyrtuar edhe kërkesat dytësore,
kundërpadinë ose ndërhyrjen kryesore. Në këtë rast gjykata merr vendim për bashkimin e tyre në një
çështje të vetme.

Neni 56
(Shtuar shkronja “b” me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 9)
Gjykata që është kompetente në shqyrtimin e mosmarrëveshjes, me kërkesën e palëve mund të
vendosë dërgimin e çështjes në një gjykatë tjetër që është edhe kjo kompetente vetëm kur:
a) në gjykatën tjetër mosmarrëveshja mund të zgjidhet më shpejt dhe më lehtë sesa në gjykatën e
zgjedhur nga paditësi;
b) shihet me vend kërkesa e të paditurit, të cilit nuk i dihej vendbanimi ose vendqendrimi, për
gjykimin e mosmarrëveshjes në gjykatën e vendit ku ai ka vendbanimin ose vendqëdrimin e tanishëm.

Neni 57
Paditë kundër disa të paditurve që shqyrtohen nga gjykata me trupa gjykues të ndryshëm, kur
kanë lidhje midis tyre për nga objekti, mund të bashkohen me një çështje të vetme dhe të shqyrtohen
nga gjykata e vendit të banimit ose të qëndrimit të njërit prej të paditurve.

Neni 58
Kur në të njëjtën gjykatë ose gjykata të ndryshme shqyrtohen në të njëjtën kohë mosmarrëveshje
midis të njëjtave palë dhe kanë të njëjtin shkak e të njëjtin objekt, vendoset pushimi i gjykimit të
mosmarrëveshjeve të paraqitura pas asaj të regjistruar më parë.

D. KUNDËRSHTIMI I JURIDIKSIONIT DHE
I KOMPETENCËS

Neni 59
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Gjykata në çdo fazë dhe shkallë të gjykimit, qoftë edhe kryesisht, merr në shqyrtim nëse çështja
që shqyrton, bën pjesë në juridiksionin gjyqësor apo atë administrativ.
Kundër vendimit të dhënë për një rast të tillë, mund të bëhet ankim i veçantë në Gjykatën e
Lartë.

Neni 60
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
15
Kur një institucion shtetëror pretendon se mosmarrëveshja që ka pranuar gjykata për një
shqyrtim hyn në juridiksionin administrativ, mosmarrëveshja zgjidhet nga Gjykata e Lartë me
kërkesën e institucionit shtetëror ose të prokurorit.
Gjykimi i filluar pezullohet derisa të jepet vendimi për zgjidhjen e mosmarrëveshjes për
juridiksionin. Gjykata mund të marrë vetëm masa për sigurimin e padisë dhe të kryejë veprime
procedurale që nuk presin.

Neni 61
Dërgimi i çështjes gjykatës kompetente
Gjykata, kur konstaton se nuk është kompetente për gjykimin e çështjes kryesisht ose me
kërkesën e palëve, vendos moskompetencën e saj dhe i dërgon aktet në gjykatën kompetente.

Neni 62
Kundër vendimit të gjykatës që ka shpallur moskompetencën për gjykimin e mosmarrëveshjes, si
dhe kundër vendimit të saj mbështetur në nenin 60 të këtij Kodi, mund të bëhet ankim i veçantë nga
palët dhe nga prokurori, kur ka ngritur padi ose ka marrë pjesë në gjykimin e mosmarrëveshjes, në
Gjykatën e Lartë.

Neni 63
Ankimi pezullon gjykimin
Me depozitimin e ankesës, sipas nenit 62 të këtij Kodi, pezullohet gjykimi i çështjes dhe gjykata
mund të kryejë vetëm veprime procedurale që nuk presin.
Gjykata e Lartë shqyrton ankimin jo më vonë se tridhjetë ditë nga dita e ardhjes së çështjes.
Gjykata e Lartë në vendimin e saj për rregullimin e kompetencës jep udhëzimet e nevojshme për
procesin gjyqësor të zhvilluar dhe për vazhdimin e tij nga gjykata që deklarohet kompetente.

Neni 64
Detyrimi për pranimin e çështjes për gjykim
Çështja që dërgohet për shqyrtim nga një gjykatë në një gjykatë tjetër të së njëjtës kategori ose
nga një gjykatë më e lartë, duhet të pranohet dhe të shqyrtohet nga gjykata së cilës i dërgohet.
Konfliktet për kompetencë midis gjykatave nuk lejohen, por gjykata, pa ndërprerë gjykimin e
çështjes, ka të drejtë t’i parashtrojë qëndrimin e saj Gjykatës së Lartë e cila vendos për rregullimin e
kompetencës.

KREU IV
RREGULLA PËR CAKTIMIN E VLERËS SË PADISË

Neni 65
Vlera e padisë llogaritet në momentin e paraqitjes së saj në gjykatë. Kërkesat e parashtruara në të
njëjtin proces kundër të njëjtit person, mblidhen ndërmjet tyre, duke përfshirë edhe kamatat e arrira,
shpenzimet e kryera dhe dëmet e pretenduara.
Kur kërkohet nga shumë persona ose kundër disa personave përmbushja me kuota e një detyrimi,
vlera e padisë përcaktohet nga i gjithë detyrimi.

Neni 66
Vlera e padisë që lidhet me ekzistencën, vlefshmërinë ose zgjidhjen e një marrëdhënie juridike
detyrimi, përcaktohet në bazë të asaj pjese të raportit që është në mosmarrëveshje.
16
Në rastin kur ka mbaruar kontrata e qirasë për sende të paluajtshme, vlera përcaktohet në bazë të
shumës së qirasë që kërkohet, por në qoftë se ka kontestime për vazhdimin e kontratës së qirasë, vlera
përcaktohet duke mbledhur qiratë për periudhën në kontestim.
Në pjesëtimin e pasurisë, vlera përcaktohet nga vlefta e pjesës që kërkohet.
Neni 67
Në rastin e kërkimit të një detyrimi ushqimor periodik, kur titulli kundërshtohet, vlera
përcaktohet në bazë të shumës së përgjithshme që duhet të jepet për dy vjet.
Në çështjet që kanë lidhje me rentat e përjetshme, kur titulli kundërshtohet, vlera përcaktohet
nga shuma e vlerave për njëzet vjet, ndërsa në rastin e rentave të përkohshme vlera përcaktohet nga
shumat vjetore të kërkuara deri në dhjetë vjet.

Neni 68
Kur kërkohet një shumë parash ose një send i luajtshëm, vlera përcaktohet në bazë të shumës së
treguar ose të vlerës së deklaruar nga paditësi. Në mungesë të përcaktimit ose të deklarimit, pranohet
se përcaktimi i vlerëss është në kompetencë të gjykatës.
I padituri mund të kundërshtojë vlerën si më sipër të deklaruar ose të prezumuar, por vetëm në
fillim të mbrojtjes së tij.

Neni 69
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 10)
Kur kërkohet një pronë e paluajtshme ose të drejta reale mbi të, vlera e padisë përcaktohet nga
vlera në treg e pronës ose e të drejtave që kërkohen.

Neni 70
Vlera e padisë që kundërshton ekzekutimin e detyruar,përcaktohet nga kredia për të cilën
procedohet. Vlera e padisë së personit të tretë që kundërshton ekzekutimin e detyruar varet nga vlefta
e sendeve për të cilat bëhet kundërshtimi.

KREU V
PËRJASHTIMI I GJYQTARIT, KËRKESA
PËR PËRJASHTIM

Neni 71
Kushtet për të qenë gjyqtar caktohen me ligj.

Neni 72
Rastet për përjashtimin e gjyqtarit
Gjyqtari është i detyruar të heqë dorë nga gjykimi i një çështje konkrete kur:
1. ka interes në çështje ose në një mosmarrëveshje tjetër që ka lidhje me atë në gjykim;
2. ai vetë ose bashkëshortja e tij është i afërt deri në shkallë të katërt apo krushqi deri në shkallë
të dytë ose është i lidhur me detyrime birësimi apo bashkëjeton në mënyrë të përhershme me njërën
nga palët ose nga mbrojtësit;
3. ai vetë ose bashkëshortja e tij janë në konflikt gjyqësor ose në armiqësi apo në marrëdhënie
kredie apo huaje me njërën prej palëve, ose njërin prej përfaqësuesve;
17
4. ka dhënë këshilla ose ka shfaqur mendim për çështjen në gjykim apo ka marrë pjesë në
gjykimin e çështjes në një shkallë tjetër të procesit, është pyetur si dëshmitar, si ekspert ose si
përfaqësues i njërës apo tjetrës palë;
5. është kujdestar, punëdhënës i njërës prej palëve, administrator ose ka një detyrë tjetër në një
ent, shoqatë, shoqëri ose institucion tjetër që ka interesa për çështjen në gjykim;
6. në çdo rast tjetër kur vërtetohen, sipas rrethanave konkrete, arsye serioze njëanshmërie.
Kërkesa për heqjen dorë i paraqitet kryetarit të gjykatës përkatëse i cili vendos. Për deklarimin e
heqjes dorë të kryetarit të gjykatës së shkallës së parë vendos kryetari i gjykatës së apelit dhe për
kërkesën e këtij të fundit vendos kryetari i Gjykatës së Lartë.
Përmbajtja e kërkesës u njoftohet palëve.

Neni 73
Heqja dorë e gjyqtarit nga gjykimi i çështjes
Gjyqtari, i cili vlerëson me ndërgjegje se ka shkaqe të arsyeshme për të mos marrë pjesë në
shqyrtimin e një çështjeje, i kërkon kryetarit të gjykatës zëvendësimin e tij. Kryetari i gjykatës, kur e
sheh me vend kërkesën, urdhëron zëvendësimin e tij me një gjyqtar tjetër të asaj gjykate.

Neni 74
Procedura për përjashtimin e gjyqtarit
(Shfuqizuar paragrafi V, VI me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 11)
Në rastet kur është e detyrueshme heqja dorë e gjyqtarit, secila nga palët mund të kërkojë
përjashtimin e tij.
Kërkesa e nënshkruar nga pala përkatëse ose nga përfaqësuesi i saj, duhet të depozitohet në
sekretarinë e gjykatës kur është bërë i ditur emri i gjyqtarit apo gjyqtarëve që shqyrtojnë çështjen dhe
në rastin e kundërt menjëherë pas shpalljes së gjyqtarit apo gjyqtarëve që do të gjykojnë çështjen.
Paraqitja e mëvonshme e kërkesës lejohet vetëm kur pala ka marrë dijeni më vonë për shkakun e
përjashtimit ose kur gjatë ushtrimit të funksioneve, gjyqtari ka shfaqur mendim të njëanshëm e në
mënyrë të papërshtatshme mbi faktet dhe rrethanat objekt gjykimi, por sidoqoftë jo më vonë se tri ditë
nga marrja dijeni.
Kërkesa duhet të përmbajë shkaqet e përjashtimit, dokumentet e provat e tjera që disponohen.

Neni 75
Kompetenca për shqyrtimin e kërkesës
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 12)
Kërkesa për përjashtimin e gjyqtarëve shqyrtohet në seancë nga i njëjti trup gjykues që gjykon
çështjen. Ndaj vendimit për pranimin ose rrëzimin e kërkesës për përjashtim lejohet ankim së bashku
me vendimin përfundimtar.

Neni 76
Sanksione për kërkesën e deklaruar të papranueshme
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 13)
Kërkesa për përjashtim quhet e papranueshme kur nuk është bërë në mënyrën dhe në afatet e
parashtruara në nenin 74 të këtij Kodi.
Vendimi, që deklaron të papranueshme kërkesën ose nuk pranon përjashtimin e gjyqtarit,
përmban shpenzimet gjyqësore përkatëse, si dhe një gjobë deri në 10.000 lekë kur është person fizik
dhe deri në 20.000 lekë kur është person juridik në ngarkim të palës që, duke abuzuar, ka parashtruar
një ankim të padrejtë.

KREU VI
18
SEKRETARIA GJYQËSORE

Neni 77
Detyrat e sekretarit gjyqësor
(Shtuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 14)
Sekretari gjyqësor dokumenton për të gjitha efektet, në rastet dhe në mënyrat e parashikuara nga
ligji, veprimtari të mirëfillta të gjykatës, të palëve e pjesëmarrësve të tjerë në proces.
Sekretari merr pjesë në të gjitha veprimet e gjykatës për të cilat duhet të mbahet procesverbal.
Ai lëshon kundrejt pagesës kopje dhe ekstrakte autentike të dokumenteve të përpiluara,
regjistron çështjet në dorë, formon fashikujt gjyqësorë duke futur atje dokumente ose kopje të tyre të
vërtetuara sipas ligjit dhe shënon menjëherë datën e depozitimit, i ruan ato, përpilon komunikimet dhe
njoftimet e parashikuara nga ligji ose nga gjykata dhe detyra të tjera që lidhen me procesin gjyqësor.

Neni 78
Nëpunësi gjyqësor
Nëpunësi gjyqësor merr pjesë në seancë gjyqësore dhe merr masa për zbatimin e urdhrave, ndjek
procedurën e njoftimit të akteve dhe kryen detyra të tjera që lidhen me procesin gjyqësor.

Neni 79
Përgjegjësia për dëmin e shkaktuar
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 15)

Neni 79/a
Avokatura e Shtetit
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 16)
Avokatura e Shtetit ushtron përfaqësimin në rastet e parashikuara me ligj. Gjykata, që shqyrton
çështje për të cilat me ligj përfaqësimi dhe mbrojtja kryhet nga Avokatura e Shtetit, urdhëron njoftimin
e akteve kësaj të fundit, me qëllim që ajo të ketë mundësi të marrë pjesë në gjykim.

KREU VII
EKSPERTI
(Shfuqizuar nenet 80-83 me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 17)
TITULLI IV
PROKURORI
(Shfuqizuar nenet 84-89 me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 17)

TITULLI V

NGRITJA E PADISË

KREU I
PALËT

Neni 90
Përkufizimi
Palë në një gjykim civil janë personat fizikë ose juridikë, në emër ose kundër të cilëve zhvillohet
gjykimi.
19
Askush nuk mund të përfaqësojë në një gjykim civil të drejtat e të tjerëve, përveç kur ligji
parashikon ndryshe.

Neni 91
Zotësia për të vepruar
Kanë zotësi për të vepruar në një gjykim civil personat që ushtrojnë lirisht të drejtat, të cilat
duhet të respektohen nga të tjerët.
Personat, që nuk kanë zotësi për të vepruar në një gjykim civil, mund të marrin pjesë në gjykim
vetëm kur përfaqësohen, sipas dispozitave që rregullojnë zotësinë e tyre.

Neni 92
Përfaqësimi në gjyq
Personat juridikë marrin pjesë në gjykim me anë të atij që i përfaqëson, sipas dispozitave ligjore.

Neni 93
Personat që kanë zotësi për të vepruar, mund t’i kryejnë vetë të gjitha veprimet procedurale,
përveç kur ligji parashikon ndryshe.

Neni 94
Kur mungon personi i cili duhet të përfaqësohet në gjyq sipas paragrafit të dytë të nenit 91 të
këtij Kodi dhe ekzistojnë arsye të justifikuara që kërkojnë kryerjen e shpejtë të disa veprimeve
procedurale, mund të caktohet një kujdestar i posaçëm derisa çështja të ndiqet nga ai që është ngarkuar
ta përfaqësojë.
Në të njëjtën mënyrë veprohet edhe për emërimin e një kujdestari të posaçëm për të
përfaqësuarin, kur ka konflikt interesash me përfaqësuesin.

Neni 95
Askush nuk mund të bëjë të vlefshme në emrin e tij, në një proces gjyqësor civil, një të drejtë të
një tjetri, përveç kur parashikohet shprehimisht nga ligji.

KREU II
PËRFAQËSUESIT
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)

Neni 96
Pajisja me prokurë e përfaqësuesit.
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 17)
Si përfaqësues të palëve me prokurë mund të jenë:
a) avokatët;
b) bashkëshortët, të paralindurit, të paslindurit, vëllezërit dhe motrat;
c) juristët dhe punonjësit e tjerë të autorizuar të institucioneve shtetërore ose të personave
juridikë;
ç) personat që lejohen nga gjykata për të qenë përfaqësues në një çështje;
d) personat e tjerë që parashikohen me ligj se mund të jenë përfaqësues të palëve.
Nuk mund të jenë përfaqësues të palëve:
a) personat që nuk kanë mbushur moshën 18 vjeç;
b) personat që u është hequr zotësia për të vepruar;
20
c) avokatët të cilëve u është pezulluar ushtrimi i profesionit për aq kohë sa zgjat kjo masë;
ç) gjyqtarët dhe prokurorët.
Prokura mund të jetë e përgjithshme ose e posaçme. Ajo bëhet me shkrim sipas dispozitave të
Kodit Civil si dhe me gojë përpara gjykatës që shqyrton mosmarrëveshjen.

Neni 97
Të drejta të përfaqësuesit në procesin gjyqësor
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur palët përfaqësohen në gjykim nga përfaqësuesi, ky mund të kryejë dhe të marrë në interes të
palës së vet të gjitha aktet që i nevojiten procesit, që ligji nuk e ndalon.
Në çdo rast nuk mund të kryejë akte që sjellin disponim të së drejtës, përveç rasteve kur ka fituar
tagër në mënyrë të shprehur.

Neni 98
Shfuqizimi dhe heqja dorë nga prokura
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
I përfaqësuari mund të shfuqizojë kurdoherë prokurën dhe përfaqësuesi mund të heqë dorë në
çdo kohë prej saj, por shfuqizimi ose heqja dorë nuk kanë efekt për palën tjetër, përderisa nuk është
bërë zëvendësimi i përfaqësuesit.

Neni 99
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Pala ose personi që e përfaqëson, kur ka cilësinë e nevojshme për të ushtruar tagrin e
përfaqësuesit me prokurë, mund të paraqitet në gjykim pa praninë e ndonjë përfaqësuesi tjetër, përveç
kur ligji parashikon ndryshe.

KREU III
DETYRAT E PALËVE DHE TË PËRFAQËSUESVE
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)

Neni 100
Palët detyrohen të ruajnë respektin që dikton procesi gjyqësor.
Gjykata, sipas rëndësisë së shkeljes, merr masa ndaj tyre, në përputhje me rregullat e
parashikuara në këtë Kod.

Neni 101
Në dokumentet që i paraqiten gjykatës dhe në diskutimet gjatë procesit gjyqësor, palët dhe
përfaqësuesit e tyre nuk duhet të përdorin shprehje të papërshtatshme ose fyese.
Në çdo fazë të gjykimit, gjykata mund të urdhërojë heqjen e shprehjeve të papërshtatshme ose
fyese dhe në vendimin përfundimtar të caktojë në favor të personit të fyer dhe në ngarkim të autorit të
fyerjes ose të shprehjeve të papërshtatshme, një shumë lekësh me titull shpërblimi të dëmit jopasuror,
kur shprehjet fyese nuk kanë lidhje me objektin e mosmarrëveshjes.

KREU IV
PËRGJEGJËSIA E PALËVE PËR SHPENZIMET GJATË PROCESIT DHE PËRDËMET
GJATË PROCESIT

Neni 102
Përbërja e shpenzimeve gjyqësore
21
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 19)
Shpenzimet gjyqësore përbëhen nga taksat mbi aktet, shpenzimet për aktet që kryhen, si dhe nga
shpenzimet e tjera të nevojshme të gjykimit.
Për ngritjen e padisë paguhet taksa mbi aktet në rastet dhe në masën e caktuar sipas ligjit.

Neni 103
Kur objekti i padisë pakësohet, nuk kthehet taksa mbi aktet e paguara për kërkesëpadinë, ndërsa
kur objekti i padisë shtohet, merret taksë për pjesën e shtuar të saj.

Neni 104
Mënyra e caktimit
(Shtuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 21)
Taksa mbi aktet paguhet në bazë të vlerës së padisë.
Kur në padi nuk është caktuar vlera e saj, ose kur vlera e caktuar ka ndryshime të dukshme me
vlerwn e vërtetë, gjykata e cakton atë sipas rregullave të parashikuara në këtë Kod.
Kur në kohën e ngritjes së padisë paraqitet i vështirë caktimi i vlerws së saj, taksa mbi aktet
caktohet nga gjykata në mënyrë të përafërt. Në rast se në dhënien e vendimit vlera e padisë del më e
madhe ose më e vogël nga ajo e caktuara nga gjykata, kërkohet taksa plotësuese ose kthehet shuma e
marrë tepër.

Neni 105
Parapagimi i shpenzimeve gjyqësore
(Shtuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 21)
Shpenzimet për dëshmitarët, ekspertët dhe për këqyrjen e sendeve ose këqyrjen në vend
parapaguhen nga pala që i ka kërkuar në shumën që ka caktuar gjykata. Por gjykata, duke marrë
parasysh rrethanat e çështjes dhe gjendjen pasurore të palëve, mund të ngarkojë njërën ose të dyja
palët që të paguajnë shpenzimet e tyre, pavarësisht se kush prej tyre ka kërkuar pyetjen e
dëshmitarëve, kryerjen e ekspertimit ose të këqyrjes.
Kur një palë është e detyruar që të paguajë shpenzimet gjyqësore dhe nuk i paguan vullnetarisht,
gjykata urdhëron me vendim nxjerrjen e tyre të detyrueshme.

Neni 105/a
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 22)
Dëshmitarët, ekspertët dhe përkthyesit kanë të drejtë të marrin shpenzimet që kanë bërë për
paraqitjen e tyre, si dhe një shpërblim për largimin e tyre nga vendi i punës.
Ekspertët kanë të drejtë të shpërblehen edhe për shërbimin e kryer.
Masa e shpenzimeve dhe e shpërblimeve, që u takojnë dëshmitarëve dhe ekspertëve, caktohet
nga Këshilli i Ministrave.

Neni 105/b
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 23)
Personat që, sipas dispozitave për taksën mbi aktet, përjashtohen nga pagimi i taksës,
përjashtohen edhe nga pagimi i shpenzimeve të tjera gjyqësore. Në këto raste, shpenzimet përballohen
nga fondi përkatës i parashikuar në Buxhetin e Shtetit.
Organet e pushtetit publik dhe personat e tjerë juridikë që, sipas dispozitave për taksën mbi aktet
përjashtohen nga pagimi i taksës, paguajnë shpenzimet e tjera gjyqësore.

Neni 106
Cilës palë i ngarkohen
22
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 24)
Taksat mbi aktet, shpenzimet e tjera gjyqësore dhe shpërblimi për një avokat, në qoftë se ka
pasur të tillë, të paguara nga paditësi, i ngarkohen të paditurit në masën e pjesës së padisë që është
pranuar nga gjykata. Taksa mbi aktet dhe shpenzimet e tjera gjyqësore, nga pagimi i të cilave pala
është përjashtuar sipas nenit 105/b, i ngarkohen palës tjetër në masën e pjesës së padisë që është
pranuar nga gjykata.
I padituri ka të drejtë të kërkojë pagimin e shpenzimeve gjyqësore që ka bërë, në përpjesëtim me
pjesën e refuzuar të padisë.
I padituri ka të drejtë të kërkojë pagimin e shpenzimeve gjyqësore që ka bërë, edhe në rast se
është vendosur pushimi i gjykimit.

Neni 107
Pala, që me qëllim vonimi të pajustifikuar shkakton shtytjen e gjykimit të çështjes, ngarkohet me
shpenzimet e bëra për këtë shtytje.
Kur i padituri me sjelljen e tij nuk i ka dhënë shkak ngritjes së padisë, shpenzimet gjyqësore i
ngarkohen paditësit edhe sikur të pranohet padia.

Neni 108
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 25)
Kur çështja përfundon me pajtim, shpenzimet gjyqësore mbeten në ngarkim të secilës palë që i
ka bërë, përveç kur ka marrëveshje të kundërt.

Neni 109
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 26)
Personi i tretë që bën ndërhyrje dytësore nuk detyrohet dhe as ngarkohet me pagimin e
shpenzimeve gjyqësore.

Neni 110
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 27)
Për caktim të gabuar të vlerës së padisë dhe për llogaritje të gabuar të taksave mbi aktet dhe të
shpenzimeve të tjera gjyqësore mund të bëhet ankim i veçantë.

KREU V

MJETET LIGJORE TË MBROJTJES
(Shfuqizuar nenet 111-114 me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 28)

TITULLI VI
AKTET PROCEDURALE, NJOFTIMET DHE AFATET

KREU I

FORMA E AKTIT
Neni 115
Forma e hartimit të aktit
(Ndryshuar titulli me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 29)
23
Aktet procedurale, për të cilat ligji nuk kërkon forma të caktuara, mund të kryhen në formën më
të dobishme për arritjen e qëllimit të tyre.

Neni 116
Gjuha e hartimit të aktit
(Shtuar titulli me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 30)
Aktet procedurale hartohen në gjuhën shqipe.
Gjykata për pyetjen e personave që nuk dinë gjuhën shqipe ose për përkthimin e dokumenteve të
shkruara në gjuhë të huaj thërret përkthyesin.
Përkthyesi që nuk paraqitet pa shkaqe të përligjura, thirret me detyrim. Ai mban përgjegjësi
penale dhe civile sikurse eksperti.

Neni 117
Përmbajtja e aktit procedural
Përveç kur ligji parashikon ndryshe, thirrja për në gjyq, kërkesëpadia e kundërpadia, duhet të
tregojnë gjykatën, palët, objektin, shkaqet ligjore të kërkesës dhe përfundimet, si dhe datën e hartimit
dhe duhet të nënshkruhen prej palës që e paraqet aktin ose nga përfaqësuesi i saj, si në origjinal ashtu
dhe në kopjet për njoftim.

Neni 118
(Ndryshuar me ligjin n.8812, datë 17.5.2001, neni 31)
Për seancën gjyqësore dhe për çdo veprim gjyqësor të kryer jashtë seancës mbahen
procesverbale. Në procesverbal shënohen:
a) Vendi (emri i qytetit, i qendrës së banimit ose i vendit tjetër).
b) Koha kur gjykohet çështja ose kur kryhet veprimi gjyqësor.
c) Përbërja e trupit gjykues (emri dhe mbiemri i gjyqtarëve dhe i sekretarit).
ç) Palët (gjeneralitetet e palëve ose të përfaqësuesit të tyre).
Në procesverbal duhet të shënohet nëse personat që janë thirrur në seancën gjyqësore janë
paraqitur dhe cilët jo. Gjithashtu, në procesverbal duhet të shënohen përmbledhja e saktë e kërkimeve,
e kundërshtimeve të palëve dhe të personave të tretë, e thënieve të dëshmitarëve dhe të ekspertëve,
provat me shkresë që janë paraqitur, përmbajtja e shiritave të magnetofonit, e diapozitivave, e filmave,
të gjitha vendimet që ka dhënë gjykata në vazhdim të gjykimit, si dhe pretendimet përfundimtare të
palëve.
Kur njëra nga palët kërkon që të shënohen në procesverbal pjesë nga thëniet e palës tjetër,
gjykata duhet ta marrë parasysh këtë kërkesë.
Procesverbali nënshkruhet nga kryetari i seancës gjyqësore dhe sekretari.

KREU II
PAVLEFSHMËRIA E AKTEVE

Neni 119
Shpallja e pavlefshmërisë
Akti procedural që nuk është kryer në formën që kërkohet shprehimisht nga ligji, mund të
shpallet i pavlefshëm.
Akti mund të shpallet i pavlefshëm edhe kur i mungojnë të dhënat e domosdoshme për arritjen e
qëllimit të tij.
Pavlefshmëria nuk mund të shpallet kur akti ka arritur qëllimin për të cilin është destinuar.

Neni 120
24
Nuk mund të shpallet pavlefshmëria e një akti procedural pa kërkesën e palës, përveç kur ligji
parashikon ndryshe.
Vetëm pala në interes të së cilës është bërë një kërkesë, mund të kundërshtojë pavlefshmërinë e
aktit për mungesë të vetë kërkesës.
Pavlefshmëria nuk mund të kundërshtohet nga pala që e ka parashtruar as nga ajo që ka hequr
dorë heshtazi.

Neni 121
Pavlefshmëria e pjesshme
Pavlefshmëria e një akti nuk ka rëndësi për aktet e mëparshme, kur këto janë të pavarura prej tij.
Pavlefshmëria e një pjese të aktit nuk prek pjesët e tjera që janë të pavarura. Kur e meta e një
akti procedural pengon një efekt të caktuar, efektet e tjera të prodhuara prej tij, për të cilat ai është
krijuar, janë të vlefshme.

Neni 122
Pavlefshmëria e njoftimit
Njoftimi është i pavlefshëm kur nuk janë zbatuar dispozitat që kanë lidhje me mënyrën dhe
personin të cilit i duhet dorëzuar kopja e aktit ose kur ka pasiguri të plotë për personin ose datën e
njoftimit.

Neni 123
Pavlefshmëria e vendimeve gjyqësore
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Pavlefshmëria e vendimeve të gjykatës që mund të shqyrtohen në gjykatën e apelit ose për të
cilat mund të bëhet kërkesë në Gjykatën e Lartë, vlerësohet brenda kufijve dhe rregullave të caktuara
për këto mjete të kundërshtimit.
Ripërtëritja e aktit

Neni 124
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Gjykata që shpall pavlefshmërinë e një akti procedural, kur është e mundur, duhet të veprojë për
ripërtëritjen e plotë ose të pjesshme të aktit.
Kur pavlefshmëria e aktit procedural është rrjedhojë e fajësisë së sekretarit, përmbaruesit ose
përfaqësuesit, gjykata me vendim i ngarkon personit përgjegjës shpenzimet për ripërtëritjen e aktit.
Me kërkesën e palës së dëmtuar, gjykata në vendimin që vendos për mosmarrëveshjen, detyron
personin përgjegjës të shpërblejë dëmin e shkaktuar nga pavlefshmëria, sipas rregullave të
parashikuara në nenin 79 të këtij Kodi.

KREU III
VENDIMET E GJYKATËS

Neni 125
Vendimet e ndërmjetme
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 32)
Vendimet e ndërmjetme jepen nga gjykata në seancë gjyqësore me qëllim që t’i përgjigjet
kërkesave dhe të sigurohet zhvillimi i gjykimit në pajtim me dispozitat e këtij Kodi.

Neni 126
Vendimet përfundimtare
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 33)
25
Vendimi përfundimtar jepet nga gjykata në përfundim të gjykimit i cili zgjidh çështjen në
themel.
Vendimi përfundimtar, si dhe vendimet që i japin fund procesit gjyqësor civil të parashikuara
prej nenit 127 të këtij Kodi jepen në “Emër të Republikës” dhe përkatësisht duhet të përmbajnë bazën
ligjore mbi të cilën bazohet zgjidhja e mosmarrëveshjes, analizën e provave dhe mënyra e zgjidhjes së
saj.

Neni 127
Vendimet jopërfundimtare
Vendimet jopërfundimtare janë vendimet e pushimit të çështjes, me të cilët gjykata ose gjyqtari
në rastet e parashikuara në këtë Kod i japin fund procesit gjyqësor civil pa e zgjidhur çështjen në
themel, si edhe çdo vendim tjetër që pa e zgjidhur çështjen në themel i jep fund procedimit gjyqësor të
filluar.

KREU IV
NJOFTIMET

Neni 128
Letërthirrja
Thirrja në gjykatë bëhet me letërthirrje e cila si rregull njoftohet me anë të nëpunësit gjyqësor.

Neni 129
Letërthirrja duhet të përmbajë gjykatën që e ka nxjerrë, emrin, mbiemrin e personit të thirrur,
kohën e vendin e seancës gjyqësore, mosmarrëveshjen për të cilën thirret, si dhe pasojat ligjore në rast
se personi i thirrur nuk paraqitet në gjykatë.

Neni 130
Rregullat e njoftimit të akteve
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 34)
Njoftimi, kur nuk parashikohet ndryshe, bëhet nëpërmjet dorëzimit nga nëpunësi gjyqësor të
kopjes së aktit që duhet t’i njoftohet personit që përcaktohet si marrës, kudo që gjendet brenda
territorit të juridiksionit të gjykatës, ku është në marrëdhënie pune nëpunësi gjyqësor.
Në qoftë se personi refuzon marrjen në dorëzim, nëpunësi gjyqësor bën shënimin përkatës në
letërthirrje dhe kur është e mundur e vërteton me nënshkrimin e një dëshmitari të pranishëm.

Neni 131
Kur nuk është i mundur njoftimi sipas dispozitës së mësipërme, njoftimi bëhet në vendbanimin
apo vendqendrimin e marrësit ose në zyrën apo vendin ku ushtron veprimtarinë tregtare, industriale
ose të artizanatit.
Në qoftë se marrësi nuk gjendet në një nga këto vende, njoftimi i dorëzohet një personi të
familjes që ka mbushur moshën gjashtëmbëdhjetë vjeç, dhe kur nuk ndodhet ndonjë prej tyre, njoftimi
mund të bëhet edhe nëpërmjet fqinjëve, që pranojnë t’ia dorëzojnë atë personit të thirrur, zyrës ose
qendrës së punës së tij, përveç kur i thirruri është i mitur, nën gjashtëmbëdhjetë vjeç ose është i pazoti
për të vepruar.
Kur nuk është e mundur të bëhet njoftimi, sipas paragrafit të mësipërm, kopja e njoftimit i
dorëzohet portierit të ndërtesës së banimit, të zyrës apo të qendrës së punës.
Në të gjitha këto raste, personi që merr njoftimin, duhet të nënshkruajë origjinalin ose kopjen e
saj, duke marrë përsipër detyrimin që kopjen tjetër t’ia dorëzojë personit të thirrur. Gjithashtu bëhet
26
shënimi në kopjen që mban nëpunësi i gjykatës edhe për marrëdhëniet e këtij personi me personin që i
drejtohet njoftimi.

Neni 132
Kur personi që thirret në gjykatë ose njerëzit e familjes së tij nuk pranojnë të marrin në dorëzim
njoftimin, si dhe kur këta dhe fqinjët që u jepet njoftimi për t’ia dorëzuar personit të thirrur, nuk dinë
ose nuk mund të nënshkruajnë, bëhet shënimi në kopjen e njoftimit duke u nënshkruar të paktën edhe
nga një dëshmitar.
Në këtë rast njoftimi quhet i kryer.

Neni 133
Kur marrësi nuk ka vendbanim, vendqëndrim ose banesë të përkohshme në Republikën e
Shqipërisë ose nuk ka zgjedhur një banesë apo nuk ka caktuar një përfaqësues të tij, sipas nenit 131 të
këtij Kodi, njoftimi i aktit bëhet nëpërmjet afishimit të kopjes në gjykatën e vendit në të cilën do të
gjykohet mosmarrëveshja, si dhe në vendin e afishimit të komunës ku ka pasur vendbanimin dhe, kur
ky i fundit nuk dihet, në atë të vendlindjes.
Kur ka marrëveshje dypalëshe ose shumëpalëshe, në të cilat ka aderuar Republika e Shqipërisë,
dispozita si më sipër zbatohet vetëm kur është i pamundur ekzekutimi i njoftimit në një nga mënyrat e
parashikuara në këto marrëveshje.

Neni 134
Njoftimi i akteve të shtetit të huaj
Njoftimi i akteve që vijnë nga organet e një shteti të huaj në një drejtim të përcaktuar nga
autoritetet e këtij shteti, kryhet me dorëzimin e tyre të thjeshtë, sipas rregullave të caktuara në këtë
Kod.

Neni 135
Njoftimi i akteve të shtetit të huaj bëhet nëpërmjet Ministrisë së Drejtësisë, e cila ia përcjell ato
gjykatës së rrethit të vendit ku duhet të kryhet njoftimi.
Kur ka marrëveshje të ndërsjellë për dhënien e ndihmës juridike, dërgimi për njoftim dhe
njoftimi bëhet drejtpërsëdrejti midis organeve kompetente të të dy shteteve ose në ndonjë mënyrë
tjetër që parashikohet në marrëveshje.
Ministria e Drejtësisë kur konstaton se kërkesa për njoftimin e një akti nuk përputhet me
rregullat e parashikuara në këtë Kod, ose në marrëveshjen ndërkombëtare përkatëse, ia kthen
dokumentet organit të shtetit dërgues, duke specifikuar plotësisht rregullimet e nevojshme.

Neni 136
Pala që kërkon njoftimin duhet të shoqërojë kërkesën me shpenzimet e nevojshme të njoftimit,
sipas marrëveshjeve ndërkombëtare ekzistuese, përveç rasteve kur ligji apo këto marrëveshje
parashikojnë përjashtimin nga pagimi paraprak i shpenzimeve.

Neni 137
Akti njoftohet në gjuhën e vendit nga i cili është dërguar, por marrësi që nuk e njeh gjuhën në të
cilën është përpiluar akti, ka të drejtë të refuzojë njoftimin dhe të kërkojë që ai të përkthehet në gjuhën
shqipe ose në një gjuhë tjetër të njohur prej pritësit për llogari të palës kërkuese dhe me shpenzimet e
saj.

Neni 138
27
Për njoftimin e aktit mbahet procesverbal ose plotësohet një certifikatë, në të cilën përmendet
detyrimisht vendi, data e njoftimit, personit të cilit i është dorëzuar akti, lidhjet e tij me personin që i
drejtohet akti, nënshkrimi dhe kur është rasti edhe arsyet që kanë penguar njoftimin.

Neni 139
Për dokumentet që bëjnë fjalë për ekzekutimin ose mosekzekutimin e kërkesave të njoftimit,
veprohet në të njëjtën mënyrë sikurse për dërgimin e kërkesave për njoftim.
Neni 140
Ekzekutimi i një kërkese njoftimi apo përcjelljeje mund të refuzohet nga autoritetet kompetente
shqiptare, kur preket sovraniteti apo siguria e shtetit, si dhe kur nuk është paraqitur në përputhje me
dispozitat e këtij Kodi.

Neni 141
Njoftimi për personat juridikë
Njoftimet për institucionet, ndërmarrjet dhe personat e tjerë juridikë shtetërorë bëhet nëpërmjet
dorëzimit të kopjes zyrës së titullarit dhe personave të ngarkuar për të pranuar akte.
Njoftimi për personat juridikë joshtetërorë bëhet në qendrën e tyre, nëpërmjet dorëzimit të
kopjes së aktit përfaqësuesit ose personit të ngarkuar për të marrë njoftimin dhe në mungesë të tyre,
një personi tjetër që punon në këtë qendër të personit juridik.

Neni 142
Njoftimi për personat me shërbim në ushtri
Personave që ndodhen në shërbim në ushtri ose në repartet e Ministrisë së Rendit Publik,
njoftimi u bëhet me anë të komandës së repartit nga i cili varen.
Neni 143
Mënyra të tjera njoftimi
Njoftimi mund të kryhet edhe nëpërmjet shërbimit postar, përveç kur ligji e ndalon. Nëpunësi
gjyqësor duhet të shënojë mbi origjinalin dhe mbi kopjen e njoftimit edhe zyrën e postës nëpërmjet së
cilës i është dërguar kopja marrësit, me dërgesë të porositur. Dëftesa e marrjes në dorëzim duhet t’i
bashkohet origjinalit të aktit.
Neni 144
Gjykata mund të urdhërojë me vendim edhe mënyra të tjera njoftimi nga ato të parashikuara nga
ligji, si nëpërmjet telegramit me përgjigje, me faks, kur vërtetohet me shkrim marrja e tij, me shkresë
dorazi e me mënyra të tjera që garantojnë një njoftim të rregullt, kur e kërkojnë rrethana të veçanta ose
nevoja e një njoftimi të shpejtë.

KREU V
AFATET

Neni 145
Afatet për kryerjen e veprimeve procedurale caktohen nga ligji dhe kur ky e lejon edhe nga
gjykata.
Afatet mund të jenë edhe prekluzive kur ligji e parashikon shprehimisht.
28

Neni 146
Afatet e vendosura nga ligji janë të zakonshme, përveç kur ligji e parashikon shprehimisht se
janë të prera.
Afatet e prera nuk mund të shkurtohen ose të shtyhen, qoftë edhe me pëlqimin e palëve.

Neni 147
Zgjatja e afateve
Gjykata përpara mbarimit të afatit mund të zgjasë me vendim afatin që nuk është prekluziv.
Shtyrja nuk mund të jetë më e gjatë se afati i fillimit, përveç kur ka arsye veçanërisht të rënda që
përligjin kërkesën.

Neni 148
Llogaritja e afateve
Kur afati është caktuar me ditë dhe me orë, përjashtohet dita dhe ora në të cilën ka filluar ngjarja
ose koha nga e cila duhet të fillojë afati.
Afati që është caktuar në javë, në muaj ose në vite mbaron me kalimin e asaj dite të javës së
fundit ose të muajit të fundit që ka të njëjtin emër ose numër me atë të ditës që ka filluar afati. Kur një
ditë e tillë mungon në muajin e fundit afati mbaron me kalimin e ditës së fundit të këtij muaji.
Kur dita e fundit e një afati bie në ditë pushimi, afati mbaron në ditën e punës, që vjen pas asaj të
pushimit.

Neni 149
Dita e fundit e afatit vazhdon deri në orën 24 të saj, por kur do të kryhet ndonjë veprim
procedural ose do të paraqitet ndonjë kërkesë ose akt tjetër në gjykatë, afati mbaron në çastin e
mbarimit të orarit zyrtar.
Afati nuk quhet i humbur, kur kërkesa ose akti është dërguar me postë edhe në ditën e fundit të
afatit.

Neni 150
Afatet dhe pezullimi i gjykimit
Kur pezullohet gjykimi, pezullohen edhe të gjitha afatet që kanë filluar të ecin por nuk janë
plotësuar. Në këtë rast, pezullimi i afatit fillon nga çasti që ka ndodhur ngjarja e cila ka shkaktuar
pezullimin e gjykimit.
[color=#4000FF][/color]
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”: Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko - Jerzi Popielushko

Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin! Fritz Kolë Radovani
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4153
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Neni 151
Rivendosja në afat
Kur palët ose prokurori që ka ngritur padi, për shkaqe të arsyeshme kanë humbur afatin ligjor
ose atë të caktuar nga gjykata, mund të kërkojnë prej saj rivendosjen në afat, përveç kur afatet kanë
karakter prekluziv.
Neni 152
Kërkesa për rivendosjen e afatit të humbur shqyrtohet nga gjykata së cilës duhet t’i paraqiten
edhe dokumentet që justifikojnë ose për të cilat kërkohet rivendosja e afatit.
Kundër vendimit të gjykatës mund të bëhet ankim i veçantë.

PJESA E DYTË
29
GJYKIMI NË SHKALLË TË PARË
TITULLI I
NGRITJA E PADISË

KREU I
HARTIMI, PARAQITJA NË GJYKATË, NJOFTIMI I PADISË DHE VEPRIMET
PËRGATITORE
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 35)

Neni 153
Hartimi i padisë
Gjykimi i një çështje në gjykatë fillon me paraqitjen e kërkesëpadisë me shkrim.

Neni 154
(Shfuqizuar paragrafi i fundit me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001,
neni 36)
Kërkesëpadia shkruhet në gjuhën shqipe dhe duhet të përmbajë:
- gjykatën përpara së cilës paraqitet kërkesa;
- emrin, atësinë, mbiemrin, vendbanimin ose vendqëndrimin e paditësit e të paditurit dhe të
personave që përkatësisht i përfaqësojnë ata, kur ka të tillë;
- përcaktimin e objektit të kërkesëpadisë;
- tregimin e fakteve, rrethanave, dokumenteve, mjeteve të tjera provuese dhe të së drejtës mbi të
cilat mbështetet kërkesëpadia;
- kërkimin e paditësit;
- vleften e padisë, në rast se objekti i saj është i vlerësueshëm.

Neni 154/a
Paraqitja e kërkesëpadisë
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 37)
Kërkesëpadia paraqitet në gjykatë nga paditësi ose nga përfaqësuesi i tij i pajisur me prokurë.
Kërkesëpadia mund të paraqitet në gjykatë edhe nëpërmjet postës.
Padia iu caktohet gjyqtarëve me short.
Kur kërkesëpadia nuk plotëson kushtet e përmendura në këtë kre, gjyqtari i vetëm ia kthen
paditësit në kohën e paraqitjes së saj ose ai njoftohet me shkrim për plotësimin e të metave dhe, pasi të
jetë shënuar në padi data e paraqitjes, caktohet një afat për plotësimin e të metave. Deri në këtë datë
padia mbetet pa veprime.
Kur paditësi nuk plotëson të metat brenda afatit të caktuar, kërkesëpadia quhet se nuk është
paraqitur dhe i kthehet paditësit së bashku me aktet e tjera.
Kundër vendimit të gjyqtarit të vetëm për kthimin e kërkesëpadisë mund të bëhet ankim i
veçantë.
Kur të metat e kërkesëpadisë janë plotësuar në afatin e caktuar, ajo quhet e regjistruar që nga dita
që është regjistruar në gjykatë. Në këtë mënyrë veprohet edhe kur të metat e kërkesëpadisë
konstatohen gjatë gjykimit të çështjes.

Neni 155
Njoftimi paraprak i padisë
Ndërmjet datës që është njoftuar padia dhe asaj të paraqitjes në gjykatë, duhet të sigurohet një
afat jo më pak se dhjetë ditë.
30
Kur vendi i njoftimit është jashtë rrethit ose jashtë shtetit, afati për paraqitjen në gjyq duhet të
jetë i tillë sa të sigurohet një komunikim normal i padisë dhe paraqitja në gjykatë e të paditurit ose të
personave të tretë.
Në çështjet që është e nevojshme të kryhet një njoftim i shpejtë i padisë, me kërkesën e paditësit,
gjyqtari kur e sheh atë me vend, mund të lejojë mosrespektimin e afatit të mësipërm të parashikuar në
paragrafin e parë të këtij neni, por gjithnjë njoftimi duhet të jetë bindës, në përputhje me rregullat e
parashikuara prej neneve 132 e 133 të këtij Kodi dhe pa i cenuar të paditurit të drejtën e mbrojtjes.

Neni 156
Aktet që i bashkëngjiten padisë
Bashkë me kërkesëpadinë duhet të paraqiten:
a) prokura, në rast se kërkesëpadia paraqitet në emër të paditësit nga përfaqësuesi i tij;
b) kopje të kërkesëpadisë dhe të akteve provuese, në numër sa janë të paditurit, si dhe për rastin
e parashikuar nga neni 197 i Kodit Civil.
Me paraqitjen e kërkesëpadisë paguhet taksa mbi aktet, si dhe shpenzimet e nevojshme për
njoftimet ose shërbimet e tjera gjyqësore.
Kërkesëpadisë i bashkëngjitet thirrja në të cilën shënohen data e paraqitjes në gjykatë, si dhe
porosia që në këtë datë të jenë të saktësuara provat që i padituri pretendon se duhen dëgjuar nga
gjykata.

Neni 157
Paraqitja e padisë
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 15.7.2001, neni 38)

Neni 158
Regjistrimi i padisë dhe formimi i dosjes
Me depozitimin e padisë në sekretari bëhet regjistrimi i saj në regjistrin themeltar përkatës dhe
hapet dosja, në të cilën depozitohen padia, akti i njoftimit të saj të paditurve dhe pjesëmarrësve të tjerë
në proces, provat shkresore dhe çdo dokument që palët kanë paraqitur lidhur me çështjen në gjykim.
Ato kanë të drejtë që me lejen e gjykatës të njihen me përmbajtjen e tyre, por palët apo personat e tretë
të thirrur në gjykatë nuk mund të tërheqin dokumentet e paraqitura, të bëjnë fotokopje të tyre, pa lejen
e gjykatës dhe pa qenë ato të evidentuara në dosje.
Njoftimi i padisë bëhet sipas rregullave të parashikuara në nenet 130 dhe 131 të këtij Kodi.

Neni 158/a
Veprimet përgatitore
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 39)
Me qëllim që çështja të përgatitet sa më mirë për t’u zgjidhur shpejt e drejt, gjyqtari i vetëm me
vendim kryen këto veprime:
Kërkon nga paditësi që kërkesëpadia të plotësohet me të gjitha elementet e nevojshme të
përcaktuara nga nenet 154 dhe 156 të këtij Kodi.
Vendos për përjashtimin e paditësit nga pagimi i taksës mbi aktet, në rastet e përcaktuara nga
ligji.
Kur e sheh të nevojshme, cakton seancën përgatitore në të cilën thirret i padituri ose personi i
tretë, me qëllim që të përcaktohet natyra e mosmarrëveshjes, kërkon prej tyre të japin shpjegime që i
quan të nevojshme, si dhe të përcaktojnë provat për vërtetimin e pretendimeve e të prapësimeve të
tyre.
Vendos se cilët dëshmitarë do të thirren në seancë gjyqësore dhe kërkon nga i padituri ose
persona të tjerë akte që ndodhen pranë tyre.
Kur është rasti, vendos për vënien e sekuestros ose për marrjen e ndonjë mase tjetër për
sigurimin e padisë.
Kur është rasti, vendos për sigurimin e provave.
31
Vendos për pezullimin e gjykimit, kur janë rastet e përcaktuara nga neni 297 i këtij Kodi.
Vendos për pushimin e gjykimit kur janë rastet e përcaktuara nga shkronjat “b” dhe “c” të nenit
299 të këtij Kodi.
Vendos për bashkimin e padive në një gjykim të vetëm kur janë rastet e përcaktuara në këtë Kod.
Vendos për moskompetencën e gjykatës kur çmon se çështja hyn në kompetencën e një gjykate
tjetër dhe i dërgon asaj kërkesëpadinë së bashku me aktet e paraqitura. Kundër vendimit të gjyqtarit të
vetëm, me të cilin vendoset pezullimi, pushimi dhe moskompetenca e gjykatës, mund të bëhet ankim i
veçantë.

Neni 158/b
Veprimet e pajtimit
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 40)
Gjyqtari, gjatë veprimeve përgatitore, bën të gjitha përpjekjet për të zgjidhur mosmarrëveshjen
me pajtim, kur e lejon natyra e çështjes. Për këtë qëllim, kur është rasti, urdhëron edhe paraqitjen e
vetë palëve
Përpjekjet për pajtim mund të përsëriten në çdo fazë të hetimit gjyqësor.
Kur arrihet pajtimi pa filluar seanca gjyqësore, mbahet procesverbal i cili nënshkruhet nga palët.
Gjyqtari me vendim miraton pajtimin.
Kur pajtimi arrihet në seancë gjyqësore, kushtet e marrëveshjes pasqyrohen në procesverbalin
gjyqësor. Gjykata jep vendim për miratimin e tij, por në çdo rast ai nuk duhet të jetë në kundërshtim
me ligjin.
Kundër vendimit për zgjidhjen e mosmarrëveshjes me pajtim ose mospranimin e pajtimit mund
të bëhet ankim i veçantë.

Neni 159
Bashkimi i kërkimeve
Në një kërkesëpadi mund të parashtrohen shumë kërkime, në rast se gjykata është kompetente
për të gjitha kërkimet. Kur gjykata çmon se shqyrtimi i përbashkët i tyre, do të shkaktojë vështirësi të
dukshme në zhvillimin e gjykimit, vendos që ato të shqyrtohen veç e veç.

Neni 160
Kundërpadia
(Ndryshuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 41)
I padituri ka të drejtë të paraqesë kundërpadi kur kërkimi i kundërpadisë ka lidhje me atë të
padisë ose kur midis tyre mund të bëhet kompensimi.
Kundërpadia mund të paraqitet derisa nuk ka përfunduar hetimi gjyqësor dhe i nënshtrohet të
gjitha rregullave të caktuara për ngritjen e padisë.
Kur të metat e kundërpadisë nuk plotësohen në afatin e caktuar nga gjykata, kundërpadia
kthehet.

KREU II
BASHKËNDËRGJYQËSIA

Neni 161
Padia mund të ngrihet bashkërisht nga shumë paditës ose kundër shumë të paditurve
(bashkëndërgjyqës) në rast se:
a) kanë të drejta ose detyrime të përbashkëta mbi objektin e padisë;
b) të drejtat dhe detyrimet e tyre nga pikëpamja e faktit ose e ligjit kanë po atë bazë.

Neni 162
32
Secili nga bashkëndërgjyqësit kundrejt palës kundërshtare paraqitet i pavarur në mënyrë që
veprimet ose mosveprimet e tij procedurale nuk u sjellin të tjerëve as dobi as dëm.
Kur, për shkak të natyrës së marrëdhënieve juridike që janë në konflikt ose për shkak të një
dispozite ligjore, efekti i vendimit, që do të jepet, shtrihet në të gjithë bashkëndërgjyqësit, veprimet
procedurale që janë kryer prej disa bashkëndërgjyqësve kanë efekt edhe për bashkëndërgjyqësit e tjerë
që nuk janë paraqitur në gjykatë ose që nuk kanë kryer ndonjë veprim në afatin e caktuar.

KREU III
DREJTIMI I PROCESIT
(Shfuqizuar nenet 163-164 me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 42)
KREU IV

GJOBAT
Neni 165
Mosparaqitja në gjyq pa shkaqe të arsyeshme
Kur dëshmitari ose eksperti, që është thirrur në gjykatë, nuk paraqitet pa shkaqe të arsyeshme,
gjykata e dënon me gjobë deri në 30 000 lekë dhe urdhëron sjelljen e tij me detyrim.

Neni 166
Kundërshtimi për të dëshmuar
Kur dëshmitari pa ndonjë shkak të arsyeshëm kundërshton të dëshmojë ose eksperti të japë
mendimin, gjykata i dënon me gjobë deri në 30 000 lekë.

Neni 167
Mosparaqitja në gjyq e dokumentit ose e sendit nga personi
i tretë
Kur një person i tretë, që nuk është palë, nuk pranon të paraqesë një dokument ose një send, që
provohet se ndodhet pranë tij dhe që i është kërkuar nga gjykata dënohet me gjobë deri me 30 000
lekë.

Neni 168
Mosbindja e urdhrit të kryetarit të seancës
Kur personat që marrin pjesë në gjykimin e çështjes, si dhe personat e tjerë që asistojnë në
gjykim nuk u binden urdhrave të kryetarit të seancës gjyqësore, me vendim të gjykatës mund të
dënohen me gjobë deri në 30 000 lekë. Kjo dispozitë nuk zbatohet për prokurorin dhe avokatin që
marrin pjesë në çështje.

Neni 169
Kundërshtimi i vendimit të dënimit
Personat që janë dënuar me gjobë, sipas dispozitave të mësipërme, mund t’i paraqitin gjykatës që
i ka dënuar, brenda tri ditëve, kërkesë për heqjen e dënimit, duke treguar dhe shkaqet.
Gjykata kur i gjen me vend këto shkaqe, revokon vendimin e dënimit me gjobë si dhe urdhrin e
sjelljes me detyrim. Ajo mund edhe vetëm të pakësojë gjobën e caktuar. Në rast të kundërt, refuzon
kërkesën.
33
Afati për të paraqitur kërkesën fillon nga dita e seancës gjyqësore dhe, në rastet e parashikuara
nga nenet 165 dhe 167, nga dita e njoftimit të vendimit të dënimit.
Vendimi i dhënë nga gjykata në rastet e sipërme është i formës së prerë dhe kundër tij nuk
lejohet ankim.

TITULLI II
SHQYRTIMI I ÇËSHTJES

KREU I
VEPRIMET PËRGATITORE
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 43)

Neni 170
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 43)

Neni 171
Veprimet e pajtimit
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 43)

Neni 171/a
Të drejtat e gjykatës për zhvillimin e procesit gjyqësor
dhe mjetet për zbatimin e tyre
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 45)
Gjykata ushtron të gjitha të drejtat e përcaktuara në këtë Kod, që janë të nevojshme për
zhvillimin sa më të mirë të procesit gjyqësor.
Gjykata cakton seancat dhe afatet brenda të cilave palët dhe personat e tjerë të thirrur prej saj
duhet të kryejnë aktet procedurale dhe veprime të tjera të kërkuara prej saj.
Gjykata drejton procesin gjyqësor nëpërmjet vendimeve dhe urdhrave.Vendimet dhe urdhrat e
shpallura në seancë gjyqësore quhen të njohura nga palët e pranishme ose që duhej të paraqiteshin në
gjykatë. Vendimet e shpallura jashtë seancës dhe ato, ndaj të cilave lejohet ankim u komunikohen
palëve të interesuara nga sekretari i seancës jo më vonë se tre ditë nga shpallja e tyre.

Neni 171/b
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 46)
Vendimet jopërfundimtare dhe urdhrat që jep gjykata në seancë gjyqësore duhet të arsyetohen
dhe të mos paragjykojnë zgjidhjen e çështjes.
Vendimet mund të ndryshohen ose të revokohen nga gjykata që i ka shpallur përveç kur:
a) janë shpallur mbi bazën e një marrëveshjeje të palëve, në rastet që ato vetë mund të
disponojnë. Megjithatë, mund të revokohen nga gjykata kur është përcaktuar në marrëveshjen e
palëve;
b) në këtë Kod përcakohet se kundër tyre mund të ushtrohet ankim i veçantë;
c) ligji i deklaron si të paankimueshme.

KREU II
DREJTIMI I PROCESIT DHE SEANCA GJYQËSORE
(Shtuar titulli me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 44)

Neni 172
34
Shqyrtimi i çështjes përpara gjykatës bëhet verbalisht, por palët mund të parashtrojnë me shkrim
shpjegimet dhe pretendimet e tyre rreth çështjes në gjykim.
Në seancë gjyqësore mbahet procesverbal në të cilin pasqyrohen shpjegimet e palëve, provat që
merren, si dhe vendimet e urdhrat që shpall gjykata.

Neni 173
Gjykimi me dyer të mbyllura
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 47)
Nuk lejohet qëndrimi në seancë gjyqësore me dyer të mbyllura i të miturve nën 16 vjeç, përveç
kur ata thirren nga gjykata.
Gjykata mund të mos lejojë pjesëmarrjen e organeve të medias dhe publikut gjatë një pjese ose
gjatë gjithë zhvillimit të procesit gjyqësor:
a) në interes të moralit;
b) të rendit publik;
c) të ruatjes së informacionit të klasifikuar ose sigurisë kombëtare;
ç) kur e kërkojnë interesat e të miturve ose mbrojtja e jetës private të palëve dhe pjesëmarrësve
në gjyq;
d) kur përmenden sekrete tregtare ose shpikje industriale, nga publikimi i të cilave mund të
cenohen interesa që mbrohen me ligj;
dh) në masën e çmuar nga gjykata, në rrethana të veçanta, publikimi mund të paragjykojë
interesat e drejtësisë.
Vendimi shpallet publikisht.

Neni 174
Çelja dhe zhvillimi i seancës gjyqësore
Në ditën dhe në orën e caktuar palët ose përfaqësuesit e tyre janë të detyruar të njoftojnë
gjykatën për praninë e tyre.
Përpara se të fillojë seanca gjyqësore sekretari ose nëpunësi gjyqësor thërret palët ose
përfaqësuesit e tyre dhe i fton ata të zënë vendet e caktuara.

Neni 175
Pasi deklarohet çelja e seancës gjyqësore, gjykata verifikon paraqitjen e palëve dhe heton
shkaqet kur njëra ose të dyja ato nuk janë paraqitur në seancë.
Në rast se mosparaqitja ka ndodhur për shkak sëmundjeje ose për ndonjë shkak tjetër të
ligjshëm, gjykata shtyn gjykimin për një ditë tjetër.

Neni 176
Legjitimimi i palëve në proces
Gjykata verifikon legjitimimin si palë të personave ose të përfaqësuesve të tyre të paraqitur dhe
kur është rasti i fton ata të plotësojnë aktet dhe dokumentet që rezultojnë me të meta, duke përfshirë
këtu edhe aktet lidhur me përfaqësimin, gjetjen e personit dhe, kur e sheh të nevojshme, u cakton
palëve një afat.

Neni 177
Drejtimi i hetimit gjyqësor nga kryetari i seancës
Kryetari i seancës gjyqësore drejton hetimin gjyqësor dhe bisedimet e palëve, në përputhje me
rregullat e përcaktuara në këtë Kod.
35
Kur ndonjë nga palët bën vërejtje ndaj veprimeve të kryetarit të seancës, duke pretenduar se u
kufizohen ose u shkelen të drejtat e tyre, këto duhet të pasqyrohen në procesverbal.

Neni 178
Sigurimi i rregullit dhe i qetësisë në seancë gjyqësore
Kryetari i seancës gjyqësore kujdeset për mbajtjen e rregullit e të qetësisë në seancë. Ai ka të
drejtë të urdhërojë largimin nga salla e gjyqit të personave që prishin rregullin e qetësinë e zhvillimit
të seancës gjyqësore. Kur prokurori ose avokati nuk u binden urdhrave të kryetarit të seancës
gjyqësore, gjykata vë në dijeni organin përkatës të prokurorisë ose të këshillit drejtues të avokatisë dhe
kërkon prej tyre marrjen e masave disiplinore. Gjykata mund të shtyjë seancën derisa të caktohet një
prokuror ose një avokat tjetër.

Neni 179
Pasojat juridike të mosparaqitjes së palëve
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 48)
Nëse paditësi ose asnjë nga palët, pa ndonjë shkak të arsyeshëm, nuk paraqiten, si në veprimet
përgatitore ashtu edhe në seancën gjyqësore dhe rezulton se kanë dijeni rregullisht, gjykata apo
gjyqtari i vetëm vendos pushimin e gjykimit.
Nëse i padituri nuk paraqitet në seancën e parë dhe paditësi nuk kërkon që gjykimi të zhvillohet
në mungesë, gjykata cakton një seancë tjetër gjyqësore.
Nëse ky nuk paraqitet edhe në seancën tjetër gjyqësore dhe paditësi nuk kërkon që gjykimi të
zhvillohet në mungesë, gjykata vendos pushimin e gjykimit.

Neni 180
Shpallja e trupit gjykues dhe shpjegimet e palëve
Pasi të jenë kryer veprimet e mësipërme, shpallet përbërja e trupit gjykues dhe zgjidhen kërkesat
paraprake të palëve.
Gjykata në seancën e parë gjyqësore u kërkon palëve, që në bazë të fakteve të pretenduara prej
tyre, të japin sqarimet e nevojshme, duke u vënë në dukje çështjet që nga pikëpamja procedurale i
quan të nevojshme e të dobishme për gjykimin e çështjes.
Në fillim paditësi jep shpjegime rreth kërkesave të parashtruara në padi, pastaj i padituri dhe
pjesëmarrësit e tjerë në proces. Secili prej tyre është i detyruar të përcaktojë faktet dhe provat mbi të
cilat mbështeten pretendimet e prapësimet e tyre.
Ata mund të kërkojnë nga gjykata marrjen e provave të tjera, përveç atyre të caktuara në seancë
përgatitore ose të marra në seancë gjyqësore, vetëm kur nga shpjegimet e palës tjetër ose nga rrethanat
të dala rishtazi marrja e tyre është në dobi të gjykimit të çështjes.
Gjykata, kur e vlerëson të nevojshme, mund t’u japë palëve të interesuara një afat jo më shumë
se 10 ditë për të përcaktuar faktet dhe provat e tjera.

Neni 181
Përfundimi i gjykimit nga i njëjti trup gjykues
Gjykata duhet të organizojë punën që gjykimi i çështjes të përfundojë nga i njëjti trup gjykues.
Kur për shkaqe të parashikuara nga paragrafi i tretë i nenit 62 të këtij Kodi, ose për shkaqe të
tjera të përligjura, ndryshon përbërja e trupit gjykues, anëtari i ri duhet të njihet me përmbajtjen e
procesit gjyqësor, përveç kur kërkohet prej tij që çështja të shqyrtohet nga fillimi.
Kur ndryshon më shumë se një nga anëtarët e trupit gjykues, çështja fillon nga fillimi.

Neni 182
Paraqitja personalisht e palëve
36
Gjykata, në çdo fazë të gjykimit, ka të drejtë të kërkojë që palët të paraqiten personalisht për t’u
pyetur, për rrethana që çmon se kanë rëndësi për zgjidhjen e çështjes, pavarësisht se kanë përfaqësues
ose që gjykimi zhvillohet në mungesë të tyre.
Kur, me gjithë urdhrin e dhënë nga gjykata sipas paragrafit të mësipërm, pala e thirrur nuk është
paraqitur pa ndonjë shkak të ligjshëm ose refuzon t’u përgjigjet pyetjeve që i bëhen, gjykata vlerëson
qëndrimin e saj në harmoni me provat e tjera.

Neni 183
Zgjidhja e kërkesave të palëve
Për kërkesat e parashtruara nga palët sipas neneve 180 dhe 182 të këtij Kodi, gjykata shprehet
me vendim. Në raste të veçanta, që paraqesin vështirësi gjykimi, ajo mund ta shtyjë deklarimin e
vendimit deri në tri ditë.
Gjykata,me vendim, lejon marrjen e provave dhe kur është rasti edhe mënyrën e marrjes së tyre.
Refuzimi i marrjes së provës së kërkuar duhet të arsyetohet nga gjykata, pa e paragjykuar çështjen.

Neni 184
Zëvendësimi i palëve
Kur gjatë gjykimit del se padia është ngritur nga një person, që nuk ka të drejtë ta ngrejë, ose
është ngritur kundër një personi ndaj të cilit nuk duhej të ngrihej, me kërkesën e palës së interesuar
gjykata mund të lejojë zëvendësimin e paditësit ose të të paditurit të parë, me paditësin që i përket e
drejta që të ngrejë padinë ose me të paditurin kundër të cilit duhej të ngrihej padia. Për këtë
zëvendësim gjykata duhet të marrë më parë pëlqimin e të dy palëve dhe të personit që hyn në vend të
tyre si palë.

Neni 185
Ndryshimi i shkakut ligjor dhe i objektit të padisë
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 49)
Paditësi gjatë hetimit gjyqësor ka të drejtë të ndryshojë shkakun ligjor të padisë. Ai pa e
ndryshuar shkakun ligjor të saj, mund të shtojë, të pakësojë ose të ndryshojë objektin e padisë.
Kur ndryshimet e mësipërme bëhen në mungesën e të paditurit ose të personave të tretë të thirrur
në gjykim, duhet t’u komunikohen atyre me shkrim.
Nuk quhet shtesë e objektit të padisë, kërkimi i kamatës ose i të ardhurave të tjera të objektit.

Neni 186
Zgjerimi i provave
Kur për shkaqe të ligjshme duhet të shtyhet gjykimi i çështjes, dëshmitarët e paraqitur në ditën e
caktuar pyeten, përveç kur gjykata e çmon të nevojshme të pyeten në një seancë tjetër së bashku me
dëshmitarët që nuk janë paraqitur.

Neni 187
Pala që është deklaruar në mungesë, paraqitet në çdo moment të procesit gjyqësor, derisa nuk i
është dhënë fund hetimit gjyqësor. Ajo mund të kërkojë që të kryhen veprime procedurale për llogari
të saj lidhur me hetimin gjyqësor të zhvilluar më parë, kur vërteton pavlefshmërinë e thirrjes në gjyq
ose mosparaqitjen për shkaqe të pavarura prej tij. Gjykata mund të pranojë kërkesat e kësaj pale për
prova të tjera kur çmon se marrja e tyre është në dobi të hetimit të plotë e të gjithanshëm të çështjes.

Neni 188
37
Vendimi i gjykatës që pranon kërkesën për ndërpyetjen ose kërkesat e tjera, sipas nenit të
mësipërm, i njoftohen palës në mungesë në afatet që cakton gjykata. Aktet dhe veprimet e tjera nuk i
nënshtrohen njoftimit.

KREU III
PJESËMARRJA E PERSONAVE TË TRETË
NË PROCESIN CIVIL

Neni 189
Ndërhyrja kryesore
Kushdo mund të ndërhyjë në një proces gjyqësor që zhvillohet ndërmjet personave të tjerë, kur
pretendon për vete tërësisht ose pjesërisht sendin ose një të drejtë që është objekt i padisë në shqyrtim,
ose që lidhet me përfundimin e gjykimit, duke ngritur padi kundër të dy palëve ose njërës prej tyre.

Neni 190
Për të ndërhyrë në një proces civil sipas nenit 189 të këtij Kodi, personi i tretë duhet të paraqitet
në seancë përgatitore ose gjyqësore, duke i paraqitur gjykatës kërkesën e tij me shkrim ose duke e
depozituar atë në sekretari dhe kur është rasti edhe prokurën e dokumentet provuese në aq kopje sa
janë ndërgjyqësit. Gjykata urdhëron që ato t’u njoftohen palëve mundësisht pa shtyrë seancën
gjyqësore.

Neni 191
Ndërhyrja dytësore
Kushdo mund të ndërhyjë në një proces gjyqësor që zhvillohet ndërmjet personave të tjerë, kur
ka interes për të mbështetur njërën ose tjetrën palë, me të cilën bashkohet në gjykim për ta ndihmuar
atë.

Neni 192
Thirrja e personit të tretë
Secila palë mund të thërresë në gjykimin e çështjes një person me të cilin mendon se e ka të
përbashkët çështjen ose nga i cili mund të kërkohet një garanci ose shpërblim, që lidhet me
përfundimin e çështjes.
Personi i tretë thirret me kërkesë të shkruar që paraqitet në seancën përgatitore ose në sekretarinë
gjyqësore kur ka filluar shqyrtimi i padisë. Kërkesa i njoftohet menjëherë gjyqtarit i cili urdhëron që
t’i njoftohet personit të tretë, mundësisht pa shtyrë seancën gjyqësore të caktuar.
Thirrja e personit të tretë lejohet kur ai ka banim të ditur brenda kufijve të Republikës së
Shqipërisë dhe derisa nuk ka përfunduar gjykimi i çështjes në shkallë të parë.

Neni 193
Gjykata, kur çmon se procesi gjyqësor duhet të zhvillohet në prani të një personi të tretë, i cili
rezulton se ka interes në çështje, e thërret atë dhe për këtë qëllim shtyn seancën gjyqësore.
Sekretari njofton atë me letërthirrje.

Neni 194
Gjykata pranon marrjen pjesë të personit të tretë në gjykimin civil me vendim të ndërmjetëm.
Kundër vendimit që refuzon marrjen pjesë të personit të tretë mund të bëhet ankim i veçantë.

Neni 195
38
Të drejtat procedurale të personit të tretë
Personi i tretë ka të drejtë të kryejë të gjitha veprimet procedurale që u lejohen palëve përveç
atyre që përbëjnë disponim të objektit të padisë.
Me pëlqimin e të dy palëve personi i tretë që ka ndërhyrë vetë ose është thirrur në gjykatë nga
njëra prej palëve, mund të zerë vendin e palës për të cilën ka ndërhyrë dhe kjo e fundit të dalë jashtë
gjykimit.

Neni 196
Vendimi që jepet pas ndërhyrjes dytësore ose thirrjes së personit të tretë ka efekt kundrejt tij si
përsa u përket marrëdhënieve të tij me personin që e ka thirrur ose për të cilin ka ndërhyrë për ta
ndihmuar, ashtu dhe përsa u përket marrëdhënieve të tij me anën kundërshtare.

Neni 197
Nëse personi që është bërë garant paraqitet në gjyq dhe merr përsipër të zëvendësojë në çështje
personin e garantuar, ky i fundit mund të kërkojë largimin e tij nga gjykimi, duke u përfaqësuar në
gjykim nga garantuesi, në rast se palët nuk kanë kundërshtim.
Për këtë kërkim vendos gjykata por vendimi i saj mbi themelin e çështjes e shtrin efektin edhe
ndaj personit të garantuar.

Neni 198
Dalja jashtë gjykimit e personit të paditur
Personi që paditet për pagimin e një detyrimi ose për dorëzimin e një sendi ose për njohjen e një
të drejte reale, për të cilat ka pretendime edhe një i tretë, ka të drejtë ta thërrasë këtë në gjykim me
qëllim që çështja të gjykohet midis paditësit e këtij personi dhe të kërkojë nga gjykata të dalë jashtë
gjykimit duke pranuar të derdhë detyrimin ose të depozitojë sendin apo të njohë të drejtën reale, në
vendin e mënyrën e caktuar prej saj.
Dalja e të paditurit jashtë gjykimit bëhet me leje të gjykatës.
Kur personi i tretë nuk pranon të marrë pjesë në gjykim vendoset pushimi i çështjes dhe shuma e
derdhur ose sendi i depozituar i dorëzohen paditësit.

Neni 199
Kalimi procedural
Kur njëra nga palët vdes, çështja vazhdon nga ose kundër trashëgimtarëve të saj.
Kur pala që është person juridik mbaron, çështja vazhdon nga ose kundër personit juridik a fizik,
të cilit i kanë kaluar të drejtat e detyrimet e personit juridik që ka mbaruar.

Neni 200
Kur gjatë zhvillimit të gjykimit e drejta që është në konflikt i kalon një personi tjetër me akt
ndërmjet të gjallëve ose me titull të posaçëm, procesi gjyqësor vazhdon midis po atyre palëve që ishin
në fillim.
Personi të cilit i ka kaluar e drejta në konflikt mund të ndërhyjë ose të thirret në gjykim si person
i tretë, ose mund të zëvendësojë në gjykim palën nga e cila i ka kaluar e drejta në konflikt, por vetëm
në kushtet e parashikuara nga ky Kod.
Vendimi i dhënë ka fuqi edhe kundër personit të cilit i ka kaluar e drejta në konflikt, me
përjashtim të rastit kur e drejta e pronësisë mbi një send të luajtshëm është fituar me mirëbesim (neni
166 i Kodit Civil) dhe në zbatimin e rregullave mbi regjistrimin e sendeve.

Neni 201
Heqja dorë nga gjykimi dhe nga e drejta e padisë
39
Paditësi në çdo fazë të gjykimit mund të heqë dorë nga gjykimi i padisë. Në këtë rast gjykata
vendos pushimin e gjykimit.
Paditësi në çdo fazë të gjykimit mund të heqë dorë krejtësisht ose pjesërisht nga e drejta e
padisë. Në këtë rast padia rrëzohet dhe paditësi nuk ka të drejtë të ngrejë përsëri po këtë padi. Heqja
dorë nga e drejta e padisë përpara gjykatës së apelit sjell si rrjedhojë prishjen e vendimit të gjykatës të
shkallës së parë dhe rrëzimin e padisë.

KREU IV
SIGURIMI I PADISE
Kur lejohet sigurimi i padisë

Neni 202
Me kërkesën e paditësit, gjykata lejon marrjen e masave për sigurimin e padisë, kur ka arsye të
dyshohet se ekzekutimi i vendimit për të drejtat e paditësit do të bëhet i pamundur ose i vështirë.
Sigurimi i padisë lejohet kur:
a) padia mbështetet në prova me shkresë;
b) paditësi jep garanci, në masën dhe në llojin e caktuar nga gjykata, për dëmin që mund t’i
shkaktohet të paditurit nga sigurimi i padisë.
Garancia mund të kërkohet edhe për rastin e parashikuar nga shkronja “a” e këtij neni.

Neni 203
Sigurimi i padisë lejohet për të gjitha llojet e padive dhe në çdo fazë të gjykimit, derisa vendimi
të marrë formë të prerë. Sigurimi i padisë lejohet edhe nga gjykata e apelit, kur padia është duke u
shqyrtuar prej saj.

Neni 204
Sigurimi i padisë mund të kërkohet edhe përpara ngritjes së padisë në gjykatën e vendit ku ka
banimin paditësi ose ku ndodhet pasuria me të cilën do të sigurohet padia.
Në këtë rast gjykata cakton një afat jo më shumë se pesëmbëdhjetë ditë, brenda të cilit duhet të
paraqitet padia në gjykatë.

Neni 205
Sigurimi i padisë mund të lejohet për të gjithë padinë, ose vetëm për ato pjesë të saj, që gjykata i
gjen të bazuara, në përputhje me rregullat e parashikuara në nenin 202 të këtij Kodi.
Kërkesa, si rregull, shqyrtohet në prani të palëve, por në raste të veçanta ose të ngutshme, mund
të shqyrtohet edhe pa u thirrur pala tjetër.

Neni 206
Llojet e masave për sigurimin e padisë
Sigurimi i padisë bëhet:
a) me sekuestrimin e sendeve të luajtshme dhe të paluajtshme si dhe të kredive të debitorit;
b) me marrjen nga ana e gjykatës të masave të tjera të përshtatshme, duke përfshirë edhe
pezullimin e ekzekutimit.
Gjykata mund të lejojë sigurimin e padisë me disa nga llojet e ndryshme të masave të sigurimit,
por gjithmonë për një shumë të përgjithshme jo më të madhe se atë të padisë.
Sekuestër nuk mund të vihet mbi sende që, sipas nenit 529 të këtij Kodi, nuk mund të
sekuestrohen.
40

Neni 207
Ndryshimi dhe zëvendësimi i masave për sigurimin e padisë
Gjykata me kërkesën e njërës nga palët mund të zëvendësojë një masë sigurimi me një tjetër,
pasi më parë të ketë dëgjuar edhe palën kundërshtare.
Në këtë mënyrë veprohet edhe kur gjykata vendos heqjen e masës së sigurimit, kur çmon se
është zhdukur shkaku për të cilin është vënë ajo.

Neni 208
Ekzekutimi i masave për ekzekutimin e padisë
Vendimet për sigurimin e padisë ekzekutohen sipas rregullave të caktuara në këtë Kod për
ekzekutimin e vendimeve mbi sendet e luajtshme dhe të paluajtshme.

Neni 209
Ankimi
Kundër vendimit të gjykatës që ka vendosur pranimin e kërkesës për sigurimin e padisë, për
ndryshimin ose heqjen e sigurimit të padisë, mund të bëhet ankim i veçantë. Ankimi i vendimit të
sipërm nuk pengon vazhdimin e shqyrtimit të padisë.
Neni 210
Ankimi kundër vendimit që lejon masën e sigurimit, nuk pezullon ekzekutimin e tij. Ankimi
kundër vendimit me të cilin zëvendësohet ose hiqet masa e sigurimit, pezullon ekzekutimin e tij.

Neni 211
Rënia e masës së sigurimit të padisë
Kur padia për të cilën është lejuar masa e sigurimit, nuk është ngritur brenda afatit të caktuar nga
gjykata ose gjyqtari, masa e sigurimit quhet se ka rënë nga fuqia.
Kur vendoset refuzimi i padisë ose pushimi i gjykimit të saj, gjykata vendos heqjen e sigurimit të
padisë, e cila zbatohet kur vendimi të marrë formën e prerë.
Garancia e dhënë sipas nenit 202 të këtij Kodi, i kthehet paditësit, në rast se pala tjetër brenda
pesëmbëshjetë ditëve pasi vendimi të ketë marrë formën e prerë, nuk paraqit padi për shpërblimin e
dëmit të ardhur për një shkak të tillë.

Neni 212
Ligjërimi i masës së sigurimit të padisë
Kur në vendimin përfundimtar padia pranohet, gjykata vendos edhe ligjërimin e sigurimit të
padisë.
Kur si masë sigurimi të padisë është vendosur sekuestrimi, ajo kthehet në sekuestrim ekzekutiv,
pasi vendimi përfundimtar të marrë formën e prerë.

KREU V
RREGULLA TË PËRGJITHSHME PËR MARRJEN
E PROVAVE

Neni 213
Lejimi i provave
41
Në zbatim të nenit 12 të këtij Kodi, gjykata me vendim lejon palët të provojnë faktet mbi të cilat
i bazojnë kërkimet dhe pretendimet e tyre, duke paraqitur në gjykatë vetëm ato prova që janë të
domosdoshme e që kanë lidhje me çështjen e gjykimit.

Neni 214
Pohimi gjyqësor
Pohimet e bëra në gjykatë prej palëve apo prej përfaqësuesve të tyre, çmohen nga gjykata pa
nënveftësuar provat e tjera dhe rrethanat e çështjes.

Neni 215
Letërporosia
Kur prova duhet të merret jashtë territorit të veprimtarisë së gjykatës, kjo i delegon kompetencat
e saj gjykatës së vendit ku ndodhet prova, përveç kur palët e kërkojnë bashkarisht që për këtë qëllim të
delegohet njëri prej anëtarëve të trupit gjykues.
Në vendimin e gjykatës caktohet një afat brenda të cilit duhet të merret prova dhe caktohet
seanca tjetër për vazhdimin e gjykimit.

Neni 216
Prova merret nga gjyqtari i caktuar prej kryetarit të gjykatës që i është drejtuar kërkesa, duke
pasqyruar veprimet e kryera në procesverbal, i cili i dërgohet gjykatës në afatin e caktuar.
Palët janë të lira të marrin pjesë në marrjen e provës.
Deklaratat e palëve dhe të dëshmitarëve merren në vetën e parë dhe pasi i lexohen deklaruesit,
nënshkruhen prej tij.

Neni 217
Gjyqtari që procedon për marrjen e provës edhe kur delegohet sipas nenit 215 të këtij Kodi,
zgjedh me vendim të gjitha çështjet që dalin gjatë marrjes së provës.

Neni 218
Dëshmitari që nuk flet ose nuk dëgjon
Kur merret në pyetje një person që nuk flet ose nuk dëgjon, në qoftë se pyetja e tyre nuk mund të
bëhet me shkrim, gjykata thërret një person që i kupton shenjat e personit që merret në pyetje.

Neni 219
Ndihma juridike nga gjykatat e shteteve të huaja
Kur është e nevojshme të kryhet një veprim procedural gjyqësor jashtë kufijve të Republikës së
Shqipërisë, për sqarimin e rrethanave, kostatimin e fakteve, dërgimin e një dokumenti apo për arsye të
tjera që gjykata e quan të nevojshme për sqarimin e çështjes në gjykim, gjykata nëpërmjet Ministrisë
së Drejtësisë të Republikës së Shqipërisë i kërkon ndihmën juridike përkatëse organit kompetent të
shtetit tjetër.
Kur veprimi procedural juridik mund të kryhet nga përfaqësia diplomatike ose konsullore e
Republikës së Shqipërisë, kërkesa i drejtohet kësaj të fundit.
Kërkesa e sipërme duhet të përcaktojë çështjet për të cilat kërkohet ndihma juridike dhe të
përmbajë të dhënat e nevojshme për plotësimin e ndihmës juridike.
Kur midis dy shteteve ka marrëveshje për dhënien e ndërsjellë të ndihmës juridike, zbatohen
dispozitat e kësaj marrëveshjeje.

Neni 220
Zbatimi i ligjit të huaj
42
Në rast se për gjykimin e një çështjeje është e nevojshme të zbatohen ligjet e një shteti tjetër,
gjykata duhet të bëjë të gjitha përpjekjet për t’i gjetur dhe zbatuar ato sipas përmbajtjes së tyre.
Kur çdo përpjekje e gjykatës sipas paragrafit të parë të këtij neni është e pasuksesshme dhe asnjë
nga palët nuk kanë mundur t’ia sigurojnë gjykatës dispozitat e kërkuara, të vërtetuara nga organet
kompetente të shtetit tjetër, gjykata vendos sipas legjislacionit shqiptar.

Neni 221
Ndihma juridike për gjykatat e shteteve të huaja
Gjykatat shqiptare u sigurojnë ndihmë juridike gjykatave të shteteve të tjera me kërkesën e tyre.
Ndihma juridike nuk mund të jepet kur:
a. dhënia e saj nuk pajtohet me parimet themelore të legjislacionit shqiptar në fuqi;
b. objekti i kërkesës nuk është në kompetencën e gjykatave shqiptare.

Neni 222
Kërkesa për dhënien e ndihmës juridike të bërë nga gjykata e një shteti të huaj duhet të përmbajë
kushtet e parashikuara nga neni i mësipërm, të jetë hartuar në gjuhën shqipe ose të jetë përkthyer në
këtë gjuhë dhe t’i jenë bashkëngjitur shpenzimet e nevojshme për përkthim. Në rast të kundërt gjykata
ose marrësi mund të refuzojë kryerjen e veprimeve të kërkuara.
Kur ndërmjet dy shteteve ka marrëveshje për dhënien e ndërsjellë të ndihmës juridike, zbatohen
dispozitat e kësaj marrëveshjeje.

Neni 223
Marrja e provave te të tretët
Gjykata, me kërkesën e palës së interesuar, mund të urdhërojë palën tjetër ose një person të tretë
që nuk merr pjesë në çështje, të paraqesë në gjykim një dokument ose një send tjetër, kur çmohet e
nevojshme prej saj.
Në këtë rast gjykata jep udhëzimet e nevojshme për kohën, vendin dhe mënyrën e paraqitjes së
tyre. Pala që ka kërkuar marrjen e dokumentit është e detyruar të tregojë me hollësi të gjitha rrethanat
që bëjnë të besueshme se ku ndodhet dokumenti, karakteristikat e tij, si dhe faktet që do të provohen
me këtë dokument.
Shpenzimet e nevojshme parapaguhen nga pala që ka bërë kërkesën.

Neni 224
Gjykata mund të kërkojë zyrtarisht nga organet e administratës shtetërore të dhëna me shkrim
për akte dhe dokumente që ndodhen në atë organ dhe që është e nevojshme të shqyrtohen në procesin
gjyqësor. Kur të dhënat e kërkuara përbëjnë sekret shtetëror, gjykata kërkon lejen e organit qendror
nga i cili varet administrata shtetërore ku ndodhen të dhënat e kërkuara. Kur kërkesa refuzohet,
kërkesa e palës quhet si e paparashtruar.

Neni 224/a
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 51)
Kur për konstatimin ose sqarimin e fakteve, që kanë lidhje me mosmarrëveshjen në gjykim
kërkohen njohuri të posaçme në fushat e shkencës, teknikës ose të artit, gjykata mund të thërrasë një
ose më shumë ekspertë.
Ekspertët caktohen sipas rregullave të përcaktuara në këtë Kod.

Neni 224/b
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 52)
43
Eksperti e jep mendimin e tij me shkrim, por mund të dëgjohet në seancë gjyqësore dhe të pyetet
nga gjykata dhe nga palët.
Mendimi i ekspertit nuk është i detyrueshëm për gjykatën dhe, kur kjo ka mendim të kundërt me
ekspertin, duhet të arsyetojë me hollësi këtë mendim në vendimin përfundimtar ose në një vendim që
jep gjatë gjykimit.
Nuk është në misionin e ekspertit të japë një mendim juridik.

Neni 224/c
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 53)
Eksperti është i detyruar të përmbushë detyrat e ngarkuara nga gjykata, përveç kur parashtron
shkaqe të përligjura që pranohen nga gjykata.
Mosparaqitja e ekspertit në gjykatë, pa shkaqe të përligjura, shkakton sjelljen e tij me detyrim.
Përjashtimi i ekspertit nga pjesëmarrja e tij në gjykim bëhet kur janë kushtet e përcaktuara prej
nenit 72 të këtij Kodi.

Neni 224/ç
Përgjegjësia e ekspertit
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 54)
Eksperti ka përgjegjësi sipas Kodit Penal në rast se kundërshton të kryejë detyrën që i ngarkohet
ose kryen një ekspertim të rremë.
Eksperti është i detyruar të shpërblejë dëmet që për faj të tij u janë shkaktuar palëve ose
pjesëmarrësve të tjerë në proces.

KREU VI
EKSPERTI DHE EKSPERTIMI
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 50)

Neni 225
Mënyra e caktimit
Caktimi i ekspertit bëhet nga gjykata duke marrë edhe mendimin e palëve e të pjesëmarrësve në
gjykim. Vendimi për emërimin e ekspertit i bëhet i ditur këtij prej sekretarit gjyqësor, duke iu njoftuar
edhe data për t’u paraqitur në seancën e caktuar.
Eksperti që nuk pranon të kryejë këtë detyrë, duhet t’i njoftojë gjykatës argumentet përkatëse të
paktën pesë ditë përpara seancës gjyqësore.
Për rrethana të dala rishtazi palët kërkojnë menjëherë përjashtimin e ekspertit, duke parashtruar
argumentet përkatëse.

Neni 226
Betimi
Gjykata përpara se eksperti të fillojë nga kryerja e detyrës, i kujton atij rëndësinë e funksioneve
për të cilat është thirrur për t’i përmbushur dhe e fton të bëjë betimin se do të kryejë mirë e me nder
detyrat që i janë besuar, me të vetmin qëllim që t’ia bëjë të ditur gjykatës të vërtetën.

Neni 227
Caktimi i detyrave
Gjykata, pasi merr edhe mendimin e palëve, i cakton ekspertit çështjet për të cilat duhet të merret
mendimi i tij.
44
Eksperti ka të drejtë të njihet me materialet e çështjes, të marrë pjesë në seancë gjyqësore, të bëjë
pyetje, të japë shpjegime dhe të kërkojë nga palët të marrë të dhëna nga të tretët brenda kufijve të
nevojshëm për kryerjen e detyrës.
Eksperti mund të asistohet edhe nga ndihmës të tij, por përgjegjësia për saktësinë e ekspertimit i
mbetet atij.
Kur sipas vendimit të gjykatës për kryerjen e ekspertimit është e nevojshme që eksperti të njihet
me sende, evidenca, llogari e dokumente të tjera, palët mund të jenë të pranishme dhe mund t’i
paraqitin ekspertit me shkrim mendime,e vërejtje të specialistëve të tyre, të cilët mund të pyeten me
cilësinë e dëshmitarit ose kërkesa që lidhen me plotësimin e detyrës, por gjithnjë brenda
kompetencave të caktuara në vendimin e gjykatës.

Neni 228
Kryerja dhe vlerësimi i ekspertimit
Kur ekspertimi kryhet me praninë e gjykatës ose të gjyqtarit të deleguar, mbahet procesverbal,
por gjykata mund t’i kërkojë ekspertit që të japë përfundimet e ekspertimit në një raport me shkrim.
Kur ekspertimi kryhet pa pjesëmarrjen drejtpërdrejt të gjykatës, eksperti duhet të hartojë një
raport me shkrim mbi ekspertizën e kryer, në të cilën duhet të gjejnë pasqyrim edhe vërejtjet e kërkesat
e palëve. Deklaratat eventuale të palëve të përmendura në raport vlerësohen nga gjykata, duke pasur
parasysh rregullat e parashikuara në nenin 29 të këtij Kodi.
Raporti duhet të depozitohet në sekretari në afatin e caktuar nga gjykata.

Neni 229
Përsëritja e ekspertimit
Kur shihet se ekspertimi është i metë ose i paqartë, si dhe kur ka ndryshim mendimesh midis
ekspertëve, gjykata, kryesisht ose me kërkesën e ndonjërës nga palët, mund të kërkojë sqarime
plotësuese ose të urdhërojë kryerjen e një ekspertimi të ri, duke thirrur ekspertë të tjerë.

Neni 230
Pasqyrimi i përfundimeve të ekspertimit
Mendimi i ekspertit duhet të jetë i arsyetuar.
Kur ekspertët janë të një mendimi, përfundimet e ekspertimit mund t’i parashtrojë njëri që
caktohet prej tyre; kur ka ndryshim mendimesh midis ekspertëve, secili prej tyre duhet të parashtrojë
vetë mendimin e tij. Pasi të kenë dhënë mendimin, ekspertëve mund t’u bëhen pyetje.

KREU VII
THËNIET E DËSHMITARËVE
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 55)

Neni 231
Kufijtë e lejimit të provave me dëshmitarë
Prova me dëshmitarë lejohet në të gjitha rastet, përveç kur ligji për vlefshmërinë ose provimin e
një veprimi juridik kërkon shkresë.

Neni 232
Nuk lejohet prova me dëshmitarë kundër ose tej përmbajtjes së një akti zyrtar ose privat që
përbën provë të plotë. Gjithashtu, nuk lejohet të provohet me dëshmitarë marrëveshja e palëve për
ndryshimin e kontratës ose shuarja me anë pagimi ose faljeje e detyrimeve në të holla, që rrjedhin nga
një kontratë që është bërë ose duhej bërë me dokument, edhe sikur shuma ose vlera e paguar të jetë më
e vogël se 50 000 lekë.
45

Neni 233
Rastet e lejimit të provës me dëshmitarë
Rregullat e caktuara në dy nenet e mësipërme nuk zbatohen dhe lejohet prova me dëshmitarë:
a) kur dokumenti që kërkohet nga ligji për vlefshmërinë ose provimin e veprimit juridik ka
humbur ose është prishur pa fajin e palës;
b) kur ka një fillim prove me shkresë. Quhet fillim prove me shkresë çdo shkresë, që rrjedh nga
ai, kundrejt të cilit drejtohet kërkimi dhe nga përmbajtja e së cilës del se fakti i pretenduar është
pothuajse i vërtetë;
c) kur veprimi juridik i bërë me shkresë është kryer:
- në kundërshtim me ligjin, në mashtrim të ligjit;
- nën ndikimin e mashtrimit, kanosjes, ose për shkak të një marrëveshje me keqbesim të bërë
midis përfaqësuesit të njërës palë dhe palës tjetër;
- nën ndikimin e nevojës së madhe të palës;
ç) kur për shkak të rrethanave në të cilat është kryer veprimi juridik ose të marrëdhënieve të
posaçme të palëve, nuk ka qenë e mundur të merrej prova me shkresë.

Neni 234
Kundër ose tej përmbajtjes së një veprimi juridik të bërë me shkresë, personi i tretë është i lirë në
paraqitjen e provave. Kur njëra prej palëve kontraktuese pretendon se veprimi juridik është kryer
vetëm në dukje, pa pasur qëllim që palët të krijojnë pasoja juridike, ose për të mbuluar një veprim
tjetër juridik, të cilin palët e kanë dashur, prova me dëshmitarë lejohet në rastet kur ka provë me
shkresë të lëshuar nga pala tjetër ose deklarime të bëra prej kësaj përpara institucioneve shtetërore, nga
të cilat bëhet e besueshme se veprimi juridik është kryer vetëm për dukje.

Neni 235
Ndalimi i pyetjes si dëshmitar
Nuk mund të pyeten si dëshmitarë:
- përfaqësuesit e palëve në çështje,për rrethana për të cilat kanë marrë dijeni nga të përfaqësuarit
e tyre për shkak të detyrës së tyre si përfaqësues;
- personat që për shkak të metash fizike ose psikike nuk janë të aftë të kuptojnë drejt faktet që
kanë rëndësi për çështjen dhe të bëjnë dëshmi të rregullt;
- bashkëshortët ende të pandarë, fëmijët, prindërit, gjyshërit, ose kushërinj, në vijë të drejtë ose
të tërthortë deri në shkallë të dytë, përveç kur çështja ka lidhje me probleme personale e familjare, si
dhe të miturit nën katërmbëdhjetë vjeç, përveç kur thëniet e tyre janë të domosdoshme për zgjidhjen e
çështjes.
Këta persona vendosin vetë nëse do të dëshmojnë dhe nuk mund të dënohen për refuzimin për të
bërë dëshmi.

Neni 236
Rregullat për dëgjimin e dëshmitarëve
(Ndryshuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Dëshmitarët dëgjohen nga gjykata në debatin gjyqësor. Në raste të veçanta ose për shkak
sëmundjeje apo për shkak të punës së veçantë që bën dëshmitari, rrethana këto që e bëjnë të pamundur
paraqitjen e tij në gjykim, gjykata mund të vendosë që pyetja e tij të bëhet jashtë qendrës së gjykatës
nga një anëtar i trupit gjykues. Në këto raste pyetja e dëshmitarit bëhet përpara seancës gjyqësore të
radhës dhe dëshmia e marrë lexohet në seancën gjyqësore. Pyetja e dëshmitarit bëhet kurdoherë në
prani të palëve apo përfaqësuesve të tyre, të cilët njoftohen rregullisht.
Dëshmia e Presidentit të Republikës merret në selinë ku ai ushtron funksionin e Kryetarit të
Shtetit.
46
Kur duhet të merret dëshmia e Kryetarit të Kuvendit, Kryetarit të Këshillit të Ministrave,
Kryetarit të Gjykatës Kushtetuese ose Kryetarit të Gjykatës së Lartë, këta mund të kërkojnë të pyeten
në selinë ku ushtrojnë detyrën e tyre.
Gjykata vlerëson thëniet e dëshmitarëve në harmoni ndërmjet tyre dhe me provat e tjera të marra
gjatë shqyrtimit të çështjes.

Neni 237
Betimi
Kryetari i seancës gjyqësore, pasi të jetë siguruar për identitetin e dëshmitarëve, i ndërgjegjëson
ata për rëndësinë e misionit e të betimit përpara gjykatës dhe u njofton atyre se janë të detyruar të
tregojnë të vërtetën për çfarë ata dinë në lidhje me çështjen, i paralajmëron për përgjegjësinë që ata
kanë për dëshmi të rreme. Ndërkohë, sekretari gjyqësor lexon formulën e betimit si më poshtë: “I
ndërgjegjshëm, betohem se do të them të vërtetën dhe vetëm të vërtetën”. Dëshmitari në këmbë
përgjigjet “Betohem” dhe pret jashtë sallës së gjyqit me porosinë të mos merren vesh me njëri-tjetrin.

Neni 238
Radha e pyetjes
Radha e pyetjes së dëshmitarëve caktohet nga kryetari i seancës duke mbajtur parasysh
dëshmitarët e secilës palë. Ata pyeten një nga një në prani të palëve, pa praninë e dëshmitarëve që
pyeten më vonë.

Neni 239
Dëshmitari pyetet më parë nga pala që e ka kërkuar thirrjen e tij dhe pastaj nga pala tjetër. Secila
nga palët ka të drejtë t’i bëjë pyetje plotësuese dëshmitarit për të sqaruar apo plotësuar përgjigjet e
dhëna nga ai. Në çdo rast palët i drejtojnë pyetje dëshmitarit me leje dhe nëpërmjet gjykatës.
Gjykata mund të bëjë pyetje e të kërkojë sqarime kurdoherë që e konsideron të nevojshme për
zgjidhjen e drejtë të çështjes.

Neni 240
Ballafaqimi i dëshmitarëve
Kur ndërmjet thënieve të dëshmitarëve ka mospërputhje të tilla që krijojnë vështirësi për
zbulimin e të vërtetës, gjykata vetë ose me kërkesën e palëve bën ballafaqimin e dëshmitarëve të
pyetur më parë.

Neni 241
Ripyetja e dëshmitarit
Pas mbarimit të dëshmisë dëshmitari mund të largohet me leje të gjykatës. Në rast se ripyetja e
tij mund të jetë e nevojshme, atëherë gjykata urdhëron që ai të qëndrojë në sallë pa kontaktuar me
dëshmitarët e tjerë.

Neni 242
Heqja dorë nga pyetja e dëshmitarit
Pala që ka kërkuar thirrjen e një dëshmitari mund të kërkojë që ai të mos pyetet. Kërkesa merret
parasysh në rast se pala tjetër është dakord dhe kur gjykata çmon se pyetja e tij nuk do të jetë e
nevojshme për sqarimin e çështjes.

Neni 243
47
Kur gjatë gjykimit të çështjes rezultojnë të sqaruara faktet dhe pretendimet e palëve, gjykata,
vetë ose me kërkesën e tyre, mund të heqë dorë nga pyetja e dëshmitarëve të tjerë të thirrur për këtë
qëllim.

Neni 244
Përdorimi i shënimeve prej dëshmitarit
Gjykata mund të lejojë dëshmitarin që të përdorë shënime ose të dhëna të tjera të shkruara, kur
flasin për çështje që kanë të bëjnë me llogari e të dhëna që është e vështirë të mbahen mend.

Neni 245
Denoncimi për dëshmi të rreme
Në rast se një dëshmitar bën dëshmi të rreme përpara gjykatës, kjo vendos denoncimin në
prokurori për ndjekje penale.

KREU VIII
SHKRESAT

Neni 246
Fuqia provuese e shkresave
Shkresat kanë fuqi provuese kur janë hartuar në formën e caktuar, kanë elementet e nevojshme
për vlerën e tyre, nuk janë të copëtuara, të grisura ose të shuara, nuk kanë gërvishtje, ose shtesa midis
rreshtave, ose çrregullime të tjera me shuarje dhe mund të lexohen.

Neni 247
Shkresa, kur është e dëmtuar në mënyrën e parashikuar në nenin e mësipërm, prezumohet se
është bërë për të zhveftësuar vlerën provuese të saj, përveç kur provohet e kundërta.

Neni 248
Personi që paraqet dhe përdor si mjet provues një shkresë që ka ndryshime, duhet të vërtetojë se
ndryshimet janë bërë nga ai që e ka nxjerrë shkresën, ose nga ai që mund t’i shërbejë si provë, ose nga
ai që i ka kaluar e drejta, ose janë bërë nga dikush tjetër me porosi të këtyre.

Neni 249
Kur shkresa që paraqitet referon në një shkresë tjetër, ajo bashkohet me këtë, përveç kur shkresa
që merret zëvendëson shkresën referuese ose përmban përmbajtjen e saj të plotë.
Kur shkresa që u mor ka përmbajtje të ndryshme nga shkresa referuese, atëherë parapëlqehet
përmbajtja e kësaj të fundit.

Neni 250
Shkresa në ruajtje ose në pamundësi përdorimi
Në rastet kur prova me shkresë është në ruajtje për arsye ligjore ose pamundësi përdorimi dhe
nuk mund të merret, gjykata ka të drejtë që përveç mjeteve të tjera, të lejojë të merret kopje e saj e
legalizuar, e cila ka fuqi provuese sikurse edhe shkresa origjinale. Kur kjo më pas ka humbur, gjykata
vendos të administrohet shkresa që vërteton njësinë me origjinalin.

Neni 251
Kopja e shkresës dhe origjinali i saj
48
Kopjet e shkresave kur saktësia e tyre vërtetohet nga personi kompetent kanë të njëjtën fuqi
provuese me origjinalin.

Neni 252
Verifikimi në vend i përmbajtjes së shkresës
Në qoftë se për shkaqe të justifikuara është e vështirë marrja e provës në gjykim ose për shkak të
rëndësisë së saj ose të natyrës së saj ekziston rreziku të humbasë ose të dëmtohet, gjykata mund të
urdhërojë të verifikohet shkresa nga një anëtar i trupit gjykues ose të kontrollohet me letërporosi nga
gjykata e vendit ku ndodhet shkresa ose të lejojë të merret fotokopje ose fotografia e vërtetuar.

Neni 253
Aktet zyrtare
Aktet zyrtare që përpilohen nga nëpunësi i shtetit ose personi që ushtron veprimtari publike,
brenda kufijve të kompetencës së tyre dhe në formën e caktuar, përbëjnë provë të plotë të deklarimeve
që janë bërë përpara tyre për faktet që kanë ngjarë në prani të tyre ose për veprimet e kryera prej tyre.
Lejohet të provohet e kundërta vetëm kur pretendohet se shkresa është e falsifikuar.

Neni 254
Aktet zyrtare që dalin nga organet shtetërore dhe që përmbajnë një urdhër, një vendim ose çdo
masë tjetër të marrë prej tyre ose që tregojnë kryerjen e një veprimi nga ana e këtyre organeve,
përbëjnë provë të plotë për përmbajtjen e tyre. Lejohet të provohet e kundërta vetëm kur pretendohet
se shkresa është e falsifikuar.

Neni 255
Kopjet dhe shkurtimet e akteve të përmendura në nenet 253 dhe 254, të vërtetuara sipas ligjit,
kanë fuqi provuese sikundër edhe origjinali.

Neni 256
Shkresat e përpiluara nga nëpunësi i shtetit të huaj ose nga personi i huaj që ushtron veprimtari
publike dhe që konsiderohen si ent publik në atë vend, kanë fuqi provuese që parashikohet në nenin
253.

Neni 257
Shkresat që përpilohen në bazë të nenit 253 për kryerjen ose vërtetimin e veprimit juridik, përsa
u përket deklarimeve të palëve, përbëjnë provë të plotë për të gjithë.
Dispozitat e përmendura në paragrafin e mësipëm kanë fuqi për gjithçka që përmendet në
shkresë, përderisa kanë lidhje të drejtpërdrejtë me objektin kryesor të shkresës. Ato që nuk kanë lidhje
të drejtpërdrejtë konsiderohen si fillim prove me shkresë.

Neni 258
Shkresa e thjeshtë
Shkresa që është përpiluar nga një person zyrtar që nuk ka qenë kompetent ose që nuk është
sipas formës së caktuar, ka fuqinë provuese të një shkrese të thjeshtë, në rast se është nënshkruar nga
palët.

Neni 259
49
Shkresa e thjeshtë e nënshkruar nga personi që e ka lëshuar, përbën provë të plotë se deklarimet
që përmban janë të atij që e ka nënshkruar, në rast se personi kundër të cilit paraqitet shkresa pranon se
është nënshkruar prej tij.

Neni 260
Shkresa private quhen edhe:
- librat e tregtarëve dhe profesionistëve që i mbajnë sipas Kodit Tregtar ose dispozitave të tjera;
- librat e avokatëve, noterëve, përmbaruesve, mjekëve, farmacistëve e të profesioneve të tjera,
sipas dispozitave në fuqi.
Kur paraqiten si provë pjesë nga libri ose e tëra dhe përmbajnë edhe të dhëna që nuk kanë lidhje
me objektin e gjykimit, mund të merren ato pjesë të shkresës që kanë lidhje me atë.

Neni 261
Shkresa private merr datë të saktë kundrejt personave të tretë vetëm nga dita që është vërtetuar
nga noteri ose nëpunësi publik kompetent sipas ligjit ose kur vdes një nga ata që e ka nënshkruar ose
nuk ka qenë në gjendje fizike të shkruajë ose kur përmbajtja e tij thelbësore është përsëritur ose
konstatuar në një akt zyrtar, si dhe nga dita në të cilën ka ngjarë ndonjë fakt tjetër që provon në të
njëjtën mënyrë se shkresa është përpiluar në një datë të mëparshme.

Neni 262
Shkresa private përbën provë në favor të përpiluesit vetëm në qoftë se atë e paraqet pala
kundërshtare ose në qoftë se bëhet fjalë për librat që përmenden në nenin 260.

Neni 263
Librat që përmenden në nenin 260, paragrafi 1 dhe 2, kur janë përpiluar në formën e caktuar,
përbëjnë provë të plotë për sa shkruhet në to, për tregtarët ose personat e tjerë që detyrohen të mbajnë
të njëjtat libra, por lejohet të provohet e kundërta kur pretendohet falsiteti. Megjithatë, kundër
personave që nuk janë detyruar të mbajnë këto libra, përbëjnë provë të plotë për gjerësinë e
pretendimeve, kur qenia e tyre është vërtetuar me një mënyrë tjetër dhe vetëm për një vit që nga dita e
nënshkrimit, përveç kur i detyruari provon me nënshkrimin e vet përmbajtjen e tyre.

Neni 264
Detyrimi për paraqitjen e provës shkresore
(Ndryshuar titulli me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 56)
Çdo ndërgjyqës detyrohet kryesisht të paraqesë shkresat që ka përdorur për të ndihmuar në
gjykimin e çështjes.
Çdo ndërgjyqës ose person i tretë detyrohet të paraqesë shkresat që disponon dhe që mund t’i
vlejnë si provë, përveç kur ka shkaqe serioze dhe justifikon mosparaqitjen e tyre. Si shkaqe serioze
konsiderohen veçanërisht rastet kur nuk lejohet për të dëshmuar.

Neni 265
Ekzekutimi i vendimit që urdhëron paraqitjen e shkresës bëhet sipas dispozitave që kanë të bëjnë
me ekzekutimin për dorëzimin e sendit ose kryerjen e veprimit.
Kjo dispozitë zbatohet edhe kur shkresat ndodhen në një organ shtetëror ose të personat juridikë
shtetërorë, përveç kur shkresa përbën sekret shtetëror.

Neni 266
Shkresa në gjuhë të huaj
50
Kur shkresa është në gjuhë të huaj, ajo paraqitet bashkë me përkthimin e saj në gjuhë shqipe, të
legalizuar nga ambasada apo konsullata përkatëse ose nga organi tjetër kompetent.
Kur gjykata nuk mund ta kontrollojë vetë saktësinë e përkthimit, emëron përkthyes.

Neni 267
Detyrimi për të provuar se shkresa private është origjinale
Kur origjinaliteti i shkresës private vihet në dyshim, ai që e paraqet duhet ta provojë atë, përveç
kur shkresa është aq e ndryshuar sa gjykata e ka të vështirë të konstatojë se është origjinale.
Personi ndaj të cilit paraqitet shkresa private është i detyruar të deklarojë menjëherë se e pranon
ose jo origjinalitetin e nënshkrimit, ndryshe shkresa konsiderohet si e pranuar.
Në qoftë se njihet ose vërtetohet origjinaliteti i nënshkrimit, quhet se është vërtetuar origjinaliteti
i përmbajtjes, me rezervën e goditjes së tij për falsitet.

Neni 268
Shkresa private mund të provohet si origjinale me çdo lloj mjeti provues.

Neni 269
Procedura e krahasimit të shkresave
Kur bëhet krahasimi i shkresave, ai që paraqet provën detyrohet jo më vonë se dhjetë ditë
përpara datës së caktuar për krahasim, t’i njoftojë ndërgjyqësit listën e shkresave me të cilat do të
bëhet krahasimi ose të depozitojë origjinalet në sekretarinë e gjykatës. Vërtetësia e këtyre shkresave
nuk duhet të kundërshtohet.
Kur shkresat që mund të krahasohen i disponon pala kundërshtare ose personi i tretë, mund të
kërkohet paraqitja e tyre. Në rast kundërshtimi zbatohen rregullat e parashikuara prej nenit 265 të këtij
Kodi.
Ndërgjyqësi ose personi i tretë të cilit i mohohet origjinaliteti i shkrimit ose nënshkrimit, mund
të detyrohet të shkruajë para gjykatës ose gjyqtarit të deleguar me letërporosi një tekst të caktuar me të
cilin do të bëhet krahasimi. Teksti i bashkohet dosjes. Gjykata çmon lirisht mohimin e ndërgjyqësit
ose personit të tretë të shkruajë ose të bëjë përpjekje për të ndryshuar shkrimin e tij.

Neni 270
Goditja për falsitet
Çdo shkresë mund të goditet për falsitet. Shkresat private mund të goditen për falsitet edhe kur
nga krahasimi me të tjera vërtetohet se janë origjinale.

Neni 271
Denoncimi për ndjekje penale
Kur falsifikimi i atribuohet një personi të caktuar mund të bëhet denoncimi për ndjekje penale.

Neni 272
Kur krijohen dyshime serioze për falsifikim ndaj një personi konkret edhe nëse shkresa që
paraqitet si e falsifikuar vlerësohet si thelbësore për sqarimin e çështjes, gjykata ka të drejtë të
pezullojë gjykimin e saj deri në përfundimin e gjykimit të çështjes penale,ose të urdhërojë të paraqiten
prova për falsifikimin.

Neni 273
Provimi i falsitetit të një shkrese
51
Kush pretendon falsitetin e një shkrese, është njëkohësisht i detyruar të paraqesë ato shkresa që
vërtetojnë falsitetin dhe të tregojë emrat e dëshmitarëve ose mjetet e tjera provuese, përndryshe
pretendimi tij është i papranueshëm.

Neni 274
Kur shkresa paraqitet si e falsifikuar, pa treguar personin të cilit i atribuohet falsiteti, gjykata
urdhëron marrjen e provave, vetëm kur ai që paraqet shkresën këmbëngul që të nxirret si provë dhe
çmohet se ka rëndësi thelbësore për sqarimin e çështjes.

Neni 275
Sekretaria e gjykatës dërgon menjëherë kopjen e çdo vendimi që shpall shkresën si të falsifikuar
te prokurori dhe në organin shtetëror që ka nxjerrë shkresën.
Shkresa që shpallet e falsifikuar nuk i jepet ndërgjyqësit, por mbetet në arkivin e gjykatës, së
bashku me vendimin që shpall shkresën të falsifikuar. Në këto raste sekretari shënon mbi shkresë se
ajo është e falsifikuar.
Kur jepet kopja e saj, ajo përmban edhe shënimin që përmendet në paragrafin e sipërm.

Neni 276
Personat, që nuk marrin pjesë në çështje, kur u kërkohet një shkresë që ndodhet pranë tyre dhe
nuk ka mundësi ta paraqitin brenda afatit që u ka caktuar gjykata, janë të detyruar të njoftojnë gjykatën
për mosparaqitjen e shkresës në afat, duke treguar edhe shkaqet. Gjykata, kur nuk i gjen me vend
shkaqet e treguara, si dhe kur nuk është lajmëruar se dokumenti i kërkuar nuk ka mundësi të dërgohet,
ka të drejtë të dënojë personat përgjegjës, sipas nenit 167 të këtij Kodi.

Neni 277
Pala kundër së cilës është paraqitur si provë një shkresë mund të kundërshtojë vërtetësinë e saj
në njërën nga këto mënyra:
a) duke mohuar shkrimin ose nëshkrimin e saj në shkresën e thjeshtë;
b) duke deklaruar se nuk di që shkrimi ose nënshkrimi në shkresën e thjeshtë të jetë e
trashëgimlënësit të saj ose i personit nga i cili ajo heq të drejta;
c) duke pretenduar se dokumenti është i falsifikuar.

Neni 278
Filmat fotografikë, kinematografikë e regjistrime të tjera
Filmat fotografikë ose filmat kinematografikë, kasetat e çdo Iloji, si dhe çdo lloj tjetër
regjistrimi, mund të përbëjnë provë për ngjarjet e sendet që janë regjistruar, kur gjykata bindet për
saktësinë e vërtetësinë e tyre. Për këtë qëllim ajo mund të thërrasë edhe ekspertë kompetentë.

Neni 279
Fotografitë ose fotokopjet e shkresave kanë fuqi të njëjtë me origjinalin, përderisa saktësia e tyre
vërtetohet nga personi,që sipas ligjit, është kompetent të nxjerrë kopje.

Neni 280
Gjykata, pas kontrollimit të vërtetësisë së dokumentit, me vendimin që jep gjatë gjykimit ose me
vendimin përfundimtar, shprehet nëse dokumenti është ose jo i vërtetë. Kur rezulton se dokumenti nuk
është i vërtetë, gjykata e përjashton këtë nga provat dhe, në qoftë se rezulton se dokumenti është i
falsifikuar, ia dërgon prokurorit për të bërë ndjekje penale.
52
Gjykata, me vendimin që pranon se dokumenti është i vërtetë, dënon palën që ka pretenduar
falsifikimin ose që ka mohuar shkrimin ose nënshkrimin e saj me gjobë deri në 50 000 lekë.
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”: Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko - Jerzi Popielushko

Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin! Fritz Kolë Radovani
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4153
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
--------------------VAZHDON--------------------
KREU IX
POHIMET E PALËVE
Neni 281
Pohimi gjyqësor mund të jetë i rastit ose i nxitur nëpërmjet pyetjeve të bëra në mënyrë zyrtare
për një qëllim të tillë.

Neni 282
Pohimi gjyqësor i rastit mund të jepet në formë verbale ose në çdo akt procedural të nënshkruar
personalisht nga pala.

Neni 283
Procedura e kërkimit të pohimeve të palëve
Pyetjet bëhen për fakte, rrethana dhe në mënyrë që të pohohen apo kundërshtohen pretendimet e
palëve.
Gjykata, për pranimin e pyetjeve procedon në mënyrën dhe afatet e caktuara në vendimin e saj të
ndërmjetëm.
Nuk lejohen të bëhen pyetje mbi fakte të ndryshme nga ato të formuluara në vendimin e
gjykatës, përveç pyetjeve për të cilat palët bien dakord dhe që gjykata çmon se janë të dobishme për
procesin gjyqësor. Gjykata mund në çdo rast të kërkojë sqarimet e nevojshme për përgjigjet e dhëna.
Neni 284
Pala e pyetur duhet të përgjigjet vetë personalisht. Ajo nuk mund të përdorë shënime të shkruara
e të parapërgatitura. Megjithatë, gjykata mund të lejojë të përdoren shënime ose të dhëna të tjera të
shkruara, kur flasin për çështje që kanë të bëjnë me llogari e të dhëna që është vështirë të mbahen
mend.

Neni 285
Mosparaqitja dhe refuzimi i përgjigjes nga pala
Kur pala e pyetur nuk paraqitet ose refuzon të përgjigjet pa shkaqe të justifikuara, gjykata, duke
vlerësuar edhe provat e tjera, mund t’i marrë si të pranuara faktet e parashtruara në pyetjet. Kur
mosparaqitja e palës për t’u përgjigjur është me arsye, gjykata vendos shtyrjen e seancës ose marrjen e
përgjigjeve edhe jashtë seancës gjyqësore.

KREU X
KËQYRJA E PERSONAVE, SENDEVE DHE KËQYRJA NË VEND, EKSPERIMENTIMI

Neni 286
Kur çmohet e nevojshme nga gjykata që një person ose një send të këqyren drejtpërdrejt prej saj,
kryesisht ose me kërkesën e palëve, vendos që të bëhet këqyrja në vend e tyre me ose pa ekspertë.

Neni 287
Procedura e këqyrjes
53
Këqyrja e personave, e vendeve, e sendeve të luajtshme ose të paluajtshme, bëhet me vendim të
gjykatës, në të cilën caktohet koha, vendi dhe mënyra e këqyrjes.
Këqyrja në vend bëhet nga vetë gjykata ose nga gjyqtari i deleguar prej saj ose nga gjyqtari i
vendit ku do të bëhet këqyrja. Kur është e nevojshme mund të jetë i pranishëm edhe një ekspert teknik,
i cili vepron sipas rregullave të parashikuara në kreun VI të pjesës së dytë të këtij Kodi.
Për kryerjen e këqyrjes palët njoftohen rregullisht.

Neni 288
Mosprekja e dinjitetit personal
Gjykata në këqyrjen e një personi duhet të bëjë kujdes që të mos preket dinjiteti personal. Ajo
mund të mos jetë vetë e pranishme dhe të ngarkojë me këtë detyrë një ekspert të përshtatshëm.

Neni 289
Kryerja e prodhimeve fotografike dhe e filmimeve
Gjykata mund të vendosë që të kryhen edhe riprodhime fotografike të objekteve, dokumenteve
dhe sendeve dhe kur është e nevojshme dhe e mundshme edhe filmime të tyre ose të përdorë mjete e
veprime të tjera mekanike.
Gjykata për t’u siguruar në ekzistencën e një fakti mund të urdhërojë që kjo të verifikohet duke
proceduar në një mënyrë të caktuar për riprodhimin e tij, duke siguruar prova me anë fotografish ose
me filmime. Gjykata drejton vetë eksperimentin,ose kur e sheh me vend ia beson këtë një eksperti
duke zbatuar rregullat për emërimin dhe përgjegjësinë e ekspertit, të parashikuara në këtë Kod.

Neni 290
E drejta e gjykatës për të siguruar sende e të dhëna
të nevojshme në këqyrje
Gjatë këqyrjes ose eksperimentit gjykata, kur e sheh të nevojshme, mund të dëgjojë dëshmitarë
për të marrë të dhëna dhe për të siguruar paraqitjen e sendeve, si dhe të marrë masa për të hyrë në
vende që duhet të ekspozohen ose të shqyrtohen nga gjykata.
Ajo mund të urdhërojë futjen në vendet që janë në pronësi ose në posedimin e personave që nuk
lidhen me proces gjyqësor, mund të dëgjojë këta të fundit, duke marrë masat e nevojshme që të mos
dëmtohen interesat e tyre.

Neni 291
Përmbajtja e procesverbalit të këqyrjes
Për këqyrjen në vend dhe në çdo këqyrje tjetër që bëhet jashtë gjykatës mbahet procesverbal në
të cilin tregohen palët që kanë marrë pjesë, pretendimet dhe vërejtjet e tyre rreth këqyrjes dhe
përfundimi i këqyrjes. Procesverbali nënshkruhet, sipas rastit, nga të gjithë gjyqtarët ose nga gjyqtari i
vetëm, si dhe nga palët dhe personat e tjerë të ndodhur gjatë këqyrjes.

KREU XI
SIGURIMI I PROVËS
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 57)

Neni 292
Kur mund të kërkohet sigurimi i provës
Kur një provë, nga e cila varet zgjidhja e mosmarrëveshjes ose që ndikon në sqarimin e saj, ka
rrezik të zhduket ose të vështirësohet marrja e saj, me kërkesën e palës së interesuar, mund të
urdhërohet marrja më përpara.
54

Neni 293
Paraqitja dhe përmbajtja e kërkesës
Kërkesa për sigurimin e provës paraqitet në gjykatën që shqyrton çështjen dhe, në rast se padia
nuk është ngritur, në gjykatën e vendit ku ka banim personi që do të pyetet ose ku ndodhet sendi që
duhet të këqyret.

Neni 294
Në kërkesën për sigurimin e provës duhet të tregohen: prova që do të merret, rrethanat për
vërtetimin e të cilave shërben ajo dhe arsyet që e justifikojnë marrjen e saj më përpara.
Kopja e kërkesës i komunikohet palës tjetër, përveç kur kjo nuk dihet ose kur marrja e provës
nuk lejon shtytje.

Neni 295
Përmbajtja e vendimit të gjykatës
Vendimi me të cilin pranohet kërkesa për sigurimin e provës duhet të tregojë provën që do të
merret dhe mënyrën e marrjes së provës.
Kundër vendimit të gjykatës me të cilin refuzohet kërkesa për sigurimin e provës, mund të bëhet
ankim i veçantë.

Neni 296
Mosparaqitja e palës që ka kërkuar marrjen e provës sjell rrëzimin e kërkesës, përveç kur e
kërkon pala tjetër, ose gjykata çmon se është në dobi të gjykimit.
Për mënyrën e marrjes së provës dhe për fuqinë e saj provuese zbatohen rregullat e përgjithshme.
Shpenzimet për marrjen e provës parapaguhen nga kërkuesi dhe, në përfundim të gjykimit i
ngarkohen palës, sipas rregullave të përgjithshme.

KREU XII
PEZULLIMI E PUSHIMI I GJYKIMIT
a. Pezullimi i gjykimit
Neni 297
Gjykata vendos pezullimin e gjykimit kur:
a) çështja nuk mund të zgjidhet para se të zgjidhet një çështje tjetër penale, civile ose
administrative;
b) kërkohet nga të dyja palët;
c) njëra nga palët vdes ose mbaron personi juridik;
ç) njëra nga palët nuk ka ose më vonë ka humbur zotësinë juridike për të vepruar si palë dhe
shihet e nevojshme t’i emërohet një përfaqësues ligjor;
d) parashikohet shprehimisht në ligj.
Gjatë pezullimit nuk mund të kryhen veprime procedurale.

Neni 298
Në rastet e parashikuara nga shkronjat “c” dhe “ç” të nenit të mësipërm, pezullimi i gjykimit
vazhdon gjersa të paraqitet për të marrë pjesë në çështje, ose të thirret nga pala kundërshtare, personi
që hyn në të drejtat ose përfaqësuesi ligjor i palës që ka humbur zotësinë për vepruar si palë.
55
Në rastet e parashikuara nga shkronjat “a”, “b” dhe “d” të nenit të mësipërm, gjykimi i çështjes
rifillon pasi të jenë zhdukur pengesat që shkaktuan pezullimin e tij. Në këto raste, edhe kur nuk është
caktuar seanca e ardhshme, pala e interesuar i drejtohet gjykatës me kërkesë për vazhdimin e gjykimit.
Gjykata cakton datën e seancës për vazhdimin e gjykimit dhe urdhëron që kjo t’u njoftohet palëve.
Gjykata mundet që edhe kryesisht të marrë masa për mënjanimin e këtyre pengesave. Gjykimi
fillon nga veprimi procedural i mbetur në kohën e pezullimit të tij.

b. Pushimi i gjykimit

Neni 299
Gjykata vendos pushimin e gjykimit kur:
a) asnjëra prej palëve nuk kërkon brenda gjashtë muajve rifillimin e gjykimit të pezulluar me
kërkesën e tyre, kur gjykata nuk ka caktuar në vendimin e pezullimit një seancë të ardhshme;
b) paditësi heq dorë nga gjykimi i padisë;
c) pushimi i gjykimit parashikohet shprehimisht në ligj.

Neni 300
Efektet juridike të pushimit të gjykimit
Pushimi i gjykimit sjell si pasojë anulimin e të gjitha veprimeve procedurale, duke përfshirë edhe
vendimet që jepen gjatë gjykimit, por në rast se paditësi ngre përsëri të njëjtën padi, provat e
mbledhura në gjykimin e pushuar mund të merren parasysh në gjykimin e kësaj padie, në qoftë se për
marrjen rishtas të tyre ka vështirësi ose pengesa të pakapërcyeshme.
Pushimi i gjykimit nuk shuan padinë.

Neni 301
Ankimi
Kundër vendimit me të cilin vendoset pezullimi, pushimi ose refuzimi i rifillimit të gjykimit,
mund të bëhet ankimi i veçantë në gjykatën e apelit, përveç rasteve kur parashikohet ndryshe në ligj.

KREU XIII
PËRFUNDIMI I HETIMIT GJYQËSOR DHE DHËNIA
E VENDIMIT

Neni 302
Përfundimi i hetimit gjyqësor
Pasi të jenë shqyrtuar të gjitha provat që gjykata ka pranuar të merren, pyeten palët nëse kanë
kërkesa të tjera në dobi të gjykimit të çështjes dhe, në rast se ato nuk pranohen, gjykata i jep fund
hetimit gjyqësor dhe fton palët të parashtrojnë pretendimet përfundimtare të tyre rreth çështjes në
gjykim. Si rregull, ato i parashtrohen gjykatës me shkrim. Me kërkesën e palëve, kur kjo shihet me
vend, gjykata u jep atyre një afat deri në 5 ditë, për të përgatitur parashtresat e tyre.

Neni 303
Bisedimet përfundimtare
Në bisedimet përfundimtare, i pari e merr fjalën paditësi dhe ndërhyrësi dytësor që është
bashkuar me atë e pas tij, i padituri e ndërhyrësi dytësor i bashkuar me atë dhe, kur në çështje merr
pjesë edhe ndërhyrësi kryesor, ai e merr fjalën pasi flasin paditësi dhe i padituri. Këta të fundit pas
ndërhyrësit kryesor kanë të drejtë të marrin përsëri fjalën.
56
Prokurori në çështjet që ka ngritur vetë padi flet i pari, ndërsa në çështjet në të cilat ka marrë
pjesë e merr fjalën pas palëve.

Neni 304
Kërkesa për riçeljen e hetimit gjyqësor
Pasi i është dhënë fund hetimit gjyqësor, nuk mund të merren prova të tjera. Kur palët e shohin
të nevojshme paraqitjen e tyre, kërkojnë çeljen e hetimit gjyqësor. Për këtë kërkesë vendos gjykata
sipas vlerësimit të rrethanave të çështjes.

Neni 305
Tërheqja e gjykatës në dhomën e këshillimit
Pasi palët kanë parashtruar përfundimet e kërkesat e tyre, gjykata deklaron tërheqjen e saj në
dhomën e këshillimit, për të dhënë vendimin përfundimtar.

Neni 306
Dhënia e vendimit
Në dhomën e këshillimit, kur bisedohet çështja dhe përpilohet vendimi, qëndrojnë vetëm
gjyqtarët që përbëjnë trupin gjykues. Nuk lejohet që gjatë bisedimit të çështjes të hyjnë e të qëndrojnë
aty sekretari i seancës, ekspertë ose persona të tjerë.
Neni 307
Trupi gjykues, nën drejtimin e kryetarit të seancës, shtron për bisedim dhe vendos me radhë për
të gjitha çështjet që janë shqyrtuar gjatë gjykimit.
Së pari voton gjyqtari më i ri në moshë dhe së fundi voton kryetari i seancës. Asnjë nga gjyqtarët
nuk mund të abstenojë nga vendimi. Mendimi i gjyqtarit të mbetur në pakicë, i parashtruar me shkrim,
bashkohet me vendimin.
Në rast se rreth një çështje propozohen disa zgjidhje e nuk krijohet shumica në votimin e parë,
kryetari hedh në votë dy zgjidhje për të përjashtuar njërën e me radhë, derisa zgjidhjet të mbeten
vetëm dy, për të cilat bëhet votimi përfundimtar.

Neni 308
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 58)
Vendimi duhet të nënshkruhet nga të gjithë anëtarët e trupit gjykues që kanë marrë pjesë në
dhënien e tij. Gjyqtari, mendimi i të cilit ka mbetur në pakicë, shkruan fjalën “kundër”dhe nënshkruan
vendimin.
Në çështje të ndërlikuara, gjykata mund të shpallë vetëm dispozitivin e vendimit, duke e
dorëzuar atë të arsyetuar në sekretari jo më vonë se dhjetë ditë ose të shtyjë shpalljen e arsyetuar të
vendimit, deri në pesë ditë. Arsyetimi i vendimit bëhet nga kryetari i seancës, përveç kur ai ia beson
këtë njërit prej anëtarëve të trupit gjykues.

Neni 309
Vendimi mbështetet vetëm në të dhëna që ndodhen në aktet dhe që janë shqyrtuar në seancë
gjyqësore.
Gjykata çmon provat e marra gjatë gjykimit të çështjes, sipas bindjes së saj të brendshme, të
formuar nga shqyrtimi i të gjitha rrethanave të çështjes në tërësinë e tyre.

Neni 310
Përmbajtja e vendimit të gjykatës
57
Vendimi duhet të përmbajë hyrjen, pjesën përshkruese-arsyetuese dhe pjesën urdhëruese.
I. Në hyrjen e vendimit duhet të përmenden:
1. gjykata që ka gjykuar çështjen,
2. trupi gjykues dhe sekretari,
3. koha dhe vendi i dhënies së vendimit,
4. palët, duke u shënuar identiteti dhe cilësia e tyre si paditës, i paditur, ndërhyrës, si dhe
përfaqësuesit e tyre,
5. emri i prokurorit, nëse ka marrë pjesë,
6. objekti i padisë,
7. kërkimet përfundimtare të palëve,
8. mendimi i prokurorit nëse ka marrë pjesë.
II. Në pjesën përshkruese-arsyetuese duhet të përmenden:
1. rrethanat e çështjes, ashtu siç janë konstatuar gjatë gjykimit dhe përfundimet e nxjerra nga
gjykata,
2. provat dhe arsyet në të cilat mbështetet vendimi,
3. dispozitat ligjore në të cilat bazohet vendimi.
III. Në pjesën urdhëruese, ndër të tjera, duhet të përmenden:
1. çfarë vendosi gjykata,
2. kujt i ngarkohen shpenzimet gjyqësore,
3. e drejta për të bërë ankim dhe afati për paraqitjen e tij.

Neni 311
Kur vendimi përmban detyrimin për dorëzimin e një sendi në natyrë ose detyrimin për kryerjen e
një veprimi të caktuar, gjykata mund të tregojë në vendim afatin për ekzekutimin e vendimit.
Gjykata mund të caktojë një afat për ekzekutimin e detyrimit në të holla ose ta ndajë atë me
këste, me kërkesën e palës së interesuar, duke pasur parasysh gjendjen pasurore të palëve dhe rrethanat
e tjera të çështjes.

Neni 312
Ndreqja e gabimeve
Pas shpalljes së vendimit gjykata nuk mund ta anulojë ose ta ndryshojë atë. Ajo, me kërkesën e
palëve ose kryesisht, mund të ndreqë në çdo kohë vetëm gabimet e bëra në shkrim ose në llogari ose
ndonjë pasaktësi të dukshme të vendimit.
Gjykata, pasi thërret palët, në seancë, e shqyrton kërkesën sipas rregullave të këtij Kodi, jep
vendim, i cili i bashkohet vendimit të ndrequr.
Kundër vendimit të dhënë për rastet e parashikuara në paragrafin e dytë të këtij neni, mund të
bëhet ankim i veçantë në gjykatën e apelit.

Neni 313
Plotësimi i vendimit
Secila nga palët, brenda tridhjetë ditëve nga shpallja e vendimit, mund të kërkojë plotësimin e
vendimit, në rast se gjykata nuk është shprehur mbi të gjitha kërkesat për të cilat pala ka paraqitur
prova.
Gjykata e shqyrton kërkesën me të njëjtin trup gjykues, pasi thërret palët dhe jep këtë vendim
plotësues.
Kundër këtij vendimi mund të bëhet ankim, sipas rregullave të përgjithshme.

Neni 314
Sqarimi dhe interpretimi i vendimit
58
Gjykata ka të drejtë të japë sqarime ose të bëjë interpretimin e vendimit që ajo ka dhënë kur ky
është i errët dhe e kërkojnë palët.
Kërkesa për sqarimin dhe interpretimin e vendimit mund të paraqitet në çdo kohë, gjersa
vendimi nuk është ekzekutuar.
Kundër vendimeve të mësipërme mund të bëhet ankim i veçantë sipas rregullave të
përgjithshme.

Neni 315
Vendimet e ndërmjetme
Vendimet që jepen gjatë gjykimit dhe që nuk janë përfundimtare, mund të ndryshohen ose të
revokohen nga gjykata që i ka dhënë, përveç kur në këtë Kod parashikohet se kundër tyre mund të
bëhet ankim i veçantë.

Neni 316
Njoftimi i vendimeve
Vendimet e dhëna nga gjykata në përfundim të gjykimit, si dhe
vendimet e ndërmjetme, për të cilat është parashikuar e drejta e ankimit, u njoftohen palëve ose
pjesëmarrësve të tjerë në proces, kur gjykimi është zhvilluar në mungesë të tyre, përveç kur
parashikohet ndryshe në këtë Kod.
Njoftimi bëhet sipas rregullave të parashikuara në nenet 130 dhe 131 të këtij Kodi.

KREU XIV
VENDIME ME EKZEKUTIM TË PËRKOHSHËM

Neni 317
Rastet e dhënies së vendimeve me ekzekutim të përkohshëm
Vendimi i gjykatës mund të jepet me ekzekutim të përkohshëm, kur është vendosur:
a) detyrimi për ushqim;
b) për shpërblimin nga puna;
c) për rivendosjen në posedimin e banesës bashkëshortore.
Vendimi mund të jepet me ekzekutim të përkohshëm edhe kur nga vonesa e ekzekutimit, paditësi
mund të pësojë dëme të rëndësishme, që nuk mund të vihen në vend, ose kur ekzekutimi i vendimit do
të bëhej i pamundur, ose do të vështirësohej së tepërmi. Në këtë rast gjykata mund të kërkojë që
paditësi të japë një garanci.

Neni 318
Ankimi
Kundër vendimit me të cilin pranohet ose rrëzohet kërkesa për ekzekutim të përkohshëm të
vendimit, mund të bëhet ankim i veçantë.

Neni 319
Rrjedhojat nga prishja e vendimit
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur vendimi prishet nga gjykata e apelit ose Gjykata e Lartë, ekzekutimi i përkohshëm
pezullohet.
Në rast se pas prishjes së vendimit të parë padia rrëzohet dhe vendimi merr formë të prerë,
gjyqfituesi i parë detyrohet t’i kthejë palës tjetër gjithçka që ka marrë me ekzekutim të përkohshëm të
vendimit të parë.
59

TITULLI III
GJYKIMET E POSAÇME
KREU I

DISPOZITA TË PËRGJITHSHME
Neni 320
Në përbërje të gjykatave të shkallës së parë krijohen seksione të veçanta për gjykimin e:
a)mosmarrëveshjeve administrative;
b)mosmarrëveshjeve tregtare;
c)mosmarrëveshjeve që lidhen me të miturit dhe familjen.

Neni 321
Presidenti i Republikës me propozimin e Ministrit të Drejtësisë cakton gjykatat në të cilat do të
krijohen këto seksione, si dhe zonat ku do të shtrijnë kompetencat ato, mbi bazën e bashkimit të
kompetencave tokësore të një apo disa gjykatave të rretheve.
Ministri i Drejtësisë cakton numrin e gjyqtarëve për çdo seksion dhe kujdeset për kualifikimin e
tyre sipas seksionit përkatës.

Neni 322
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur është në interesin e një ndarje të drejtë të punës, kryetari i gjykatës së shkallës së parë ose
zëvendësi i tij, në periudha të caktuara, mund të ngarkojë gjyqtarët e caktuar në seksione edhe me
gjykimin e çështjeve të një natyre tjetër, që nuk janë të kompetencës së seksioneve të ngritura në këtë
gjykatë.

Neni 323
Dispozitat e pjesës së parë dhe të dytë të këtij Kodi janë të zbatueshme për të gjitha gjykimet e
posaçme, përveç kur parashikohet ndryshe në këtë titull dhe në titullin IV të kësaj pjese.

KREU II
GJYKIMI I MOSMARRËVESHJEVE ADMINISTRATIVE
Neni 324
Kompetenca lëndore
Në kompetencën e seksioneve për gjykimet administrative janë:
a) padia me të cilën kërkohet shfuqizimi ose ndryshimi i një akti administrativ;
b) padia me të cilën kundërshtohet refuzimi i miratimit të një akti administrativ ose që lihet pa u
shqyrtuar në afatin e caktuar, kundërshtimi i shtetasit në organin kompetent administrativ.

Neni 325
(Ndryshuar me ligjin nr. 8491, datë 27.5.1999, neni 1)
Padia, sipas nenit 324 të këtij Kodi, mund të ngrihet kur paditësi argumenton se akti
administrativ është i paligjshëm dhe se atij i cenohen interesat dhe të drejtat e tij në mënyrë të
drejtëpërdrejtë ose tërthorazi, individualisht ose në mënyrë kolektive.
60
Padisë, për gjykimin e një akti administrativ, i bashkëlidhet një kopje e aktit administrativ që
kundërshtohet dhe çdo dokument tjetër provues.
Kërkimi i shpërblimit të dëmit të shkaktuar nga akti administrativ i kundërligjshëm mund të
kërkohet sipas rregullave të përgjithshme edhe me padi të veçantë.

Neni 326
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 59)
Nuk mund të ngrihen padi në gjykatë për:
a) aktet administrative të Këshillit të Ministrave dhe të institucioneve të tjera të administratës
publike të nivelit qendror ose vendor që kanë karakter normativ, përveç kur ato cenojnë të drejtat e
njeriut dhe liritë themelore, si dhe interesa të tjerë të ligjshëm të personave fizikë dhe juridikë;
b) aktet administrative që kanë rregullim ligjor të posaçëm dhe lidhen me emërimin dhe
shkarkimin e funksionarëve publikë;
c) aktet administrative të cilat sipas Kushtetutës janë në kompetencën e Gjykatës Kushtetuese.

Neni 327
Kompetencat tokësore
Padia kundër një akti administrativ shqyrtohet nga seksioni përkatës i gjykatës, në zonën e së
cilës ka qendrën organi administrativ, ndaj të cilit drejtohet padia. Kur padia paraqitet në gjykatën, në
territorin e së cilës ka qendrën organi administrativ, kjo ia dërgon jo më vonë se tri ditë gjykatës ku
është krijuar seksioni për gjykimin e mosmarrëveshjeve administrative.
Shqyrtimi i mosmarrëveshjes duhet të përfundojë brenda 30 ditëve nga dita e regjistrimit në
gjykatë.

Neni 328
Afati
Afati për paraqitjen e padisë ndaj një akti administrativ është tridhjetë ditë nga dita e shpalljes
ose e njoftimit të vendimit të organit më të lartë administrativ, që ka shqyrtuar ankesën në rrugë
administrative, përveç kur ligji parashikon ankimin e drejtpërdrejtë në
gjykatë. Në këtë rast afati fillon nga dita e shpalljes ose e njoftimit të aktit administrativ ndaj të cilit
është paraqitur padia.
Kur organi administrativ më i lartë nuk ka shqyrtuar ankimin në afatin e caktuar me ligj ose kur
organi kompetent administrativ nuk ka shqyrtuar kërkesën e shtetasit në afatin e caktuar me ligj dhe
kundër aktit të tij parashikohet ankimi i drejtpërdrejtë në gjykatë, shtetasi ka të drejtë t’i drejtohet
gjykatës brenda afatit të caktuar në paragrafin e parë të këtij neni edhe pse nuk i është dhënë përgjigje
për kërkesën ose ankesën e parashtruar.

Neni 329
Pezullimi i zbatimit të aktit administrativ
Paditësi mund t’i kërkojë gjykatës edhe pezullimin e zbatimit të aktit administrativ. Gjykata
mund të lejojë pezullimin kur ekziston rreziku i shkaktimit të një dëmi të rëndë dhe të
pazëvendësueshëm për paditësin. Në të gjitha rastet gjykata duhet të arsyetojë vendimin e saj.

Neni 330
Bashkimi i padive
Disa padi mund të bashkohen në një padi të vetme, kur ato i drejtohen të njëjtit organ
administrativ, kanë të njëjtin objekt dhe janë në kompetencën e një gjykate.

Neni 331
Vendimi i gjykatës
61
(Shtuar paragrafi V dhe VI me ligjin nr 8491, datë 27.5.1999, neni 3)
Gjykata në vendimin e saj përfundimtar vendos:
- rrëzimin e padisë kur akti administrativ gjendet i drejtë e i bazuar;
- konstatimin e pavlefshmërisë së aktit administrativ;
- anulimin pjesërisht ose tërësisht të aktit administrativ;
-detyrimin e organit përkatës, për të nxjerrë një akt administrativ, në përputhje me ligjin ose për
marrjen e masave për rivendosjen e së drejtës së cenuar;
-saktësimin e të drejtave dhe detyrimeve ndërmjet paditësit dhe organit administrativ në
marrëdhënien në koflikt, në bazë të ligjit dhe në interpretim të marrëveshjes kur ka të tillë.

Neni 332
Gjykata duhet të argumentojë vendimin e saj, posaçërisht kur bëhet fjalë për paligjshmërinë apo
pathemelësinë e aktit administrativ të ankimuar.

Neni 333
Ankimi
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kundër vendimit të gjykatës së shkallës së parë mund të bëhet ankim sipas rregullave të
parashikuara në këtë Kod. Në përbërjen e këshillave gjyqësore të gjykatës së apelit që shqyrtojnë
mosmarrëveshjet administrative, marrin pjesë gjyqtarë të specializuar në këtë fushë.

KREU III
GJYKIMI I MOSMARRËVESHJEVE TREGTARE

Neni 334
Kompetencat
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Në kompetencë të seksioneve për gjykimin e mosmarrëveshjeve tregtare pranë gjykatave të
shkallës së parë janë:
a) mosmarrëveshjet midis shoqërive tregtare e ndërmjet tyre e tregtarëve, ndërmjet vetë
tregtarëve, të rrjedhura nga kontratat, kur është veprimtari tregtare për të dyja palët;
b) mosmarrëveshjet ndërmjet ortakëve të shoqërive të parashikuara në Kodin Tregtar dhe në çdo
rast kur nuk është respektuar procedura e parashikuar nga ligji;
c) mosmarrëveshjet lidhur me kontratën e tjetërsimit të të drejtave të pjesëtarëve të një shoqërie
tregtare;
ç) mosmarrëveshjet për të drejtën e emrit të firmës tregtare;
d) shkelja e rregullave për konkurrencën e pandershme;
dh) procedurat e falimentimit;

e) mosmarrëveshjet që rrjedhin nga shpërbërjet e shoqërive;
ë) pretendimet për një kambial, çek e letra të tjera të kësaj natyre, të parashikuara me ligj.

Neni 335
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Padia sipas nenit 334 të këtij Kodi shqyrtohet nga seksioni përkatës i gjykatës së shkallës së
parë, në zonën e së cilës ka qendrën personi juridik a fizik tregtar i paditur, përveç kur palët në
kontratë kanë caktuar një gjykatë tjetër, që edhe ajo është kompetente.
Kur padia paraqitet në gjykatën e shkallës së parë në territorin e së cilës ka qendrën personi
juridik a fizik tregtar, kjo ia dërgon atë jo më vonë se tri ditë gjykatës ku është krijuar seksioni për
gjykimin e mosmarrëveshjeve tregtare.
62

Neni 336
Ankimi
Ankimet kundër vendimeve të dhëna nga seksioni përkatës i gjykatës së shkallës së parë
shqyrtohen në gjykatën e apelit, sipas rregullave të përgjithshme nga këshilla gjyqësore të përbëra nga
gjyqtarë të specializuar në këtë fushë.

GJYKIMET PËR ZHVLEFTËSIMIN E ÇEKUT, KAMBIALIT
DHE TË LETRAVE TË TJERA TE KËSAJ NATYRE

Neni 337
Personi që gëzon të drejtën për një letër me vlerë, siç janë çeku, kambiali premtimpagesa e të
tjera letra me vlerë të kësaj natyre, mund të kërkojë, në rastet e parashikuara me ligj, zhvleftësimin e
tyre, kur kanë humbur, janë vjedhur ose dëmtuar.

Neni 338
Kompetencat tokësore
(Ndryshuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kërkesa shqyrtohet nga seksioni për mosmarrëveshjet tregtare të gjykatës, në zonën e së cilës
duhet paguar letra me vlerë ose ka vendbanim i padituri.
Paditësi ka të drejtën e zgjedhjes.
Kur kërkesa paraqitet në gjykatën e shkallës së parë, në territorin e së cilës duhet paguar letra me
vlerë, kjo, jo më vonë se tri ditë, ia dërgon gjykatës në të cilën ndodhet seksioni për gjykimin e
mosmarrëveshjeve tregtare.

Neni 339
Kur ka shumë të paditur dhe paditësi nuk parapëlqen të ngrejë padinë në vendin e pagimit të
letrës me vlerë, padia ngrihet në vendbanimin e çdonjërit prej të paditurve.

Neni 340
Përmbajtja e kërkesës
Në kërkesën për zhvleftësimin e çekut, kambialit e të tjera letra me vlerë të kësaj natyre, personi
i interesuar, ndër të tjera, duhet të tregojë:
a. llojin e letrës dhe elementet e nevojshme për identifikimin e saj, duke i bashkëngjitur një
kopje të saj të vërtetuar nga noteri;
b. rrethanat në të cilat ka ndodhur humbja, vjedhja ose dëmtimi i saj, si dhe argumentet që
vërtetojnë të drejtën e tij mbi këtë letër me vlerë.

Neni 341
Në gjykimin e kësaj padie nuk mund të ngrihet kundërpadi dhe as të bashkohet me padi të tjera
që mund të kenë lidhje me atë.

Neni 342
Procedura e gjykimit
Gjykata, kur sheh se janë plotësuar kërkesat e nenit 340 të këtij Kodi, jep një mendim në këshill,
i cili, ndër të tjera, duhet të përmbajë:
a) identitetin e kërkuesit;
63
b) llojin e letrës me vlerë të përmendur në nenin 337 të këtij Kodi dhe elementet e nevojshme për
identifikimin e saj;
c) urdhrin që i drejtohet paguesit për të mos i paguar prurësit letrën me vlerë;
ç) një njoftim drejtuar mbajtësit të mundshëm të letrës me vlerë, për të parashtruar të drejtat e tij
brenda 30 ditëve nga dita e dhënies së vendimit, duke paralajmëruar se në rast të kundërt ajo do të
zhvleftësohet.
Vendimi shpallet në gjykatë në vendin e caktuar për këtë qëllim dhe botohet në Fletoren Zyrtare,
si dhe të paktën në një gazetë kombëtare.
Kopja e këtij vendimi i dërgohet edhe paguesit.

Neni 343
Mbajtësi aktual i letrës me vlerë të sipërpërmendur, brenda afatit të parashikuar në nenin e
mësipërm, duhet t’i njoftojë gjykatës kundërshtimin e tij për zhvleftësimin e saj, të përcaktojë provat e
nevojshme për të vërtetuar se e ka fituar me të drejtë atë dhe të dorëzojë letrën me vlerë në gjykatë ose
në një bankë, në përputhje me dispozitat përkatëse të Kodit Civil mbi depozitat bankare e kasetat e
sigurimit, derisa të zgjidhet mosmarrëveshja.
Në rastin e parashikuar nga paragrafi i parë i këtij neni, gjykata pezullon gjykimin dhe njofton
personin që ka kërkuar zhvleftësimin e letrës me vlerë, për të ngritur padi për njohjen e së drejtës së tij
mbi letrën e sipërme, brenda afatit prej një muaji.
Në rast se brenda këtij afati nuk ngrihet një padi e tillë, gjykata vendos pushimin e gjykimit dhe
shfuqizon vendimin e saj të dhënë sipas shkronjës “c” të nenit 342 të këtij Kodi.

Neni 344
Kur mbajtësi i letrës me vlerë nuk ka kryer veprimet e parashikuara nga paragrafi i parë i nenit
343 të këtij Kodi, gjykata vendos shuarjen e të gjitha të drejtave mbi letrën me vlerë të humbur,
vjedhur ose dëmtuar dhe i njeh të drejtën personit që ka kërkuar zhvleftësimin për pagesën e saj ose
pajisjen me një letër me vlerë të re.

Neni 345
Në gjykimin e çështjes, sipas paragrafit II dhe III të nenit 343 dhe nenit 344 të këtij Kodi,
gjykata njofton personin fizik a juridik që ka kërkuar zhvleftësimin e letrës me vlerë si dhe atë që ka
lëshuar letrën me vlerë, por paraqitja e tyre nuk ndalon shqyrtimin e çështjes.

Neni 346
Kur gjykata rrëzon kërkesën për zhvleftësimin e letrës me vlerë, revokon vendimin e saj të dhënë
sipas shkronjës “c” të nenit 342 të këtij Kodi, duke njoftuar paguesin.
Kundër vendimit të mësipërm si dhe vendimeve të dhëna sipas neneve 343 dhe 344 të këtij Kodi,
mund të bëhet ankim sipas rregullave të përgjithshme.

Neni 347
Ushtrimi i padisë për begatimin pa shkak
Mbajtësi i letrës me vlerë të zhvleftësuar, i cili nuk ka mundur të deklarojë, për çdo shkak qoftë,
të drejtat e tij mbi letrën me vlerë, sipas shkronjës “d” të nenit 342 të këtij Kodi, mund të padisë
personin që i është njohur e drejta e pagesës së letrës me vlerë ose të kërkojë pajisjen me një letër
tjetër si kjo, në bazë të nenit 655 të Kodit Civil.

Neni 348
Gjykimet në lidhje me patentat e të drejtat e tjera që rrjedhin nga pronësia industriale
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
64
Mosmarrëveshjet që rrjedhin nga patentat, markat tregtare dhe të shërbimit, dizenjot tregtare,
modelet dhe çdo e drejtë tjetër që rrjedh nga pronësia industriale, gjykohen nga seksioni i
mosmarrëveshjeve tregtare në Gjykatën e Shkallës së Parë të Tiranës, sipas rregullave të parashikuara
në këtë Kod.

KREU IV
SHQYRTIMI I MOSMARRËVESHJEVE QË LIDHEN
ME FAMILJEN

Neni 349
Kompetencat lëndore
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Seksionet për shqyrtimin e mosmarrëveshjeve familjare pranë gjykatave të shkallës së parë janë
kompetente për:
a) shqyrtimin e mosmarrëveshjeve për zgjidhjen e martesës me shkurorëzim, për pavlefshmërinë
dhe për anulimin e martesës;
b) vënien dhe heqjen e kujdestarisë mbi të miturit, mbajtjen për rritje dhe edukim të fëmijëve
deri në zgjidhjen e martesës dhe ndryshimin e vendimit të gjykatës për shkak të rrethanave të reja;
c) miratimin e birësimit;
ç) mosmarrëveshjet lidhur me dhënien e ndihmës për jetesë;
d) ndarjen e pasurisë bashkëshortore dhe të banesës së bashkëshortëve;
dh) kërkesat për heqjen dhe kthimin pushtetit prindëror.

A. PROCEDURA PËR VENDOSJEN E KUJDESTARISË
Neni 350
Kompetenca tokësore
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kompetent për vendosjen ose heqjen e kujdestarisë, si dhe për heqjen ose kthimin e pushtetit
prindëror, është seksioni përkatës i gjykatës së shkallës së parë ku banon i mituri.

Neni 351
E drejta për paraqitjen e kërkesës në gjykatë
Kërkesa për vendosjen e kujdestarisë i paraqitet gjykatës nga të afërmit e fëmijës së mitur dhe
nga cilido që merr njoftimin për mbetjen e fëmijës pa prindër, për lindjen e një fëmije me prindër të
panjohur dhe për çdo rrethanë tjetër që ligji kërkon vendosjen e kujdestarisë.
Kur në çeljen e një testamenti, noteri, që bën publikimin e tij vihet në dijeni për caktimin e një
kujdestari, duhet të njoftojë gjykatën jo më vonë se 10 ditë nga marrja dijeni, e cila procedon dhe
vendos jo më vonë se 15 ditë.

Neni 352
I mituri që ka mbushur moshën 16 vjeç mund të ushtrojë vetë të drejtën që t’i drejtohet gjykatës
për vendosjen e kujdestarisë.

Neni 353
Caktimi i kujdestarisë
Gjykata emëron një kujdestar të vetëm edhe kur janë disa vëllezër e motra të mitur. Kur ka
konflikt midis interesave të të miturve, ajo mund të caktojë edhe një kujdestar tjetër ose disa
kujdestarë.
65

Neni 354
Gjykata emëron si kujdestar personin e caktuar me testament dhe, në mungesë të tij, një nga të
afërmit në linjë të drejtë dhe, pas kësaj, në linjë të tërthortë.
Gjykata, nëse vlerëson se zgjidhja nuk është bërë në interes të fëmijës, vepron vetë për caktimin
e kujdestarit.

Neni 355
Kujdestari i posaçëm
Gjykata emëron një kujdestar të posaçëm, kur këtë e kërkojnë interesat e të miturit.
Kujdestaria e posaçme hiqet, kur pushojnë shkaqet për të cilat është vendosur.

Neni 356
Pyetja e të miturit nga gjykata
Gjykata, përpara se të procedojë për emërimin e kujdestarit, duhet të pyesë edhe të miturin, kur
ai e ka mbushur moshën 10 vjeç.
Kujdestaria merr fund kur i mituri mbush moshën 18 vjeç ose kur e mitura martohet para kësaj
moshe.

Neni 357
Zëvendësimi i kujdestarit
Me kërkesën e personave të përmendur në nenin 351, gjykata e heq kujdestarin në çdo kohë dhe
e zëvendëson me një tjetër, kur vëren se ai ka shpërdorur të drejtat që i takojnë si kujdestar, kur është
treguar i pakujdesshëm në kryerjen e detyrës ose kur me mënyra të tjera ka vënë në rrezik interesat e të
miturit, si dhe kur vetë kujdestari kërkon shkarkimin e tij për shkaqe të arsyeshme.
Gjykata mund ta heqë kujdestarin vetëm pasi ta ketë dëgjuar ose njoftuar atë rregullisht.

B. GJYKIME NË LIDHJE ME MARTESËN

Neni 358
Padia për shkurorëzim
Padia për zgjidhjen e martesës me shkurorëzim, përveç sa parashikohet në nenin 154 të këtij
Kodi, duhet të përmbajë edhe:
- identitetin e fëmijëve të mitur dhe pranë cilit nga bashkëshortët ose ndonjë personi tjetër
bashkëjetojnë;
- burimet dhe sasinë e të ardhurave që siguron çdo bashkëshort, nëse kanë fëmijë të mitur ose
ndonjëri prej tyre është i paaftë për punë;
- pasurinë e përbashkët që kanë bashkëshortët, nëse kërkojnë pjesëtimin e saj;
Kërkesëpadisë i bashkëngjiten:
- certifikata e martesës dhe certifikatat e lindjes së fëmijëve.

Neni 359
Padia e përbashkët e bashkëshortëve
Shkurorëzimi mund të kërkohet edhe nga të dy bashkëshortët, kur ata argumentojnë dhe gjykata
krijon bindje se shkurorëzimi kërkohet me vullnetin e tyre të lirë, si dhe për nevojën e zgjidhjes së
martesës. Megjithëkëtë, secili nga bashkëshortët mund të tërheqë kërkesëpadinë derisa nuk është
shpallur vendimi.

Neni 360
66
Kërkesëpadia e përbashkët e të dy bashkëshortëve duhet të shoqërohet me një marrëveshje me
shkrim të tyre, lidhur me lënien për rritje dhe edukim të fëmijëve të tyre të mitur, mbi të ardhurat e
nevojshme për rritjen dhe edukimin e tyre, kontributin e secilit dhe nëse do ta quajnë të nevojshme
edhe rregullimin e marrëdhënieve të tyre pasurore të ndërsjella.
Kur e çmon të arsyeshme, dhe sipas rrethanave që parashtrojnë palët, gjykata mund të pranojë
edhe një marrëveshje të pjesshme për disa nga çështjet që u interesojnë bashkëshortëve.

Neni 361
Përpjekjet e gjykatës për pajtim
Në shqyrtimin e padisë për shkurorëzim, gjykata cakton një seancë përgatitore në të cilën duhet
të paraqiten personalisht bashkëshortët. Gjyqtari mund t’i dëgjojë ata veçmas secilin e pastaj
bashkërisht, pa praninë e përfaqësuesve të tyre.
Kur arrihet pajtimi, mbahet procesverbal dhe gjykimi pushohet për këtë shkak. Kur në këtë
seancë nuk paraqitet paditësi, ndonëse ka pasur dijeni rregullisht, gjyqtari i vetëm vendos pushimin e
gjykimit të çështjes. Kur nuk paraqitet i padituri, ndonëse ka pasur dijeni rregullisht, gjyqtari shtyn
seancën përgatitore, duke i përsëritur njoftimin të paditurit. Nëse edhe në këtë seancë nuk paraqitet pa
ndonjë shkak të arsyeshëm, gjyqtari, pasi dëgjon paditësin dhe krijon bindje se pajtimi i
bashkëshortëve nuk mund të arrihet, cakton seancën gjyqësore, duke urdhëruar thirrjen e provave të
nevojshme.

Neni 362
Gjykata mund të shtyjë shpalljen e vendimit deri në një vit, kur nuk ka krijuar bindje se
përjashtohet çdo mundësi pajtimi e bashkëshortëve.

Neni 363
Pezullimi i gjykimit me kërkesën e gruas shtatzënë
Kur gruaja është shtatzënë, me kërkesën e saj, gjykata pezullon gjykimin e padisë së
shkurorëzimit, gjersa fëmija të arrijë moshën një vjeç.

Neni 364
Bashkimi i kërkimeve të tjera
Në padinë për shkurorëzim kërkohet edhe detyrimi i bashkëshortit tjetër, për të përballuar
shpenzimet për ushqimin dhe edukimin e fëmijëve, shpenzimet për jetesë të bashkëshortit nevojtar, në
rastet e parashikuara nga ligji, si dhe kërkimi i dhurimeve dhe pjesëtimi i pasurisë bashkëshortore,
përveç kur kjo do të vështirësonte shqyrtimin e çështjes. Në një rast të tillë, gjykata veçon padinë e
shkurorëzimit nga paditë e tjera të lidhura me të.

Neni 365
Marrja e masave të përkohshme
Gjykata, me kërkesën e palës së interesuar, mund të marrë masa të përkohshme për ushqimin dhe
edukimin e fëmijëve të mitur, për ushqimin e bashkëshortit, kur ligji parashikon një të drejtë të tillë,
për sigurimin e banesës, si dhe përdorimin e pasurisë së vënë gjatë martesës.
Vendimi për marrjen e një mase të përkohshme ka fuqi derisa të jepet vendimi përfundimtar, por
ai mund të ndryshohet apo të shfuqizohet nga gjykata, kur çmon se kanë ndryshuar rrethanat ose kur
vendimi është marrë mbi të dhëna jo të sakta e të plota.

Neni 366
Shpenzimet gjyqësore
67
Shpenzimet gjyqësore në padinë për shkurorëzim i ngarkohen palës që është bërë shkak për
zgjidhjen e martesës, përveç kur është parashikuar ndryshe me marrëveshje të palëve.
Gjykata, duke marrë parasysh edhe gjendjen ekonomike të palëve, mund të përjashtojë tërësisht
ose pjesërisht njërën prej tyre, duke e detyruar palën tjetër.

Neni 367
Dërgimi i vendimit në zyrën e gjendjes civile
Pjesa urdhëruese e vendimit të shkurorëzimit, mbasi ai të ketë marrë formën e prerë, i dërgohet
nga gjykata për regjistrim zyrës së gjendjes civile përkatëse.

Neni 368
Padia për pavlefshmërinë dhe anulimin e martesës
Rregullat e caktuara në këtë kre, zbatohen edhe për paditë e tjera që rrjedhin nga martesa.

KREU V

PJESËTIMI GJYQËSOR
Neni 369
Në gjykimin e padisë për pjesëtimin e trashëgimit ose të sendeve në bashkëpronësi, respektohen
rregullat e parashikuara në nenet 207 dhe 227 të Kodit Civil.

Neni 370
Fazat e gjykimit
Gjykimi për pjesëtimin e sendeve në bashkëpronësi dhe në trashëgim, në fazën e parë të tij, ka
për qëllim të hetojë e të përcaktojë të drejtën e bashkëpronësisë së ndërgjyqësave, pjesët takuese të
tyre, si dhe sendet që do të pjesëtohen. Pasi të ketë marrë provat e nevojshme, gjykata, me vendim të
ndërmjetëm, lejon pjesëtimin dhe përcakton rrethin e bashkëpjesëtarëve, sendet që do të pjesëtohen, si
dhe pjesët takuese të secilit prej tyre.
Kundër këtij vendimi lejohet ankim i veçantë, paraqitja e të cilit pezullon vazhdimin e
mëtejshëm të gjykimit.

Neni 371
Kur palët deklarojnë se nuk kanë ankim ndaj vendimit të ndërmjetëm të përmendur në nenin 370
të këtij Kodi, bëhet shënim në procesverbalin gjyqësor, i cili nënshkruhet edhe nga palët ose
përfaqësuesit e tyre. Në një rast të tillë, si dhe në rastin kur vendimi i ndërmjetëm, që ka lejuar
pjesëtimin, ka marrë formën e prerë, gjykata vazhdon gjykimin në fazën e dytë, duke marrë në
shqyrtim kërkesat që mund të kenë bashkëpronarët për llogaritë që duhet të japin midis tyre dhe që
rrjedhin nga marrëdhëniet e bashkëpronësisë.

Neni 372
Vlerësimi i pasurisë dhe formimi i pjesëve
Gjykata bën vlerësimin e sendeve që do të pjesëtohen, pasi më parë të ketë marrë mendimin e
ekspertëve, dhe kur sendet mund të ndahen në natyrë formohen aq pjesë sa janë edhe bashkëpjesëtarët.
Në secilën nga këto pjesë duhet të përfshihen, me sa është e mundur, një sasi nga sendet apo kreditë të
po asaj natyre me vlerë të barabartë me pjesën takuese. Pabarazia në natyrë e sendeve midis pjesëve
kompensohet në para. Gjykata vendos edhe për marrëdhëniet financiare të palëve për shkak të
bashkëpronësisë.
68

Neni 373
Vendimi i gjykatës
(Shtuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 60)
Kur sendi ndahet në natyrë dhe pjesët e formuara janë të barabarta ose barazohen me para,
gjykata harton një projektpjesëtimi të cilin e depoziton në sekretari jo më pak se dhjetë ditë përpara
seancës së ardhshme gjyqësore. Palët kanë të drejtë të parashtrojnë vërejtjet e tyre për projektin e
depozituar, jo më vonë se pesë ditë përpara seancës së ardhshme gjyqësore.
Në vendimin përfundimtar gjykata cakton pjesën e secilit bashkëpjesëtar. Kur pjesët ndahen në
natyrë në mënyrë të barabartë dhe e kërkon ndonjëra nga palët, ato u jepen bashkëpjesëtarëve duke u
hedhur në short. Gjykata mund të pranojë kërkesën e bashkëpjesëtarit për të marrë pjesën e treguar
prej tij, kur ajo shihet me vend për shkak të profesionit ose të natyrës së sendeve që përfshihen në
pjesën takuese. Pjesëtimi në natyrë kryhet në përputhje me rregullat urbanistike.

Neni 374
Shitja e sendit në ankand
Kur në vendimin përfundimtar është urdhëruar që një send të shitet në ankand për shkak se nuk
mund të ndahet në natyrë, vendimi, pasi të ketë marrë formën e prerë, ekzekutohet nga përmbaruesi
gjyqësor, sipas rregullave mbi ekzekutimin e detyrueshëm.

KREU VI

SHPALLJA E ZHDUKJES OSE E VDEKJES SË NJË PERSONI
Neni 375
Kush e bën kërkesën
Kërkesa për shpalljen e një personi të zhdukur ose të vdekur mund të paraqitet nga çdo person i
interesuar dhe nga prokurori në gjykatën ku ka pasur vendbanimin e fundit personi për të cilin
kërkohet shpallja si i tillë.

Neni 376
Përmbajtja e kërkesës
Në kërkesën për shpalljen e një personi të zhdukur ose të vdekur, përveç rrethanave nëpërmjet të
cilave bëhet e besueshme zhdukja ose vdekja e tij, tregohet edhe kujdestari ose përfaqësuesi ligjor i tij,
për rastet kur ka të tillë.
Në kërkesën për deklarimin e një personi si të vdekur, duhet të tregohen edhe personat që janë
ose mund të jenë trashëgimtarë të tij, si dhe gjithë personat e tjerë për të cilët është e ditur që nga ky
fakt fitojnë ose humbin të drejta.
Neni 377
Publikimi i kërkesëpadisë
Gjykata, brenda dhjetë ditëve nga paraqitja e kërkesës për gjykim, i dërgon një kopje të saj
bashkisë ose komunës, ku ka pasur banimin e tij të fundit personi që kërkohet të shpallet i zhdukur ose
i vdekur, për ta shpallur në një vend të dukshëm. Kërkesa e mësipërme botohet edhe në Fletoren
Zyrtare, si dhe të paktën në një gazetë lokale.
Shqyrtimi i çështjes nga gjykata nuk mund të bëhet pa kaluar gjashtë muaj nga shpallja e
kërkesës ose botimit të saj në Fletoren Zyrtare.
Neni 378
Procedura e gjykimit
69
Gjykata, në shqyrtimin e kërkesës për shpalljen të zhdukur ose të vdekur të një personi, pyet
njerëz të afërt të tij, merr të dhëna për këtë person nga bashkia ose komuna, ku ai ka pasur
vendbanimin e tij të fundit, si dhe nga çdo burim tjetër që mund të japë lajme për këtë person.
Neni 379
Në shqyrtimin e kërkesës për ndryshimin ose prishjen e vendimit, që ka deklaruar një person si
të vdekur, të thirren personat që kishin kërkuar deklarimin e vdekjes dhe personat që kanë fituar të
drejta nga deklarimi i vdekjes.

Neni 380
Publikimi i vendimit
Gjykata vendos për shpalljen e një personi të zhdukur apo të vdekur, pasi të ketë dëgjuar edhe
personat që përmenden në nenin 375 e 376 të këtij Kodi, si dhe prokurorin.
Gjykata urdhëron botimin e shkurtimit të vendimit në Fletoren Zyrtare ose të paktën në një
gazetë lokale të caktuar prej saj ose në një mënyrë tjetër publikimi që do ta quajë të dobishme.
Gjykata mund të marrë edhe masa për sigurimin e pasurisë sipas rrethanave që e bëjnë të
nevojshme marrjen e tyre.

Neni 381
Regjistrimi i vendimit në zyrën e gjendjes civile
Vendimi i gjykatës, që e deklaron një person të zhdukur ose të vdekur, i dërgohet për regjistrim
zyrës së gjendjes civile në të cilën ai ka qenë i regjistruar, pasi të sigurohet se është bërë publikimi i tij
sipas dispozitës së mësipërme.

KREU VII
HEQJA OSE KUFIZIMI I ZOTËSISË PËR TË VEPRUAR
Neni 382
Kush e bën kërkesën
Heqja ose kufizimi i zotësisë për të vepruar bëhet me kërkesë të bashkëshortit, gjinisë së afërt, të
prokurorit, si dhe të personave që kanë interes të ligjshëm për këtë fakt.
Kërkesa i paraqitet gjykatës së vendit ku ka banimin personi që kërkohet t’i hiqet ose kufizohet
zotësia për të vepruar.

Neni 383
Kërkesa për heqjen ose kufizimin e zotësisë për të vepruar i njoftohet prokurorit. Kërkesa duhet
të përmbajë faktin në të cilin ajo bazohet si dhe provat e nevojshme.
Gjykata vendos lidhur me kërkesën, pasi të ketë pyetur personin për të cilin kërkohet heqja ose
kufizimi i zotësisë për të vepruar, persona nga gjinia e afërt e tij, mjekun që e ka kuruar ose pasi të
ketë marrë mendimin e mjekëve të tjerë ekspertë, si dhe prova të tjera që do t’i çmojë të nevojshme.
Pyetja e personit të cilit i kërkohet t’i hiqet ose kufizohet zotësia për të vepruar, bëhet në
institucionin që është shtruar për mjekim ose në banesën e tij nga një gjyqtar i deleguar, kur nuk është
e mundur të paraqitet vetë në gjykatë.

Neni 384
Kujdestari i përkohshëm
Gjykata, në çdo fazë të gjykimit, mund t’i emërojë personit, për të cilin kërkohet heqja ose
kufizimi i zotësisë për të vepruar, një kujdestar të përkohshëm.
70
Pasi vendimi i gjykatës merr formën e prerë, i dërgohet organit kompetent për të emëruar një
kujdestar.

Neni 385
Ankimi
Kundër vendimit për heqjen ose kufizimin e zotësisë për të vepruar, mund të bëjnë ankim vetë
personi i mësipërm, kujdestari i përkohshëm i tij, personi që ka bërë kërkesën, si dhe të gjithë personat
e tjerë që sipas nenit 382 të këtij Kodi kanë të drejtë të kërkojnë heqjen ose kufizimin e zotësisë për të
vepruar, pavarësisht nga pjesëmarrja ose jo e tyre në gjykimin e kësaj çështjeje. Në këtë rast gjykata i
lejon ata të njihen me materialet e dosjes gjyqësore.

Neni 386
Dispozitë referuese
Dispozitat e parashikuara në këtë kre zbatohen edhe për kthimin e zotësisë për të vepruar.

Neni 387
Marrja dijeni e personave të interesuar për vendimin e gjykatës
Pasi vendimi me të cilin hiqet, kufizohet ose kthehet zotësia për të vepruar merr formë të prerë,
një shkurtim i tij u dërgohet të gjithë gjykatave, për t’u regjistruar në një formë të veçantë, me të cilën
mund të marrë dijeni cilido që ka interes.
Gjykata i dërgon një shkurtim të këtij vendimi edhe Dhomës Kombëtare të Noterëve, e cila ua
bën të njohur dhomave të noterëve nëpër rrethe.

KREU VIII
VËRTETIMI GJYQËSOR I FAKTEVE

Neni 388
Kur mund të ngrihet kërkesa
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur nga një fakt varet lindja, ndryshimi ose shuarja e të drejtave personale apo pasurore të një
personi dhe akti që vërteton atë është zhdukur, ka humbur dhe nuk mund të bëhet përsëri ose nuk
mund të merret me ndonjë rrugë tjetër, personi i interesuar ka të drejtë të kërkojë që fakti të vërtetohet
me vendim të gjykatës së shkallës së parë.
Kërkesa për vërtetimin e fakteve paraqitet në gjykatën e shkallës së parë, në territorin e së cilës
ka banimin kërkuesi. Kur kërkohet vërtetimi i faktit për një send të paluajtshëm, ajo paraqitet në
gjykatën e shkallës së parë në territorin e së cilës ndodhet sendi.
Në mënyrën e treguar më sipër mund të kërkohet edhe korrigjimi i gabimeve të akteve të
treguara në paragrafin e parë të këtij neni.

Neni 389
Përmbajtja e kërkesës
Në kërkesën për vërtetimin e fakteve duhet të tregohen:
a) qëllimi për të cilin kërkuesi paraqet kërkesën për vërtetimin e faktit të caktuar;
b) shkaqet për të cilat nuk mund të merret akti ose për të cilët nuk është mundur që akti të bëhet
përsëri;
c) provat me të cilat do të provohet si shkaku, për të cilin nuk është e mundur të merret akti ose
ky akt nuk mund të bëhet përsëri, ashtu edhe fakti që kërkohet të vërtetohet.

Neni 390
71
Procedura e gjykimit
Kërkesa për vërtetimin e fakteve gjyqësore shqyrtohet në seancë gjyqësore, në prani të kërkuesit
e të personave fizikë a juridikë që kanë interes në çështje. Kur çështja paraqet interes publik dhe
gjykata e sheh të arsyeshme, mund të thirret edhe prokurori.

Neni 391
Vendimi i gjykatës
Në vendimin e gjykatës duhet të tregohet fakti i vërtetuar prej asaj dhe provat në bazë të të cilave
është vërtetuar fakti.
Kundër vendimit, me të cilin pranohet ose nuk pranohet kërkesa, mund të bëhet ankim, sipas
rregullave të përgjithshme, nga kërkuesi, si dhe nga personat fizikë a juridikë që janë thirrur për të
marrë pjesë në shqyrtimin e çështjes.
Vendimi nuk ka fuqi provuese kundër personave fizikë a juridikë që nuk kanë qenë thirrur në
rast se e kundërshtojnë faktin e vërtetuar në vendim.

Neni 392
Efektet e vendimit të gjykatës
Kur, gjatë shqyrtimit të kërkesës, lind një konflikt midis kërkuesit dhe një personi tjetër të
interesuar, për të drejtën civile që ka lidhje me vërtetimin e faktit, gjykata vendos pushimin e
shqyrtimit të çështjes. Në këtë rast palët mund t’i drejtohen gjykatës me padi sipas rregullave të
përgjithshme.

KREU IX
NJOHJA E VENDIMEVE TË SHTETEVE TË HUAJA

Neni 393
Kushtet për zbatimin e vendimeve të dhëna nga gjykatat e huaja
Vendimet e gjykatave të shteteve të huaja njihen dhe zbatohen në Republikën e Shqipërisë ,në
kushtet e parashikuara në këtë Kod ose në ligje të veçanta.
Kur për këtë qëllim ka marrëveshje të posaçme ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe shtetit të
huaj zbatohen dispozitat e marrëveshjes.

Neni 394
Pengesat ligjore për zbatimin e vendimeve të dhëna nga gjykatat e huaja
Vendimit të një gjykate të shtetit të huaj nuk i jepet fuqi në Republikën e Shqipërisë kur:
a) sipas dispozitave që janë në fuqi në Republikën e Shqipërisë, mosmarrëveshja nuk mund të
jetë në kompetencën e gjykatës së shtetit që ka dhënë vendimin;
b) kërkesëpadia dhe letërthirrja për në gjyq nuk i është njoftuar të paditurit në mungesë, në
mënyrë të rregullt e në kohë, për t’i dhënë atij mundësi që të mbrohet;
c) midis po atyre palëve, për të njëjtin objekt e për të njëjtin shkak, është dhënë një vendim tjetër
i ndryshëm nga gjykata shqiptare;
ç) është duke u shqyrtuar nga gjykata shqiptare një padi që është ngritur përpara se vendimi i
gjykatës së shtetit të huaj të ketë marrë formë të prerë;
d) i është dhënë forma e prerë në kundërshtim me legjislacionin e tij;
dh) nuk pajtohet me parimet bazë të legjislacionit shqiptar.

Neni 395
Shqyrtimi i kërkesës
72
Kërkesa për t’i dhënë fuqi vendimit të gjykatës së huaj i paraqitet gjykatës së apelit. Kërkesa
mund të paraqitet edhe në rrugë diplomatike, kur ajo është e lejueshme nga marrëveshjet
ndërkombëtare dhe mbi bazën e reciprocitetit.
Në këto raste, në qoftë se pala e interesuar nuk ka emëruar përfaqësues, kryetari i gjykatës së
apelit emëron një avokat për të paraqitur kërkesën.

Neni 396
Kërkesës për t’i dhënë fuqi vendimit të gjykatës së huaj duhet t’i bashkëngjiten:
a) kopja e vendimit që duhet të zbatohet dhe përkthimi i tij në gjuhën shqipe i legalizuar nga
noteri;
b) vërtetim nga gjykata që e ka nxjerrë vendimin se ai ka marrë formë të prerë, si edhe përkthimi
e legalizimi noterial i tij. Si kopja e vendimit ashtu edhe vërtetimi se vendimi ka marrë formë të prerë,
duhet të jenë vërtetuar nga Ministria e Punëve të Jashtme e Republikës së Shqipërisë;
c) prokura, në rast se kërkesa paraqitet nga përfaqësuesi i të interesuarit, e përkthyer dhe e
legalizuar te noteri.

Neni 397
Gjykata e apelit nuk e shqyrton çështjen në themel, por vetëm kontrollon nëse vendimi i
paraqitur nuk përmban dispozita që vijnë në kundërshtim me nenin 394.
Për kërkesën e paraqitur gjykata e apelit jep vendim.

Neni 398
Zbatimi i vendimit të një gjykate të huaj
Vendimi i gjykatës së shtetit të huaj zbatohet në Republikën e Shqipërisë vetëm në bazë të
vendimit të gjykatës të apelit që i jep fuqi këtij vendimi dhe ekzekutohet në përputhje me dispozitat
përkatëse të këtij Kodi.

Neni 399
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit
Dispozitat e këtij kreu zbatohen edhe për njohjen e vendimit përfundimtar të një arbitrazhi të
shtetit të huaj.

TITULLI IV
ARBITRAZHI
KREU I
DISPOZITA TË PËRGJITHSHME
Fusha e zbatimit

Neni 400
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 61)
Dispozitat e këtij kreu vlejnë për procedurën e gjykimeve të arbitrazhit, kur pjesëmarrësit në
proces janë me banim ose vendqëndrim në Republikën e Shqipërisë dhe kur vendi i procedurës së
arbitrazhit ndodhet në territorin e saj.

Neni 401
Përcaktime
73
(Shfuqizuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 62)
- Me “procedurë arbitrazhi” kuptohet çdo procedurë e sistemit gjyqësor të arbitrazhit pavarësisht
nëse ajo zhvillohet ose jo nga një institucion i përhershëm arbitrazhi.
- Me “gjykatë arbitrazhi” kuptohet një gjyqtar i vetëm arbitrazhi ose trup gjykues arbitrazhi.

Neni 402
Kompetenca lëndore
Çdo pretendim pasuror ose kërkesë që rrjedh nga një marrëdhënie pasurore, mund të jetë objekt i
një gjykimi të arbitrazhit.
Kur njëra palë është shteti ose një ndërmarrje apo organizatë e kontrolluar prej tij, ajo nuk mund
të pretendojë të drejtën për të mos qenë palë në një procedurë arbitrazhi.

Neni 403
Marrëveshja për arbitrazh
Mund të gjykohet me procedurë arbitrazhi vetëm në qoftë se ekziston një marrëveshje e palëve,
me anë të së cilës ato pranojnë t’ia nënshtrojnë arbitrazhit mosmarrëveshjet që kanë lindur ose mund të
lindin nga një kontratë e lidhur ndërmjet tyre.

Neni 404
Pavlefshmëria e marrëveshjes për arbitrazh
(Ndryshuar paragrafi I, II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 63)
Është i pavlefshëm kushti për gjykimin e mosmarrëveshjes me arbitrazh, kur nuk pasqyrohet me
shkrim në vet marrëveshjen kryesore të palëve ose me një dokument tjetër të shkruar që i referohet
asaj, siç mund të jetë telegrami, teleksi e çdo mjet tjetër i saktë që përbën provë shkresore.
Marrëveshja e palëve, sipas paragrafit të parë, është e pavlefshme, në rast se në atë nuk
parashikohet mënyra e caktimit të arbitrit ose arbitrave, si dhe objekti i mosmarrëveshjes, kur ajo
efektivisht ka lindur.
Marrëveshja për gjykimin me procedurë arbitrazhi shfuqizohet, kur një arbitër i caktuar sipas
kësaj procedure nuk pranon misionin e besuar.

Neni 405
Caktimi i numrit të arbitrave
(Ndryshuar fjalia II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 64)
Palët mund të merren vesh në mënyrë të pavarur për numrin e arbitrave në një gjykatë arbitrazhi
dhe për mënyrën e caktimit të tyre. Në rast mosmarrëveshjeje ndërmjet palëve dhe me pëlqimin
paraprak të tyre, gjykata e arbitrazhit formohet nga një arbitër ose më shumë arbitra në numrin tek, që
caktohen nga gjykata.

Neni 406
Fillimi i procedurës së arbitrazhit
Shqyrtimi i mosmarrëveshjes me procedurë arbitrazhi fillon me kërkesën e të dyja palëve ose të
palës së interesuar.
Marrëveshja për gjykimin e çështjes me procedurë arbitrazhi mund të arrihet edhe pasi ka filluar
gjykimi nga një gjykatë kompetente. Në një rast të tillë procesverbali i seancës gjyqësore nënshkruhet
nga gjykata dhe nga palët ose përfaqësuesit e tyre.

KREU II
FORMIMI I GJYKATËS SË ARBITRAZHIT
74

Neni 407
Kush mund të jetë arbitër
Misioni i arbitrit i besohet vetëm një personi fizik që ka zotësi juridike të plotë për të vepruar.
Në qoftë se për këtë qëllim është caktuar një person juridik, ky i fundit ka fuqi vetëm për të
organizuar arbitrazhin.

Neni 408
Procedura e formimit të gjykatës së arbitrazhit
Gjykata e arbitrazhit quhet e formuar rregullisht kur arbitri ose arbitrat janë emëruar në përputhje
me dispozitat e këtij kreu dhe ata kanë pranuar me shkrim misionin që u është besuar.
Personi që i propozohet detyra e arbitrit duhet, menjëherë pas emërimit të tij, t’u parashtrojë
palëve të gjitha rrethanat të cilat mund të ngjallin dyshime për paanësinë dhe pavarësinë e tij në
zgjidhjen e mosmarrëveshjes. Ai mund të mos pranohet si arbitër kur dyshimet e sipërpërmendura janë
të drejta e të bazuara, si dhe kur nuk i plotëson kushtet për të cilat kanë rënë dakort palët.
Pala që ka emëruar një arbitër, mund ta përjashtojë atë vetëm për shkaqe që bëhen të njohura pas
emërimit të tij.

Neni 409
Palët mund të merren vesh në mënyrë të pavarur për procedurën e mospranimit të një arbitri.
Kur mungon një marrëveshje e tillë, pala që kundërshton emërimin e arbitrit duhet t’ia bëjë të
ditur këtij të fundit, brenda 10 ditëve nga marrja dijeni e emërimit, shkaqet e mospranimit.
Në rast se arbitri për të cilin është kërkuar përjashtimi nuk tërhiqet nga misioni ose procedura e
caktuar nga palët nuk i jep zgjidhje këtij kundërshtimi, vendos gjykata e arbitrazhit pa pjesëmarrjen e
arbitrit për të cilin është kërkuar përjashtimi. Kur edhe kjo e fundit nuk i jep zgjidhje kërkesës për
përjashtim, vendos gjykata e shkallës së parë, jo më vonë se 15 ditë nga dita e ardhjes për gjykim të
kësaj mosmarrëveshjeje.

Neni 410
Kur një arbitër nuk është në gjendje të plotësojë detyrat e tij për misionin e ngarkuar ose për
arsye të ndryshme nuk përmbush detyrat e tij në afatin e caktuar, mandati i tij si arbitër përfundon kur
ai tërhiqet nga ky mision ose kur palët merren vesh për përfundimin e këtij misioni. Zëvendësimi i tij
bëhet sipas rregullave për emërimin e arbitrave.

Neni 411
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur palët caktojnë arbitrat në numër çift, gjykata e arbitrazhit plotësohet me një arbitër të
caktuar sipas marrëveshjes së palëve dhe, në mungesë të saj, nga arbitrat e emëruar prej palëve. Kur
këto nuk kanë mundur të caktojnë arbitrin, ky caktohet nga kryetari i gjykatës së shkallës së parë.
Caktimi i arbitrit sipas kësaj dispozite në çdo rast duhet të bëhet brenda 15 ditëve nga marrja
dijeni për një detyrim të tillë.

Neni 412
Kur një person juridik apo fizik ngarkohet nga palët që të organizojë arbitrazhin, për këtë qëllim
caktohen një ose më shumë arbitra të pranuar nga palët. Në rastet kur nuk është arritur pranimi i
palëve, personi i ngarkuar me organizimin e arbitrazhit fton secilën palë të caktojë arbitrin e saj dhe
vepron sipas procedurës për caktimin e arbitrit të nevojshëm, për të plotësuar trupin gjykues të
arbitrazhit.
75

Neni 413
Kohëzgjatja e misionit të arbitrit
Nëse marrëveshja e arbitrazhit nuk cakton afat, misioni i arbitrave vazhdon vetëm 6 muaj, duke
filluar nga dita kur i fundit prej tyre ka pranuar këtë mision.
Afati i vendosur, sipas paragrafit të parë, me kërkesën qoftë edhe të njërës prej palëve ose të
gjykatës së arbitrazhit, mund të shtyhet nga kryetari i gjykatës së shkallës së parë.

Neni 414
Juridiksioni i gjykatës së arbitrazhit
Kur një mosmarrëveshje që është duke u shqyrtuar nga një gjykatë arbitrazhi, mbi bazën e një
marrëveshjeje arbitrazhi, i dërgohet për gjykim një juridiksioni tjetër, ky i fundit duhet të deklarojë
moskompetencën.
Kur procedura e arbitrazhit për shqyrtimin e mosmarrëveshjes ende nuk ka filluar, juridiksioni
tjetër duhet gjithashtu të deklarojë moskompetencën, përveç kur marrëveshja e arbitrazhit është
haptazi e pavlefshme.

KREU III
PROCEDURA E ARBITRAZHIT

Neni 415
Fillimi i veprimtarisë së gjykatës së arbitrazhit
Gjykata e arbitrazhit e fillon veprimtarinë e saj procedurale nga çasti kur është krijuar, përveç
kur në marrëveshje janë caktuar gjithë arbitrat. Në këtë rast, quhet se e fillon veprimtarinë kur njëra
prej palëve ngarkon arbitrin ose arbitrat me kryerjen e misionit të tyre.

Neni 416
Përcaktimi i procedurës së punës
Palët mund të përcaktojnë vetë procedurën e punës të gjykatës së arbitrazhit, duke pranuar
rregullat e vendosura për gjykatat ose duke iu referuar rregullave procedurale të një organizmi
arbitrazhi të zgjedhur prej tyre.
Nëse një rregullim i tillë nuk është bërë nga palët, gjykata e arbitrazhit i cakton vetë ato, qoftë
edhe duke iu referuar një rregulloreje të një organizmi arbitrazhi.
Pavarësisht nga sa u parashtrua në dy paragrafët e mësipërm, gjykata e arbitrazhit është e
detyruar të respektojë parimet drejtuese të procesit, të garantojë barazinë ndërmjet palëve dhe të
drejtën e tyre për t’u dëgjuar në një procedurë kontradiktore.

Neni 417
Gjykata e arbitrazhit, kryesisht ose me kërkesën e palëve, vendos për kompetencën e vet, duke
përfshirë edhe vlefshmërinë e marrëveshjes së arbitrazhit. Kur ajo pranon me vendim se marrëveshja e
arbitrazhit është e pavlefshme, quhet se ajo e ka përfunduar misionin e saj.
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”: Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko - Jerzi Popielushko

Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin! Fritz Kolë Radovani
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4153
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
Neni 418
Marrja e masave për sigurimin e padisë
Gjykata e arbitrazhit, me kërkesën e njërës prej palëve mund të vendosë marrjen e masave për
sigurimin e padisë, përveç kur ka marrëveshje të kundërt ndërmjet palëve. Nëse palët nuk kanë
vendosur rregulla për një qëllim të tillë, gjykata e arbitrazhit zbaton rregullat e parashikuara në këtë
Kod për sigurimin e padisë.
76
Nëse pala tjetër nuk zbaton vullnetarisht këto masa, gjykata e arbitrazhit i drejtohet gjykatës
kompetente, e cila vendos sipas rregullave të caktuara në këtë Kod.

Neni 419
Vendi i zhvillimit të arbitrazhit
Palët mund të caktojnë në marrëveshjen e arbitrazhit vendin se ku do të zhvillohet procedura e
arbitrazhit. Në mungesë të marrëveshjes, vendin e cakton gjykata e arbitrazhit. Nëse edhe kjo nuk
mund të marrë një vendim të tillë, atëherë vendi se ku do të zhvillohet procedura e arbitrazhit do të jetë
vendbanimi ose qendra e palës së paditur.
Neni 420
Lejimi dhe marrja e provave
Palët mund të paraqitin si provë dokumentet me shkresë që atyre u duken të rëndësishme për
zgjidhjen e mosmarrëveshjes ose t’u referohen dokumenteve dhe mjeteve të tjera provuese.
Ato mund të shtojnë ose të pakësojnë objektin e padisë ose të ndryshojnë shkakun ligjor të saj
deri në përfundimin e hetimit gjyqësor.
Kjo dispozitë nuk zbatohet kur palët në marrëveshjen e arbitrazhit ose në mungesë të saj, gjykata
e arbitrazhit në rregulloren e pranuar prej saj, ka parashikuar ndryshe. Megjithëkëtë marrëveshja nuk
duhet të prekë parimet e marrjes së lirë të provave.

Neni 421
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Gjykata e arbitrazhit vepron vetë për marrjen e provave të nevojshme. Në rast se ndeshen
vështirësi në marrjen e tyre, siç mund të jetë refuzimi për t’u paraqitur në gjykatën e arbitrazhit, për të
paraqitur një provë shkresore ose për të marrë të dhëna nga një institucion shtetëror a privat, këto i
kërkohen gjykatës së shkallës së parë, e cila vepron sipas rregullave të përcaktuara në këtë Kod për
gjykatat.

Neni 422
Gjykimi në mungesë
Kur paditësi ose i padituri nuk janë paraqitur në ditën e orën e caktuar të seancës gjyqësore pa
ndonjë shkak të përligjur, gjykata e arbitrazhit zhvillon gjykimin në mungesë. Mosparaqitja e një pale
nuk duhet të konsiderohet si pohim i pretendimeve të palës tjetër.

Neni 423
Zëvendësimi i arbitrit
Arbitri i emëruar duhet të ndjekë misionin e ngarkuar deri në përfundimin e tij. Ai nuk mund të
abstenojë ose të heqë dorë nga gjykimi i mosmarrëveshjes, përveçse për motive të parashikuara nga
neni 408 i këtij Kodi. Në një rast të tillë zëvendësimi i tij bëhet sipas rregullave të parashikuara në këtë
Kod.

Neni 424
Hartimi i akteve procedurale
Aktet dhe procesverbalet që kryhen gjatë procedurës së arbitrazhit, hartohen bashkarisht nga të
gjithë arbitrat, përveç kur në marrëveshjen e arbitrazhit palët kanë pranuar që këto veprime të kryhen
nga njëri prej tyre.

Neni 425
Marrja fund e gjykimit të arbitrazhit
77
Në rast se palët nuk kanë parashikuar ndryshe në marrëveshje, një gjykim arbitrazhi merr fund
kur:
a)arbitri revokohet, vdes, i dalin pengesa në plotësimin e misionit të ngarkuar ose i ka humbur
plotësisht të gjitha të drejtat civile;
b)me abstenimin ose heqjen dorë nga misioni i arbitrit, kur është rasti i parashikuar
nga neni 423 i këtij Kodi;
c) me mbarimin përfundimisht të afatit të arbitrazhit.

Neni 426
Mbyllja e hetimit gjyqësor
Pasi të jenë marrë provat e nevojshme dhe të jetë mbyllur hetimi gjyqësor, arbitri cakton datën
në të cilën do të diskutohet mosmarrëveshja dhe do të merret vendimi përkatës. Pas kësaj date nuk
mund të paraqiten prova e të parashtrohen kërkesa, përveç kur gjykata e arbitrazhit vlerëson ndryshe.

Neni 427

Ligji i zbatueshëm
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 65)
Gjykata e arbitrazhit zbaton legjislacionin shqiptar.
KREU IV
VENDIMI I GJYKATËS SË ARBITRAZHIT

Neni 428
Dhënia e vendimit përfundimtar
Diskutimet për dhënien e vendimit zhvillohen nga gjykata e arbitrazhit pa praninë e palëve e të
personave të tjerë.

Neni 429
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit jepet me shumicë votash. Ai nënshkruhet nga të gjithë arbitrat.
Arbitrat që kanë mendim të kundërt me shumicën, kanë të drejtë t’i parashtrojnë me shkrim mendimet
e tyre. Vendimi i nënshkruar nga shumica e arbitrave ka të njëjtin efekt sikur të jetë nënshkruar nga të
gjithë arbitrat.

Neni 430
Përmbajtja e vendimit përfundimtar
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit duhet të përmbajë përbërjen e trupit gjykues të arbitrave, datën
dhe vendin e dhënies së tij, identitetin e palëve, vendbanimin, vendqëndrimin ose qendrën e tyre,
emrin e mbiemrin e avokatit ose të përfaqësuesit të palëve dhe objektin e mosmarrëveshjes.
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit duhet të arsyetojë zgjidhjet e pranuara dhe të shprehet qartë për
pretendimet e palëve.

Neni 431
Korrigjimi i gabimeve të vendimit përfundimtar
dhe interpretimi i tij
78
Gjykata e arbitrazhit ka kompetencë të interpretojë vendimin e saj, të korrigjojë gabimet
materiale dhe ta plotësojë atë për kërkesat e paditësit për të cilat nuk është shprehur, por që nuk janë
kryesore.
Kur gjykata e arbitrazhit nuk mund të mblidhet përsëri me të njëjtën përbërje, çështjet që
përmenden në këtë nen zgjidhen nga gjykata që do të ishte kompetente në mungesë të marrëveshjes së
arbitrazhit.

Neni 432
Urdhri i ekzekutimit të vendimit të gjykatës së arbitrazhit
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit është i formës së prerë në lidhje me mosmarrëveshjen e
shqyrtuar, sapo shpallet, përveç rasteve të parashikuara nga neni 434 i këtij Kodi.
Ai bëhet i ekzekutueshëm forcërisht në bazë të një urdhri ekzekutimi të lëshuar nga gjykata e
shkallës së parë të vendit ku është dhënë vendimi. Për një qëllim të tillë, në sekretarinë e gjykatës
depozitohet origjinali i vendimit me një kopje të marrëveshjes së arbitrazhit, nga një prej arbitrave ose
nga pala e interesuar.
Kundër vendimit të gjykatës që lëshon urdhër ekzekutimin nuk lejohet ankim.

Neni 433
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 66, neni 126)
Urdhrit të ekzekutimit i bashkëngjitet origjinali i vendimit të arbitrazhit.
Vendimi i gjykatës së shkallës së parë që refuzon lëshimin e urdhër ekzekutimit duhet të jetë i
arsyetuar.
Kundër këtij vendimi lejohet ankim në gjykatën e apelit brenda 10 ditëve duke filluar nga dita e
nesërme e shpalljes së vendimit.

KREU V
ANKIMI KUNDËR VENDIMIT TË GJYKATËS SË ARBITRAZHIT

Neni 434
Rastet kur lejohet ankimi
Ndonëse palët në marrëveshje kanë parashikuar heqjen dorë nga ankimi, vendimi i gjykatës së
arbitrazhit mund të ankohet në gjykatën e apelit vetëm kur:
a) gjykata e arbitrazhit është formuar në mënyrë të parregullt;
b)gjykata e arbitrazhit pa të drejtë ka deklaruar kompetencën apo moskompetencën e saj për
gjykimin e mosmarrëveshjes;
c)gjykata e arbitrazhit në vendimin e saj ka tejkaluar kërkesat për të cilat ka qenë investuar ose
nuk është shprehur mbi një nga kërkesat kryesore të padisë;
ç) nuk është respektuar barazia e palëve dhe e drejta e tyre për t’u dëgjuar në një procedurë të
mbështetur në parimin e kontradiktoritetit;
d) vendimi i gjykatës së arbitrazhit vjen në kundërshtim me rendin publik në Republikën e
Shqipërisë.

Neni 435
Afati i ankimit
Ankimi në gjykatën e apelit bëhet brenda 30 ditëve nga dita që është shpallur vendimi. Mungesa
e palëve në shpalljen e vendimit nuk e ngarkon gjykatën me detyrimin për njoftimin e vendimit.

Neni 436
Shqyrtimi nga gjykata e apelit
79
Gjykata e apelit shqyrton ankimin sipas rregullave të caktuara në këtë Kod. Kur gjykata e apelit
prish ose ndryshon vendimin e gjykatës së arbitrazhit, ajo vendos për themelin e mosmarrëveshjes në
kufijtë e misionit të caktuar gjykatës së arbitrazhit.

Neni 437
Moslejimi i rekursit në Gjykatën e Lartë
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kundër vendimit të gjykatës së apelit nuk lejohet rekurs në Gjykatën e Lartë.

Neni 438
Vënia në ekzekutim e vendimit
Vendimi i gjykatës së arbitrazhit mund të vihet në ekzekutim kur:
a) palët në marrëveshjen e arbitrazhit kanë hequr dorë nga ankimi kundër vendimit të dhënë nga
gjykata e arbitrazhit, në kushtet e parashikuara nga neni 434 i këtij Kodi;
b) palët nuk kanë bërë ankim brenda afatit të parashikuar në nenin 435 të këtij Kodi, në kushtet e
parashikuara nga neni 434 i këtij Kodi;
c) gjykata e apelit ka rrëzuar kërkesën ankimore ose ka prishur ose ndryshuar vendimin e
gjykatës së arbitrazhit, duke shqyrtuar çështjen në themel.

KREU VI
ARBITRAZHI NDËRKOMBËTAR

Neni 439
Formimi i gjykatës së arbitrazhit ndërkombëtar
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 67)
Arbitrazhi ndërkombëtar rregullohet me ligj të veçantë.

Neni 440
Përcaktimi i procedurës së arbitrazhit
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 68)

Neni 441
Ligji i zbatueshëm
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 68)

PJESA E TRETË

ANKIMET DHE MËNYRA E GJYKIMIT TË TYRE
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 69)

TITULLI I
ANKIMET DHE PARAQITJA E TYRE
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 69)

KREU I
MJETET DHE AFATET E ANKIMIT
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 69)
80

Neni 442
Mjetet e ankimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Mjetet për t’u ankuar ndaj vendimeve të gjykatave janë: Ankimi në gjykatën e apelit, rekursi në
Gjykatën e Lartë, kërkesa për rishikim.

Neni 442/a
Ankimi
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 70)
Ankimi është akti me të cilin palët ose pjesëmarrësit e tjerë në proces parashtrojnë kundërshtimet
e tyre ndaj vendimit të gjykatës dhe veprimeve të përmbaruesit gjyqësor, për të mbrojtur të drejtat dhe
interesat e tyre.

Neni 442/b
Rekursi
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 71)
Rekursi është akti me të cilin palët ose pjesëmarrësit e tjerë në proces parashtrojnë
kundërshtimet e tyre ndaj vendimit të gjykatës së shkallës së parë ose të gjykatës së apelit në Gjykatën
e Lartë, sipas rregullave të përcaktuara në këtë Kod.
Neni 443
Afati i ankimit
(Shtuar paragrafi IV, ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812,
datë 17.5.2001, neni 72, 126)
Afati i ankimit në gjykatën e apelit, kundër vendimeve përfundimtare të gjykatës së shkallës së
parë, është 15 ditë.
Afati për të bërë rekurs në Gjykatën e Lartë, kundër vendimeve të gjykatës së apelit, është 30
ditë.
Afati për të kërkuar rishikimin e vendimit të gjykatës së shkallës së parë është 30 ditë.
Afati i ankimeve të veçanta është 5 ditë.

Neni 444
Fillimi i afateve të ankimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 73)
Afatet e caktuara në nenin e mësipërm janë të prerë dhe fillojnë nga dita e nesërme e shpalljes së
vendimit përfundimtar. Kur çështja është gjykuar nga gjykata e shkallës së parë ose nga gjykata e
apelit, në mungesë të njërës palë, ky afat fillon nga dita e njoftimit të vendimit.
Afati për të ushtruar kërkesën për rishikim fillon nga dita kur janë zbuluar rrethanat për të cilën
bëjnë fjalë dispozitat përkatëse.

Neni 445
Prekluziviteti i ankimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 74)
Ankimi në gjykatën e apelit, rekursi në Gjykatën e Lartë dhe rishikimi nuk mund të bëhen pasi
ka kaluar një vit nga shpallja e vendimit. Kjo dispozitë nuk zbatohet kur pala në mungesë vërteton se
nuk ka qenë në dijeni të procesit gjyqësor për shkak të pavlefshmërisë së njoftimeve.

Neni 446
Gjykata ku paraqitet ankimi
81
Ankimi paraqitet në gjykatën që ka dhënë vendimin, ndaj të cilit ushtrohet.

Neni 447
Njoftimi i ankimit
Ankimi u njoftohet palëve sipas rregullave të parashikuara në nenet 130 dhe 131 të këtij Kodi,
për njoftimet e thirrjet në gjykatë.

Neni 448
Bashkimi i ankimeve
Të gjitha ankimet e bëra veçmas kundër të njëjtit vendim bashkohen në një proces të vetëm.
Pezullimi i ekzekutimit

Neni 449
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Ekzekutimi i vendimit të ankimuar pezullohet deri në përfundim të shqyrtimit në gjykatën e apelit,
përveç kur me ligj parashikohet ndryshe. Në rastet e rekursit në Gjykatën e Lartë vendimi mund të
pezullohet në Gjykatën e Lartë.

Neni 450
Kthimi i ankimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 75)
Gjykata që ka dhënë vendimin nuk e pranon ankimin kur:
a) është paraqitur jashtë afatit;
b) nuk ndreqen të metat në afatin e caktuar. Në këto raste zbatohen rregullat e përcaktuara në
nenin 157 të këtij Kodi;
c) është bërë kundër një vendimi ndaj të cilit nuk lejohet ankim;
ç) është bërë nga një person që nuk legjitimohet të bëjë ankim;
d) është hequr dorë nga ankimi.
Mospranimi i ankimit mund të deklarohet në çdo shkallë gjykimi.
Kundër vendimit për kthimin e ankimit mund të bëhet ankim i veçantë.

Neni 450/a
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 76)
Gjykata, kur pranon kërkesën, i komunikon kopjen e saj palës tjetër, ndërsa aktet e çështjes
bashkë me ankimin, ia dërgon gjykatës së apelit të nesërmen e mbarimit të afatit të ankimit për të
gjitha palët ose edhe përpara mbarimit të këtij afati, kur nga të gjitha palët janë paraqitur ankimet.

Neni 451
Vendimi i formës së prerë
Vendimi i gjykatës merr formë të prerë kur:
a) nuk mund të bëhet ankim kundër tij;
b) nuk është bërë ankim kundër tij brenda afateve të caktuara nga ligji ose kur ankesa është
tërhequr;
c) ankesa e paraqitur nuk është pranuar;
ç) vendimi i gjykatës është lënë në fuqi, ndryshuar ose është pushuar gjykimi në shkallë të dytë.

Neni 451/a
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 77)
82
Vendimi që ka marrë formë të prerë është i detyrueshëm për palët, për trashëgimtarët e tyre, për
personat që heqin të drejta nga palët, për gjykatën që ka dhënë vendimin dhe për të gjitha gjykatat dhe
institucionet e tjera.
Vendimi që ka marrë formë të prerë ka fuqi vetëm për çka është vendosur midis po atyre palëve,
për të njëjtin objekt dhe për të njëjtin shkak. Një konflikt që është zgjidhur me vendim të formës së
prerë nuk mund të gjykohet përsëri, përveç kur ligji parashikon ndryshe.

KREU II
PARAQITJA E ANKIMIT DHE GJYKIMI NË APEL
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 78)

Neni 452
Vendimet që mund të ankimohen
Mund të ankimohen në gjykatën e apelit të gjitha vendimet e dhëna nga gjykata e shkallës së
parë, me përjashtim të rasteve kur ankimi përjashtohet me ligj.

Neni 453
Nënshkrimi i ankimit
Ankimi që i drejtohet gjykatës së apelit duhet të nënshkruhet nga vetë pala, avokati ose
përfaqësuesi i pajisur me prokurë.

Neni 454
Përmbajtja e ankimit
Në ankim duhet të tregohen:
a) palët ndërgjyqësa;
b) vendimi kundër të cilit bëhet ankimi;
c) shkaqet për të cilat bëhet ankimi;
ç) çfarë kërkohet me ankimin.

Neni 455
Dokumentet që i bashkëngjiten ankimit
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 79)
Bashkë me ankimin duhet të paraqiten:
a) kopje të ankimit dhe të dokumenteve të tjera, aq sa janë personat që marrin pjesë në çështje si
palë;
b) Në rast se ankimi nuk plotëson kushtet e mësipërme, si dhe ato të neneve 453 dhe 454 të këtij
Kodi, gjykata njofton palën që të ndreqë të metat brenda 5 ditëve, në të kundërt ankimi kthehet.

Neni 456
Apeli kundërshtues
Pala që nuk ka bërë ankim apo pala kundër së cilës është bërë ankimi, mund ta kundërshtojë atë
me kundërankim brenda 5 ditëve nga dita që ka marrë njoftim për ankimin e palës tjetër.
Ankimi kundërshtues duhet t’u njoftohet palëve të tjera në gjykim ,sipas rregullave për njoftimin
e ankimit.

Neni 457
Ndërhyrja në ankim
83
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 80)
Neni 458
Rivendosja në afatin e ankimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 81)
Kur palët kanë humbur të drejtën e ankimit për shkaqe të arsyeshme, mund të paraqesin kërkesë
për rivendosje në afat, përpara gjykatës që ka dhënë vendimin. Kjo kërkesë shqyrtohet nga gjykata dhe
kundër vendimit të tij mund të bëhet ankim i veçantë.

Neni 459
Rënia në dekadencë e kërkesave që nuk janë propozuar rishtas
Kur kërkesat dhe pretendimet e pamarra parasysh në vendimin e shkallës së parë nuk përsëriten
në ankim, konsiderohet sikur është hequr dorë prej tyre.

Neni 460
Përbërja e gjykatës dhe shqyrtimi i çështjes
(Ndryshuar paragrafi i III me ligjin nr.8431, datë 14.12.1998, neni 1,
Ndryshuar me ligjin nr. 8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Gjykata e apelit e shqyrton çështjen në mënyrë kolegjiale. Ajo gjykon me trup gjykues të përbërë
nga tre gjyqtarë.
Kryetari i gjykatës së apelit cakton relatorin e çështjes dhe ditën e gjykimit.
Njoftimi për ditën dhe orën e gjykimit të çështjeve bëhet nga gjykata e apelit me shpallje pranë
saj dhe në gjykatat përkatëse të shkallës së parë, jo më vonë se 10 ditë përpara shqyrtimit të çështjes.
Për çështjet me rigjykim, kur është mbajtur për gjykim në fakt, ose kur çmohet një gjykim
përpara afatit 10 ditor, njoftimi u bëhet drejtpërdrejt palëve, përfaqësuesve të tyre dhe prokurorit.

Neni 461
(Shtuar paragrafi II, III me ligjin nr.8431, datë 14.12.1998, neni 2)
Fillimisht gjykata verifikon paraqitjen e rregullt të palëve, bën bashkimin e ankimeve të bëra
kundër të njëjtit vendim dhe bën përpjekje për zgjidhjen e çështjes me pajtim.
Mosparaqitja e palëve, për të cilat njoftimi është bërë me shpallje, nuk pengon shqyrtimin e
çështjes, me përjashtim të rastit kur janë njoftuar shkaqe të arsyeshme për mungesën.
Gjykata nuk mund të shqyrtojë çështjen në mungesë atëherë kur dëgjimi i palëve është një nga
detyrat e rigjykimit ose kur njoftimi ka qenë i parregullt.

Neni 462
Pjesëmarrja e prokurorit
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 82)

Neni 463
Heqja dorë nga ankimi
Në çdo fazë të gjykimit të çështjes në apel, ankuesi ose përfaqësuesi i tij mund të heqë dorë nga
ankimi. Në këtë rast vendoset pushimi i shqyrtimit të çështjes në gjykatën e apelit.

Neni 464
Seanca gjyqësore
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 83)
Seanca gjyqësore fillon me relacionin e njërit prej anëtarëve të trupit gjykues. Pas kësaj palët, në
rast se janë paraqitur, japin shpjegime. Së pari e merr fjalën pala që ka bërë ankimin, pastaj
84
pjesëmarrësit e tjerë në gjykim.Kur ky ka paraqitur mendimin me shkrim, lexohet nga një anëtar i
trupit gjykues. Kur prokurori, mbi bazën e padisë së paraqitur prej tij, bën ankim ndaj vendimit të
gjykatës, ai e merr fjalën i pari.

Neni 465
Në shqyrtimin e çështjes në apel mbahen parasysh, për aq sa janë të zbatueshme, dispozitat mbi
procedurën e gjykimit në shkallë të parë të parashikuara në këtë Kod.
Me kërkesën e palëve ose edhe kryesisht gjykata e apelit përsërit tërësisht apo pjesërisht hetimin
gjyqësor. Në shqyrtimin gjyqësor mund të lexohen aktet e gjykimit të shkallës së parë. Gjykata ka të
drejtë të marrë edhe prova të reja.

Neni 466
Vendimi i gjykatës së apelit
(Ndryshuar shkronja “ç” me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Gjykata e apelit pasi shqyrton çështjen vendos:
a) lënien në fuqi të vendimit të gjykatës së shkallës së parë;
b) ndryshimin e vendimit;
c) prishjen e vendimit dhe pushimin e çështjes;
ç) prishjen e vendimit dhe dërgimin e çështjes për rigjykim në gjykatën e shkallës së parë në
rastet e parashikuara nga neni 467 i këtij Kodi.

Neni 467
Dërgimi për rigjykim
(Shtuar shkronjat “d”, “e”, “ë” si dhe tre paragrafet e fundit
me ligjin nr 8431, datë 14.12.1998, neni 3,
Ndryshuar shkronja “c” dhe paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 84 e 126)
Gjykata e apelit prish vendimin e gjykatës së shkallës së parë dhe e dërgon çështjen për rigjykim
kur:
a)gjykata e shkallës së parë ka shkelur dispozitat mbi juridiksionin dhe kompetencën;
b)përbërja e trupit gjykues nuk ka qenë e rregullt apo vendimi nuk është nënshkruar nga anëtarët
e tij;
c)gjykata ka vendosur pushimin e çështjes në kundërshtim me rregullat e përcaktura nga ky Kod;
ç) çështja është gjykuar në mungesë të pjesëmarrësve në proces, pa pasur dijeni për ditën e
gjykimit;
d) nuk është formuar drejt ndërgjyqësia;
e) kur mungojnë ose janë të pavlefshme padia, procesverbali gjyqësor, ankimi, si dhe çdo
dokument tjetër që ka ndikuar në dhënien e vendimit.
ë) kur lind nevoja për marrjen e një prove vendimtare, marrja e së cilës është e vështirë në
shkallë të dytë.
Gjykata e shkallës së parë në rigjykim është e detyruar t’i përmbahet vendimit të gjykatës së
apelit për çdo veprim procedural të vendosur në të.
Me vendim të ndërmjetëm, gjykata mund të mos kryejë veprime të caktuara kur për rrethana të
reja të dala në rigjykim, shihen të panevojshme. Ndaj këtij vendimi mund të bëhet ankim i veçantë.
Në rigjykim nuk mund të ngrihen pavlefshmëritë e vërtetuara në gjykimet e mëparshme, kur
vendimet përkatëse nuk janë prishur për to dhe nuk mund të bëhen pretendime të ndryshme nga ato që
janë të pranuara në vendimin e gjykatës së apelit, përveç nevojës për realizimin e detyrave të vëna nga
ajo gjykatë.

Neni 467/a
(Shtuar me ligjin nr.8431, datë 14.12.1998, neni 4)
85
Gjykata e apelit kur prish vendimin nuk mund ta kthejë çështjen për rigjykim për të dytën herë
por e shqyrton vetë si gjykatë e shkallës së parë.
Kur vendimi prishet për shkak të moszbatimit të detyrave të caktuara nga gjykata më e lartë, pa u
marrë vendim i veçantë sipas nenit 467 të këtij Kodi, gjykata e apelit, me kërkesë të palëve ngarkon
trupin gjykues përkatës me shpenzimet e bëra për këtë shkak.

Neni 467/b
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 84)
Kur gjykata për çështjen që nuk ishte në kompetencën e saj ka dhënë një vendim të drejtë dhe,
nga ana tjetër, nuk janë kapërcyer kompetencat e gjykatës së cilës i takonte çështja, gjykata e apelit ka
të drejtë të mos e prishë vendimin, por të mjaftohet t’i verë në dukje gjykatës përkatëse parregullsinë e
vendimit të saj.

Neni 468
(Hequr titulli dhe shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 86)
Gjykata e apelit kur konstaton se çështja nuk hyn në juridiksionin gjyqësor, si dhe kur padia nuk
mund të ngrihej ose gjykimi nuk mund të vazhdonte, prish vendimin edhe vendos vetë pushimin e
gjykimit të çështjes.

Neni 469
Pezullimi i ekzekutimit
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kur prishet vendimi i shkallës së parë dhe çështja dërgohet për rigjykim, pezullohet ekzekutimi i
vendimit.
Gjykata e apelit me kërkesën e palës mund të vendosë pezullimin e ekzekutimit të vendimit edhe
kur ajo le në fuqi vendimin e gjykatës së shkallës së parë, kur kundër vendimit të saj bëhet rekurs në
Gjykatën e Lartë dhe nga ekzekutimi i menjëhershëm i vendimit mund të vijnë pasoja të rënda ose të
pariparueshme, si dhe kur pala që ka bërë rekursin jep garanci materiale që siguron ekzekutimin e
vendimit.

Neni 470
Ankimi kundër vendimeve të ndërmjetme
Vendimet e ndërmjetme që jepen nga gjykata e shkallës së parë mund të ndryshohen apo të
tërhiqen gjatë gjykimit. Këto vendime mund të goditen me ankim së bashku me vendimin
përfundimtar.
Megjithatë, në rastet e parashikuara shprehimisht në këtë Kod, kundër vendimeve të ndërmjetme
mund të bëhet ankimi i veçantë në gjykatën e apelit, brenda 5 ditëve nga shpallja apo njoftimi i tyre.

Neni 471
Pezullimi i ekzekutimit të vendimit të ndërmjetëm
Paraqitja e ankimit kundër vendimit të ndërmjetëm nuk pezullon gjykimin dhe as ekzekutimin e
vendimit, përveç kur parashikohet ndryshe në këtë Kod apo kur gjykata e apelit vendos pezullimin
gjersa të japë vendimin për ankimin e veçantë.

TITULLI II
REKURSI NË GJYKATËN E LARTË
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
KREU I
86
PROCEDURAT E REKURSIT

Neni 472
Vendime ndaj të cilave mund të ushtrohet rekurs
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 87)
Vendimet e shpallura nga gjykata e apelit dhe ato të gjykatës së shkallës së parë, në rastet që
përcaktohen nga ky Kod, mund të ankimohen me rekurs në Gjykatën e Lartë vetëm kur:
a) nuk është respektuar ose është zbatuar keq ligji;
b) ka shkelje të rënda të normave procedurale (neni 467 i këtij Kodi);
c) për shkelje procedurale që kanë ndikuar në dhënien e vendimit.
Kundërshtimi i vendimit në Gjykatën e Lartë bëhet brenda 30 ditëve nga data e dhënies së
vendimit. Kur palët janë në mungesë, ky afat fillon nga data e njoftimit.
Neni 473
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 88)

Neni 474
Nënshkrimi i rekursit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Rekursi që i drejtohet Gjykatës së Lartë nënshkruhet nga vetë pala, avokati apo përfaqësuesi i tij
i pajisur me prokurë.

Neni 475
Përmbajtja e rekursit
Rekursi duhet të përmbajë:
a) palët ndërgjyqëse;
b) vendimin që kundërshtohet;
c) paraqitjen e përmbledhur të fakteve të çështjes;
ç) shkaqet për të cilat kërkohet prishja e vendimit, duke iu referuar normave ligjore mbi të cilat
mbështetet;
d) prokurën nëse rekursi është bërë nga avokati ose nga përfaqësuesi i ankuesit.

Neni 476
Depozitimi i rekursit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 89, 126)
Rekursi depozitohet në sekretarinë e gjykatës që ka dhënë vendimin, në afatin prej 30 ditësh nga
njoftimi që u është bërë palëve.
Së bashku me rekursin duhet të depozitohet:
a) kopja e vërtetuar e vendimit të kundërshtuar dhe kur është rasti edhe e njoftimit kur ky është
bërë;
b) prokura e posaçme;
c) aktet dhe dokumentet mbi të cilat është bazuar rekursi, në aq kopje sa janë palët. Sekretaria e
gjykatës, që ka dhënë vendimin e kundërshtuar, përcjell zyrtarisht në sekretarinë e Gjykatës së Lartë
dosjen përkatëse së bashku me dokumentet e mësipërme.
Kur nuk plotësohen këto kushte, palës i caktohet një afat 10-ditor për të bërë plotësimet dhe,
nëse pas këtij afati nuk bëhen plotësimet, rekursi kthehet.

Neni 477
Kundërrekursi
87
Pala kundër së cilës është paraqitur rekursi, mund ta kundërshtojë atë me kundërrekurs, i cili
duhet t’i njoftohet atij që ka bërë rekursin në vendbanimin e tij brenda 20 ditëve nga njoftimi i
rekursit. Në mungesë të këtij njoftimi nuk mund të paraqesë kundërrekurs, por vetëm mund të marrë
pjesë në diskutim me gojë.
Për kundërrekursin zbatohen rregullat e parashikuara në nenet 456 dhe 457 të këtij Kodi.

Neni 478
Paraqitja e dokumenteve të tjera
Nuk pranohet depozitimi i akteve dhe dokumenteve që nuk janë paraqitur në shkallën e
mëparshme të gjykimit, përveç atyre që kanë të bëjnë me vendimin e ankimuar dhe pranimin e rekursit
ose të kundërrekursit.
Depozitimi i dokumenteve si më sipër duhet t’i njoftohet palëve të tjera.

Neni 479
Pezullimi i ekzekutimit të vendimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Gjykata e Lartë pezullon ekzekutimin e vendimit kur:
a) ekzekutimi i menjëhershëm i vendimit do të sillte pasoja të rënda e të pariparueshme;
b) pala që ka bërë rekursin depoziton garanci materiale që siguron ekzekutimin vendimit.

Neni 480
Mospranimi i rekursit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Rekursi nuk pranohet në qoftë se bëhet për shkaqe të ndryshme nga ato që i lejon ligji.
Mospranimi i rekursit vendoset nga kolegji i Gjykatës së Lartë në dhomën e këshillimit pa
pjesëmarrjen e palëve.

KREU II
PROCEDURAT E GJYKIMIT

Neni 481
Shqyrtimi në kolegjet e bashkuara
(Shfuqizuar fjalia e fundit e paragrafit të dytë me vendimin
nr.46/1999 të Gjykatës Kushtetuese
Ndryshuar titulli, shfuqizuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 90)
Kryetari i Gjykatës së Lartë mund të vendosë që gjykata të shprehet në kolegje të bashkuara për
rekurse të paraqitura nga palët, për të cilat ka praktika të ndryshme e të mëparshme në kolegjet e
thjeshta.
Në këto raste kryetari i Gjykatës së Lartë cakton relatorin dhe datën e shqyrtimit të rekursit.

Neni 482
Fillimi i gjykimit
(Shfuqizohet paragrafi I, ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812
datë 17.5.2001, neni 91)
Gjykata e Lartë gjykon në kolegje me trup gjykues të përbërë nga pesë gjyqtarë.
Kryetari i kolegjit civil cakton datën e shqyrtimit të rekursit.
Sekretaria e Gjykatës së Lartë shpall listat e shqyrtimit të rekurseve të paktën 15 ditë përpara
datës së shqyrtimit.
88

Neni 483
Shqyrtimi gjyqësor
(Shfuqizuar paragrafi III, shtuar paragrafi i fundit me ligjin nr.8812,
datë 17.5.2001, neni 92)
Në seancë gjyqësore relatori paraqet faktet që kanë rëndësi për marrjen e vendimit, përmbajtjen e
vendimit të ankimuar dhe shkaqet e rekursit dhe të kundërrekursit.
Pas relatimit kryetari fton avokatët e palëve të paraqesin mbrojtjen e tyre.
Nuk lejohet replika, por avokatët e palëve mund që në të njëjtën seancë t’i paraqesin gjykatës
mendimet e tyre, shkurtimisht, me shkrim.
Procesverbali i seancës gjyqësore mbahet nga sekretari gjyqësor.

Neni 484
Marrja e vendimit
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 93)
Gjykata pas diskutimit të çështjes tërhiqet në dhomën e këshillimit dhe merr vendimin përkatës.
Në raste të veçanta, për shkak të natyrës së ndërlikuar apo rëndësisë së çështjes, marrja e vendimit
mund të shtyhet për aq ditë sa është e nevojshme.
Vendimi nënshkruhet nga të gjithë anëtarët e trupit gjykues.

Neni 485
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Pas shqyrtimit të çështjes, kolegji civil apo kolegjet e bashkuara të Gjykatës së Lartë vendosin:
a) lënien në fuqi të vendimit;
b) prishjen e vendimit të gjykatës së apelit dhe lënien në fuqi të vendimit të shkallës së parë;
c) prishjen e vendimit të gjykatës së apelit dhe dërgimin e çështjes për rishqyrtim në gjykatën e
apelit, me tjetër trup gjykues;
ç) prishjen e vendimit të gjykatës së apelit dhe vendimit të gjykatës së shkallës së parë dhe
dërgimin e çështjes për rishqyrtim në gjykatën e shkallës së parë me tjetër trup gjykues;
d) ndryshimin e vendimit të shkallës së parë dhe të gjykatës së apelit;
e)prishjen e vendimeve dhe pushimin e gjykimit të çështjes.

Neni 486
Zbatimi i detyrueshëm i udhëzimeve
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Udhëzimet dhe konkluzionet e Gjykatës së Lartë janë të detyrueshme për gjykatën që rishqyrton
çështjen.

Neni 487
Gabimet në arsyetimin e vendimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 94)
Nuk janë shkak për cenimin e vendimit gabimet materiale në arsyetimin e vendimit, kur zgjidhja
në themel është e drejtë. Në këtë rast gjykata kufizohet vetëm me korrigjimin e arsyetimit.

Neni 488
Shpenzimet e gjykimit
Gjykata, kur rrëzon rekursin, shpenzimet e gjykimit ia ngarkon atij që ka bërë rekursin.

Neni 489
Mospërsëritja e rekursit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 95)
89
Rekursi i deklaruar i papranueshëm nuk mund të paraqitet përsëri, qoftë edhe në rastet kur nuk
ka mbaruar afati i caktuar nga ligji.

Neni 490
Heqja dorë nga rekursi
(Shtuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 96)
Pala mund të heqë dorë nga rekursi derisa nuk është filluar relatimi në seancë gjyqësore. Heqja
dorë bëhet me shkrim, e nënshkruar nga vetë pala apo avokati i saj, i pajisur me prokurë për këtë
qëllim.
Akti i heqjes dorë u njoftohet palëve që janë paraqitur ose u komunikohet avokatëve të palëve.
Kur hiqet dorë nga rekursi dhe në gjykim kanë marrë pjesë të gjitha palët ose përfaqësuesit e
tyre, nuk ka vend për shpallje të veçantë të vendimit të pushimit të gjykimit.

Neni 491
Shpenzimet, kur hiqet dorë nga rekursi
(Shfuqizuar fjalia II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 97)
Në rastet e heqjes dorë nga rekursi gjykata i ngarkon shpenzimet palës që heq dorë.

Neni 492
Ndreqja e gabimeve materiale
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Nëse vendimi i shpallur nga Gjykata e Lartë përmban gabime materiale apo në përllogaritje, pala
e interesuar ka të drejtë të kërkojë me kërkesë korrigjimin apo ndreqjen e tyre brenda 60 ditëve nga
njoftimi i vendimit.
Për kërkesën gjykata shprehet në dhomën e këshillimit, duke zbatuar rregullat e parashikuara në
paragrafin e fundit të nenit 480 të këtij Kodi.

Neni 493
Rigjykimi
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 98 e 126)
Gjykata e shkallës së parë apo gjykata e apelit kur dërgohet çështja për rigjykim zbaton të njëjtat
rregulla procedurale të parashikuara në atë shkallë gjykimi.
Detyrat e lëna nga Gjykata e Lartë janë të detyrueshme për gjykatën që rishqyrton çështjen, e
cila, pasi zbaton këto detyra, vendos sipas bindjes së saj.
Në rigjykim nuk mund të ngrihen pavlefshmëritë e vërtetuara në gjykimet e mëparshme. Në
rigjykim palët nuk mund të bëjnë pretendime të ndryshme nga ato të pranuara në vendimin e Gjykatës
së Lartë, përveç nevojës për të arritur në përfundime që dalin nga vendimi i Gjykatës së Lartë.

TITULLI I TRETË
RISHIKIMI

Neni 494
Kërkesa për rishikim dhe rastet e rishikimit
(Ndryshuar titulli me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 99)
(Shtuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 99)
Kërkesa për rishikim është akti me të cilin kërkohet rishikimi i një vendimi të formës së prerë të
gjykatës.
90
Pala e interesuar mund të kërkojë rishikimin e një vendimi që ka marrë formë të prerë, kur:
a) zbulohen rrethana të reja apo prova të reja me shkresë që kanë rëndësi për çështjen, të cilat
nuk mund të diheshin nga pala gjatë shqyrtimit të saj;
b) vërtetohet se thëniet e dëshmitarëve apo mendimet e ekspertëve, mbi të cilat është bazuar
vendimi, kanë qenë të rreme;
c) palët ose përfaqësuesit e tyre apo ndonjë anëtar i trupit gjykues, që ka marrë pjesë në gjykimin
e çështjes, kanë kryer vepra të dënueshme penalisht, të cilat kanë ndikuar në dhënien e vendimit;
ç) vërtetohet se vendimi i dhënë është bazuar në dokumente të falsifikuara;
d) vendimi është bazuar në një vendim të gjykatës ose të një institucioni tjetër që më pas është
prishur;
e) vendimi është në kundërshtim të hapur me një vendim tjetër të formës së prerë të dhënë midis
po atyre palëve, për të njëjtin objekt dhe për të njëjtin shkak.

Neni 495
(Shtuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 100)
Rishikimi i vendimeve për rrethanat e parashikuara në shkronjat “b”, “c” dhe “ç” të nenit 494 të
këtij Kodi lejohet kur ato rrethana janë vërtetuar me vendim penal të formës së prerë.
Kur ndjekja penale nuk mund të fillojë ose të përfundojë për ndonjë nga shkaqet e treguara në
nenin 96 të Kodit të Procedurës Penale, ose për shkak se nuk është zbuluar personi që ka kryer
falsifikimin, për vërtetimin e rrethanave të mësipërme mund të ngrihet padi në gjykatën civile.

Neni 496
Afati i paraqitjes së kërkesës
Kërkesa për rishikim mund të paraqitet brenda 30 ditëve nga dita që pala ka marrë dijeni për
shkakun e rishikimit, por në çdo rast jo më vonë se një vit nga dita që ka lindur shkaku i rishikimit. Në
rastet e parashikuara në nenin 495, afati prej 30 ditësh fillon nga dita që vendimi ka marrë formën e
prerë.

Neni 497
Paraqitja e kërkesës
(Ndryshuar paragrafi I e III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 101)
Kërkesa për rishikim paraqitet përpara Gjykatës së Lartë. Kërkesa duhet të përmbajë: shkakun
për të cilin kërkohet rishikimi, provat përkatëse që lidhen me një nga kërkesat e nenit 494 të këtij
Kodi, ditën e zbulimit apo të vërtetimit të rrethanës apo marrjes së dokumenteve.
Kërkesa nënshkruhet nga vetë pala apo avokati i pajisur me prokurë.
Kërkesa e paraqitur pa u plotësuar ose në kundërshtim me kriteret e paragrafit të mësipërm
kthehet për plotësim nga gjykata. Në rast se kërkesa nuk plotësohet brenda një afati 10 ditor, ajo
kthehet.

Neni 498
Shqyrtimi i kërkesës nga Gjykata e Lartë
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 102)
Kur kërkesa është bërë jashtë rasteve të përcaktuara në nenin 494 ose kur është bërë nga ata që
nuk e kanë këtë të drejtë, si dhe kur rezulton haptazi e pambështetur, gjykata vendos mospranimin e
saj.
Kur kërkesa pranohet, gjykata vendos prishjen e vendimit tërësisht ose pjesërisht dhe dërgon
çështjen për rigjykim nga një tjetër trup gjykues në gjykatën kompetente. Në rastin e përcaktuar nga
shkronja “e” e nenit 494 të këtij Kodi, Gjykata e Lartë prish vendimin e dytë.
Kundër vendimit nuk lejohet ankim.
Neni 498/a
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 103)
91
Rigjykimi i çështjes nga gjykata, së cilës i është dërguar, bëhet sipas rregullave të përgjithshme.
Neni 499
Shqyrtimi paraprak
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 104)

Neni 500
Pezullimi i ekzekutimit
Paraqitja e kërkesës për rishikim nuk pezullon ekzekutimin e vendimit. Por gjykata, me kërkesën
e palës, mund të pezullojë ekzekutimin e vendimit, kur vlerëson se ka rrezik që mund të shkaktohet një
dëm i madh e i pariparueshëm.

Neni 501
Marrja e vendimit
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 104)

Neni 502
Kundërshtimi i vendimit
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 104)

TITULLI IV
KREU IV
KUNDËRSHTIMI I TË TRETIT
(Shfuqizuar nenet 503-509 me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 104)
PJESA E KATËRT
EKZEKUTIMI I DETYRUESHËM
TITULLI I PARË
DISPOZITA TË PËRGJITHSHME

Neni 510
Titujt ekzekutivë
(Ndryshuar shkronja “d” me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 105)
(Shtuar shkronja “d” me ligjin nr.9953, datë 14.7.2008 neni 1)
Ekzekutimi i detyrueshëm mund të bëhet vetëm në bazë të një titulli ekzekutiv.
Janë tituj ekzekutivë:
a) vendimet civile të gjykatës që kanë marrë formë të prerë, vendimet e dhëna prej tyre për
sigurimin e padisë, si dhe për ekzekutimin e përkohshëm;
b) vendimet penale të formës së prerë në pjesën që bëjnë fjalë për të drejta pasurore;
c)vendimet e gjykatave e të arbitrazheve të shteteve të huaja që u është dhënë fuqi sipas
dispozitave përkatëse të këtij Kodi;
ç) vendimet e një gjykate arbitrazhi në Republikën e Shqipërisë;
d) aktet noteriale që përmbajnë detyrim në të holla, si dhe aktet për dhënien e kredive bankare
ose aktet për dhënien e kredive nga institucionet financiare jobankare;
dh) kambialet, çeqet e letrat me urdhër që barazohen me ato;
e) aktet e tjera që sipas ligjeve të veçanta quhen tituj ekzekutivë dhe ngarkohet zyra e
përmbarimit për ekzekutimin e tyre.
92
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”: Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko - Jerzi Popielushko

Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin! Fritz Kolë Radovani
Avatari i antarit
Drejtues

Poste: 4153
Antarësuar: 28 Janar 2009, 13:10
------------VAZHDON -------------------

Neni 511
Urdhri i ekzekutimit
(Shtuar paragrafi i fundit me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 106)
Titulli ekzekutiv vihet në ekzekutim me kërkesën e kreditorit. Për këtë qëllim lëshohet urdhri i
ekzekutimit i cili jepet:
a) për rastet e parashikuara nga shkronjat “a” dhe “b” të nenit të mësipërm, nga gjykata që ka
dhënë vendimin;
b) për vendimet e gjykatave të shteteve të huaja e të gjykatave të arbitrazhit të huaj që u është
dhënë fuqi zbatimi sipas dispozitave të këtij Kodi nga gjykata e apelit;
c) për rastet e parashikuara nga shkronja “ç” e nenit të mësipërm nga gjykata e vendit ku është
dhënë vendimi;
ç) për rastet e parashikuara nga shkronjat “d”, “dh” dhe “e” nga gjykata e vendit ku është caktuar
të bëhet ekzekutimi.
Gjobat e dhëna nga gjykata, të përcaktuara në këtë Kod, ekzekutohen drejtëpërdrejt nga zyra e
përmbarimit pas njoftimit të vendimit. Për këtë qëllim nuk lëshohet urdhër ekzekutimi.

Neni 512
Ankimi për mosdhënien e urdhrit të ekzekutimit
Kundër vendimit me të cilin refuzohet dhënia e urdhrit të ekzekutimit, mund të bëhet ankim
sipas rregullave mbi ankimet e veçanta.

Neni 513
Urdhri i ekzekutimit për pasuri dhe persona të veçantë
Urdhri i ekzekutimit lëshohet vetëm në një kopje.
Kur duhet të dorëzohen disa pasuri të veçanta ose kur titulli ekzekutiv është dhënë në dobi ose
kundër disa personave, mund të lëshohen urdhra ekzekutimi të veçantë, duke shënuar se cila pjesë e
titullit duhet të ekzekutohet për çdo urdhër ekzekutimi.

Neni 514
Lëshimi i dublikatës së urdhrit të ekzekutimit
Kur urdhri i ekzekutimit humbet ose zhduket, gjykata që e ka lëshuar, me kërkesë të kreditorit,
mund t’i lëshojë këtij dublikatë në bazë të titullit ekzekutiv.
Kërkesa shqyrtohet në këshill gjyqësor pasi debitorit t’i jetë dorëzuar një kopje e saj.
Kur humbet ose zhduket vetë titulli ekzekutiv dhe nuk ka mundësi që përmbajtja e tij të nxirret
nga aktet e organeve që kanë lëshuar titullin ekzekutiv, kreditori mund të ngrejë padi kundër debitorit,
sipas rregullave të përgjithshme.

Neni 515
Vënia në ekzekutim
Urdhri i ekzekutimit vihet në ekzekutim nga përmbaruesi gjyqësor me kërkesën e kreditorit, si
dhe të prokurorit në çështjet që ai ka ngritur padi.

Neni 516
Kompetenca tokësore e përmbaruesit gjyqësor
Kërkesa për zbatimin e urdhrave të ekzekutimit i drejtohet përmbaruesit gjyqësor të vendit ku
ndodhen:
a) sendet e luajtshme ose të paluajtshme ose paratë, ndaj të cilave drejtohet ekzekutimi;
93
b) banimi i personit të tretë të detyruar kur ekzekutimi drejtohet kundër kredisë që ka për të
marrë debitori nga ky person;
c) vendi i ekzekutimit të detyrimit për kryerjen ose moskryerjen e një veprimi të caktuar.
Kur përmbaruesi gjyqësor konstaton se nuk është kompetent për të vënë në ekzekutim kërkesën,
ia dërgon këtë përmbaruesit gjyqësor kompetent, pasi vë më parë sekuestër mbi sendin ose mbi
kredinë e debitorit.
Konflikti për kompetencë nuk lejohet, por përmbaruesi gjyqësor ka të drejtë të parashtrojë
moskompetencën e tij në gjykatën e shkallës së parë ku e ushtron veprimtarinë, e cila e shqyrton atë në
këshill gjyqësor. Kundër vendimit të tij lejohet ankim i veçantë.

Neni 517
Lajmërimi për ekzekutimin vullnetar
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 107)
Përmbaruesi gjyqësor, kur fillon ekzekutimin, i dërgon debitorit një lajmërim për të ekzekutuar
vullnetarisht detyrimin që përmban urdhri i ekzekutimit, duke i caktuar për këtë një afat prej 5 ditësh,
kur objekti i tij është pagë ose detyrim për ushqim dhe prej 10 ditësh në të gjitha rastet e tjera.
Me kërkesën e debitorit, gjykata e shkallës së parë e vendit të ekzekutimit, në raste të veçanta,
duke marrë parasysh gjendjen pasurore të debitorit ose rrethanat e tjera të çështjes, mund të shtyjë
afatin e ekzekutimit të detyrimit në të holla ose ta ndajë këtë detyrim në këste. Vendimi jepet në
seancë gjyqësore, dhe kundër tij mund të bëhet ankim i veçantë.

Neni 518
Përmbajtja e lajmërimit
Lajmërimi duhet të përmbajë një shkurtim të përmbajtjes së urdhrit të ekzekutimit, vendin dhe
adresën e kreditorit, dhe paralajmërimin që i bëhet debitorit se do të fillojë ekzekutimi i detyrueshëm,
në qoftë se ekzekutimi nuk ekzekutohet vullnetarisht prej tij brenda afatit të caktuar në lajmërim.
Në rast se debitori vdes pas vënies në ekzekutim të titullit, por para se të jenë përfunduar së
kryeri veprimet e nevojshme të ekzekutimit, përmbaruesi gjyqësor, para se të vazhdojë veprimet e tij,
duhet t’u dërgojë trashëgimtarëve të debitorit të vdekur, kur këta janë njohur, një lajmërim të ri për të
ekzekutuar këta vullnetarisht detyrimin që përmban urdhri i ekzekutimit.

Neni 519
Fillimi i ekzekutimit të detyrueshëm
Ekzekutimi i detyrueshëm nuk mund të fillojë para se të kenë kaluar afatet e parashikuara nga
neni 517 i këtij Kodi, përveç kur ka rrezik se me kalimin e afatit, ekzekutimi do të bëhet i
pamundshëm. Në këtë rast, përmbaruesi gjyqësor mund të fillojë menjëherë nga ekzekutimi i
detyrueshëm.

Neni 520
Efektet e urdhrit të ekzekutimit ndaj trashëgimtarëve
Urdhri i ekzekutimit kundër debitorit trashëgimlënës vihet në ekzekutim mbi pasurinë e
trashëgimtarëve të tij, por brenda masës së pasurisë së trashëguar prej tyre nga trashëgimlënësi.

Neni 521
Ekzekutimi ndaj personit të tretë
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 108)
Urdhri i ekzekutimit kundër debitorit mund të vihet në ekzekutim edhe kundër personit të tretë,
që për sigurimin e detyrimit ka ngarkuar me barrë sipas ligjit një send të tij, kur kreditori kërkon
ekzekutimin mbi këtë send.

Neni 522
94
Ekzekutimi ndaj debitorit që nuk i dihet banimi
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 109)
Kur banimi i debitorit nuk dihet, gjykata e shkallës së parë e vendit të ekzekutimit, me kërkesën
e përmbaruesit gjyqësor, pasi sqarohet edhe vetë për këtë rrethanë, i emëron debitorit një përfaqësues,
i cili shpërblehet fillimisht nga kreditori sipas nenit 525 të këtij Kodi.

Neni 523
Ndihma nga policia e rendit
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 110)
Kur për ekzekutimin e detyrueshëm është e nevojshme që të çelet banesa ose ndonjë ndërtesë
tjetër e debitorit për të kërkuar sendet e tij që ndodhen në to, përmbaruesi gjyqësor i kryen këto
veprime në prani të një përfaqësuesi të njësisë së qeverisjes vendore të caktuar nga organet e tij sipas
kërkesës së përmbaruesit.
Në rast nevoje, përmbaruesi kërkon ndihmën e policisë së rendit.

Neni 524
Procesverbali i përmbaruesit
Përmbaruesi gjyqësor, për çdo veprim të kryer prej tij, është i detyruar të mbajë procesberval, në
të cilin përmenden dita dhe vendi i kryerjes së veprimit, kërkesat dhe deklarimet e bëra nga palët,
sendet e marra, shuma e nxjerrë dhe shpenzimet e bëra për ekzekutimin.

Neni 525
Shpenzimet e ekzekutimit
Shpenzimet e bëra për ekzekutimin paguhen fillimisht nga kreditori, me rastin e kryerjes së çdo
veprimi, dhe pastaj ndalen nga shuma e nxjerrë duke ia kthyer kreditorit.

Neni 526
Ekzekutimi ndaj personit të huaj
Ekzekutimi i detyrueshëm ndaj personit të huaj publik mund të bëhet vetëm me leje të Ministrit
të Drejtësisë.

Neni 526/a
Fusha e zbatimit
(Shtuar me ligjin nr.8535, datë 18.10.1999, neni 1)
Dispozitat e përgjithshme për ekzekutimin e detyrueshëm zbatohen për të gjitha llojet e titujve
ekzekutivë.
Me ligj mund të vihen rregulla të posaçme për ekzekutimin e detyrueshëm të titujve ekzekutivë
të caktuar, duke respektuar kërkesat e neneve 510, 511, 516, 520, 521, 523, 524, 545, 561 dhe 562 të
këtij Kodi, edhe sikur të jenë tituj të fushave të veçanta të ekzekutimit të detyrueshëm sipas këtij Kodi.
TITULLI II
EKZEKUTIMI NË FUSHA TË VEÇANTA

KREU I
EKZEKUTIMI I DETYRIMEVE NË TË HOLLA KUNDREJT
PERSONAVE FIZIKË E JURIDIKË
95
DISPOZITA TË PËRGJITHSHME

Neni 527
Vënia e sekuestros
Kur kërkohet ekzekutimi i një detyrimi në të holla, përmbaruesi gjyqësor, me kalimin e afatit të
lajmërimit për ekzekutim (neni 517), fillon ekzekutimin e detyrueshëm, duke vënë sekuestër mbi
kreditë e debitorit dhe mbi sendet e luajtshme dhe të paluajtshme të tij, në masën që do të jetë e
nevojshme për plotësimin e detyrimit.

Neni 528
Me kërkesën e debitorit, sekuestroja mund të vihet edhe mbi një pasuri tjetër të tij të ndryshme
nga ajo që ka treguar kreditori, kur përmbaruesi gjyqësor çmon se kjo plotëson kërkesën e kreditorit.

Neni 529
Sendet mbi të cilat nuk mund të vihet sekuestroja
Përjashtohen nga sekuestrimi i pasurisë së debitorit:
1. sendet e përdorimit personal të debitorit dhe të familjes së tij si: veshjet, shtresat, mbulesat,
mobiljet për aq sa ato janë të nevojshme për jetesën e tyre;
2. ushqimet dhe lëndët djegëse që i nevojiten debitorit dhe familjes së tij për tre muaj;
3. dekoratat dhe sende kujtimi, letra, shkresa të familjes dhe librat profesionalë;
4. librat, veglat muzikore, mjetet e artit që nevojiten për veprimtarinë shkencore dhe artistike të
debitorit dhe të familjes së tij;
5. deri 3 dynymë tokë, 2 kafshë për punimin e tokës, 1 lopë, 6 dele ose 6 dhi, fara për mbjelljen e
ardhshme, si dhe ushqimi i këtyre kafshëve për 3 muaj për personat që jetojnë me punë bujqësore ose
blegtorale;
6. ndihma që u jepet nënave me shumë fëmijë ose të vetme, pensionet e pleqërisë, të invaliditetit
ose familjarë ose bursa e studimit përveç kur detyrimi është për ushqim. Në këtë rast nuk mund të
sekuestrohet më shumë se 1/2 e shumës së pensionit ose të bursës;
7. frutat natyrore një muaj para se ato të piqen.

Neni 530
Shtrirja e sekuestros mbi shpërblimin nga sigurimi
Në qoftë se sendet e sekuestruara janë të siguruara, sekuestrimi shtrihet edhe në shpërblimin që u
takon nga sigurimi.

Neni 531
Detyrimet e debitorit pas vënies së sekuestros
Nga çasti i vënies së sekuestros, debitori nuk ka të drejtë të disponojë sendin e luajtshëm ose të
paluajtshëm ose kredinë apo të ndryshojë, dëmtojë ose të zhdukë sendin, përndryshe ka përgjegjësi,
sipas dispozitave të Kodit Penal. Ky detyrim shtrihet edhe mbi personat që kanë në posedim sendin e
debitorit.

Neni 532
Llogaria e përmbaruesit në bankë
Shumat e nxjerra, me rastin e ekzekutimit ndaj debitorit, ndaj personit të tretë që i detyrohet
debitorit, ndaj blerësit të sendit të shitur në dyqanet me shitje të lirë ose në ankand, derdhen në bankë
në llogari të përmbaruesit gjyqësor.

Neni 533
96
Sekuestroja mbi pagën e debitorit
Kur vihet sekuestro mbi pagën e debitorit, prej saj nuk mund të ndalet më shumë se një e dyta,
përveç kur parashikohet ndryshe me dispozita të veçanta.

Neni 534
Pjesëmarrja e kreditorëve të tjerë
Në çdo fazë të ekzekutimit, gjersa nuk është përgatitur nga përmbaruesi gjyqësor projekti i
ndarjes së shumave të nxjerra, mund të marrin pjesë në ekzekutim edhe kreditorët e tjerë të po atij
debitori.
Marrja pjesë e kreditorëve të tjerë në ekzekutim bëhet me kërkesë të tyre të shkruar së cilës i
bashkëngjitet urdhri i ekzekutimit ose një vendim nga përmbaruesi gjyqësor se urdhri i ekzekutimit i
është bashkëngjitur një çështjeje tjetër që është në ekzekutim.

Neni 535
Kreditori që merr pjesë në ekzekutim bashkë me kreditorët e tjerë ka po ato të drejta që ka edhe
kreditori, i cili ka vënë i pari sekuestron mbi sendet ose kreditë e debitorit, përveç kur ekzistojnë
shkaqe të ligjshme të preferimit.
Veprimet e ekzekutimit, të kryera para se kreditori të marrë pjesë bashkë me kreditorët e tjerë,
krijojnë të drejta edhe për ata.

Neni 536
Shteti quhet gjithmonë si kreditor që merr pjesë bashkë me kreditorët e tjerë për detyrimin që po
ai debitor i ka shtetit dhe të cilët rrjedhin nga tatimet dhe nga kredi të tjera, shuma e të cilëve i është
njoftuar përmbaruesit gjyqësor, para se të bëhet ndarja e shumave të tjera. Për këtë qëllim,
përmbaruesi gjyqësor njofton seksionin përkatës të financës për çdo ekzekutim të filluar prej tij dhe
për çdo ndarje që ai bën.

Neni 537
Projekti i ndarjes së shumave
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 112)
Kur shuma e nxjerrë nga ekzekutimi nuk mjafton për të paguar të gjithë kreditorët, përmbaruesi
gjyqësor përgatit projektin e ndarjes, duke veçuar më parë shumat që nevojiten për kreditë që paguhen
me preferim dhe nga pjesa tjetër që mbetet, paguan kreditë e tjera në përpjesëtim me shumat e tyre.

Neni 538
Përmbaruesi gjyqësor njofton për përgatitjen e projektit të ndarjes së shumave të nxjerra
debitorin dhe kreditorët, të cilët i thërret për këtë qëllim në një ditë të caktuar prej tij.
Në qoftë se brenda 5 ditëve nga dita e paraqitjes prej përmbaruesit gjyqësor të projektit të
ndarjes nuk bëhet ankim, ndarja quhet përfundimtare dhe përmbaruesi gjyqësor i dorëzon çdo kreditori
shumën që i takon.

Neni 539
Ankimi kundër projektit të ndarjes së shumave
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Në rast se kundër projektit të ndarjes së shumave të nxjerra bëhet ankim, çështja së bashku me
ankesën i dërgohet gjykatës së shkallës së parë e cila vendos në seancë gjyqësore, duke thirrur
debitorin dhe kreditorët. Kundër vendimit të gjykatës për ndarjen e shumave të nxjerra mund të bëhet
ankim i veçantë në gjykatën e apelit.
97

KREU II
EKZEKUTIMI MBI SENDET E LUAJTSHME
Neni 540
Inventarizimi
Sekuestroja mbi sendet e luajtshme të debitorit bëhet me inventarizimin e tyre nga përmbaruesi
gjyqësor.

Neni 541
Inventarizimi përfshin vetëm sendet që ndodhen në shtëpinë e debitorit, si dhe ato që ndodhen në
një lokal tjetër që është i përbashkët për debitorin dhe personat e tretë, përveç se kur del se ato janë të
një personi tjetër.
Për inventarizimin mbahet procesverbal.

Neni 542
Përmbajtja e procesverbalit të inventarizimit
(Shtuar shkronja “c” me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 112)
Procesverbali i inventarizimit duhet të përmbajë:
a) shënimin e urdhrit të ekzekutimit, në bazë të të cilit vihet sekuestroja;
b) emrin, emrin e atit dhe mbiemrin e përmbaruesit gjyqësor, të debitorit, kreditorit dhe të
personave të tjerë që janë të pranishëm në inventarizim;
c) vendin ku kryhet inventarizimi dhe koha e kryerjes së tij;
ç) pretendimet e personave të tretë në lidhje me sendet e inventarizuara;
d) përshkrimin e hollësishëm të sendeve dhe vlerësimin e tyre;
dh) kujt i lihen për ruajtje sendet;
e) nënshkrimin e personave që marrin pjesë në inventarizim.

Neni 543
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 113)
Inventarizimi bëhet në prani të debitorit. Në mungesë të debitorit, inventarizimi bëhet në prani të
një personi madhor të familjes së tij dhe, kur nuk ndodhet një person i tillë, në prani të një
përfaqësuesi të njësisë së qeverisjes vendore. Në çdo rast inventarizimi bëhet duke qenë të pranishëm
edhe dy dëshmitarë.

Neni 544
Vlerësimi i sendeve të inventarizuara
Sendet e inventarizuara vlerësohen nga përmbaruesi gjyqësor në bazë të vlerësimeve të
ekspertëve, në bazë të çmimeve të tregut, duke u zbritur përqindja përkatëse e konsumimit ose e
vjetërsisë së tyre.

Neni 545
Detyrimet e debitorit për sendet e lëna në ruajtje
Sendet e inventarizuara mund t’i lihen në ruajtje debitorit, i cili ka të drejtë edhe t’i përdorë, por
me kusht që të mos pakësohet vlefta e tyre. Kur debitori refuzon t’i pranojë për ruajtje, përmbaruesi
gjyqësor emëron në këtë detyrë një person tjetër, duke i caktuar këtij një shpërblim.
Debitori ose personi i tretë, të cilëve u janë lënë në ruajtje sendet e inventarizuara, duhet të japin
llogari për të ardhurat dhe shpenzimet e bëra për sendin. Këta janë përgjegjës, sipas dispozitave të
Kodit Penal, për disponimin, dëmtimin ose shkatërrimin e tyre.
98

Neni 546
Ekzekutimi mbi sendet në bashkëpronësi
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001,neni 114)
Kur ekzekutimi bëhet mbi sendet që janë në bashkëpronësi të debitorit dhe të personave të tjerë,
përmbaruesi gjyqësor, pasi bën inventarizimin e gjithë pasurisë së përbashkët, i bën kërkesë gjykatës
kompetente të vendit të ekzekutimit, e cila cakton dhe ndan pjesën që i takon debitorit, sipas rregullave
të parashikuara nga nenet 369-374 të këtij Kodi. Mbi këtë pjesë bëhet pastaj ekzekutimi nga
përmbaruesi gjyqësor.

Neni 547
Pavlefshmëria e disponimit pas vënies së sekuestros
Çdo disponim i sendit të luajtshëm nga ana e debitorit pas vënies së sekuestros është i
pavlefshëm kundrejt kreditorëve që kanë kërkuar ekzekutimin, përveç kur me disponimin sendi ka
kaluar në pronësi të një tjetri që ka qenë në mirëbesim (neni 166 i Kodit Civil).

Neni 548
Sekuestrimi mbi sendet e çmueshme
Sendet e çmueshme si ari, argjendi, platini dhe metalet e grupit të platinit në shufra, copë,
monedha dhe artikuj të bërë prej tyre, gurët e çmueshëm, margaritarët dhe artikujt e bërë prej tyre, si
dhe valuta e huaj, dokumentet e pagesës në valutë të huaj si kambiale, çeqe, mandate e letra të tjera të
kësaj natyre, si dhe tituj të huaj me vleftë, si aksione, obligacione e kuponat përkatës i jepen për ruajtje
një banke.

Neni 549
Procedura e shitjes
Përmbaruesi gjyqësor, pas vënies së sekuestros, i dërgon një lajmërim debitorit se sendet e
sekuestruara do të shiten, në qoftë se brenda pesë ditëve ai nuk ekzekuton detyrimin.

Neni 550
Shitja e sendeve bëhet me anë të ankandit ose në dyqanet me shitje të lirë, ndërsa sendet e
çmueshme (neni 548), të depozituara në bankë, i shiten asaj dhe merret kundërvlera e tyre nga
përmbaruesi gjyqësor, në bazë të kursit zyrtar në kohën e pagesës së tyre.

Neni 551
Kur sendi, për shkak të natyrës ose gjendjes së tij, nuk mund të dërgohet për t’u shitur në
dyqanet me shitje të lirë, përmbaruesi gjyqësor shpall, në një vend të dukshëm të këtij dyqani dhe në
zyrën e tij, një lajmërim për shitjen e sendit, duke treguar në të edhe vendin ku ndodhet sendi.

Neni 552
Caktimi i çmimit
Çmimi i sendit të sekuestruar caktohet nga përmbaruesi dhe debitori. Kur ka kundërshtime
ndërmjet tyre, thirret ekspert.

Neni 553
Vlerësimi i ri i sendit
(Shtuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 115)
99
Përmbaruesi e dërgon sendin për shitje në dyqane me shitje të lirë. Caktimi i shpërblimit për
shitjen bëhet në marrëveshje ndërmjet përmbaruesit gjyqësor dhe shitësit. Shpërblimi nxirret nga vlera
e sendit të sekuestruar pas shitjes së tij.
Në rast se brenda dy muajve nga dërgimi i sendit në dyqanin me shitje të lirë ose nga shpallja e
lajmërimit, sendi nuk shitet, përmbaruesi gjyqësor bën një vlerësim të ri të sendit në prani të debitorit
dhe të një përfaqësuesi të dyqanit.
Mosparaqitja e debitorit nuk e ndalon përmbaruesin gjyqësor që të bëjë vlerësimin e ri të sendit.
Në qoftë se brenda dy muajve, pas vlerësimit të ri, sendi nuk shitet, përmbaruesi gjyqësor i
propozon kreditorit të marrë sendin kundrejt kredisë së tij dhe, kur ky nuk e pranon, sendi i kthehet
debitorit.

Neni 554
Ankandi
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 116)
Përmbaruesi gjyqësor organizon shitjen me ankand të sendit kur, për shkak të natyrës ose
gjendjes së tij, nuk pranohet nga dyqanet e shitjes së lirë ose kur çmohet nga përmbaruesi gjyqësor.

Neni 555
Kur sendi shitet në ankand, përmbaruesi gjyqësor shpall në zyrën e tij, në vendin ku ndodhet
sendi dhe në vendin e caktuar për shitjen në ankand, një lajmërim ku duhet të tregohet çmimi me të
cilin do të fillojë shitja në ankand, vendi, dita dhe ora që do të bëhet shitja.
Shitja nuk mund të bëhet para se të kenë kaluar pesë ditë nga shpallja.

Neni 556
Shitja në ankand e sendit bëhet ditën e caktuar në lajmërim dhe përfundon me mbarimin e orarit
zyrtar të asaj dite.
Blerës quhet ofertuesi që ka dhënë çmimin më të lartë. Blerësi duhet ta paguajë çmimin
menjëherë.
Në ankand nuk mund të marrin pjesë personat që tregohen në nenin 709 të Kodit Civil.
Për të gjitha veprimet e shitjes në ankand mbahet procesverbal.

Neni 557
Ankandi i dytë
Në rast se në ankandin e parë nuk është paraqitur asnjë ofertues, atëherë, pas pesë ditëve nga
përfundimi i tij, përmbaruesi gjyqësor, duke thirrur debitorin, bën një vlerësim të ri dhe cakton një
ankand të dytë për shitjen e sendit.
Mosparaqitja e debitorit nuk e ndalon përmbaruesin që të bëjë vlerësimin e ri të sendit.
Në qoftë se edhe në ankandin e dytë nuk paraqiten ofertues, përmbaruesi gjyqësor i propozon
kreditorit që kundrejt kredisë të marrë sendin me çmimin e caktuar në ankandin e ri dhe, kur ky nuk e
pranon, sendi i kthehet debitorit.

Neni 558
Radha e shitjes së sendeve në ankand
Debitori ka të drejtë të caktojë radhën, sipas së cilës duhet të shiten sendet në ankand. Në qoftë
se nga shitja e një ose disa sendeve nxirret një shumë e cila mjafton për të shlyer kredinë e kreditorit
dhe shpenzimet e tjera që kanë lidhje me kredinë, ankandi përfundon dhe sendet e tjera nuk shiten.

Neni 559
Kalimi i pronësisë së sendit të shitur
100
Blerësi i sendit të shitur në dyqanin e shitjes me shitje të lirë ose në ankand bëhet pronar i tij
edhe sikur sendi të mos ishte në pronësi të debitorit.
Kundër shitjes nuk mund të bëhet ankim dhe as të kundërshtohet vlefshmëria e saj, përveç rastit
të parashikuar nga paragrafi i tretë i nenit 556 të këtij Kodi.

KREU III
EKZEKUTIMI MBI SENDET E PALUAJTSHME, MBI MJETET E LUNDRIMIT E TË
FLUTURIMIT

Neni 560
Vënia e sekuestros
Ekzekutimi i vendimit të gjykatës apo të titujve të tjerë ekzekutivë mbi sendet e paluajtshme të
debitorit bëhet me vendosjen e sekuestros mbi to.
Sekuestroja vihet me regjistrimin e saj në zyrën e regjistrit të pasurive të paluajtshme të aktit të
përmbaruesit gjyqësor, në të cilin shënohet lloji, natyra dhe të paktën tre kufij të sendit të paluajtshëm,
vendi i ndodhjes së tij, si dhe hipotekat dhe të drejtat reale që mund të jenë vënë mbi të.
Një kopje e aktit të përmbaruesit gjyqësor detyrimisht i komunikohet debitorit.

Neni 561
Sekuestroja mbi mjetet e lundrimit
Kur sekuestrohet një anije, në procesverbalin përkatës përmenden emri e kombësia e pronarit të
anijes, emri i anijes, përshkrimi e kapaciteti i saj, si dhe të dhëna të tjera lidhur me regjistrimin e saj.
Kopja e procesverbalit të sekuestrimit, si për anijet shqiptare ashtu dhe për ato të huaja, i jepet personit
që mban regjistrin detar të anijes, si dhe drejtorit të portit ku është vendosur sekuestrimi, i cili njofton
menjëherë pronarin e anijes.
Sekuestrimi ndalon lundrimin e anijes.

Neni 562
Sekuestroja mbi mjetet e fluturimit
Kur sekuestrohet një mjet fluturimi, në procesverbalin përkatës përmendet emri dhe kombësia e
pronarit, shenjat dalluese të mjetit, vendin e regjistrimit, kapacitetin e të dhëna të tjera të kësaj natyre.
Kopja e procesverbalit të sekuestrimit i jepet komandantit të aeroportit ku është bërë sekuestrimi
i mjetit.
Sekuestrimi ndalon fluturimin e mjetit. Komanda e aeroportit kur mjeti i fluturimit është i huaj,
njofton menjëherë zyrën ku është regjistruar mjeti i fluturimit.

Neni 563
Verifikimi i të drejtës së pronësisë të debitorit
Përpara vendosjes së sekuestros, përmbaruesi gjyqësor sigurohet nëse sendi i paluajtshëm është
në pronësi të debitorit. Për këtë, përmbaruesit gjyqësor duhet t’i paraqiten dokumente pronësie ose
edhe vetë ai kërkon informata nga zyra e regjistrimit të pasurisë së paluajtshme dhe, në mungesë të
tyre, nga organet financiare dhe të pushtetit lokal.

Neni 564
Vlerësimi i sendit të sekuestruar
Sendi i paluajtshëm mbi të cilin është vendosur sekuestro, vlerësohet nga përmbaruesi gjyqësor
mbi bazën e vlerës së regjistruar në regjistrat e pasurisë së paluajtshme apo të organit financiar dhe, në
mungesë të një regjistrimi të tillë, me anë ekspertësh.
101
Kur debitori apo çdo person tjetër që ka interes për të pretendojnë për një vlerë më të madhe të
sendit në krahasim me atë që figuron në regjistrat e pasurisë së paluajtshme apo të organit financiar,
përmbaruesi bën një vlerësim të ri me anë ekspertësh.

Neni 565
Detyrimet e debitorit për sendin e lënë në ruajtje
Sendi që sekuestrohet i lihet në ruajtje debitorit derisa të bëhet shitja e tij, duke qenë i detyruar
debitori të kujdeset për të, si për sendin e tij.
Në rast se debitori nuk kujdeset si duhet për sendin e lënë në ruajtje, përmbaruesi gjyqësor
emëron një person tjetër për ruajtjen e tij, duke i caktuar një shpërblim. Emërimi dhe caktimi i
shpërblimit bëhen në marrëveshje midis përmbaruesit dhe personit tjetër. Shpërblimi nxirret nga vlera
e sendit të sekuestruar, pas shitjes së tij.
Debitori ose personi tjetër, të cilëve u është lënë në ruajtje sendi i paluajtshëm i sekuestruar,
duhet të japw llogari për të ardhurat e realizuara dhe shpenzimet e bëra për sendin. Ata përgjigjen
sipas nenit 320 të Kodit Penal për veprime që bëhen pengesë për ekzekutimin e vendimit të gjykatës.

Neni 566
Pavlefshmëria e veprimeve juridike të debitorit për sendet e sekuestruara
Çdo veprim i debitorit, që përbën disponim të sendit të paluajtshëm pas regjistrimit të sekuestros
në zyrën e regjistrit të pasurisë së paluajtshme, është i pavlefshëm kundrejt kreditorëve që kanë
kërkuar ekzekutimin.

Neni 567
Procedura e shitjes në ankand
Pas vënies së sekuestros, përmbaruesi gjyqësor i dërgon lajmërim debitorit se sendi i sekuestruar
do të shitet, në qoftë se brenda 10 ditëve të njoftimit ai nuk e përmbush detyrimin.
Me kalimin e afatit të mësipërm, përmbaruesi gjyqësor bën shpalljen për shitjen e sendit në
ankand.

Neni 568
Shpallja për shitjen në ankand afishohet në zyrën e përmbaruesit gjyqësor dhe në vendin ku
ndodhet sendi i paluajtshëm. Shpallja duhet të përmbajë emrin, atësinë dhe mbiemrin e pronarit të
sendit, nëse për sendin është vënë hipotekë dhe për çfarë shume të hollash, çmimin e sendit me të cilin
do të fillojë shitja, vendi, dita kur do të përfundojë shitja në ankand. Shitja nuk mund të bëhet para se
të kenë kaluar 15 ditë nga shpallja e ankandit.
Për shpalljen e shitjes në ankand duhet të njoftohen edhe kreditorët që kanë hipotekë.
Neni 569
Shitja e sendit bëhet në zyrën e përmbaruesit gjyqësor. Ajo vazhdon 15 ditë dhe përfundon me
mbarimin e orarit zyrtar të ditës së fundit që tregohet në shpalljen për shitjen në ankand.
Neni 570
Secili ofertues që merr pjesë në ankand, përpara fillimit të ankandit duhet të depozitojë si garanci
në zyrën e përmbarimit një shumë të hollash të barabartë me 10 për qind të çmimit të sendit të caktuar
në shpallje. Kreditori nuk le garanci, në rast se kredia e tij e kalon masën e garancisë.

Neni 571
Procesverbali për zhvillimin e ankandit
102
Për zhvillimin e ankandit mbahet procesverbal, në të cilin ofertuesit shënojnë, kundrejt
nënshkrimit, çmimin që japin për sendin, pavarësisht nga çmimi që ka dhënë më parë. Kur ofertuesi
vepron me përfaqësues, duhet të paraqitet edhe prokura noteriale.

Neni 572
Pavlefshmëria e shitjes në ankand
Debitori, përfaqësuesi i tij ligjor, përmbaruesi gjyqësor si edhe personat e tjerë që tregohen në
nenin 709 të Kodit Civil, nuk kanë të drejtë të marrin pjesë në ankand.
Kur sendi blihet nga një person që nuk ka të drejtë të marrë pjesë në ankand, shitja është e
pavlefshme. Në këtë rast, shuma e lënë si garanci nga blerësi kalon në dobi të shtetit dhe sendi me
kërkesë të secilit kreditor mund të shitet përsëri në ankand, duke vepruar sipas rregullave të caktuara
në këtë kapitull.

Neni 573
Shpallja e fituesit të ankandit
Në përfundim të ankandit, përmbaruesi gjyqësor shpall fituesin. Blerës i sendit është ai ofertues
që ka dhënë çmimin më të lartë.
Pronësia mbi sendin i kalon blerësit vetëm pasi të ketë paguar të gjithë çmimin, duke zbritur prej
tij shumën e lënë si garanci.
Garancitë e lëna nga persona të tjerë që kanë marrë pjesë në ankand, u kthehen atyre menjëherë
pas përfundimit të ankandit.
Rregulla të hollësishme për zhvillimin e ankandit vendosen me ligj të veçantë.

Neni 574
Afati i pagimit të çmimit të blerjes
Blerësi duhet të paguajë çmimin e sendit të blerë brenda 5 ditëve nga mbarimi i ankandit.
Me pagimin e çmimit dhe taksës mbi aktet për shitjen e sendit, përmbaruesi gjyqësor jep vendim
për kalimin e sendit në pronësi të blerësit. Nga kjo ditë, blerësi fiton të gjitha të drejtat që kishte mbi
sendin debitori.

Neni 575
Vënia në posedim të sendit të blerë
Blerësi vihet në posedim të sendit nga përmbaruesi gjyqësor si kundrejt debitorit ose personit të
cilit i është lënë në ruajtje, ashtu edhe kundrejt çdo personi të tretë që ka në posedim sendin. Personi i
tretë për heqjen e sendit nga posedimi, mund të mbrohet vetëm me padinë për njohjen e së drejtës së
pronësisë mbi sendin.

Neni 576
Moskthimi i garancisë
Blerësi, që nuk paguan çmimin brenda afatit të caktuar në nenin 574 humbet të drejtën e kthimit
të shumës së lënë si garanci, e cila kalon në dobi të shtetit dhe për shitjen e sendit bëhet një ankand i ri,
duke vepruar sipas rregullave të caktuara në këtë kre.

Neni 577
Përsëritja e ankandit
Kur në ankandin e parë nuk është ofruar shtesë mbi çmimin me të cilin ka filluar shitja, ose nuk
është paraqitur asnjë ofertues, për shitjen e sendit bëhet një ankand i ri, duke zbatuar rregullat për
ankandin e parë. Ankandi i ri bëhet pasi të kenë kaluar 3 muaj nga mbarimi i ankandit të parë dhe në
bazë të një çmimi të ri jo më të ulët se 20 për qind të çmimit të parë të caktuar nga përmbaruesi
gjyqësor në marrëveshje me debitorin. Kur edhe në ankandin e ri sendi nuk shitet, përmbaruesi
103
gjyqësor i propozon kreditorit që kundrejt kredisë, të marrë sendin me çmimin e caktuar për ankandin
e ri dhe, kur ky refuzon, hiqet sekuestroja mbi sendin.
Kur kreditorët që kërkojnë të marrin sendin kundrejt kredisë janë disa, përmbaruesi gjyqësor
deklaron blerës kreditorin që brenda 3 ditëve nga propozimi jep çmimin më të lartë se çmimi i caktuar
për ankandin e ri.

Neni 578
Ekzekutimi mbi një send të paluajtshëm në bashkëpronësi
(Ndryshuar paragrafi I me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni117)
Kur ekzekutimi bëhet mbi një send të paluajtshëm që është në bashkëpronësi, për detyrimin që
ka ndonjë nga bashkëpronarët bëhet sekuestrimi i sendit. Përmbaruesi gjyqësor i bën kërkesë gjykatës
për veçimin e pjesës takuese të debitorit bashkëpronar dhe mbi këtë pjesë bëhet ekzekutimi. Sendi
mund të shitet në tërësi, kur për këtë kanë dhënë pëlqimin të gjithë bashkëpronarët e tjerë. Pëlqimi
duhet të jepet me akt noterial.
Kur sendi është në bashkëpronësi dhe debitorët janë të gjithë bashkëpronarët, për sekuestron dhe
shitjen e sendit veprohet njëlloj sikur sendi të ishte në pronësi të një debitori të vetëm.

Neni 579
Diferenca midis detyrimit dhe çmimit të sendit
Kur shuma e realizuar nga shitja në ankand është më e madhe se shuma e kredisë së kreditorit
apo kreditorëve, diferenca i kthehet debitorit, pasi zbriten shpenzimet e bëra për ruajtjen e sendit apo
për zhvillimin e ankandit.

Neni 580
Kundërshtimi i pronësisë së sendit të shitur në ankande të veprimeve të përmbaruesit gjyqësor
Shitja e sendit të paluajtshëm në ankand nuk ndalon personin e tretë i cili pretendon se është
pronari i tij që ta kërkojë sendin me padi.
Kundër shitjes në ankand mund të bëhet ankim në gjykatë në formën e kundërshtimit të
veprimeve të përmbaruesit gjyqësor. Vlefshmëria e shitjes në ankand mund të kundërshtohet me anë
padie, sipas rregullave të përgjithshme, vetëm për rastin e parashikuar nga neni 556 i këtij Kodi.

KREU IV
EKZEKUTIMI MBI KREDITË E DEBITORIT DHE MBI SENDET QË PERSONAT E
TRETË I DETYROHEN DEBITORIT

Neni 581
Vënia e sekuestros
Ekzekutimi mbi kreditë e debitorit dhe mbi sendet që personat e tretë i detyrohen debitorit, bëhet
duke vënë sekuestro mbi ato.
Për këtë përmbaruesi gjyqësor njofton me shkresë personin e tretë dhe debitorin.
Me marrjen e lajmërimit të sekuestrimit, personi i tretë ndalohet t’i dorëzojë debitorit kredinë
dhe sendet e tij. Kredia dhe sendet duhet të tregohen me saktësi në lajmërimin e sekuestrimit.
Nga dita që personit të tretë i është bërë lajmërimi i sekuestrimit, ai përgjigjet për kreditë dhe
sendet e detyruara si ruajtës të tyre.

Neni 582
Përpara se të vihet sekuestro mbi këto sende, përmbaruesi gjyqësor sigurohet mbi ekzistencën e
kredive të debitorit dhe të sendeve që personat e tretë i detyrohen atij, në bazë të dokumenteve dhe të
dhënave të tjera të siguruara kryesisht nga përmbaruesi.
104

Neni 583
Kundërshtimi i personit të tretë
(Ndyshuar paragrafi II, III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 118)
Personi i tretë, brenda pesë ditëve nga lajmërimi i sekuestrimit, është i detyruar t’i përgjigjet
përmbaruesit gjyqësor:
a) nëse pranon se kredia ose sendet, mbi të cilat është vendosur sekuestroja, janë të debitorit dhe
nëse është gati të shlyejë kredinë ose të dorëzojë sendet;
b) nëse mbi kredinë ose mbi sendet kanë pretendime edhe persona të tjerë;
c) nëse mbi kredinë ose mbi sendet është vënë sekuestër edhe në bazë të një urdhri tjetër
ekzekutimi.
Personi i tretë dhe, kur ky është institucion apo ndërmarrje shtetërore, personi përkatës, që nuk
jep përgjigje brenda afatit të mësipërm, dënohen nga përmbaruesi gjyqësor me gjobë nga 1 000 deri në
50 000 lekë. Kjo pasojë duhet të përmendet në lajmërimin e sekuestrimit.
Kundër vendimit të përmbaruesit mund të bëhet ankim në gjykatë brenda 5 ditëve nga
komunikimi i tij.

Neni 584
Kur personi i tretë në përgjigjen e tij nuk kundërshton që kredia ose sendet të jenë të debitorit,
detyrohet t’ia dorëzojë këto përmbaruesit gjyqësor, i cili vepron sipas rregullave të mësipërme.

Neni 585
Kur personi i tretë në përgjigjen e tij kundërshton që kredia ose sendet të jenë të debitorit,
ekzekutimi mbi to nuk mund të vazhdojë dhe kreditori duhet të ngrejë padi për të vërtetuar se kredia
ose sendet që ka personi i tretë janë të debitorit të tij.

Neni 586
Kredia e siguruar me peng ose me hipotekë
Kur kredia e sekuestruar është siguruar me peng, personi që mban sendin mbi të cilin është vënë
peng detyrohet të mos ia dorëzojë këtë send asnjë personi pa urdhrin e përmbaruesit gjyqësor.
Kur kredia e sekuestruar është siguruar me hipotekë, në regjistrat e zyrës së regjistrimit të
pasurive të paluajtshme duhet të bëhet shënim për vënien e sekuestros.

Neni 587
Sekuestroja mbi shpërblimet e tjera
Sekuestroja mbi pagën shtrihet jo vetëm në pagën që tregohet në lajmërimin e sekuestrimit, por
edhe në çdo shpërblim tjetër që debitori merr nga e njëjta punë ose nga një punë tjetër, në të njëjtin
person fizik apo juridik, shtetëror apo privat.
Kur debitori ndërron vendin e punës, lajmërimi i sekuestrimit i dërgohet qendrës së re të punës
nga qendra ku punonte më parë debitori dhe quhet se i është dërguar nga përmbaruesi gjyqësor. Në
këtë rast si dhe në rastin që debitori pushohet nga puna duhet të lajmërohet përmbaruesi gjyqësor
brenda pesë ditëve.

Neni 588
Përgjegjësia për moszbatimin e urdhrit të përmbaruesit
(Ndryshuar paragrafi I, shtuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 119)
Kur personi kompetent, në qendrën e punës në të cilën punon debitori, nuk bën ndalesat nga
paga e debitorit, sipas lajmërimit të përmbaruesit gjyqësor ose nuk lajmëron përmbaruesin gjyqësor
për kalimin e debitorit në një punë tjetër ose për pushimin e tij nga puna, dënohen nga përmbaruesi
gjyqësor me gjobë deri në 30 000 lekë.
105
Kundër vendimit të përmbaruesit mund të bëhet ankim në gjykatë brenda 5 ditëve nga
komunikimi i tij.
Personi i dënuar ka të drejtë të kërkojë shkarkimin e tij nga dënimi, sipas rregullave të caktuara
në nenin 169 të këtij Kodi.

KREU V
EKZEKUTIMI I DETYRIMEVE NË TË HOLLA NDAJ
INSTITUCIONEVE BUXHETORE
Ekzekutimi ndaj detyrimeve të shtetit

Neni 589
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 120)
Ekzekutimi i detyrimeve në të holla ndaj institucioneve buxhetore bëhet vetëm në llogarinë e
tyre përkatëse bankare, në kredi që ata kanë te të tretët dhe kur nuk ka të tilla në llogari të thesarit.
Nuk lejohet ekzekutimi i detyrueshëm mbi pasurinë e luajtshme e të paluajtshme të institucionit
buxhetor.
Kur institucioni buxhetor nuk ka gjendje në llogarinë bankare, as kredi te të tretët dhe as në
thesar, i kërkohet organit epror financiar përkatës të caktojë fondin e nevojshëm e kapitullin e buxhetit
të subjektit nga do të shlyhet detyrimi ose financim të veçantë nga Buxheti i Shtetit.
Kur detyrimi i shteti është në metale të çmuara, ekzekutimi bëhet me pëlqimin paraprak të
Ministrit të Financave.
Ministri i Financave nxjerr udhëzimet e nevojshme për ekzekutimin e detyrimeve në të holla të
institucioneve buxhetore në llogari të thesarit.

Neni 590
Ekzekutimi i detyrueshëm ndaj kredive të caktuara të debitorit të huaj bëhet vetëm kur nuk ka
ndalim ose kufizim me ligj të veçantë ose me marrëveshje ndërkombëtare shtetërore.

Neni 591
Ekzekutimi ndaj detyrimeve të shtetit
(Shfuqizuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 121)

Neni 592
Ekzekutimi kur personi juridik shpërndahet ose falimenton
Kur detyrimi rëndon mbi një person juridik që shpërndahet ose falimenton, ekzekutimi bëhet
nëpërmjet organit që realizon këto veprime, sipas dispozitave të veçanta.

KREU VI
EKZEKUTIMI MBI SHUMAT E LLOGARIVE NË BANKA

Neni 593
Detyrimet e bankave për të informuar zyrat e përmbarimit
(Ndryshuar paragrafi II me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 122)
Për detyrime në të holla në urdhrin e ekzekutimit përcakohet edhe banka ku debitori ka llogari
ose depozita.
106
Kur ky nuk gjendet ose kur banka nuk ka gjendje për debitorin, përmbaruesi gjyqësor, njofton të
gjitha bankat shtetërore dhe private të cilat janë të detyruara të informojnë zyrën përkatëse të
përmbarimit kur kanë llogari, depozita ose kredi në emër të debitorit, në të kundërt përgjigjen sipas
dispozitave të Kodit Penal.

Neni 594
Vënia e sekuestros mbi llogarinë e debitorit
Banka, me të marrë urdhrin e ekzekutimit, ve sekuestro mbi llogarinë, depozitat dhe kreditë e
debitorit në masën e nevojshme për ekzekutimit e detyrimit, pa pezulluar pagimin e kredive që sipas
nenit 605 të Kodit Civil paguhen me preferim ndaj kredisë për të cilën është vënë sekuestro.

Neni 595
Shumat e nxjerra nga llogaria, depozitat dhe kreditë e debitorit kalojnë në llogarinë e kreditorit
në të njëjtën bankë ose në një bankë tjetër ose kur nuk ka të tilla në llogarinë e përmbaruesit gjyqësor.

Neni 596
Rastet e kthimit të urdhrit të ekzekutimit debitorit
Kur në bankë nuk mund të ekzekutohet detyrimi për mungesë gjendjeje në emër të debitorit, ose
për shkak preference nga detyrime të tjera, urdhri i ekzekutimit i kthehet kreditorit nëpërmjet zyrës së
përmbarimit. Nga ky çast fillon një afat i ri parashkrimi.

Neni 597
Respektimi i radhës së preferimit
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 123)
Kur shuma e llogarive, depozitave ose kredive nuk është e mjaftueshme për të shlyer detyrimet e
paraqitura për ekzekutim, përmbaruesi gjyqësor respekton radhën e preferimit që përcaktohet në nenin
605 të Kodit Civil.

Neni 598
Sanksionet dhe ankimi ndaj tyre
Kur përmbaruesi ka bazë të dyshojë se banka pa vend nuk e ekzekuton detyrimin tërësisht ose
pjesërisht, shkel afatet e ekzekutimit, ose nuk respekton radhën e preferimit, përmbaruesi ka të drejtë
të verifikojë në vend dokumentacionin bankar në prani të punonjësit të ngarkuar nga organi drejtues i
bankës, duke mbajtur procesverbalin përkatës.
Kur konstatohen shkelje apo parregullsi përmbaruesi fikson në procesverbal veprime dhe afate të
detyrueshme për bankën.
Për shkeljet dhe parregullsitë përmbaruesi ka të drejtë të zbatojë masat e parashikuara në nenin
588 të këtij Kodi, sipas rastit, ndaj punonjësit bankar fajtor ose ndaj organit drejtues të saj, që ka
urdhëruar veprime të parregullta.

Neni 599
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 126)
Kundër vendimit të dënimit me gjobë mund të bëhet ankim i veçantë në gjykatën e shkallës së
parë brenda pesë ditëve nga marrja dijeni e dënimit.

Neni 600
Banka nxjerr udhëzimet e nevojshme
Banka e Shqipërisë nxjerr udhëzimet e nevojshme për mënyrën e zbatimit të dispozitave të
mësipërme, të detyrueshme për të gjithë sistemin bankar.
107

KREU VII
EKZEKUTIMI I DETYRIMIT PËR DORËZIMIN E NJË SENDI TË CAKTUAR

Neni 601
Vënia në posedim e sendit të luajtshëm
Kur sendi i luajtshëm, për të cilin është dhënë vendim, nuk është dorëzuar vullnetarisht nga
debitori, brenda afatit të caktuar në lajmërimin e përmbaruesit gjyqësor, merret në mënyrë të
detyrueshme prej tij dhe i dorëzohet kreditorit.
Kur sendi nuk ndodhet pranë debitorit ose është prishur, ose pranë tij ndodhet vetëm një pjesë,
merret nga debitori vlefta e sendit ose e pjesës që mungon. Kur në urdhrin e ekzekutimit nuk tregohet
vlefta e sendit, kjo caktohet nga gjykata e vendit të ekzekutimit, pasi të dëgjohen palët dhe, në rast
nevoje, të pyeten edhe dëshmitarë dhe ekspertë. Kundër vendimit të gjykatës mund të bëhet ankim i
veçantë.

Neni 602
Vënia në posedim e sendit të paluajtshëm
Kur sendi i paluajtshëm, për të cilin është dhënë vendim, nuk është liruar vullnetarisht nga
debitori brenda afatit të caktuar në lajmërimin e përmbaruesit gjyqësor, kreditori vihet në posedim të
sendit. Për këtë përmbaruesi gjyqësor, të paktën tri ditë përpara, i njofton debitorit ditën dhe orën, në
të cilën do të vërë kreditorin në posedim të sendit.
Në ditën dhe orën e caktuar përmbaruesi gjyqësor, i pajisur me urdhrin e ekzekutimit, shkon në
vendin ku ndodhet sendi dhe vë kreditorin në posedim të tij, duke porositur personat e tjerë të cilët
mbajnë sendin që ta njohin si pronar kreditorin.

Neni 603
Vënia në posedim e sendit të ndodhur te personi i tretë
Kur përmbaruesi gjyqësor konstaton se sendi i paluajtshëm ndodhet në posedim të një personi të
tretë, i cili ka fituar për vete posedimin e sendit, pas fillimit të çështjes për të cilën është dhënë
vendimi që ekzekutohet, e vë kreditorin në posedim të sendit, duke treguar në vendim se si ka
konstatuar kohën në të cilën personi i tretë ka fituar posedimin.

Neni 604
Përgjegjësia penale e debitorit dhe e personit të tretë
Kur debitori ose personi i tretë, të cilit i është hequr posedimi i sendit të paluajtshëm, vihet
përsëri me çdo mënyrë të paligjshme në posedimin e këtij sendi, përmbaruesi gjyqësor, me kërkesën e
kreditorit, i heq atij përsëri posedimin e sendit.
Në këto raste, debitori ose personi i tretë kanë përgjegjësi, sipas dispozitave të Kodit Penal.

KREU VIII
EKZEKUTIMI I DETYRIMIT PËR KRYERJEN E NJË VEPRIMI TË CAKTUAR
Neni 605
Rastet kur lejohet kreditori të kryejë vetë ekzekutimin
Kur debitori nuk ekzekuton detyrimin e tij, që ka të bëjë me një veprim që mund ta kryejnë edhe
persona të tjerë, kreditori mund të kërkojë nga përmbaruesi gjyqësor që të lejohet ta kryejë vetë këtë
veprim për llogari të debitorit.
108

Neni 606
Sanksionet për moskryerjen e veprimit nga debitori
(Ndryshuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 124)
Ndaj debitorit që refuzon, kryen në mënyrë të parregullt, nuk respekton afatet ose kryen të
kundërtën e asaj që me vendim të gjykatës është i detyruar, kur nuk ka vend për përgjegjësi penale,
përmbaruesi gjyqësor ka të drejtën e gjobitjes deri 50 000 lekë në çdo rast deri në ekzekutimin e
detyrimit.
Kundër vendimit të përmbaruesit gjyqësor mund të bëhet ankim në gjykatë brenda 5 ditëve nga
komunikimi i tij.
Ndaj personave të tjerë, që sipas urdhrit të ekzekutimit ose ligjit janë të detyruar të kryejnë
veprime të caktuara, në rastet e përcaktuara në paragrafin e parë të këtij neni, përmbaruesi gjyqësor ka
të drejtën e gjobitjes deri në 50. 000 lekë.
Kundër vendimit të përmbaruesit mund të bëhet ankim në gjykatë brenda 5 ditëve nga
komunikimi i tij.

Neni 607
(Shfuqizuar me ligjin nr.8431, datë 14.12.1998, neni 12)
Neni 608
Ankimi
(Shfuqizuar me ligjin nr.8431, datë 14.12.1998, neni 12)

KREU IX
MJETET E MBROJTJES KUNDËR EKZEKUTIMIT TË VENDIMEVE
Neni 609
Pavlefshmëria e titullit ekzekutiv
Debitori mund të kërkojë në gjykatën kompetente të vendit të ekzekutimit që të deklarohet se
titulli ekzekutiv është i pavlefshëm ose se detyrimi nuk ekziston, ose ekziston në një masë më të vogël
ose është shuar më pas.
Kur titulli ekzekutiv është një vendim gjyqësor ose vendim arbitrazhi, debitori mund të
kundërshtojë ekzekutimin e titullit vetëm për fakte të ngjara pas dhënies së këtyre vendimeve.
Në këto raste, gjykata shqyrton shpejt çështjen dhe mund të vendosë pezullimin e vendimit me
ose pa garanci.

Neni 610
Kundërshtimi i veprimeve të përmbaruesit gjyqësor
(Shtuar paragrafi III me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 125)
Kundër veprimeve të përmbaruesit gjyqësor dhe kundër refuzimit të tij për të kryer një veprim,
palët mund të bëjnë ankim në gjykatën që ekzekuton vendimin brenda 5 ditëve nga dita e kryerjes së
veprimit apo refuzimit, kur palët kanë qenë të pranishme në kryerjen e veprimit ose kanë qenë thirrur
edhe në raste të tjera nga dita që i është njoftuar ose ka marrë dijeni për veprimin ose refuzimin.
Ankimi shqyrtohet nga gjykata e vendit të ekzekutimit, e cila kur e sheh të nevojshme mund të
thërrasë edhe palët.
Përmbaruesi gjyqësor thirret nga gjykata me cilësinë e personit të tretë.

Neni 611
Ankimi ndaj vendimit të gjykatës
109
Ankimi kundër veprimeve ose refuzimit të përmbaruesit gjyqësor nuk pezullon ekzekutimin,
përveç kur gjykata vendos ndryshe.
Kundër vendimit të gjykatës bëhet ankim i veçantë.

Neni 612
Padia për kërkimin e sendit nga personi i tretë
Çdo person i tretë që pretendon se është pronar i sendit mbi të cilin bëhet ekzekutimi, mund të
ngrejë padi për të ushtruar të drejtën e tij dhe kur është rasti për të përjashtuar sendin nga sekuestrimi
dhe shitja.
Padia ngrihet kundër kreditorit dhe debitorit në gjykatën e vendit të ekzekutimit të vendimit. Në
këto raste, gjykata mund të vendosë si masë të përkohshme pezullimin e ekzekutimit me ose pa
garanci.

Neni 613
Efektet juridike ndaj personit të tretë
Kur gjykata pranon se personi i tretë është pronar i sendit të luajtshëm të sekuestruar, por në
kohën që vendimi ka marrë formë të prerë sendi është shitur në dyqanin me shitje të lirë ose në
ankand, personi i tretë ka të drejtë të kërkojë nga përmbaruesi gjyqësor çmimin e shitjes, në qoftë se
nuk i është dhënë kreditorit, në të kundërt ka të drejtë të kërkojë prej debitorit atë që ka përfituar nga
shitja e sendit.
Kur vërtetohet se kreditori ka ditur në kohën e shitjes së sendit të luajtshëm se debitori nuk ishte
pronar i tij, ai detyrohet t’i kthejë pronarit të mëparshëm çmimin që ka marrë nga shitja e sendit dhe në
qoftë se sendi i është dhënë atij në vend të kredisë së tij, detyrohet t’i kthejë sendin. Në këto raste
kreditori ruan të drejtën e tij të kredisë kundrejt debitorit.

Neni 614
Kur gjykata pranon se personi i tretë është pronar i sendit të paluajtshëm të shitur në ankand dhe
në bazë të vendimit që ka marrë formë të prerë, sendi i merret blerësit, ky ka të drejtë të kërkojë nga
përmbaruesi gjyqësor çmimin që ka paguar në qoftë se ky nuk i është dhënë kreditorit. Kur ky i është
dhënë kreditorit ka të drejtë të kërkojë prej tij si dhe nga debitori atë pjesë të çmimit që ka marrë nga
shitja e sendit.
Blerësi ka të drejtë, po ashtu, të kërkojë nga organi shtetëror kompetent që t’i kthehen shumat që
ai kishte paguar si taksë për kalimin e sendit në pronësi të tij.
Kur sendi i paluajtshëm i është dhënë kreditorit kundrejt kredisë së tij, në bazë të vendimit të
gjykatës, sendi i merret këtij, ky ruan të drejtën e tij, të kredisë kundrejt debitorit.

KREU X
PEZULLIMI E PUSHIMI I EKZEKUTIMIT
Neni 615
Pezullimi i ekzekutimit
Ekzekutimi pezullohet:
a) me vendim të gjykatës;
b) me kërkesë të kreditorit;
c) me rastet e parashikuara nga shkronjat “c” dhe “ç” të nenit 297 të këtij Kodi, me përjashtim të
shitjes në ankand të një sendi të paluajtshëm, për të cilin është shpallur lajmërimi;
ç) në raste të tjera të parashikuara nga ligji.

Neni 616
Pushimi i ekzekutimit
110
Ekzekutimi pushon:
a) kur debitori i paraqet përmbaruesit gjyqësor dëftesën me nënshkrimin e kreditorit, të vërtetuar
rregullisht, se ka paguar shumën që shënohet në urdhrin e ekzekutimit ,ose kuitancë të zyrës postare
ose shkresë të bankës me të cilat vërtetohet se shuma që shënohet në urdhrin e ekzekutimit është
derdhur në dobi të kreditorit;
b) kur kreditori heq dorë me shkresë nga ekzekutimi;
c)kur urdhri i ekzekutimit shfuqizohet;
ç) kur me vendim të gjykatës që ka marrë formën e prerë, është pranuar padia e debitorit sipas
nenit 610 të këtij Kodi, ose e personit të tretë sipas nenit 613 të këtij Kodi;
d) kur përmbaruesi gjyqësor vetë ose me kujdesin e kreditorit nuk gjen brenda 6 muajve nga
fillimi i ekzekutimit pasuri të debitorit, ose kur sendi i sekuestruar nuk është shitur dhe kreditori nuk
ka pranuar ta marrë sendin kundrejt kredisë së tij.

Neni 617
Ankimi kundër pezullimit dhe pushimit të ekzekutimit
Pezullimi i ekzekutimit, përveç rastit kur vendoset nga gjykata, si dhe pushimi i ekzekutimit
vendosen nga përmbaruesi gjyqësor.
Kundër këtyre vendimeve mund të bëhet ankim në gjykatën e shkallës së parë (neni 611 i këtij
Kodi).
Kur vendimi i pushimit të ekzekutimit merr formën e prerë, përmbaruesi gjyqësor e heq
sekuestron e vënë mbi sendet e luajtshme ose të paluajtshme dhe në rastet e parashikuara nga shkronjat
“b” dhe “d” të nenit 616 të këtij Kodi i kthen urdhrin e ekzekutimit kreditorit, i cili ka të drejtë të
paraqesë kërkesë të re për ekzekutimin brenda kohës së parashkrimit. Në këtë rast, parashkrimi i ri
fillon nga dita që vendimi për pushimin e ekzekutimit ka marrë formën e prerë.


KREU XI
DISPOZITA TRANZITORE DHE TË FUNDIT
Neni 618
Çështjet që janë në gjykim në ditën e hyrjes në fuqi të këtij Kodi do të gjykohen sipas kodit të
mëparshëm derisa vendimi të marrë formën e prerë sipas nenit 451 të këtij Kodi.

Neni 619
Rekurset kundër vendimeve të gjykatës së apelit dhe kërkesat për mbrojtje të ligjmërisë përpara
Kolegjit Civil të Gjykatës së Lartë të regjistruara deri në ditën e hyrjes në fuqi të këtij Kodi do të
shqyrtohen sipas dispozitave të kodit të mëparshëm.

Neni 620
Me hyrjen në fuqi të këtij Kodi shfuqizohen: ligji nr.6341, datë 27.6.1981 “Për Kodin e
Procedurës Civile të Republikës së Shqipërisë”, ligji nr.7537, datë 17.12.1991 “Për disa ndryshime në
Kodin e Procedurës Civile të Republikës së Shqipërisë”, ligji nr.7922, datë 19.4.1995 “Për një
ndryshim në Kodin e Procedurës Civile të Republikës së Shqipërisë”, kreu X/I “Amortizimi” nenet
59a, 59b, 59c të ligjit nr.7782, datë 26.1.1994 “Për disa ndryshime në dekretin nr.3702, datë 8.7.1963
“Për Çekun”, si dhe çdo dizpozitë tjetër që vjen në kundërshtim me këtë Kod.

Dispozita kalimtare
(Shtuar me ligjin nr.8812, datë 17.5.2001, neni 127)
Çështjet civile që janë në gjykim ditën e hyrjes në fuqi të këtij ligji dhe që sipas Kodit të
Procedurës Civile duhet të gjykohen me trup gjykues të përbërë nga tre gjyqtarë, për të cilat ky ligj
111
parashikon gjykimin e tyre me një gjyqtar, do të vazhdojnë të gjykohen nga i njëjti trup gjykues derisa
vendimi të marrë formë të prerë.
Kërkesat që kanë të bëjnë me përjashtimin e gjyqtarit, kërkesëpaditë me objekt kundërshtimi i të
tretit, rishikimi i vendimit, si dhe rekurset në interes të ligjit, të paraqitura përpara hyrjes në fuqi të
këtij ligji, do të vazhdojnë të gjykohen sipas dispozitave të Kodit të Procedurës Civile.

Neni 621
Ky Kod hyn në fuqi më 1 qershor 1996.
Shpallur me dekretin nr.1474, datë 18.4.1996 të Presidentit të Republikës së Shqipërisë,
Sali Berisha.
''Skllavëria jonë vjen nga fakti se i nënshtrohemi sundimit të gënjeshtrës, se nuk ia çjerrim maskën e nuk protestojmë kundër saj çdo ditë”: Martiri Polak, Frati Jerzy Popiełuszko - Jerzi Popielushko

Të vdekun kanë lindë ata, që Sot Heshtin! Fritz Kolë Radovani
Posto një përgjigje 5 postime · Faqe 1 prej 1
Antarë duke shfletuar këtë forum: Asnjë antar i regjistruar dhe 2 vizitorë
Powered by phpBB3
Copyright ©2008 phpBB Group.
Të gjitha oraret janë UTC + 2 orë . Ora 18 Dhjetor 2014, 10:28
Designed by Monitonix
Theme by Zeuder
Copyright 2009 - 2010 da Proletari